1965-08-08 Tweede Profronde van Simpelveld

Ronde van Simpelveld snel beslist.
Van der Vleuten ontsnapte meteen en zegevierde met een ronde voorsprong.

Na de zege van Hub Harings in de 1e profronde van Simpelveld van 1964 waren er een jaar later, bij de 2e Ronde van Simpelveld voor profs, plusminus 10.000 toeschouwers er van nabij getuige van hoe de 22-jarige neoprof Jos van der Vleuten, nauwelijks nadat het startsein had geklonken, er tussenuit trok.

Meenden de meeste toeschouwers dat Van der Vleuten het gemunt had op de vele premies, toen na 10 ronden (er moesten in totaal 50 rondjes worden afgelegd) de Brabander bijna een halve ronde was uitgelopen op zijn concurrenten. Ja, toen werd het menens en had iedereen in de gaten dat Van der Vleuten bezig was aan een huzarenstuk: het in no time dubbelen van het peloton! Nog vóór de helft van de 95 km race er op zat, had Van der Vleuten zijn stout plan volbracht. Vanaf dat moment was de overwinnaar van de Ronde van Simpelveld bekend.

De ijverige Mierlonaar was hiermee echter nog niet tevreden, want na enkele rondjes meegedraaid te hebben in het peloton ging hij er opnieuw vandoor. Ditmaal sprong de attente Kees Lute echter mee en zo kreeg men in Simpelveld opnieuw een uitlooppoging van de Vleut te aanschouwen…..

Jos van der Vleuten foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Voorbeschouwing, Limburgs Dagblad 6 augustus 1965

Zondag wielerfestijn van allure.
Profronde Simpelveld voortreffelijk bezet.
Opnieuw duel De Roo-Post?

Het wielercomité Simpelveld organiseert zondag 8 augustus haar tweede grote Ronde voor beroepsrenners. Na het succes van de eerste, door Hub Harings gewonnen Ronde in 1964 en de organisatie van tijdrit en aankomstetappe in de Ronde van Nederland eerder in 1965, is het actieve comité doorgegaan en heeft een rennersveld gecontracteerd dat klinkt als een klok.

Tot nu toe heeft van de Televizierploeg alleen landskampioen Jo de Roo zijn contract ondertekend, terwijl ook Gerben Karstens vrijwel zeker naar Simpelveld komt. Ook Hub Harings zou graag komen, als hij van zijn ploegleider mag. Enkele anderen schijnen erg tegen de steeds terugkerende lastige klim tegen de Hulsberg op te zien.

verkenning van het parcours, Peter Post, Ab Geldermans, Cor Schuuring en Rein de Jong. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Van de renners die gecontracteerd zijn en dus zeker komen, noemen we op de eerste plaats Peter Post, die weer geweldig in vorm is en de laatste week drie overwinningen liet noteren. De Amstelvener is een van de voornaamste kandidaten voor de overwinning. Dan het klimfenomeen van enkele jaren terug en winnaar van de Tour de France: Charly Gaul. Ofschoon niet meer de grote kampioen van enkele jaren terug, zal het toch een belevenis zijn Charly Gaul tegen de Hulsberg te zien op rijden. De tweevoudige kampioen van Nederland, Jo de Roo, winnaar van een hele serie klassiekers, behoort stellig ook tot de favorieten, evenals Cees Lute die afgelopen woensdag nog de Acht van Chaam op zijn naam bracht.

Jos Verachtert, Rik Luyten. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Leo Knops mag als een serieuze concurrent worden beschouwd. Knops won dit jaar enkele belangrijke wedstrijden, is beter in vorm dan ooit en beloofde in eigen contreien zijn uiterste best te doen om te winnen. Dan Ab Geldermans, die nu eindelijk eens voor zichzelf kan rijden op een parcours dat hem ligt.

Jan Pieterse

Voorts is er een rij van de bekendste Nederlandse renners zoals Cor Schuuring, Jos v.d. Vleuten, Jan Pieterse, Rein de Jong, Huub Zilverberg, Cees Snepvangers, P. Rentmeester, Michel Stolker, Ab Donker, Marinus Paul, André van Aert, Jan Boog, Martin van Ginneken, Jan Droog, Adri van Tilburg,  Luyten, Leo Coehorst, Ko Tolhoek, Piet van Est, Jac. Mesters en Leo Hermes. Uit Luxemburg komt met Charly Gaul. mee Lucien Gillen. België is vertegenwoordigd door het sterke vijftal: Jos Verachtert, Jos Wouters, John van Tongerloo, Theo Verschuren en Mertens. Uit Duitsland komt de bekende Tour de France-specialist Hennes Junckermann met de gebroeders Gieseler en de baanrenner Kilian. Ook uit Nederland komen er nog enkele baanrenners aan de start, zoals Jaap Oudkerk, wereldkampioen der stayers, en een der beste achtervolgers, alsmede de sprinters Captein en Van der Touw.

En dan onze Limburgers. Op Jan Hugens na zijn ze allen present. Naast Leo Knops starten Jan Schröder, Eugène Beckers, Jaap Kersten, Alphons Steuten, Jan Tummers en de kersverse onafhankelijke Jef Drummen. Zij kunnen ongetwijfeld voor een verrassing zorgen en moeten niet bij voorbaat kansloos worden geacht. Deze onder auspiciën van de Amstel bierbrouwerij te rijden wedstrijd, belooft er een van grootse allure te worden. Hij begint om drie uur en wordt voorafgegaan door een wedstrijd voor nieuwelingen die te 1 uur aanvangt Hieraan nemen vrijwel alle nieuwelingen uit onze provincie deel. De Amstel bierbrouwerij stelde een grote beker beschikbaar en het gemeentebestuur van Simpelveld een zilveren medaille. Ook pastoor Vaessen schonk een beker voor de nieuwelingen.

Het parcours loopt vanaf het startpunt in de Remigiusstraat, via de P. A. Diddenstraat, Verzetstraat,. Norbertijnenstraat, Van Werschstraat, Houbiersstraat, Stampstraat naar finish in de Remigiusstraat. Het startschot wordt gelost door burgemeester W. E. A. Scheelen.

Het wielercomité wiens hoofddoel het is het plaatselijk bevorderen van de wielersport en dit de laatste jaren telkens weer op grootse wijze heeft gedaan, speelt iedere keer weer: alles of niets! Tot nu toe was het alles. Laten we hopen dat bij deze kostbare wedstrijd de weergoden ook weer meewerken, zodat het weer alles wordt, waardoor volgend jaar de tijdrit van de Tour door Europa zonder zorgen georganiseerd kan worden.

Wedstrijdverslag, Limburgs Dagblad 9 augustus 1965

Ploegmaten dekten vlucht van de Vleut

Wie er nog aan mocht twijfelen, of de pas 22-jarige Brabantse professional Jos van der Vleuten uit Mierlo een vrij behoorlijk stuk met een racefiets rijden kan, had zondagmiddag naar de profronde van Simpelveld moeten gaan kijken. Circa 10.000 toeschouwers hebben het van nabij kunnen zien, hoe Van der Vleuten, nauwelijks nadat het startsein had geklonken, er tussenuit trok. Meenden de meeste toeschouwers dat Van der Vleuten het gemunt had op de vele premies, toen na 10 ronden, er moesten in totaal 50 rondjes worden afgelegd, de Brabander bijna een halve ronde was uitgelopen op zijn concurrenten. Ja, toen werd het menens en had iedereen in de gaten dat Van der Vleuten bezig was aan een huzarenstuk: het in no time dubbelen van het peloton! Nog voor de helft van de 95 km race er op zat, had Van der Vleuten zijn stout plan volbracht en vanaf dat moment was de overwinnaar van de Ronde van Simpelveld bekend.

Jan Schröder, John van Tongerloo, Peter Post, Leo Knops, Jan Tummers en Piet Rentmeester. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

V.l.n.r: Peter Post, Jef Drummen, Jan Schröder en Leo Knops. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

We willen niets, te kort doen aan de magnifieke prestatie van de Mierlonaar, maar eerlijkheidshalve moeten we schrijven dat Van der Vleuten niet die tegenstand ondervond die hij had moeten ondervinden. Hij kon namelijk rekenen op een hele reeks ploegmaten, waaronder Peter Post, Jan Pieterse, Huub Zilverberg en de Belg John Van Tongerloo, die de vlucht van Van der Vleuten tactisch dekten. Toen het ongeveer 40 koppen tellende peloton goed in de gaten kreeg hoe het spel gespeeld werd, was het reeds te laat en had Van der Vleuten zijn ronde winst reeds te pakken.

Piet Rentmeester, Piet van Est, Jaap Kersten en Huub Zilverberg. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

De ijverige Mierlonaar was hiermede echter nog niet tevreden, want na enkele rondjes meegedraaid te hebben in het peloton ging hij er opnieuw van door. Ditmaal sprong de attente Kees Lute echter mee en zo kregen we opnieuw een uitlooppoging te aanschouwen van Van der Vleuten met Lute, die opnieuw winst opleverde, want het duo werd niet meer bijgehaald. Toen Van der Vleuten aan zijn tweede aanval begon, hadden de renners iets meer dan die helft van de race erop zitten.

De bocht Remigiusstraat – Diddenstraat, John Van Tongerloo, Jaap Kersten, Peter Post, Leo Knops, Jan Pieterse.  Foto Tonny Strouken, archief “25 jaar Wielercomite Simpelveld”.

Inmiddels was reeds een hele serie binnen en buitenlandse pedaalridders van het strijdtoneel verdwenen o.m. De Wit, Gieseler (D), Coehorst, Kilian (D), Luijten (B), Gaul (L), Grim, Thull (L), Verachtert (B), Weckert (D) en Pos.

Het achtervolgend peloton, v.l.n.r: Jef Drummen, Cees Snepvangers, Jan Schröder, Jan Pieterse, Jaap Kersten, Jan Tummers, Ab Geldermans en Leo Knops. Rechts organisator Jeu Thill

Naar later zou blijken zouden slechts 24 renners het einde halen, waaronder zegge en schrijven vier buitenlanders. De verslagenen probeerden tijdens de tweede wedstrijdhelft ervan te maken wat er nog van te maken viel. In de 34e ronde gingen Geldermans, Pieterse, Rentmeester, Schuuring en Tummers achter het duo Van der Vleuten-Lute aan, maar hun aanval duurde amper 4 ronden, toen werden ze weer door het peloton bijgebeend.

Piet Rentmeester voor Jef Drummen. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Rein de Jong, Hennes Junkermann, Martin van Ginneken en Michel Stolker. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

In de 39e ronde trok Post ertussen uit en hij kreeg een zeer attente Rentmeester mee. Deze poging zou wel slagen en voor hen was de derde en vierde plaats weggelegd. Ook de Limburgse tandem Schröder-Tummers slaagde erin enkele ronden voor het einde zich los te maken van het peloton en kon de kleine voorsprong tot het einde toe bewaren, waardoor Tummers vijfde en Schröder zesde werden. Voor de zevende plaats werd gesprint door Junckermann, Van Tongerloo en Pieterse, die zich op hun beurt hadden kunnen losmaken van de groep, waarvan even later Drummen de eindsprint won en hierdoor als tiende door de finish kwam. Jos van der Vleuten was toen al reeds vele minuten winnaar, een kranig en verdiend winnaar, ook al genoot hij de hulp van een aantal vaste en gelegenheidsploegmaten.

Jos van Vleuten wint de 2e Ronde van Simpelveld. Foto Tonny Strouken, archief “25 jaar Wielercomite Simpelveld”.

Peter Post (links) sprint zich naar de derde plaats vóór Piet Rentmeester

Jef Drummen wint de sprint van het peloton voor Cor Schuuring. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

De uitslag luidde:

1 J. van der Vleuten, Mierlo 95 km in 2.47.23
2 K. Lute, Beverwijk op 2.34 min
3 P. Post, Amstelveen op 3.23 min
4 P. Rentmeester, lerseke z.t.
5 J. Tummers, GeulIe op 4.27 min
6 J. Schröder, Kontogsbosoh z.t.
7 H. Junckermann, Duitsland op 4.35 min
8 J. van Tongerloo, België z.t.
9 J. Pieterse, Oude Tonge z.t.
10 J. Drummen, Bemelen op 4.40 min
11 C. Schuuring. Amsterdam
12 M. van Ginneken, ’t Schijf
13 A. Geldermans, Beverwijk
14 M. Stolker, Breda
15 J. Boog, Laren
16 C. Snepvangers, Zundert
17 Th. Verschueren, België
18 L. Knops, Spekholzerheide
19 K. Tolhoek, lerseke
20 J. Kersten, Siebengewald
21 P. van Est, Zundert
22 A. van Aert, Achtmaal
23 F. Eugen, Denemarken
24 A. Donker, Amsterdam

Jammer NIET MINDER dan 25 renners, in het programmaboekje van de Ronde van Simpelveld vermeld, verschenen niet aan de start, waaronder de 15 coureurs die het TeleViziershirt dragen. Manager Ton Vissers had wel voor een tiental merendeels buitenlandse plaatsvervangers gezorgd, maar deze konden geen cachet geven aan de Simpelveldse wielerronde. Door velen werd de afwezigheid van Pellenaars’ ploeg betreurd, vooral omdat het bekend is dat bij de aanwezigheid van de TeleVizieren steeds voor spanning en spektakel wordt gezorgd. Hun remplaganten lieten het afweten en van de vele buitenlanders kwamen alleen Junckermann, Van Tongerloo, Verschueren en Eugen in het stuk voor. De met veel tam tam aangekondigde Gaul staakte reeds de strijd nog voor deze goed en wel begonnen was en onze mening is dan ook dat al deze renners hun startgeld niet waard zijn geweest. De afwezigheid van de complete TeleVizierploeg mag men de renners die er deel van uitmaken en ook niet hun ploegleider kwalijk nemen. Zij hadden namelijk geen contracten getekend voor de Ronde van Simpelveld. Wel was er onderhandeld omtrent hun deelname en als we goed zijn geïnformeerd, dan zijn deze onderhandelingen afgesprongen op een bedrag van ƒ 125 t.w. het bedrag dat de renners zou worden afgetrokken voor de onkosten van manager Ton Vissers. Ploegleider Pellenaars wilde hiervan echter niets weten en beiden Vissers en Pellenaars hielden het been stijf, waardoor de TeleVizieren wegbleven in Simpelveld. Voor de vele duizenden toeschouwers was zulks jammer, bijzonder jammer zelfs, want nu kregen zij een ongelijke strijd te zien die hoofdzakelijk beheerst werd door ’n combinatie van renners die geen enkele tegenstand ondervonden. Nogmaals het was jammer! TOINE GENSE

Jos Dohmen wint de Nieuwelingenwedstrijd

Voordat de profs en onafhankelijken reden, streden de nieuwelingen 40 km (23 ronden) op het allesbehalve makkelijke Simpelveldse circuit. Jos Dohmen uit Rothem verraste vriend en vijand door met grote voorsprong (1.06 min) deze race te winnen. De eindsprint van hel volgende peloton was voor Jan Krekels uit Born de zich sneller toonde dan Ger Harings uit Scheulder en Leo Franssen uit Ubachsberg.

De uitslag luidde:

1 J. Dohmen, Rothem 40 km in 1.11.47
2 J. Krekels, Born op 1.06 min
3 G. Harings Scheulder;
4 L. Franssen, Ubachsberg
5 Th. Leenders, Valkenburg
6 J. van Oppen, Klimmen
7 H. Noteboren, Schinnen
8 J. Kohlen Heerlerbaan
9 Th. Peters, Hoensbroek
10 P. Vluggen, Lemiers
11 H. Pepels, Stein
12 H. Meertens, Gulpen op 1.39 min
13 G. Abraas, Heerlen
14 C. Tuit, Valkenswaard
15 L. Meijers, Maastricht

klik en lees het Limburgs Dagblad van 9 augustus 1965

 

 

1900-04-13 Parijs, Le meeting du Pâques

Meyers te Parijs!

Harie Meyers, onze Maastrichtse landgenoot, is weer naar Parijs; hij gaat uitkomen in de wedstrijd om de Paasprijs. Hij schreef aan Le Vélo, dat hij zich niet geregeld heeft kunnen trainen in Maastricht wegens het ongunstige weer. Hij gaat nu hard aan ’t werk op de 666 meter van het Parc des Princes

Harie Meyers

Tilburgsche courant 15 april 1900:

Jaap Eden en Mathieu Cordang zijn volgens het blad De Kampioen dezer dagen naar Maastricht vertrokken om zich daar zoetjesaan te gaan prepareren voor de grote wielersport gebeurtenissen van het aanstaande seizoen. Ze hebben dus het voorbeeld gevolgd van onzen kampioen Harie Meyers, die op de Limburgse wegen eveneens zijn trainingswerk begonnen is en thans nog slechts wat „speedwork” op de baan van nodig heeft om behoorlijk in form te zijn. Jaap heeft een contract gesloten met een bandenfabriek.Wat Cordang’s voornemens zijn, valt thans bij benadering af te leiden uit de omstandigheid, dat ook hij met een fabriek gecontracteerd heeft om haar banden te berijden. De oude liefde is dus ten slotte tóch weer bovengekomen, zijn vroegere plannen om niet meer aan de rennerij te doen ten spijt. Zodra hij in conditie is, vertrekt hij naar Berlijn. Hij hoopt in alle grote lange-afstand-wedstrijden uit te komen. De rijwielfirma te Rotterdam, waarin hij vennoot was, is met wederzijds goedvinden ontbonden.

Gian Ferdinando Tomaselli

Voor de grote wielerwedstrijden met Pasen op de Parc-baan te Parijs te houden zijn ingeschreven de volgende renners, geregeld naar hun nationaliteit:

Italië: Tomaselli, Pasini, Momo, Conelli. Minozzi. Bixio. Ferrari, Magli.

Duitsland: Huber, Verheyen, Kuscliera.

Amerika: Banker, Vanoni.

Zwitserland: Gougoltz.

België: Grogna, Deleu.

Nederland: Meyers.

Frankrijk: Jacquelin, Louvet, Bourotte. Domain, Prévot, Max, Brécy, Geutel, Collomb aicé. Collomb jeune, Mathieu, Thuau. Jue, Govin, Dangreau, Considère, Cornet, Olivier, Ruinart, René, Leymarie, Rugère, Vidal.

Rotterdamsch nieuwsblad 18 april 1900:

Harie Meyers, die zich het vorige jaar heeft opgewerkt tot den waardige partner van een Tomaselli, een Grogna, een Momo e. t. q. is bij zijn debuut te Parijs in het seizoen 1900 niet gelukkig geweest. Het ging er op de Parc-baan aldus:

Paasprijs over 1333 m. (twee ronden) 1e afd. 1 Bixio, 2 Grogna; 2e afd. 1 Meyers, 2 Gougoltz; 3e afd. 1 Ferrari, 2 Domain; 4e afd. 1 Deleu, 2 Tomaselli: 5e afd. 1 Jacquelin, 2 Thuau ; 6e afd. 1 Momo, 2 Mathieu. Beslissing 1 Eros in 2 min. 33 1/5 sec., 2 Momo, 3 Bixio.

Waarschijnlijk was Meyers nog lang niet in conditie, evenmin als Tomaselli trouwens.

Tandemwedstrijd over twee ronden: 1e afd. 1 Banker-Tomaselli, 2 Bourotte-Thuau ; 2e afd. 1 Domain-Provost, 2 Brecy-Gentel; 3e afd. 1 Bixio-Ferrari, 2 Huber-Verheyen. Beslissing 1 Bixio-Ferrari, 2 Domain-Prevost, 3 Banker-Tomaselli.


Premiënwedstrijd over 10 kil. 1e Bourotte in 16 min. 27 1/5 sec., 2e Thuau met 1/2 wiellengte, 3e Cornet.

Paul Bourotte

Vreemdelingenprijs over 1333 m. 1e Ferrari in 2 min. 6 2/5 sec., 2e Grogna, 3e Gougoltz, 4e Bixio, 5e Tomaselli.

Eduard Taylor

Wedstrijd over 10 mijl met gangmaking. 1e Taylor in 16 min. 18 sec. (record is van Elkes met 15 min. 26 1/5 sec.), 2e Baugé met 3/4 baan achter, 3e Jacquelin met 2 1/2 baan achter, 4e Gougoltz met 3 banen achter.

Edmond Jacquelin

Henri Desgrange, de directeur van de wielerbaan, heeft, profiterende van de aanwezigheid van zo veel beroemdheden, tegen 22 April een nieuwe wedstrijd uitgeschreven met prijzen van 500, 200, 100 en 50 francs voor de sprinters, 200, 100 en 50 francs voor de handicap en 500, 200 en 100 francs voor de tandems.

Eros

 

1959-05-28 Nijmegen, 3e etappe Olympia’s Tour

Militair succes in Nijmegen

Hub Harings vertelde me van zijn zege in de 3e etappe van Olympia’s Ronde van Nederland in 1959, de rit naar Nijmegen. Hub: “Ik reed op kop door de bocht op het kazerneterrein om de sprint aan te trekken voor van Egmond, er lag daar grind. Volgens velen reed ik daar te rap maar kwam goed door de bocht. Achter me kraakte het echter, een aantal renners waaronder ook Ab van Egmond sloegen tegen de grond. Ik trok door en won met een nog 50-tal meters voorsprong”.

Ik vond een paar prachtige foto’s van bij de start van deze etappekoers te Amsterdam in het nationaal archief en las een vreemd, enigszins grappig artikel in Het Parool van 29 mei 1959:

Wethouder mr. G. van ’t Hull loste op het Museumplein het startschot van de Ronde van Nederland 1959. „Olympia’s Tour”. Bij het vertrek te Amsterdam de militaire ploeg van ploegleider Schulte op de eerste rij (in de leiderstrui Ab van Egmond, daarnaast van Dijk, Hugens, Harings (geheel links), Solaro, van Kouwenhoven, Visser en Sijthoff), 2e lijn Denemarken en op de 3e lijn de Limburgse ploeg (Boss, Brunenberg, Doek, Knoops, Ramakers, Steuten en Willemsen).

TOER-LANTIJNEN Misleidende eindsprint van een „tandestoker”

Gistermorgen om tien over half twaalf stormde in de Snijderskazerne te Nijmegen vlak achter de reclame-karavaan van Olympia’s toer een renner in een blauw tricot op de eindstreep af. Zijn benen wentelden in tomeloze vaart, zijn armen rukten aan het gebogen stuur, van zijn hoofd lag de hele voorzijde op de bidon en was alleen het achterste gedeelte zichtbaar. Enkele centimeters voor de finishlijn strekte de blauwe renner zijn rug en hief juichend z’n armen ten hemel.

Gerrit Schutte is weer „wielergeneraal”. Zijn dienstplichtige troetelkinderen in Olympia’s Toer door Nederland beschikken over het beste materiaal wat er is. Maar, zo vindt Schulte, dat materiaal moet dan ook op de beste manier gebruikt worden. Voor de start inspecteerde hij alle onderdelen. „Dat zadel moet je zó zetten,” commandeert hij. Foto: collectie Anefo

Ongeveer 500 officieren, onderofficieren, korporaals en manschappen van de Koninklijke Luchtmacht draaiden hun ogen gelijktijdig met de coureur over de eindstreep en zagen in een flits zijn rugnummer: 11. De weinige gelukkigen met een programma van Olympia’s Toer door Nederland zochten snel naar de naam van nummer elf. Cristensen van de Deense ploeg, gonsde het even later langs de rijen. Alleen de hoogste baas van de Nijmeegse militairen, de kazerne-commandant Tennissen, had in die ene flitsende seconde de zegevierende renner herkend. Het was de tandarts van de Snijderskazerne, de eerste luitenant W. G. A. Welp. De zege van tandarts Welp sloeg als een bom in het kampement. Commandant Teunissen zei ons, toen ook de „echte” winnaar, Hub Harings, over de eindstreep was gesneld en burger en militair eendrachtelijk rond de aantrekkelijk gedekte tafels in de onderofficiersmess zaten: “Hij heeft ons allemaal te grazen gehad, die tandenstoker.”

Museumplein Amsterdam, bij de start van Olympia’s Ronde van Nederland 1959. Foto: collectie Anefo

Vreemd. Een meer gedetailleerd verslag van de etappe vond ik in andere krant, het Overijssels dagblad:

Overijssels dagblad 29 mei 1959

Zelfs de heuvels van Berg en Dal konden in de eerste korte halve etappe van de derde dag geen scheiding inde rennerskaravaan teweeg brengen. ‘ Toch kwam de militair Hub Harings met acht seconden voorsprong op het terrein van de Snijderskazerne te Nijmegen als eerste over de eindstreep.

Museumplein Amsterdam, bij de start van Olympia’s Ronde van Nederland 1959. Foto: collectie Anefo

Nog geen 300 meter voor die streep had zich ineen van de onoverzichtelijke bochten op het kazerneterrein een valpartij voorgedaan, waarbij onder meer Ab van Egmond, Bart Solaro en Harry Scholten, die toen aan het hoofd van het peloton aan het wiel van Harings reden, betrokken werden. Door de verwarring kon Harings, die de sprint voor Van Egmond had moeten aantrekken, toen die acht seconden uitlopen. Hij veroverde tevens de voor de militairen zo belangrijke minuut bonificatie, waardoor hun achterstand op de ploeg van de Zwaluw tot iets meer dan twee minuten slonk.

Start van de 1e etappe van Olympia’s Tour, de Ronde van Nederland voor amateurs 1959 te Amsterdam. Foto: collectie Anefo

De Zwaluwrijders hadden de koers geheel beheerst. Zij voerden het tempo in deze rit door de prachtige Overijsselse en Gelderlandse landouwen zo hoog op, dat bijna niemand weg kon komen. Dick Enthoven, die het na 30 km probeerde, kreeg de Zwaluw van der Sluis mee om het tempo te drukken, en zelfs de hulp van Vander Steen en Aanraad kon dit groepje geen voldoende voorsprong opleveren. Vander Sluis vervulde zijn knechtenrol uitstekend en was er weer bij toen Boom een tot mislukking gedoemde vlucht ondernam.

Olympia’s Toer door Arnhem op weg naar Nijmegen. Het peloton snelt, het damcircuit op, de brug tegemoet. De grote middagpauze werd gehouden in de Snijderskazerne te Nijmegen, waar de renners de gasten waren van het garnizoen. Er was toen een parcours van 98 km verreden en vooral bij de heuvels van Berg en Dal hadden de renners hard getrapt. Deze halve etappe eindigde met een sprint rondom de kazerne, die met een kleine voorsprong werd gewonnen door Harings; hij had het parcours in 2 uur 3 minuten en 6 seconden afgelegd. Tijdens de rondrit om de kazerne had in een bocht nog een valpartij plaats, waarbij drie renners waren betrokken. Het liep allemaal nog tamelijk goed af alleen met schrammen en builen. Om half vier vanmiddag vertrokken de renners voor de tweede helft van de etappe, die hen door Limburg voert. De uitslag van de halve etappe van hedenmiddag luidt: 1. Harings; 2. Wuurman; 3. Niesten; 4. v. d. Steen; 5. Corstjens; 6, Visser en 7. Van Smirren.   Arnhemsche Courant 28 mei 1959

De uitslag luidde: 1. Harings (militaire ploeg) 2.23.06 (met bonificatie 2.22. 06); 2. Wuurman (Le Champion) 2.23.14 (m. bon. 2.22.44); 3. Niesten (Wilhelmina) 2.23.14 (m. bon. 2.22.59); 4. Van der Steen (Wilhelmina) 2.23.14, 5. Corstjens (Wilhelmina) zt., 6. Enemark (Denemarken) z.t, 7. Wim van Smirren (Le Champion) z.t., 8. Scholten (Spartaan) z.t., 9. Swaneveld (Feyenoord) z.t.
De leiding in het algemeen klassement bleef in handen van Huub Zilverberg. Zijn ploeg „De Zwaluw” behield de leiding in het ploegenklassement.
De groene trui (puntenklassement) werd veroverd door Harry Scholten (Spartaan).

Klik en lees Het Parool 28 mei 1959

Klik en lees De Maasbode 28 mei 1959