1903-07-19 Marcel Kerff

De vergeten Limburgse Tourheld

Marcel Kerff uit Teuven, St. Maartensvoeren werd 6e in het eindklassement en daarmee de best geklasseerde Belg in de eerste Tour de France, waarmee hij zeker een plaats in de geschiedenisboeken van de wielersport verdiend. Marcel, een slagerszoon, stond bekend om zijn stalen uithoudingsvermogen. Vanuit zijn woonplaats in de Voerstreek fietste hij blijkbaar regelmatig met zijn broers naar Parijs om daar in de groothandel grote stukken vlees te kopen. Een tripje van 600 km waarover ze slechts twee dagen deden. Het vlees werd uiteraard met winst in de familiale beenhouwerij verkocht. Alleen al door die prestaties verdient Kerff de titel van Eerste Flandrien. Op de eerste dag van de Eerste Wereldoorlog werd Marcel gevangen genomen. Ze verdachten hem er van om een spion te zijn. Toen hij zijn protest uitschreeuwde, sneden de Duitsers zijn tong uit en werd de ongelukkige opgehangen en met andere burgers en gedumpt in een massagraf. Op het kruispunt van Moelingen-Gravensvoeren staat een monument ter nagedachtenis van de overleden renner, een gepaste locatie: haast op de kruising van de wielerklassiekers Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik.

Ik las in het Limburgs dagblad van 2 Juli 1988 dit interessante artikel destijds geschreven door DE Nederlandse kenner van de Tour:

Bennie Ceulen

Precies vijfentachtig jaar geleden werkte Henri Desgranges, de hoofdredacteur van de toenmalige Franse sportkrant I’Auto, het idee uit van zijn rechterhand Géo Lefèvre. De geboorte van de Tour de France werd op de eerste rittenwedstrijd in de nog jonge wielergeschiedenis omvatte zes monsteretappes. Het was het tijdperk van de heroïek. Slechte wegen, loodzware fietsen zonder versnellingsapparaten, geen volgauto’s met reservemateriaal, geen gereserveerde hotels en vrijwel geen verzorging. De renners, die toentertijd als onwezenlijke supermensen beschreven werden, waren volledig op zichzelf aangewezen. De Fransman Maurice Garin won de eerste editie van de Ronde van Frankrijk. In het eindklassement van die memorabele Tour eindigde ook een Belg in de voorste gelederen: Marcel Kerfl uit het op een boogscheut afstand van Eijsden gelegen grensplaatsje ’s Gravenvoeren.

Marcel Kerff finishte als zesde. Een ereplaats, die in het oertijdperk van het cyclisme van grote betekenis was. Niettemin hebben de Belgische scribenten in hun Tourverhalen nooit of te nimmer aandacht aan de voormalige wielerheld uit de woonplaats van de omstreden José Happart besteed. Getipt door de in ’s Gravenvoeren wonende Nederlandse kunstschilder Rob Brouwers, vond het Limburgs Dagblad het de moeite waard om ter gelegenheid van de 75e uitgave van la Grande Boucle de eerste Belgische Tourpionier uit de vergetelheid te halen.

Limburgs Dagblad 2 juli 1988, klik en ga naar de krant

Rob Brouwers, ooit een verdienstelijk amateurrenner van Toer- en Wielerclub Maastricht, verdiept zich sinds jaar en dag in de geschiedenis van het in de taalstrijd verwikkelde kerkdorpje ’s Gravenvoeren. Sinds geruime tijd heeft vooral Marcel Kerff zijn aandacht. „Voeren mag trots zijn op Marcel Kerff. Hij was immers de best-geklasseerde Belg in de eerste Tour de France,” vertelt Rob Brouwers. „Het is helaas jammer, dat Marcel Kerff in België helemaal vergeten is. Met uitzondering van de Voerenaren is bijna niemand in ons land op de hoogte van Kerff’s Tourverleden. Dat betreur ik.

Sinds mijn jeugd heb ik me altijd voor zijn prestaties geïnteresseerd. Zesde in de eerste Tour de France. Dat resultaat heeft me altijd enorm aangesproken.” Hoewel in wielerarchieven vrijwel niets over Marcel Kerff is terug te vinden, heeft Rob Brouwers in de loop der jaren wat documentatiemateriaal over de vergeten Tourheid bij elkaar weten te sprokkelen. „Het heeft me ontzettend veel moeite gekost om een en ander over Marcel Kerff aan de weet te komen. Zelfs zijn familie, die nog nog steeds in de Voerstreek woont, kon me niet helpen. Het meest weet ik eigenlijk van mijn grootmoeder. Zij was een generatiegenote van Marcel, wiens broer Charel ook een verdienstelijk coureur was. Beide renners kwamen uit een gezin van tien kinderen. Mijn grootmoeder, Clémentine Jongen, baatte vroeger een café in het dorp uit. Daar kwamen de Kerffsen veel over de vloer. Marcel en Charel dronken altijd melk. Beiden gingen voor hun moeder met de fiets altijd naar Maastricht om haringen te kopen. Een van hun geliefde trainingstochten was met manden vol vlees, gemonteerd voor en achter op hun fietsen, naar de Hallen in Parijs te rijden. Na één overnachting fietsten ze vervolgens terug naar Voeren. Charel schonk mijn grootmoeder zelfs een keer zijn in Berlijn gewonnen zegebloemen. Laurent Rutten, die de Kerffsen ook goed heeft gekend, vertelde me ooit, dat Marcel een lange, houterige man met slingerarmen was.”

Rob Brouwers steekt zijn bewondering voor de gebroeders Kerff niet onder stoelen of banken. „Ik vind het geweldig, dat eindelijk een krant een verhaal over Marcel Kerff publiceert. Dat is nog nóóit gebeurd. Nu komen de mensen gelukkig te weten, dat de eerste Belgische Tourheid een Voerenaar was. Maar Charel Kerff was ook een heel goeie coureur. In 1901 werd hij zelfs kampioen van België honderd kilometer met gangmaking. In datzelfde jaar eindigde hij als zevende in de monsterklassieker Parijs-Brest-Parijs. En Charel was zelfs de eerste Belgische renner die naar Amerika ging om deel te nemen aan de zesdaagse van New Vork. Aan de carrière van Charel Kerff kwam in 1902 echter een tragisch einde. Met zijn broer Marcel was hij in de klassieker Marseille-Parijs, eigenlijk de voorloper van de Tour de France, over liefst twaalfhonderd kilometer van start gegaan. Het was die dag erbarmelijk slecht weer. Wat er precies met Charel in de helletocht gebeurd is, is nooit duidelijk geworden. Wel is bekend, dat Charel bij de laatste controlepost in de voorste gelederen passeerde. Daarna is hij in een verlaten streek dood langs de weg gevonden. De officiële versie luidde, dat zijn dood het gevolg was van een bloedstolling wegens de ijzige kou. Marcel, die als vijfde geëindigd was, kreeg na afloop pas te horen dat zijn broer gestorven was.”

In het artikel wordt de broer van Marcel Kerff genoemd, Charles Kerff. Zie hier een krantenknipsel over diens dood in 1902 in de wedstrijd Marseille Parijs over 940km !! Nieuws van de dag 24-05-1902
Het volk 22-05-1902

Volgens de overlevering had de dood van Charel Kerff een andere oorzaak. Brouwers: „Charel zou, op het moment dat hij koploper Lucien Lesna dreigde in te halen, door chauvinistische Franse supporters van de fiets zijn getrokken en dood geslagen. Dergelijke aanslagen waren in de oertijd van de wielersport geen zeldzaamheid. Het is dus niet onmogelijk, dat Charel Kerff zo aan zijn einde is gekomen. Overigens beweerden boze tongen ook. dat hij als gevolg van dopinggebruik dood van zijn fiets was gevallen. Nu nog weet niemand de juiste oorzaak.”

De mysterieuze dood van zijn oudere broer was voor Marcel Kerff daarentegen geen aanleiding om het metier vaarwel te zeggen. „Marcel Kerff startte één jaar later in de eerste Tour de France,” weet Rob Brouwers. „Zes etappes kregen de zestig deelnemers voor de wielen geschoven. In totaal bijna vijfentwintighonderd kilometer. De langste rit. Parijs-Lyon. was liefst vierhonderdzevenenzestig kilometer lang. Onmenselijke afstanden, zeker voor die tijd. De renners moesten zelfs in het donker de hele nacht doorploeteren om de finish te bereiken. Onvoorstelbare taferelen moeten zich in die tijd hebben afgespeeld. De koers werd gecontroleerd door commissarissen, die het te volgen traject gedeeltelijk met de fiets, de trein ofwel in een zeldzame automobiel volgden. Het verloop van de rit werd via telegrammen doorgeseind.” Maurice Garin ging als eerste triomfator van de Tornde France de geschiedenis in. „Garin had in de eindstand bijna drie uur voorsprong op Lucien Pottier. Derde werd Fernand Augereau, vierde Rodolfo Muller, vijfde Jean Fischer. Onze moedige Marcel Kerff eindigde als eerste Belg in zesde stelling. Een geweldige prestatie, want de buitenlanders waren enorm benadeeld ten opzichte van de Fransen, die toen al in merkenteams waren opgenomen. Een ‘isolé’ als Marcel Kerff moest alles in zijn eentje klaren.”

Volgens Rob Brouwers verdiende Marcel Kerff 400 Franse franks aan zijn eerste en naar later bleek enige Touravontuur. „Marcel Kerff moet nadien niet lang meer gefietst hebben. Zijn naam is nergens meer in uitslagenlijsten terug te vinden. Wel weet ik. dat hij na zijn wielerloopbaan als bode werkte op het kasteel van graaf de Secilion in Teuven. Evenals zijn broer Ct kwam ook Marcel op tragische wijze om het leven. Hij werd bij het uitbreken van de eerste Wereldoorlog in Moelingen door de Duitsers vermoord.” Rob Brouwers vertelt, dat Marcel Kerff ondanks waarschuwingen van dorpsgenoten op 7 augustus 1914 uit nieuwsgierigheid met zijn motorfiets poolshoogte ging nemen bij het in Moelingen geplaatste kampement van het Duitse leger. „Onze dorpsheid ke> nooit meer terug naar ’s Gravenvoeren. Blijkbaar dacht van spionage werd Marcel als onschuldige burger door de Duitsers opgehangen. Een jaar later werd hij samen met enkele andere streekgenoten in een massagraf langs de weg Eijsden-Battice teruggevonden.

5 februari 1933

Ter herinnering werd langs dezelfde weg ter hoogte van het kruispunt Withuis-Berneau en ’s Gravenvoeren-Moelingen een monument opgericht.

Ik ben er jaren lang regelmatig voorbij gefietst, nooit geweten voor wie het monument ter nagedachtenis was… In de 2e wereldoorlog is het monument totaal verwoest maar opnieuw opgericht na de oorlog.

Dagelijks passeren vele wielrenners en trimmers het betonnen kruis. Vrijwel niemand weet echter, dat het monument de enige tastbare herinnering aan de eerste Belgische Tourpionier is.” Wellicht haalt deze reportage Voerenaar Marcel Kerff eindelijk uit de vergetelheid. „Hij heeft het beslist verdiend,” vindt Rob Brouwers.

1903-07-01 Le premier Tour de France

De eerste Tour de France in beeld

Limburgse Tourcrack Marcel Kerff 6e in het eindklassement

De eerste editie van de Tour de France vond plaats in 1903, van 1 tot en met 19 juli. Georganiseerd door de krant L’Auto, vindt de wedstrijd plaats in zes etappes. Het parcours verbindt de belangrijkste Franse steden, Parijs, Lyon, Marseille, Toulouse, Bordeaux en Nantes. Een van de favorieten van het evenement, Maurice Garin, wint drie etappes en het algemene klassement met bijna drie uur voorsprong op de tweede, Lucien Pothier. De lengte van de etappes, die vooral ook ’s nachts wordt betwist, varieert van 268 tot 471 km, met een totaal van 2.428 km.

Negenenvijftig renners starten voor het café “Le Réveil-Matin” van Montgeron, slechts eenentwintig van hen bevinden zich aan het einde van de zes etappes in het algemeen klassement. Ook als renners in een etappe opgeven, mogen ze toch deelnemen aan de volgende etappes, voor een vermelding in het uiteindelijke algemene klassement kunnen zij dan niet meer meestrijden. Dit was het geval met bijvoorbeeld de Franse coureur Hippolyte Aucouturier en de Zwitser Charles Laeser, beiden winnaar van een etappe

Limburgse Tourcrack Marcel Kerff uit Teuven, St. Maartensvoeren werd 6e in het eindklassement en daarmee de best geklasseerde Belg in de eerste Tour de France, waarmee hij zeker een plaats in de geschiedenisboeken van de wielersport verdiend. Marcel, een slagerszoon, stond bekend om zijn stalen uithoudingsvermogen. Vanuit zijn woonplaats in de Voerstreek fietste hij blijkbaar regelmatig met zijn broers naar Parijs om daar in de groothandel grote stukken vlees te kopen. Een tripje van 600 km waarover ze slechts twee dagen deden. Het vlees werd uiteraard met winst in de familiale beenhouwerij verkocht. Alleen al door die prestaties verdient Kerff de titel van Eerste Flandrien.

Op de eerste dag van de Eerste Wereldoorlog werd Marcel gevangen genomen. Ze verdachten hem er van om een spion te zijn. Toen hij zijn protest uitschreeuwde, sneden de Duitsers zijn tong uit en werd de ongelukkige opgehangen en met andere burgers en gedumpt in een massagraf. Op het kruispunt van Moelingen-Gravensvoeren staat een monument ter nagedachtenis van de overleden renner, een gepaste locatie: haast op de kruising van de wielerklassiekers Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik.
Klik en lees meer over Marcel Kerff
Limburgse Tourcrack Marcel Kerff uit Teuven. Klik op de foto en lees meer over Marcel Kerff
Voorblad van de organiserende krant L’Auto van 1 juli 1903
Route Tour de France 1903

La Vie au grand air 1903/07/10 Magazine illustré sportif français

La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
Negenenvijftig renners starten voor het café “Le Réveil-Matin” van Montgeron. De officiële start van de 1e Tour de France vond echter plaats in Villeneuve-Saint-Georges, op woensdag 1 juli 1903 om 15.16 uur
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17 
1e etappe Paris - Lyon, 467 km

1. Maurice Garin: 17 uur 45 min 13sec
2. Emile Pagie op 55sec
3. Leon Georget op 34 min 59sec
4. Fernand Augereau op 1 uur 2min 50sec
5. Jean Fischer op 1 uur 4min 55sec
6. Marcel Kerff op 1 uur 42min 55sec
7. Alois Catteau op 1 uur 48min 57sec
8. Ernest Piven op 1 uur 49min 49sec
9. Leon Habets op 2 uur 8min 16sec
10. François Beaugendre op 2 uur 8min 27sec
Maurice Garin, de kleine schoorsteenveger, uiteindelijk de grote triomfator van de 1e Tour de France Cycliste in 1903
Vélo du Tour 1903 Ce vélo, qui appartient au collectionneur Émile Arbres, est la réplique du «La Française» avec lequel Maurice Garin remporta le premier Tour de France en 1903. D’un poids de 12,5 kg, il est entièrement en acier, sauf les jantes en bois. La roue arrière est munie d’un tendeur de chaîne, mais il n’y a ni changement de vitesse, ni roue libre, ni freins : le développement est unique, 56×20. Le cycliste ralentit par rétropédalage. Sous la selle, en cuir, la chambre à air de rechange est enroulée autour de la tige. Les cale-pieds sont en tôle d’acier. Le guidon, équipé de poignées en bois, est directement fixé sur l’axe de direction, sans potence. Pompe le long du tube vertical, nécessaire de réparation accroché au cadre, sacoche de ravitaillement contenant une bouteille.
La Vie au grand air 1903/07/17

La Vie au grand air 1903/07/17

2e etappe, Lyon - Marseille, 374 km 
1. Hippolyte Aucouturier: 14uur 28min 53sec 
2. Leon Georget z.t. 
3. Eugene Brange op 26min 6sec 
4. Maurice Garin op 26min 7sec 
5. Rodolphe Muller z.t. 
6. Lucien Pothier z.t. 
7. Marcel Kerff op 39min 37sec 
8. Fernand Augereau op 57min 17sec 
9. Georges Pasquier op 1hr 32min 10sec 
10. François Beaugendre z.t. 
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
Hippolyte Aucouturier bijgenaamd ‘de Verschrikkelijke’ (Le Terrible) In de Tour de France 1903 bereikte hij wegens maagklachten de finish van de eerste etappe niet, maar omdat het toen nog mogelijk was om in volgende etappes gewoon weer te starten, won hij daarna de tweede en derde etappe. Daarna echter moest hij definitief opgeven.
3e etappe, Marseille - Toulouse, 423 km

1. Hippolyte Aucouturier: 17hr 55min 4sec 
2. Eugene Brange op 32min 22sec 
3. Julien Lootens "Samson" z.t. 
4. Maurice Garin z.t. 
5. Lucien Pothier z.t. 
6. François Beaugendre op 1hr 
7. Jean Fischer op 1hr 35min 18sec 
8. Rodolphe Muller op 1hr 35min 19sec 
9. Alois Catteau z.t. 
10. Marcel Kerff z.t. 

Jean Fischer

La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
Julien Lootens uit Wevelgem (B) gebruikte hij de schuilnaam “Samson”, omdat hij niet wilde dat zijn naam als gegoede burger in sportuitslagen teruggevonden zou worden, eindigde in de 4e etappe als 2e, werd 7e in het algemeen klassement van de Tour 1903
4e etappe, Toulouse - Bordeaux, 268 km

1. Charles Laeser, 8uur 46min 
2. Julien Lootens "Samson" op 4min 3sec 
3. Rodolphe Muller z.t. 
4. Leon Georget z.t. 
5. Maurice Garin z.t. 
6. Jean Fischer z.t. 
7. Lucien Pothier z.t. 
8. Eugene Brange op 7min 41sec 
9. Alois Catteau z.t. 
10. Jean Dargassies op 26min
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
Lucien Pothier kwam als 3e over de streep in Nantes en werd uiteindelijk 2e in het algemeen klassement in de Tour 1903 Na de incidenten die de gemarkeerde Tour de France 1904, waarin hij wordt betrapt, wordt Lucien Pothier geschorst voor het leven. Hij is dan pas 21 jaar … Zijn straf werd eindelijk vermindert tot drie jaar schorsing waarna hij zijn carrière weer kan voorzetten in 1907. De reden voor diskwalificatie zijn nooit bekend gemaakt maar bekend is dat diverse renner gebruik maakten van de trein en auto om de finish te bereiken.
5e etappe, Bordeaux - Nantes, 425 km

1. Maurice Garin: 16uur 26min 31sec 
2. Georges Pasquier z.t. 
3. Lucien Pothier z.t. 
4. Fernand Augereau op 10min 35sec 
5. Ambroise Garin op 33min 34sec 
6. Rodolphe Muller op 36min 33sec 
7. Jean Fischer op 1hr 4min 3sec 
8. Marcel Kerff z.t. 
9. Jean Dargassies op 1hr 21min 9sec 
10. Ferdinand Payan op 1hr 33min 24sec 
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24

 

La Vie au grand air 1903/07/24
Alexandre Foureaux, 7e in de laatste etappe, 12e in het algemeen klassement
Alexandre Foureaux
6e en laatste etappe, Nantes - Paris, 471 km

1. Maurice Garin: 18uur 9min 
2. Fernand Augereau op 10sec 
3. Julien Lootens "Samson" z.t. 
4. Jean Fischer op 1min 20sec 
5. Lucien Pothier op 1min 30sec 
6. Rodolphe Muller op 2min 
7. Alexandre Foureaux op 2min 30sec 
8. Julien Girbe op 2min 35sec 
9. François Beaugendre op 21min 
10. Marcel Kerff op 53min 
La Vie au grand air 1903/07/24
Deze foto is genomen na de huldiging, op het kleine fietsje de zoon van Maurice Garin
Jacquelin & Garin

Ter gelegenheid van 50 jaar Tour de France werd in 1953 de start van de 1e Tour de France nagespeeld, bijgaand enkele beelden:

 

Aanvullende wetenswaardigheden over de eerste TdF:


LES VAINQUEURS D’ÉTAPE:
1re étape,, mercredi 1er juillet, Paris – Lyon, 467km Garin
2e étape, dimanche 5 juillet, Lyon – Marseille, 374km Aucouturier
3e étape, mercredi 8 juillet, Marseille – Toulouse, 423km Aucouturier
4e étape, dimanche 12 juillet, Toulouse – Bordeaux, 268km Laeser
5e étape, lundi 13 juillet, Bordeaux – Nantes, 425km Garin
6e étape, mardi 18 juillet, Nantes – Paris, 471km Garin

LE CLASSEMENT GÉNÉRAL FINAL:
1 Maurice Garin Fra en 94h33’14″
2 Lucien Pothier Fra à 2h59’31″
3 Fernand Augereau Fra à 4h29’24″
4 Rodolphe Muller Ita à 4h39’30″
5 Jean Fischer Fra à 4h58’44″
6 Marcel Kerff Bel à 5h52’24″
7 Julien Lootens Bel à 8h31’08″
8 Gustave Pasquier Fra à 10h24’04″
9 François Beaugendre Fra à 10h52’14″
10 Aloïs Catteau Bel à 12h44’57″
11 Jean Dargassies Fra à 13h49’40″
12 Ferdinand Payan Fra à 19h09’02″
13 Julien Girbe Fra à 23h16’52″
14 Isidore Lechartier Fra à 24h05’13″
15 Josef Fischer All à 25h14’26″
16 Alexandre Foureaux Fra à 31h50’52″
17 René Salais Fra à 32h34’43″
18 Emile Moulin Fra à 49h43’15″
19 Georges Borot Fra à 51h37’38″
20 Pierre Desvages Fra à 62h53’54″
21 Arsène Millocheau Fra à 64h57’08″

AUX ORIGINES DU TOUR DE FRANCE
En ces premières années du XXème siècle, l’affaire Dreyfus fait rage. Le seul quotidien sportif, le « Vélo » de Pierre Giffard, prend position en faveur du capitaine. Ce journal jouit alors d’une importante audience (80 000 lecteurs) et organise les plus grandes épreuves cyclistes (Bordeaux-Paris ; Paris-Brest et retour).
Henri Desgrange, un ancien clerc de notaire et champion sportif (1er recordman de l’heure sur piste en 1893 avec 35,325 km), est chargé par quelques géants de l’industrie de torpiller Giffard. Il crée « L’Auto-vélo » qui deviendra bientôt « L’Auto », s’entoure de Victor Goddet en tant que gestionnaire et de Géo Lefèvre comme collaborateur.
C’est Lefèvre qui, en décembre 1902, à la Brasserie Zimmer sur les Grands Boulevards, propose à Desgrange de lancer une nouvelle compétition cycliste qui ferait le tour de la France et lors duquel les coureurs, pour une fois, seraient sans entraîneurs pour les désaltérer ou leur offrir une protection contre le vent. « L’Auto » assurerait les comptes-rendus, ce qui permettrait d’augmenter les tirages.
L’idée est acceptée et, le 19 janvier 1903, elle est annoncée aux lecteurs, sans que cela ne suscite de grandes réactions. La longueur de l’absence (6 semaines) et les frais de route en découragent plus d’un. Finalement, la course est réduite à 3 semaines et des indemnités sont prévues. 78 engagements sont, dès lors, enregistrés.
Le 1 juillet 1903, à 15h16’ exactement, devant le café « le Réveil Matin » à Montgeron, 60 coureurs s’élancent pour 2400 km découpés en 6 étapes.

LES FORCES EN PRÉSENCE
2 coureurs semblent sortir du lot : Maurice Garin et Hippolyte Aucouturier dit « le Terrible ».
Le 1er est né en 1871 en Italie à Arvier (Val d’Aoste) mais, lensois, il a été naturalisé français en 1892. Surnommé « le Petit Ramoneur », Garin (1,60 m) possède déjà un redoutable palmarès : Paris-Roubaix 1897 et 1898, Paris-Brest-Paris 1901, Bordeaux-Paris 1902.
Le 2ème est né en 1876 à La Selle (ça ne s’invente pas) et vient de gagner Paris-Roubaix et Bordeaux-Paris.
Il faudra également suivre l’allemand Josef Fischer (vainqueur du premier Paris-Roubaix en 1896) ou Emile Georget sans oublier les « hommes de peine en chômage surgis des faubourgs, les tâcherons venus de la Province, les mineurs montés du fond plus une poignée d’exaltés acquis à la démesure. » (Pierre Chany)

Les inscrits:
1 GARIN Maurice Fra
2 PASQUIER Gustave Fra
3 BARROY Lucien Fra
5 FOUREAUX Alexandre Fra
6 GAUBAN Henri Fra
7 BARBREL Louis Fra
8 AUCOUTURIER Hippolyte Fra
9 KERFF Marcel Bel
10 GEORGET Léon fRA
11 BRANGE Eugène Fra
12 FISCHER Jean Fra
14 LECHARTIER Isidore Fra
15 MOUNIER Benjamin Fra
17 PAGIE Emile Fra
21 DARGASSIES Jean Fra
22 MOULIN Emile Fra
24 SALES Jules Bel
26 WATTELIER Edouard Fra
27 CHAPPERON Claude Fra
28 LOOTENS Julien Bel
29 SALAIS René Fra
31 HABETS Léon Fra
32 DUPRE Victor Fra
33 MULLER Rodolfo Ita
36 BEDENE Fra
37 POTHIER Lucien Fra
38 PERIN Armand Fra
39 AUGEREAU Fernand Fra
40 GEAY Eugène Fra
41 PIVIN Ernest Fra
42 MERCIER Paul Sui
43 DESVAGES Pierre Fra
44 PERNETTE Léon Fra
45 BEAUGENDRE François Fra
46 JAECK Anton Sui
47 POUSSEL François Fra
48 FISCHER Joseph All
49 BARTHELMANN Ludwig All
50 GIRBE Julien Fra
51 LAESER Charles Sui
53 BOROT Georges Fra
54 DURANDEAU Léon Fra
55 RICHE Léon Fra
56 LASSARTIGUE A. Fra
57 FOUGERE L. Fra
58 TORISANI Emile Fra
59 CHARRIER Henri Fra
62 PAYAN Ferdinand Fra
63 TRIPPIER Paul Fra
64 ELLINAMOUR H. Fra
65 ZIMMERMANN Jean-Baptiste Fra
66 LEQUATRE Marcel Sui
67 MILLOCHEAU Arsène Fra
69 MONACHON François Fra
71 CATTEAU Alois Bel
73 LEFEVRE Victor Fra
75 DAUMAIN Auguste Fra
76 GUILLARME Gustave Fra
77 QUETIER Fra
78 DE BALADE Philippe Fra


Inscrits 2ème étape
100 MONGE Elie Fra
101 GARROT Fra
102 CABANNA Fra
103 ARMBRUSTER Paul Fra


Inscrits 3ème étape
VALLEE-PICAUD Marcel Fra


Inscrits 4ème étape
120 BOISSEAU Fra
121 ARMANTE Fra
122 FOSSIER Honoré Fra
123 EMILE Paul Fra
124 FABRE Louis Fra
125 BIERE Camille Fra
126 DARTIGUE Maurice Fra
127 DORTIGNACQ Jean-Baptiste Fra
128 DUPONT David Fra
129 ARMBRUSTER Paul Fra
130 DESBORDES Fra
131 CHAUDRON Edouard Fra
132 LORGEOU Georges Fra
133 GOYON Fra
134 FLORANE Fra
135 PUJOL Fra


Inscrits 5ème étape
140 GARIN Ambroise Fra
141 MAGDELEIN René Fra
142 ROQUES Daniel Fra
144 LESUR H. Fra

Non partant:
4 PREVOST Charles Fra
13 DORLIN G. Fra
16 DORION Adolphe Fra
18 VALPIC Marcel Fra
19 BARAQUIN Gabriel Fra
20 LAPREE Auguste Fra
23 FICHTER Emile Fra
25 EMILE Paul Fra
30 JULIEN François Fra
34 ROSA Paul Fra
35 LEBLAIS Georges Fra
52 TROUSSELIER Louis Fra
60 VERMEULEN I. Bel
61 PAMATEUR Sui
68 YOURASSOF Nicolas Fra
72 CONSTANT Louis
74 PETIT-BRETON Lucien Fra
79 MARGOT Fra
80 MADORIN Walter Sui


La Vie au grand air 1903 Revue illustrée de tous les sports
La Vie au grand air est un magazine illustré sportif français lancé le 1er avril 1898 sous la direction de Pierre Lafitte d’abord à un rythme bimensuel puis hebdomadaire1. Sa parution est interrompue le 2 août 1914 (no 828), elle reprend le 15 juin 1916 (no 829) en devenant trimestrielle, et cesse définitivement le 15 avril 1922.

Video: “Allez Garin! ” – Documentario sulle imprese del ciclista Maurice Garin (1993) Regia: Carlo A. Rossi Musica originale : Giorgio Negro:

https://fr.wikipedia.org/wiki/La_Vie_au_grand_air
https://fr.wikipedia.org/wiki/Tour_de_France_1903
http://www.lagrandeboucle.com/

Een ding is zeker, maar als je het herhaalt krijg je bakken stront over je heen, dit beeld hoort absoluut NIET bij de Tour van 1903, ook al staat het meer dan eens als zodanig afgebeeld. Zelfs op Wikipedia, besef goed dat iedereen op wikipedia zijn bevindingen kan publiceren, juist of niet. Deze foto betreft Bordeaux Parijs 1908, rechts de winnaar in het wit Cyrille van Hauwaert, links Émile Georget
Cyrille Van Hauwaert est content de sa victoire cyclisme arrivée Bordeaux-Paris 1909, au Parc des Princes, le 2 mai 1909 : [photographie de presse] / [Agence Rol]