1934-09-01, 1e Internationale Ronde van Eygelshoven

De groei die de sport op twee wielen in de loop der jaren in Nederlands Limburg heeft meegemaakt, ergens is er een begin geweest, ooit is er voor het eerst een wedstrijd gehouden op de weg voor beroepsrenners, die gezien kan worden als de eerste, een voorbeeld dat heeft doen volgen, in Limburg is dat een criterium gehouden op Zaterdag 1 September 1934 in Eygelshoven.
 
Deelnemers uit diverse landen, gerenommeerde namen aan het vertrek, vette prijzen en meer dan 18000 bezoekers van heinde en verre, aan de start de Nieuwelingen, Amateurs, Onafhankelijken en Profs. 

In onderstaand samenraapsel van details, meer over een vergeten koers, de start van iets moois, gr pk
1 September 1934

1e internationale Ronde van Eygelshoven

De slechts 18 jarige Willy Vroomen uit Heerlen, later internationaal befaamd als zesdaagse renner, won die wedstrijd bij de beroepsrenners.

Tussen dat “eerste Limburgse criterium voor beroepsrenners ooit” in het Eygelshoven van 1934 en nu, ligt een wereld vol wielerbelevenissen waar nog lang geen einde aan is gekomen.

1e Internationale Ronde van Eygelshoven 1934, een beeld van de strijd bij de profs en onafhankelijken

De aanloop en de vooraankondigingen

Limburger koerier 13 maart 1934

 

 

Limburgsch Dagblad 21 juli 1934

 

 

Limburger koerier 3 april 1934
Limburger Koerier 31 augustus 1934
DE RONDE VAN EYGELSHOVEN. Een grote wielersportgebeurtenis. Dat de wielerwedstrijden in het Zuiden van Limburg steeds in een grote belangstelling hebben gestaan is genoegzaam bekend. De wedstrijden op de wielerbanen hebben den laatsten tijd echter veel ingeboet van die belangstelling. Hier voor zijn twee oorzaken en wel ten eerste de crisis en ten tweede een te veel aan wielerbanen in een korten omtrek. Geheel iets anders zal het evenwel worden met „de rond van Eygelshoven” die zich thans reeds in een grote belangstelling mag verheugen. Het is iets nieuws, iets wat lang niet meer gezien is en daar een wegwedstrijd toch nog altijd een grote aantrekkelijkheid bezit, zal het Oranje Comité te Eygelshoven, van wie dit initiatief uitgaat, aan veler verlangen tegemoet komen en op 1 September a.s. een grote internationale wegkoers organiseren. Door de buitengewone medewerking van de Kaveewee Sigarenfabrieken uit Roosendaal wordt genoemd Comité in staat gesteld, deze sportgebeurtenis tot een der grootste te maken van ons land. Het actieve Comité heeft daarbij een staf van medewerkers gevonden in vele vooraanstaande heren in de wielersportwereld, die onder de deskundige leiding van den heer Darmstadt uit Roermond, de voorbereidende werkzaamheden reeds zijn begonnen. Donderdagavond vergaderde het Oranje Comité met de deskundige leiders en werden een reeks van besluiten, de ronde betreffende, genomen. Voor het te rijden traject werd inmiddels door Ged. Staten van Limburg de gewenste vergunning verleend. Het parcours is groot 3840 Meter, waarin een zestal bochten en twee te beklimmen bergen, terwijl den gehele weg uit macadam-vloer bestaat. Het geheel zal aan weerszijde worden afgezet en is den weg tijdens den wedstrijd voor het verkeer afgesloten. Het publiek wordt toegelaten langs de gehele route en kan plaats nemen op de trottoirs. De toegang is geheel kosteloos, uitgezonderd aan de start- en finishplaats, alwaar tribunes worden gemaakt en welke plaatsen toegankelijk zijn. De route wordt voorzien van telefoon van uit verschillende punten, terwijl met versterkte luidsprekers het verloop der wedstrijden ver de gehele linie steeds wordt bekend gemaakt. De beroepsrenners zullen gretig naar de pen grijpen wanneer zij vernemen, welke prijzen in deze zouden kunnen worden gewonnen. Voor de profs en onafhankelijke zijn niet minder dan 16 geldprijzen beschikbaar gesteld. De eerste twee prijzen zijn Kaveewee-prijzen van resp. ƒl 100 en ƒl 65, terwijl de laatst aankomende renner, dus de 16e nog een prijs van ƒl 10 ontvangt. Buitendien worden er een massa premies beschikbaar gesteld, welke per ronde (3840 M.) zullen zijn te verdienen. De amateurs en nieuwelingen. Niet minder zijn de prijzen voor deze categorieën, al bestaan deze prijzen niet uit geld, zij evenaren de waarde van de prof-prijzen. Wanneer men bedenkt dat daarbij een racefiets, een kostuum naar maat ter waarde van ƒl 50 is en verder een groot aantal waardevolle andere prijzen, dan behoeft niet getwijfeld te worden dat ook deze categorieën rijkelijk vertegenwoordigd zullen zijn. De profs zullen 30 x de amateurs en nieuwelingen 10 x het traject moeten nemen. Door de wielerbaan „Sportpark Heer” werden bereids 2 bekers beschikbaar gesteld, n.l. 1 voor de amateurs en 1 voor de nieuwelingenklasse. De meerdere beschikbaar gestelde prijzen zullen nader worden bekend gemaakt. De aanmelding van de renners-deelnemers kan tot 20 Augustus a.s. laatste post geschieden bij den heer A. A. Moeskops, Caumerdalschestraat 22 Heerlen. Tot heden kwamen reeds aanmeldingen binnen van: Braspenning, Vluggen, Slaats, Verhagen (B.), Gardier (B.), Nijssen (D.), v. Wunnink, Muller, Bockkum, Braspenning (Tilburg) enz. enz. Aangezien het Oranje Comité nog bezig is voor meerdere attracties in verband staande met deze ronde, komen wij hierop nog nader terug. Zaak is, dat de renners zich tijdig genoeg aanmelden om teleurstelling te voorkomen, indien het maximum mocht worden overschreden. Nieuwe Venlosche courant 30 juli 1934
Willy Vroomen

De voorbeschouwing

Limburgs Dagblad maandag 27 augustus 1934

Zaterdag 1 September 1934 het grote Sportevenement in Limburg. Niet minder dan 136 renners aan den start. De laatste dagen hoort men in wielersportkringen nergens anders meer over spreken, dan over de Ronde van Eygelshoven. Inderdaad is hiertoe alle reden, omdat in Limburg nog nooit een internationale wegwedstrijd met zo’n uitgebreide opzet werd georganiseerd als deze ronde.

De grondleggers van deze koers komt alle eer toe, vooral daar wij de laatste dagen de zo schitterend uitgewerkte organisatie mochten beluisteren op een vergadering van het uitvoerend Comité. Dat alles zal kloppen staat vast. De medewerking van alle zijden is zeer groot. Tot zelfs ver buiten de grenzen van Eygelshoven werden medewerkers gevonden. De technische leiding. Als kamprechter zal fungeren dhr. Darmstadt uit Roermond, lid van de sportcommissie van de N.W.U., zodat de opperste leiding in goede handen is. De heer Darmstadt wordt geassisteerd door een 12-tal juryleden, waaronder dhr. Houben en dhr. A. Moeskops, beiden Consuls der N.W.U.

Zoals bekend, is het circuit 3840 meter, dat geheel zal worden afgezet en op die dag van 1 uur tot 8 uur voor alle verkeer wordt afgesloten. Op gevaarlijke plaatsen en bij de start wordt bovendien de straat aan weerszijde afgerasterd. Het publiek is toegelaten op de trottoirs en mag het wegvlak tijdens den koers niet betreden. Voor de handhaving van dezen maatregel zorgt een cordon politieambtenaren, geassisteerd door ander personeel. De stand van het rennen en verdere bijzonderheden wordt doorlopend door middel van 3 grote luidsprekers, verspreid langs het traject, bekend gemaakt. Op verschillende plaatsen in Eygelshoven zijn bewaarplaatsen voor auto’s en fietsen ingericht, welke opbrengst wordt afgedragen aan het Crisiscomité en St. Vincentiusvereniging. Daar enkele bochten in het traject voorkomen, zullen de renners steeds door middel van een rode vlag worden gewaarschuwd. Daar bijna iedere ronde een premie zal beschikbaar zijn, wordt deze telkens bekend gemaakt op ongeveer 200 meter voor de startstreep door middel van een witte vlag. Vanuit het verste punt staat de jury doorlopend, door middel van telefoon, in verbinding met de renners. De verzorging der renners tijdens de wedstrijd, is slechts op één, daartoe speciaal ingericht gedeelte toegestaan. Bij den start zijn talrijke zitplaatsen aangebracht tegen betaling van fl 0.50, terwijl gereserveerde plaatsen kunnen worden besteld tegen een vergoeding van fl I.—. Door de sigaretten-fabriek „Nord State” worden tijdens de wedstrijd onder het publiek prijzen uitgereikt aan de rokers van deze sigaret. De deelnemers. Er zullen 3 categorieën van renners starten en wel om 1 uur de nieuwelingen, welke 10 x het traject moeten afrijden, in totaal 38.4 K.M.

Voor Nieuwelingen zullen starten: N. de Vries Simpelveld; A. v. d. Hulst Den Daag; L. Weeden Rotterdam; W. Th. v. Bocholtz Venlo; K. de Witte Brunssum; M. Wolfhagen id.; M. Drooier Amsterdam; P. Schipper id.; Nacken Chevremont; H. v. Loo Gulpen; W. Lemmers; C. Hussaarts Born; C. Clarys id.; F. Schipper Bingelrade; Willems Maastricht; Beckers id.; Dirix id.; C. v. Doorn id.; H. Seyen id.; A. v. d- Linden id.; Pekel Spekholzerheide; Geilenkirchen id.; P. J. Knelissen Arcen: W. Proest Waubach; J. Somers id.; L. Claessen Alsdorf; D. Amédec Visé (B.); P. Segers Maaseik (B.); H. Ignoul id.; Bovendeaard Sittard; Meeuwissen id.; v. Dijk Nuth; Petske Eygelshoven: Betteray Hoensbroek; Janssen Nieuwenhagen; Hoffman Roermond; Baggen Lutterade; Reynaerts Valkenburg; Kohlen Heerlen.
De amateurs starten om 3 uur en maken eveneens 10 x de ronde.

Hierin komen uit: J. Braspenning Princenhage; A. Braspenning id.; 11. Janssen id.; A. Slaats Waalwijk; C. Slaats id.; Paats Leiden; J. Kloth Kerkrade; Grunschel.; Greven id.; A. v. Tichelen Breda; J. Brouns Heerlen; A. Vermaet Rotterdam; W. Dreissen Maastricht; J. Kerkhofs id.; Eygelshoven id.; Lambrix id.; Ravestein id.; J. Jongen id.; F. Lammerts Roermond; P. Mulders Schaesberg; H. Raemaekers iri.; H. Mulders Rumpen-Brunssum; Kofler id.; H. Janssen id.: Verschuren Schinnen; Kolvenbach Sittard; Grohl id.; Martens id.; J- Vincken id.; J. Leistra Hoensbroek; L. Drev id.; Hermans Amby; W. Driessen Venlo; Hohnen Herzogenrath; J. Broek Budel; P. Gommans Reuver; K. Siroop Amsterdam; J. Janssen Simpelveld; Wolfhagen Schinveld; A. Molen Lutterade; G. Hermans Banholt; J.Smeets Belfeld; A. Nyssen Aken; Verheul Eygelshoven.
Tenslotte de grote mannen, de profs en onafhankelijken die de strijd om 5 uur zullen aanbinden om 30 maal 3.84 K.M. of pl.m. 115 K.M. af te peddelen.

Hiervoor starten: A. Braspenning Rijsbergen; F. Slaats Waalwijk; J. Vroomen Heerlen; W, Vroomen id.; Bosman id.; Savelberg id.; M. Kisters id.; W. Renzen id.; H. Bockkom id.; E. Muller Eygelshoven; M. Snackers id.; P. Vluggen Ulestraten; G. Piano Brussel (It.); J. v. Hout Eindhoven; B. Forwich id.; C. Peters id.; J. Verheggen id.; P. J. Verheggen id.; Jac. Granssen id.; A. Ebeling Kolscheid (D-); G. Esser id.; Czukalla Keulen (D.); W. Dutuch Hoensbroek; W. Cober id.; C. Heyboer id.; W. Caanen id.; A. v. Tricht Oirschot (B.); Verhagen Diest (B.); F. Aerts id.: Walter Oirsbeek; Veraart Leiden; W. v. Uden Oss; P. v. Wunnik Maastricht; C. Castermans id.; J. Bex id.; H. Franssen id.; J. Pex id.; M. Plantaz id.; P. Kersten Nuth: J. v. d- Broek id.; G. Bindels Nyswiller; W. Bertram id.; Th. Nieuwenhuizen Kerkrade; L. Thomas id.; J. Vinders id.; D. Tacken Blerick; Jos. Franssen Übachsberg; W. de Huch Lutterade; M. Velraeds Waubach; J. de Reus Halfweg; Carto Manarm Arnhem (It.); Quax Meersen; J. Clignet Schaesberg.

De prijzen der renners zijn:

Voor de profs en onafhankelijken. 16 geldprijzen van fl 100.— voor de eerste en de laatste nog fl 10.—. De eerste twee prijzen n.l. fl 100.— en fl 65.— zijn KaVeeWee prijzen, gesteld door de bekende K.V.W. sigarenfabrieken uit Roosendaal.

Voor de amateurs en nieuwelingen zijn talrijke prijzen in natura gesteld, waaronder 1 olieverfschilderij, 1 fiets. 1 kostuum t.w. van f 50.— naar maat, 1 gabardine-jas, 3 bekers, renschoenen, sportschoenen enz. enz. 

Na afloop zullen de prijzen worden uitgereikt door dhr. Burgemeester Mr. Boijens van Eygelshoven, terwijl op talrijke plaatsen die avond bals en vermakelijkheden plaats vinden.

Gedurende den wedstrijd is het Rode Kruis van Heerlen vertegenwoordigd met 20 man personeel, teneinde bij eventuele ongelukken hulp te kunnen bieden.

Men ziet dus dat in alle opzichten de ronde schitterend is georganiseerd en dat welslagen daarvan is verzekerd.

Limburgs Dagblad 27 augustus 1934
KORTE SAMENVATTING KOERSVERLOOP
Nieuwe Tilburgsche Courant maandag 3 September 1934:

Te Eygelshoven is Zaterdagmiddag voor het eerst, ter gelegenheid van de Oranjefeesten, een wegwedstrijd verreden. Naar schatting waren bij dezen wedstrijd ca. 18.000 toeschouwers aanwezig. Het traject was 3810 M. lang. De nieuwelingen en amateurs reden het traject tien maal, de professionals en onafhankelijken 30 maal.

Om 1 uur vertrokken de Nieuwelingen. De uitslag was:

1 M. Wolfshagen, Brunssum, 1 uur 6 min. 30 sec. 2 H. Seyen, Maastricht. 3 C.v.Doorn, Maastricht.
Sport en beeld 4 september 1934: Wolfhagen, winnaar bij de nieuwelingen
Om 3 uur volgde de start van de amateurs. In deze klasse vertrokken 30 renners:

1 P. Seegers, Maaseik, België, 1 uur 6 min. 15 sec. 2 Hohnen, Herzogenrath, Duitsland. 3 Lammert, Roermond. 4 Martens, Sittard, 5 Hermans, Banholt.
1e Internationale Ronde van Eygelshoven 1934, een beeld van de strijd bij de amateurs
Te 5 uur tenslotte was de start voor profs en onafhankelijken. 45 renners startten in deze klasse.

Er is een fraaie wedstrijd gereden, die door dan 18 jarige Vroomen uit Heerlen werd gewonnen. Tot de 21ste ronde bleven de renners in een groep bij elkaar. Toen echter slaagden Willy Vroomen en Mueller uit Eygelshoven erin uit de hoofdgroep te ontsnappen. Zij hebben den gehelen verdere wedstrijd een voorsprong op de hoofdgroep gehouden, welke wisselde tussen 25 en 55 sec. Merkwaardig is de prestatie van Reilander, Keulen, die in de 26ste ronde alleen het hoofdpeloton  verliet en zijn achterstand, die hem scheidde van de beide uitgelopen renners, wist in te halen.
Na een felle eindspurt werd de uitslag:

W. Vroomen Heerlen, 3 uur 7 min. 2 Mueller, Eygelshoven 3.7.2. 3 Reilander, Keulen, 3.7.7. 4 Ebeling, Kohlscheidt, Duitsland. 5 Walter, Oirsbeek. 6 M. Vroomen, Heerlen. 7 P.Vluggen, Ulestraten. 8 Berben, Maaseik, België. 9 Clignet, Schaesberg. 10 Castermans, Maastricht.

Na afloop van den wedstrijd zijn de prijzen op het gemeentehuis uitgereikt.

 

Nieuwe Tilburgsche Courant 3 september 1934

Koersverslag

Limburger Koerier maandag 3 september 1934:

Vroomen bewijst zijn superioriteit ook in wegkoersen.
Hij wint de ronde en de meeste premies
Segers (B.) wint bij de amateurs en Wolfhagen Brunssum bij de nieuwelingen.

Toen wij ons omstreeks 12 uur naar Eygelshoven begaven, was de weg reeds vol auto’s, fietsen en voetgangers, die allen getuige wilden zijn van de grote „Ronde van Eygelshoven”.

START NIEUWELINGEN

De Nieuwelingen hebben 10 maal het circuit, dat 3840 M. lang is, af te maken. Om 1 uur verschenen a. d. start: de Vries Simpelveld, Gevers Oirsbeek, de Witte en Wolfhagen Brunssum, Nacken Blerick, van Loo Gulpen, Hussaarts Bom, Schipper Bingelrade, Willems, Beckers en Dirix Maastricht. Pekel Kerkrade, Knelissen Arcen, Proest Waubach, Claessens (D), Lemmens Gulpen, v. Doorn Maastricht, Seijen Maastricht, Amèdic (B.). Clarijs Bom, V. d. Linden Maastricht, Bovendeaard Sittard, v. Dijk Nuth, Petske Eijgelshoven, Betteraij Hoensbroek, Janssen Nieuwenhagen, Heilenkirchen Kerkrade, Meeuwissen Sittard, Janssen Waubach, Ignoul (B.), Hoffman Roermond, Sommers Waubach, Reijnaarts Valkenburg. Kohlen Heerlen, Martinussen Gulpen, Ramaekers Schaesberg, Dereij Maastricht.

Met volle energie wordt de strijd aangebonden. Na de eerste ronde passeren het eerst de eindstreep Wolfhagen, v. Loo en de Witte in 5.35 min. Tweede ronde: 1 Ignoul, 2 Wolfhagen en 3 Martinussen. tijd 6.05 min. Derde ronde: 1 Martinussen (wint tevens een premie van 2 wegtubes), tijd 6.25 min. Vierde ronde: 1 v. Loo (wint tevens een premie van f 2.50). tijd 6.35 min. Vijfde ronde: 1 Ignoul, tijd 6.42 min. De renners Kohlen. Reijnaarts, Ramaekers, Meeuwissen en Dirix geven op. Zesde ronde: 1 Nacken. 2 v. Loo. In deze ronde geven Martinussen en Hoffman op, tijd 6.45. Zevende ronde: 1 Pekel te samen met 8 renners, tijd 6.35 min. Achtste ronde: 1 Wolfhagen (wint tevens een premie van een zijden baan trui) tijd 6.33 min. Negende ronde: 1 Schipper en verder het peleton, tijd 6.55 min.

Laatste ronde en totaal uitslag: 1 WOLFHAGEN, BRUNSSUM in 1 uur 6 min. en 30 sec, 2 Seijen Maastricht. 3 v. Doorn Maastricht 4 v. Loo Gulpen, 5 Geilenkirchen Kerkrade, 6 Pekel idem, 7 Ignoul (B), 8 Gevers Oirsbeek, 9 Schipper Bingelrade, 10 Betteraij, Hoensbroek, 11 Beckers Maastricht en 12 Knelissen Arcen. Over de gehele linie toonde Wolfhagen zich als de beste. Deze renner gaf blijk een groot uithoudingsvermogen te bezitten, hij reed in grootse-stijl. Een Limburger, die toekomst heeft.

DE AMATEURS

Om 3 uur staan de amateurs gereed om ook het traject 10 maal af te peddelen nl.: Braspenning Prinsenhage, Collings (B.), Errens (D.), Goumans Reuver, de Vink Leiden, Blezer Heerlen, v. d Einde Kerkrade, Brouns Heerlen, Vennaat Rotterdam, Dreissen Maastricht. Lammerts Roermond, Mulders Schaesberg, Mulders Brunssum, Verschuren Schinnen, Leistra Hoensbroek, Segers (B.), Driessen Venlo. Lambrix Maastricht, Ravenstein Maastricht. Höhnen (D.) Broek Budel, Jongen Maastricht, Kofier Brunssum, Wolfhagen Schinveld, a. d. Kerk (B), Drev Hoensbroek, Janssen Brunssum, v. Riet (B), Hermans Banholt, Grehl Sittard, Smeets Belfeld Verheul Eijgelshoven, Nijssen (D.), Martens Sittard. Voor deze wedstrijd was voor iedere ronde een premie beschikbaar gesteld van Heis shag tabak of KV. W. Sigaren of Laurens sigaretten of North State sigaretten. De eerste die telkens de eindstreep passeerden won een van die premies. Het verloop van de ronden was: Eerste ronde: 1 Martens tijd 6.06 min. Tweede ronde: 1 Vennaat. 2 Martens tijd 6.30 min. Derde ronde: 1 Hermans met 50 M. voorsprong tijd 6.35 min.. Driessen geeft op. Vierde ronde. 1 Segers, 2 Martens en vervolgens een groep van 10 renners, tijd 6.46 min. Vijfde ronde: 1 Leistra, 2 Martens tijd 6.32 min. Zesde ronde: 1 Braspenning, tijd 6.44 min. Broek en Wolfhagen geven op. Zevende ronde: 1 Segers, tiid 7.11 min. Achtste ronde: 1 Segers. tijd 6.32 min. Negende ronde: 1 Martens, 2 Leistra, tijd 6.50 min.

Laatste ronde 1 SEGERS (B.) in totaal tijd van 1 uur 6 min. en 15 sec. 2 Höhnen (D.), 3 Lammerts Roermond. 4 Martens Sittard, 5 Hermans Banholt, 6 Aan de Kerk (B), 7 Gommans Reuver, 8 Collins (B), 9 Lambrix Maastricht, 10 Leistra Hoensbroek, 11 Mulders Schaesberg. 12 Vermaat Rotterdam.

De winnaar Segers werd in den eindsprint fel bedreigd door den Duitser Höhnen, die slechts met een halve lengte werd geklopt. De opvolgende 8 renners liggen allen in groep bijeen, zodat de eindklassering in de sprint bevochten werd.

DE PROFS EN ONAFHANKELIJKEN

De belangstelling voor deze groep was enorm groot. Langs het gehele circuit was een mensenmenigte op de been, die werd geschat op ruim 18000 à 20000 personen. Met toenemend enthousiasme werd het verloop van dezen titanen-wedstrijd gevolgd. Om 5 uur lost Burgemeester Martin uit Hoensbroek het startschot en vertrekken de volgende deelnemers: Bosman. J. Vroomen en W Vroomen Heerlen, Görtz Roermond. Berben (B ). Vluggen Ulestraten, gebr. Reilander (D), Muller Eygelshoven, Hodey (D), Nuijts Eijsden, Ebeling (D), Cober Hoensbroek, Snackers Eygelshoven, Hermans (B), Walter Oirsbeek, Kisters Heerlen, Peters Eindhoven. Dietrich (D.), v. Aart Leiden, v. Uden Oss. v Wunnik Maastricht, Castermans Maastricht, H. Franssen Maastricht. Pex Maastricht, Aerts (B.). Kersten Nuth, v d. Broek Eindhoven, Bindels en Bertram Nijswiller, Verheggen Eindhoven, Nieuwenhuizen. Thomas en Vinders Kerkrade, Tacken Blerick. J. Franssen Ubachsberg Czukalla (D.), de Hurk Lutterade, Velraeds Waubach. Esser (D.), Caenen Hoensbroek. Quax Meerssen, Clignet Schaesberg. Verhagen (B) en Damm (D) aldus 45 renners.

V.l.n.r: De gebroeders Tjeu en Willy Vroomen

Deze renners moesten 30 maal het circuit nemen, waarbij in iedere ronde een premie werd gesteld. Deze premies waren de volgende. Aan geldpremies 2 van fl 25.- een van fl 15.- en een van fl 10.- geschonken door den Nationale Houthandel te Heerlen. Tien gulden van Burgemeester Boijens, fl 10.— van de Heerlener Wielerbaan. fl 5.— van de Burgemeesters van de Roerstreek, fl3.— van dhr Moonen rijwielhandel Heerlen, terwijl deze tevens twee Gazelle baan racefietsen beschikbaar stelde voor de gebr. Vroomen voor hun buitengewone prestaties in dezen koers. Vervolgens talrijke premies van K V W.-sigaren. Laurens en D. G. G. en North State sigaretten, benevens nog rijwiel-materiaal. Tenslotte een premie voor de 25ste ronde, bestaande uit een diamanten ring geschonken door de North State-man. Van deze premies wisten de gebr. Vroomen verreweg de grootste helft in de wacht te slepen, nl. plusminus. fl 70,- aan geldpremies. den diamanten ring en talrijke sigaren en sigaretten.

HET VERLOOP VAN DE WEDSTRIJD

Vanaf het begin werd er fel gestreden, vooral daar telkens een premie werd afgekondigd, die heftig werd betwist. Het enthousiasme steeg aanhoudend voor de gebr Vroomen die steeds in het voorpeloton lagen. Was het Willy niet dan was het Jeu die de premies weg kaapte. De tijd over de 30 ronden was gemiddeld per ronde 6 min. 40 sec. Opvallend was het, dat de Belg Verhagen, die door de meesten als de sterkste werd beschouwd, zich zo stil hield en in ’t geheel niet op den voorgrond trad. Verwacht werd dat hij in de laatste ronden naar voren zou komen, doch ook dat bleef uit. Was de snelheid zo hoog opgevoerd, dat hij „de piep oet hou”? In den beginne bleef het peloton goed bij elkaar, uitgezonderd de zwakkelingen, die reeds in de eerste ronden achter bleven. Dit waren de Huck, Verheggen, v. Uden, J. Franssen en Snackers. In de 10de lagen de gebr. Vroomen aan kop en een groep van 10. Op 25 seconden volgt Muller en een tweede groep. Op 1 min 39 sec. groep Bosman, zodat er flink gestreden werd om de leiding. Muller weet zich spoedig te herstellen en werkt zich naar voren om in de 12de ronde mee aan den kop te liggen, v. Uden en Verheggen zijn in deze ronde reeds gedubbeld In de 13de ronde komt ook Ebeling op kop Bij de 22ste ronde begint er weer een scheiding te komen, waarbij Vroomen en Muller alleen de leiding hadden met 27 sec. voor het peloton.

Deze voorsprong wisten zij geleidelijk op te voeren, in de 25ste ronde reeds tot 45 sec. Toen waren nog in den strijd 21 renners, die in aanmerking kwamen voor prijzen. De leiders vergrootten echter steeds hun voorsprong, doch in het tweede peloton werd ook hard gewerkt. De Duitser Reinlander wist zich alleen los te werken om in de 29ste ronde bij Vroomen en Muller te komen. Het peloton lag toen reeds 55 sec. achter, zodat aangenomen kon worden dat de eindsprint tussen deze drie betwist zou worden.

DE EINDSPRINT

Op 200 meter voor de finish lag Reinlander op kop met Muller in de tweede- en Willy Vroomen op derde positie Vroomen zet de sprint in en passeert Muller en Reinlander, waarbij Muller het wieltje pakt van Vroomen. Vroomen sprint echter zo hard dat ook Muller moet lossen en Vroomen onder geweldig applaus het eerst over de eindstreep vliegt.

Muller volgt op 2 sec en Reinlander op 5 sec. De tweede groep volgt op 1 min. 30 sec. Hier wist Ebeling in den sprint het eerst te passeren voor Walter, Vroomen, Vluggen, Berben, Clignet, Castermans, Peters, Nuijtz, v. Wunnik. terwijl even later Esser (gevallen), Aerts en Bosman binnen kwamen.

NABESCHOUWING

Aangezien wij op dezen wedstrijd morgen nog nader terug komen, willen wij thans een enkel woord zeggen van den winnaar, den formidabele renner W. Vroomen. Wanneer wij de vertrekkers eens even bekijken, dan zal een ieder het met ons eens zijn dat de concurrentie zeer sterk was. Als er iemand gekomen was en had ons gezegd, dat hij Willy Vroomen als de sterkste beschouwde, zouden wij dat in verband met zijn jeugdige leeftijd, van de hand hebben gewezen. Alhoewel wij wisten dat er pit in den kleinen Willy zat en hij vol geestdrift den strijd aanbond, hadden wij een overwinning niet kunnen voorspellen. De jeugdige overmoed heeft echter gezegevierd. Willy vertelde ons na afloop, dat hij in de eerste 5 ronden de grootste vermoeienissen had te verwerken en zelfs plan had om op te geven. Deze inzinking was hij echter zo spoedig te boven, dat hij nieuwe moed verzamelde en zich steeds beter voelde gaan. Deze moed groeide steeds aan, hij werd aldoor sterker, zodat hij zelfs met Muller in de 21ste ronde een uitlooppoging ging ondernemen en met succes. Ook na afloop was er weinig vermoeienis bij hem te bespeuren. Wanneer wij het verloop van dezen wedstrijd over 115 km. goed volgen, dan zullen niet alleen de Limburgse wielerenthousiasten verbaasd staan over de prestaties van de gebr. Vroomen en over die van Willy in het bijzonder, maar ook ver buiten onze grenzen zal de naam Vroomen genoemd worden als een nieuwe ster in de wielerwereld. Een jongen die den 18de Juli pas 18 jaar werd. laat hier in deze zware koers niet minder dan 44 grote mannen achter zich, hetgeen wel een unicum genoemd mag worden. De wedstrijd op het traject, met scherpe bochten en bergen, een circuit dus dat alle eisen stelt die een wegkoers stellen kan, wordt op sublieme wijze door den jeugdigen Vroomen gewonnen. Willy Vroomen kan tot de klasse der renners met wereldreputatie opklimmen. De prestaties der overige rijders bespreken wij morgen (verderop hier te lezen).

Willy Vroomen

Over de gehele linie schitterend geslaagd.
Ruim 18.000 toeschouwers.

BESCHOUWINGEN VAN EEN LEEK

Na het verslag van onzen deskundigen medewerker hierboven mag ook een leek nog wel iets over .” eerste „Ronde van Eygelshoven” vertellen, ’t Zijn losse opmerkingen van één van de 18 of 20.000 toeschouwers, die deze ronde heeft getrokken. leder zal moeten toegeven, dat dit debuut. schitterend is, en dat het ’t beste doet verwachten voor de volgende jaren. De bedoeling is immers om voortaan elk jaar opnieuw deze Ronde te verrijden en daardoor een voor Limburg nieuw instituut een vaste plaats in het wereldje-op-zich der wielrenners te scheppen. Het verrijden van een „Ronde” is niets nieuws. In België zijn er enkele met wereld-reputatie, die de bezoekerstallen van 80.000 of daaromtrent trekken, b.v. de „Ronde van Braschaet”. D’r is langs de hele ronde 8 kilometerslange afgezette weg geen plaatsje vrij. Echter zo groot kan het bezoekerstal in Eygelshoven nooit worden, omdat Eygelshoven niet in de buurt van Antwerpen ligt! Maar op 20.000 a 30.000 vaste bezoekers kan een Ronde van Eygelshoven zeker rekenen; dat is Zaterdag bewezen. In de regeling zou ik voor een volgend jaar wel graag een verandering zien. De allergeweldigste sportenthousiasten zullen namelijk nog wel enkele uren langer in Eygelshoven willen zijn; de doorsnee-sportliefhebber heeft echter aan een uur of zes sport achter elkaar ook wel genoeg. Wanneer men nu in het vervolg ‘smorgens de nieuwelingen laat rijden, zo om een uur of elf dan is deze wedstrijd om 12 uur afgelopen. Dan moet er een korte rust komen van een uur of anderhalf en vervolgens pas de wedstrijden voor amateurs en profs. De enthousiastelingen kunnen dan al ’s morgens komen en rustig ergens in Eygelshoven gaan eten; de anderen zien het belangrijkste stuk van den wedstrijd en kunnen toch nog om een uur of acht thuis zijn of zich aan andere bezigheden wijden dan aan het kijken naar den wedstrijd. Voor diegenen, die nu de helen wedstrijd wilden volgen was het nodig van omstreeks half één, tot ’s avonds half negen, acht uur aan de afsperring te staan of te zitten en dat was rijkelijk lang.

DE NIEUWELINGEN

Daarmee wordt niets afgedaan aan het interessante van de wedstrijd voor de nieuwelingen. Wie dezen zien wil, zal echter ook ’s morgens wel komen. Want die wedstrijd is alleraardigst. Er zit „spirit” in de kleine kereltjes en zij geven zich geheel om de wedstrijd te winnen, terwijl juist voor hen uitsluitend de eer te behalen is. Zij fietsen maar, doen daarbij grote-rennersachtig, kijken nog telkens om naar hun rivaal, om hem geen kans te geven, zelfs als zij beiden het al zo ver hebben gebracht, dat zij een paar kilometer achter liggen. Zij staan op de pedalen en halen dingen uit, waaraan meest ervaren renners niet zullen denken; juist daarom is het allergenoegelijkst hen bezig te zien in hun bedrijf dat half-jongensachtig en vol branie en ook al een tikje grotemensachtig is. Bij de amateurs is dat allemaal al anders. Die kennen het klappen van de zweep al, zijn geroutineerden ook. Rijden ze zoveel beter? Dat is nog twijfelachtig. Over de rond 38 K.M. reed de vlugste amateur maar 15 seconden korter dan de vlugste nieuweling. Dat verschil is toch zo bijster groot niet. Tenslotte bij de profs, en onafhankelijken is ’t beeld van de strijd weer heel anders. Het gaat daar om vrij grote bedragen; er is dus iets te verdienen en dat prikkelt zeker heel sterk de lust om te winnen. Daarbij zijn er altijd mensen die direct denken, dat alles afgesproken werk is. Zó een zat Zaterdagmiddag in mijn buurt. Hij had het direct gezien, zei hij, de kleine Vroomen won alle premies en dus zou Muller de wedstrijd winnen — maar die veronderstelling kwam faliekant uit: Vroomen won niet alle premies — wel heel wat — maar hij won daarenboven den wedstrijd.

Wolfhagen, winnaar bij de Nieuwelingen
PREMIES

En nu we ’t toch over de premies hebben, wat zijn er daarvan Zaterdag een massa ter beschikking gesteld. Zoveel honderd sigaretten, zoveel honderd sigaren en dat telkens maar opnieuw en dan weer zoveel pakjes shag. Onder de wedstrijd had ik al gedacht — en meerderen misschien — dat zo’n renner na een wedstrijd als deze wel een sigarenwinkeltje kan opzetten, waarin hij de voorraad dan toch heel goedkoop gekregen heeft. Het kwam precies uit. Bij de prijsuitdeling zagen we enkele renners die een grote papieren doos zowat geheel gevuld hadden met rookgerei. En nu of het een of het ander. Ofwel ze roken deze hele voorraad in korten tijd op, en dan hebben zij, zo vast als een huis een solide nicotinevergiftiging ofwel zij trakteren de hele buurt. We zullen het maar op het laatste houden.

DE OMROEPER

Den omroeper die al die premies bekend moest maken en ook „dhr. Jansen met de witte vlag”, die altijd maar weer zwaaien moest als er ’n premie was, heb ik geenszins benijd. Vooral de eerste niet. Hij heeft ruim 8 uur, zowat onafgebroken, voor de microfoon der R. K. Limburgsche Radio-Distributie uit Roermond gezeten en telkens maar weer opnieuw de roem van sigarettenmerken verkondigd. Die reclame is inderdaad wel een premietje waard. Dat de goede man niet hees is geworden op den duur verwondert me nog.

HET PUBLIEK

Ook onder het publiek waren wel opmerkelijke figuren. Er waren er, die op een lang verblijf gerekend hadden, die boterhammen in krantenpapier en flesjes limonade hadden meegebracht zij waren de verstandigsten. Anderen hebben het ook volgehouden. En hoe! Tegenover me heeft een jongedame, toch minstens 34 uren zonder blikken of blozen op een smal houten bankje gestaan. Dat is een prestatie. U moest haar eens vragen drie uren in de keuken te gaan staan om bij haar moeder de kookkunst af te kijken. Zij zou u! Die ene meneer had het gemakkelijker. Hij had de stoel met de rugleuning naar de weg gezet, zijn benen wijd uitgespreid en zich zeer behaaglijk neergelaten. Zo kwam hij de uren wel door. Ook voor zijn buikje, of laten we gerust zeggen buik, was op die manier een prettig steuntje geschapen. Wat wel nodig was.

ENTHOUSIASME

Och, er was enthousiasme, een enthousiasme, dat supporters in autobussen deed komen uit plaatsen ver van Eygelshoven gelegen, op fietsen, zo talrijk, dat een grote weide er mee gevuld was (hoe ieder daar later zijn karretje uit gekregen heeft, weet ik niet!) in auto’s en per trein, ’t Station Eygelshoven heeft het wed ik, nog nooit zo druk gehad als Zaterdagavond. Dat treintje van 10 uur liep nu eens niet met verlies. Er was ook officieel enthousiasme: van burgemeester Martin van Hoensbroek de initiatiefnemer van deze ronde, van burgemeester mr. Boyens, die de ”Ronde” kwam openen, van allen, die, na afloop, het gemeentehuis maar geheel bezetten, toen daar de prijsuitdeling plaats had.

KLEINIGHEDEN

Bij al dit goeds vallen kleinigheden weg. Aan de perstafel is een half uur lang gedelibereerd over de vraag hoe het nu toch mogelijk was dat de nieuwelingen één ronde gereden hadden in 5 minuten 35 seconden en dat de amateurs en profs, er respectievelijk 6 minuten 16 seconden en 6 minuten en 8 seconden over deden. U zult toegeven, dat ’t raadselachtig was. Het moeilijke geval is tenslotte opgelost door maar te geloven, dat de eerste tijdopneming niet helemaal precies is geweest. En het startpistool! De eersten keer ging het prachtig den tweede keer niet en de derden, evenmin. Bij de amateurs was het ’t mooist. Daar ging het af, toen de renners al zo’n ronde of vier onder weg waren; bij de profs, gebeurde het “al” toen zij een 100 meter weg waren. Het was een gezellig pistooltje. Het zorgde weer voor wat afwisseling. Daarvoor zorgde tenslotte ook een vat bier, dat verdekt stond opgesteld achter jury en persvertegenwoordigers en dat veel lafenis heeft gebracht. Het zou niet juist zijn als we hierbij niet vermeldden, dat er uitstekend voor de persmensen was gezorgd. Voor afwisseling zorgden ook nog een vliegmachine en een postbode, die voor zijn snelle spurt naar het postkantoor, om daar de zak met poststukken af te leveren, een warm applausje kreeg. Ja, wat nu nog méér vertellen? Het weer was prachtig; alleen werd het in de namiddag wat kil (ook een reden om de boven bepleite regeling door te voeren, het parcours was schitterend, de regeling goed en het publiek, na deze eerste ronde tevreden.

Dat is het voornaamste en de beste reclame voor de volgende maal. Dan zijn wij allemaal — en nog vele anderen — weer van de partij. En dan zullen er zeker ook nog méér renners aan de start verschijnen. Wegblijven op de volgende ..Ronde” ( waarvoor de hoofdprijzen en fl 100.- premie al weer klaar liggen) kan in de toekomst geen enkele wegrenner, zeker geen Nederlandse. Dat er dan weg zullen blijven van hen, die ingeschreven hebben, zoals nu gebeurd is, is buitengesloten.  Daarvoor wordt de „Ronde van Eygelshoven” te populair

Limburger Koerier 3 september 1934
WEGWEDSTRIJDEN IN DE VORM VAN CRITERIUMS

Na het daverende succes van de eerste omloop van EYGELSHOVEN mogen wij veronderstellen, dat die de grondslag is tot het organiseren van meerdere van dergelijke wedstrijden in Limburg. Mogelijk heeft men zich hier getoetst aan België, waar er met groot succes iedere week van dergelijke criteriums verreden worden. 

Vermelding verdient o.a. dat de wereldkampioen Karel Kaers zo juist het criterium van Blankenberghe won voor Hamerlinck, Meuleman, Vissers en onze landgenoot v. d. Ruijt welke elfde eindigde. Ook te Vorst had er vorige week een dergelijke wedstrijd plaats, waar Leemans won, terwijl heden Brasschaer aan de beurt is. Moge er spoedig wat meer van deze wielergeur raar Limburg overwaaien. Te Steenbergen in N.Br. was het jl. Zaterdag feest, d.w.z. er werd een Ronde van Steenbergen verreden. 

Bij de nieuwelingen won de Belg Schillemans, bij de amateurs Jan Gommers (Tilburg) De beroepsrennerskoers leverde een dubbele Belgische overwinning op: 1 Hendrickx, 2 A. de Loor 3 Valentijn, 4 Heeren. De Nederlanders v. d. Valk en Bogaert werden resp. elfde en dertiende.

Sport in Beeld dinsdag 4 september 1934:

Sport in Beeld 4 september 1934

Limburger Koerier dinsdag 4 september 1934:

Een en ander over de renners die aan wedstrijd volbrachten.

In ons blad van gisteren hebben wij het verloop van ronde van Eygelshoven in beknopte vorm besproken en thans zullen wij een en ander zeggen over de renners die de koers hebben uitgereden
DE PROFS EN ONAFHANKELIJKEN

Deze groep heeft een gemiddelde snelheid gehaald van 34.39 K.M. per uur. hetgeen een flink tempo genoemd mag worden. Men moet hierbij in aanmerking nemen, dat er 6 scherpe bochten waren, waarin de renners steeds moesten remmen, dat is dus 180 maal de vaart verminderen. De winnaar van dezen koers W. VROOMEN hebben reeds voldoende besproken, wij zullen ons thans bepalen tot de volgende aankomers:

E.MULLER

De tweede prijswinnaar E. Muller uit Eygelshoven, passeerde de finish 2 seconden na Vroomen. In den eindsprint moest hij in Vroomen zijn meerdere erkennen Hij deed dan ook geen grote moeite, toen Vroomen de sprint inzette, om deze te betwisten. Alleen droeg hij er zorg voor, dat Reilander hem niet verschalkte. Dat Muller evenwel een prachtkoers heeft gereden en zelfs zwaar werk heeft verricht, is bekend. Toen hij 10 ronden voor het einde zelf nog achter in de derde groep lag. heeft hij zich meesterlijk losgerukt om bij de leiders te komen. En dit heeft Muller zeer tactisch aangelegd. Bij het afkomen van de berg in de Hoofdstraat zorgde hij, dat hij op kop lag van de groep en kon zodoende dus meer van dezen berg profiteren, daar hij dan zonder hinder of gevaar kon laten schieten. In een groep is dat gevaarlijker. Zodoende kreeg Muller de kans om na uiterste krachtsinspanning mee de leiding te nemen. Vanaf dit ogenblik werkten Muller en Willy Vroomen hard om de gewonnen voorsprong te verhogen en inderdaad wonnen zij nog aanhoudend terrein tot zelfs meer dan een minuut. Na afloop verklaarde Muller ons, dat hij zelden een koers had betwist die zo zwaar was als deze. Hij had hem graag gewonnen, maar…..

Joep Klignet en Ernst Müller, foto Slogblog, Fred van Slogteren, volg de link..
REILÄNDER.

De derde aankomende (op 5 sec) was de Duitser Reilander die zich in de laatste 4 ronden uit het peloton wist te werken, om eveneens mee aan de leiding te komen Dat hij hiermede een pracht prestatie leverde, is buiten kijf. Het is een geweldige krachtinspanning om op ’t laatst van de 115 km. er nog een extra schepje op te doen en 40 sec. uit te lopen. Op dat moment, gezien de mooie spurt van dezen Duitser, dachten wij dat hij zelfs zou gaan winnen. In de eindsprint kon hij het echter niet bolwerken én moest genoegen nemen met de 3de plaats, die hem dan ook eerlijk toekwam.

DE GROTE GROEP

Op 1.30 min. loopt een groep van een 8-tal renners binnen, die hun laatste krachten verzamelden in de eindspurt. Hierbij was EBELING (D.) de snelste, die met een wiellengte beslag wist te leggen op de 4de plaats. Hij heeft, na pech gehad te hebben, weer mooi opgehaald en voegde zich weer bij het peloton. Dat Ebeling een sterke tegenstander was, heeft hij bewezen.

WALTER

De naam Walter hebben wij nog zeer weinig gehoord bij de profs en het trof ons dat plotseling zo’n onbekende opdaagde als een goed wegrenner. In de eindsprint wist hij zich schitterend te plaatsen, door in de laatste meters, met een ruk voor M Vroomen te eindigen en de 5de plaats te bezetten.

De zesde

M. VROOMEN

heeft echter pech gehad, wat hem de 4de plaats koste. Op ongeveer 3 a 400 M. voor de finish demarreerde Vroomen en kwam een flink stuk los. Plotseling steekt iemand uit het publiek de weg over, vlak voor het wiel van Vroomen, die zwenkende, uit alle macht moest remmen. Zodoende schiet hem et peloton voorbij en moest Vroomen opnieuw aanzetten om de kop van het peloton weer te bereiken. Deze krachtsinspanning was te veel om den eindspurt succesvol te doen zijn. De andere renners die dan volgen, n.l. Piet Vluggen, Clignet, Castermans, van Wunnik en Nuijts, hebben de koers schitterend volbracht. Dat Vluggen en Cliget hiertoe in staat waren, zal iedereen kunnen begriipen, doch voor Castermans, Nuijts en van Wunnik is dit een prachtige prestatie, evenals voor Peters Eindhoven en de Duitschers Esser en Berben, ofschoon deze laatsten twee ervaren wegrenners zijn. Als laatste prijswinnaars kwamen aan Aerts (B.) en Bosman Heerlen. Van Aerts hadden wij meer verwacht. Het schijnt dat de Limburgers hem hebben overtroffen. Bosman, die langen tijd achter heeft gelegen, gezette op z’n eentje de tocht voort en haalde nog juist den 16de prijs. Maar ook Nieuwenhuizen komt een woord van lof toe, voor zijn hardnekkig doorzetten en de 115 km. af te krabben. Tenslotte ook nog een woord van lof aan den oudsten renner, namelijk  v. Uden uit Oss. die diep in de dertig jaar, zo flink heeft volgehouden. Bij de laatste ronden misten wij den Belg Verhagen, die ziende dat hij geen overwinning kon behalen, maar liever de strijd staakte.

DE AMATEURS

De 10 ronden, die de amateurs moesten afleggen, waren voor deze categorie o.i. wel wat weinig; 20 ronden was beter geweest. Dit is toch een klasse renners die door elkaar boven de 20 jaar zijn en mogen is wel een beetje meer te doen hebben als examen voor prof. Als sterkste rijders kenmerkten zich al spoedig: Höhnen. Segers, Vermaat, Martens en Lammerts. De winnaar Segers toonde zich vanaf den beginne als een sterke wegrijder en reed zijn ritje op Belgische manier, tempo, tempo. Maar ook Höhnen uit Herzogenrath is nog steeds een gevreesde wegrijder. Van Limburgers bewees Lammerts. Roermond z’n kwaliteiten. Ofschoon wij nooit deze naam hoorden onder onze wegrenners, kunnen wij hem als een aanwinst in dit vak beschouwen. Martens, Sittard, op de baan ook een geziene gast is, toonde hier prachtige wijze zijn krachten. Hetzelfde kunnen wij zeggen van Hermans, Banholt, Gommans Reuver, Lambrix Maastricht, Leistra Hoensbroek, P. Mulders Schaesberg en H. Mulders Brunssum. De Ronde van Eygelshoven is hiermede voldoende weergegeven en rest ons, nog enkel een woord van lof aan het politie-cordon die voor een goed en regelmatig verloop hebben zorg gedragen, alsmede aan Rode Kruis-Colonne van Heerlen, die de gevallen renners keurig hebben verzorgd.

Limburger Koerier 4 september 1934
Buitengewoon onsportieve daad

Tijdens de Ronde van Eygelshoven kwam de renner Hub. Franssen uit Maastricht te vallen. Hij nam verder geen deel aan de strijd en begaf zich met zijn rijwiel naar de kleedkamers voor de renners. Terwijl hij zich aan het omkleden was, heeft iemand kans gezien om de dure renfiets van Franssen te stelen. Een onmiddellijk ingesteld politieonderzoek leverde géén resultaat op. Deze diefstal is wel zeer onsympathiek, hopelijk wordt de dader alsnog gevonden.
Oranje-Comité
Volgende Ronde van Eygelshoven  op Zaterdag 24 Augustus 1935

Zondag 11 November j.l. vergaderde hel plaatselijk Oranje- Comité in het lokaal Nols. Ter vergadering waren aanwezig en uitgenodigd afgevaardigden van de verschillende plaatselijke verenigingen.

Dankzij de vanwege het Oranje-comité gehouden „Ronde van Eygelshoven” kwam aan de kassen der plaatselijke instellingen van weldadigheid ten goede van een bedrag van f 381.38.

Onvoorziene omstandigheden buiten beschouwing gelaten en behoudens de vereiste goedkeuring van de betrokken autoriteiten, zal de eerstvolgende Ronde van Eygelshoven worden verreden op Zaterdag 24 Augustus 1935

Limburgsch Dagblad 13 november 1934
Willy Vroomen, winnaar van de Ronde van Eygelshoven 1934

1903-07-01 Le premier Tour de France

De eerste Tour de France in beeld

Limburgse Tourcrack Marcel Kerff 6e in het eindklassement

De eerste editie van de Tour de France vond plaats in 1903, van 1 tot en met 19 juli. Georganiseerd door de krant L’Auto, vindt de wedstrijd plaats in zes etappes. Het parcours verbindt de belangrijkste Franse steden, Parijs, Lyon, Marseille, Toulouse, Bordeaux en Nantes. Een van de favorieten van het evenement, Maurice Garin, wint drie etappes en het algemene klassement met bijna drie uur voorsprong op de tweede, Lucien Pothier. De lengte van de etappes, die vooral ook ’s nachts wordt betwist, varieert van 268 tot 471 km, met een totaal van 2.428 km.

Negenenvijftig renners starten voor het café “Le Réveil-Matin” van Montgeron, slechts eenentwintig van hen bevinden zich aan het einde van de zes etappes in het algemeen klassement. Ook als renners in een etappe opgeven, mogen ze toch deelnemen aan de volgende etappes, voor een vermelding in het uiteindelijke algemene klassement kunnen zij dan niet meer meestrijden. Dit was het geval met bijvoorbeeld de Franse coureur Hippolyte Aucouturier en de Zwitser Charles Laeser, beiden winnaar van een etappe

Limburgse Tourcrack Marcel Kerff uit Teuven, St. Maartensvoeren werd 6e in het eindklassement en daarmee de best geklasseerde Belg in de eerste Tour de France, waarmee hij zeker een plaats in de geschiedenisboeken van de wielersport verdiend. Marcel, een slagerszoon, stond bekend om zijn stalen uithoudingsvermogen. Vanuit zijn woonplaats in de Voerstreek fietste hij blijkbaar regelmatig met zijn broers naar Parijs om daar in de groothandel grote stukken vlees te kopen. Een tripje van 600 km waarover ze slechts twee dagen deden. Het vlees werd uiteraard met winst in de familiale beenhouwerij verkocht. Alleen al door die prestaties verdient Kerff de titel van Eerste Flandrien.

Op de eerste dag van de Eerste Wereldoorlog werd Marcel gevangen genomen. Ze verdachten hem er van om een spion te zijn. Toen hij zijn protest uitschreeuwde, sneden de Duitsers zijn tong uit en werd de ongelukkige opgehangen en met andere burgers en gedumpt in een massagraf. Op het kruispunt van Moelingen-Gravensvoeren staat een monument ter nagedachtenis van de overleden renner, een gepaste locatie: haast op de kruising van de wielerklassiekers Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik.
Klik en lees meer over Marcel Kerff
Limburgse Tourcrack Marcel Kerff uit Teuven. Klik op de foto en lees meer over Marcel Kerff
Voorblad van de organiserende krant L’Auto van 1 juli 1903
Route Tour de France 1903

La Vie au grand air 1903/07/10 Magazine illustré sportif français

La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
Negenenvijftig renners starten voor het café “Le Réveil-Matin” van Montgeron. De officiële start van de 1e Tour de France vond echter plaats in Villeneuve-Saint-Georges, op woensdag 1 juli 1903 om 15.16 uur
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/10
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17 
1e etappe Paris - Lyon, 467 km

1. Maurice Garin: 17 uur 45 min 13sec
2. Emile Pagie op 55sec
3. Leon Georget op 34 min 59sec
4. Fernand Augereau op 1 uur 2min 50sec
5. Jean Fischer op 1 uur 4min 55sec
6. Marcel Kerff op 1 uur 42min 55sec
7. Alois Catteau op 1 uur 48min 57sec
8. Ernest Piven op 1 uur 49min 49sec
9. Leon Habets op 2 uur 8min 16sec
10. François Beaugendre op 2 uur 8min 27sec
Maurice Garin, de kleine schoorsteenveger, uiteindelijk de grote triomfator van de 1e Tour de France Cycliste in 1903
Vélo du Tour 1903 Ce vélo, qui appartient au collectionneur Émile Arbres, est la réplique du «La Française» avec lequel Maurice Garin remporta le premier Tour de France en 1903. D’un poids de 12,5 kg, il est entièrement en acier, sauf les jantes en bois. La roue arrière est munie d’un tendeur de chaîne, mais il n’y a ni changement de vitesse, ni roue libre, ni freins : le développement est unique, 56×20. Le cycliste ralentit par rétropédalage. Sous la selle, en cuir, la chambre à air de rechange est enroulée autour de la tige. Les cale-pieds sont en tôle d’acier. Le guidon, équipé de poignées en bois, est directement fixé sur l’axe de direction, sans potence. Pompe le long du tube vertical, nécessaire de réparation accroché au cadre, sacoche de ravitaillement contenant une bouteille.
La Vie au grand air 1903/07/17

La Vie au grand air 1903/07/17

2e etappe, Lyon - Marseille, 374 km 
1. Hippolyte Aucouturier: 14uur 28min 53sec 
2. Leon Georget z.t. 
3. Eugene Brange op 26min 6sec 
4. Maurice Garin op 26min 7sec 
5. Rodolphe Muller z.t. 
6. Lucien Pothier z.t. 
7. Marcel Kerff op 39min 37sec 
8. Fernand Augereau op 57min 17sec 
9. Georges Pasquier op 1hr 32min 10sec 
10. François Beaugendre z.t. 
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
La Vie au grand air 1903/07/17
Hippolyte Aucouturier bijgenaamd ‘de Verschrikkelijke’ (Le Terrible) In de Tour de France 1903 bereikte hij wegens maagklachten de finish van de eerste etappe niet, maar omdat het toen nog mogelijk was om in volgende etappes gewoon weer te starten, won hij daarna de tweede en derde etappe. Daarna echter moest hij definitief opgeven.
3e etappe, Marseille - Toulouse, 423 km

1. Hippolyte Aucouturier: 17hr 55min 4sec 
2. Eugene Brange op 32min 22sec 
3. Julien Lootens "Samson" z.t. 
4. Maurice Garin z.t. 
5. Lucien Pothier z.t. 
6. François Beaugendre op 1hr 
7. Jean Fischer op 1hr 35min 18sec 
8. Rodolphe Muller op 1hr 35min 19sec 
9. Alois Catteau z.t. 
10. Marcel Kerff z.t. 

Jean Fischer

La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
Julien Lootens uit Wevelgem (B) gebruikte hij de schuilnaam “Samson”, omdat hij niet wilde dat zijn naam als gegoede burger in sportuitslagen teruggevonden zou worden, eindigde in de 4e etappe als 2e, werd 7e in het algemeen klassement van de Tour 1903
4e etappe, Toulouse - Bordeaux, 268 km

1. Charles Laeser, 8uur 46min 
2. Julien Lootens "Samson" op 4min 3sec 
3. Rodolphe Muller z.t. 
4. Leon Georget z.t. 
5. Maurice Garin z.t. 
6. Jean Fischer z.t. 
7. Lucien Pothier z.t. 
8. Eugene Brange op 7min 41sec 
9. Alois Catteau z.t. 
10. Jean Dargassies op 26min
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
Lucien Pothier kwam als 3e over de streep in Nantes en werd uiteindelijk 2e in het algemeen klassement in de Tour 1903 Na de incidenten die de gemarkeerde Tour de France 1904, waarin hij wordt betrapt, wordt Lucien Pothier geschorst voor het leven. Hij is dan pas 21 jaar … Zijn straf werd eindelijk vermindert tot drie jaar schorsing waarna hij zijn carrière weer kan voorzetten in 1907. De reden voor diskwalificatie zijn nooit bekend gemaakt maar bekend is dat diverse renner gebruik maakten van de trein en auto om de finish te bereiken.
5e etappe, Bordeaux - Nantes, 425 km

1. Maurice Garin: 16uur 26min 31sec 
2. Georges Pasquier z.t. 
3. Lucien Pothier z.t. 
4. Fernand Augereau op 10min 35sec 
5. Ambroise Garin op 33min 34sec 
6. Rodolphe Muller op 36min 33sec 
7. Jean Fischer op 1hr 4min 3sec 
8. Marcel Kerff z.t. 
9. Jean Dargassies op 1hr 21min 9sec 
10. Ferdinand Payan op 1hr 33min 24sec 
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24
La Vie au grand air 1903/07/24

 

La Vie au grand air 1903/07/24
Alexandre Foureaux, 7e in de laatste etappe, 12e in het algemeen klassement
Alexandre Foureaux
6e en laatste etappe, Nantes - Paris, 471 km

1. Maurice Garin: 18uur 9min 
2. Fernand Augereau op 10sec 
3. Julien Lootens "Samson" z.t. 
4. Jean Fischer op 1min 20sec 
5. Lucien Pothier op 1min 30sec 
6. Rodolphe Muller op 2min 
7. Alexandre Foureaux op 2min 30sec 
8. Julien Girbe op 2min 35sec 
9. François Beaugendre op 21min 
10. Marcel Kerff op 53min 
La Vie au grand air 1903/07/24
Deze foto is genomen na de huldiging, op het kleine fietsje de zoon van Maurice Garin
Jacquelin & Garin

Ter gelegenheid van 50 jaar Tour de France werd in 1953 de start van de 1e Tour de France nagespeeld, bijgaand enkele beelden:

 

Aanvullende wetenswaardigheden over de eerste TdF:


LES VAINQUEURS D’ÉTAPE:
1re étape,, mercredi 1er juillet, Paris – Lyon, 467km Garin
2e étape, dimanche 5 juillet, Lyon – Marseille, 374km Aucouturier
3e étape, mercredi 8 juillet, Marseille – Toulouse, 423km Aucouturier
4e étape, dimanche 12 juillet, Toulouse – Bordeaux, 268km Laeser
5e étape, lundi 13 juillet, Bordeaux – Nantes, 425km Garin
6e étape, mardi 18 juillet, Nantes – Paris, 471km Garin

LE CLASSEMENT GÉNÉRAL FINAL:
1 Maurice Garin Fra en 94h33’14″
2 Lucien Pothier Fra à 2h59’31″
3 Fernand Augereau Fra à 4h29’24″
4 Rodolphe Muller Ita à 4h39’30″
5 Jean Fischer Fra à 4h58’44″
6 Marcel Kerff Bel à 5h52’24″
7 Julien Lootens Bel à 8h31’08″
8 Gustave Pasquier Fra à 10h24’04″
9 François Beaugendre Fra à 10h52’14″
10 Aloïs Catteau Bel à 12h44’57″
11 Jean Dargassies Fra à 13h49’40″
12 Ferdinand Payan Fra à 19h09’02″
13 Julien Girbe Fra à 23h16’52″
14 Isidore Lechartier Fra à 24h05’13″
15 Josef Fischer All à 25h14’26″
16 Alexandre Foureaux Fra à 31h50’52″
17 René Salais Fra à 32h34’43″
18 Emile Moulin Fra à 49h43’15″
19 Georges Borot Fra à 51h37’38″
20 Pierre Desvages Fra à 62h53’54″
21 Arsène Millocheau Fra à 64h57’08″

AUX ORIGINES DU TOUR DE FRANCE
En ces premières années du XXème siècle, l’affaire Dreyfus fait rage. Le seul quotidien sportif, le « Vélo » de Pierre Giffard, prend position en faveur du capitaine. Ce journal jouit alors d’une importante audience (80 000 lecteurs) et organise les plus grandes épreuves cyclistes (Bordeaux-Paris ; Paris-Brest et retour).
Henri Desgrange, un ancien clerc de notaire et champion sportif (1er recordman de l’heure sur piste en 1893 avec 35,325 km), est chargé par quelques géants de l’industrie de torpiller Giffard. Il crée « L’Auto-vélo » qui deviendra bientôt « L’Auto », s’entoure de Victor Goddet en tant que gestionnaire et de Géo Lefèvre comme collaborateur.
C’est Lefèvre qui, en décembre 1902, à la Brasserie Zimmer sur les Grands Boulevards, propose à Desgrange de lancer une nouvelle compétition cycliste qui ferait le tour de la France et lors duquel les coureurs, pour une fois, seraient sans entraîneurs pour les désaltérer ou leur offrir une protection contre le vent. « L’Auto » assurerait les comptes-rendus, ce qui permettrait d’augmenter les tirages.
L’idée est acceptée et, le 19 janvier 1903, elle est annoncée aux lecteurs, sans que cela ne suscite de grandes réactions. La longueur de l’absence (6 semaines) et les frais de route en découragent plus d’un. Finalement, la course est réduite à 3 semaines et des indemnités sont prévues. 78 engagements sont, dès lors, enregistrés.
Le 1 juillet 1903, à 15h16’ exactement, devant le café « le Réveil Matin » à Montgeron, 60 coureurs s’élancent pour 2400 km découpés en 6 étapes.

LES FORCES EN PRÉSENCE
2 coureurs semblent sortir du lot : Maurice Garin et Hippolyte Aucouturier dit « le Terrible ».
Le 1er est né en 1871 en Italie à Arvier (Val d’Aoste) mais, lensois, il a été naturalisé français en 1892. Surnommé « le Petit Ramoneur », Garin (1,60 m) possède déjà un redoutable palmarès : Paris-Roubaix 1897 et 1898, Paris-Brest-Paris 1901, Bordeaux-Paris 1902.
Le 2ème est né en 1876 à La Selle (ça ne s’invente pas) et vient de gagner Paris-Roubaix et Bordeaux-Paris.
Il faudra également suivre l’allemand Josef Fischer (vainqueur du premier Paris-Roubaix en 1896) ou Emile Georget sans oublier les « hommes de peine en chômage surgis des faubourgs, les tâcherons venus de la Province, les mineurs montés du fond plus une poignée d’exaltés acquis à la démesure. » (Pierre Chany)

Les inscrits:
1 GARIN Maurice Fra
2 PASQUIER Gustave Fra
3 BARROY Lucien Fra
5 FOUREAUX Alexandre Fra
6 GAUBAN Henri Fra
7 BARBREL Louis Fra
8 AUCOUTURIER Hippolyte Fra
9 KERFF Marcel Bel
10 GEORGET Léon fRA
11 BRANGE Eugène Fra
12 FISCHER Jean Fra
14 LECHARTIER Isidore Fra
15 MOUNIER Benjamin Fra
17 PAGIE Emile Fra
21 DARGASSIES Jean Fra
22 MOULIN Emile Fra
24 SALES Jules Bel
26 WATTELIER Edouard Fra
27 CHAPPERON Claude Fra
28 LOOTENS Julien Bel
29 SALAIS René Fra
31 HABETS Léon Fra
32 DUPRE Victor Fra
33 MULLER Rodolfo Ita
36 BEDENE Fra
37 POTHIER Lucien Fra
38 PERIN Armand Fra
39 AUGEREAU Fernand Fra
40 GEAY Eugène Fra
41 PIVIN Ernest Fra
42 MERCIER Paul Sui
43 DESVAGES Pierre Fra
44 PERNETTE Léon Fra
45 BEAUGENDRE François Fra
46 JAECK Anton Sui
47 POUSSEL François Fra
48 FISCHER Joseph All
49 BARTHELMANN Ludwig All
50 GIRBE Julien Fra
51 LAESER Charles Sui
53 BOROT Georges Fra
54 DURANDEAU Léon Fra
55 RICHE Léon Fra
56 LASSARTIGUE A. Fra
57 FOUGERE L. Fra
58 TORISANI Emile Fra
59 CHARRIER Henri Fra
62 PAYAN Ferdinand Fra
63 TRIPPIER Paul Fra
64 ELLINAMOUR H. Fra
65 ZIMMERMANN Jean-Baptiste Fra
66 LEQUATRE Marcel Sui
67 MILLOCHEAU Arsène Fra
69 MONACHON François Fra
71 CATTEAU Alois Bel
73 LEFEVRE Victor Fra
75 DAUMAIN Auguste Fra
76 GUILLARME Gustave Fra
77 QUETIER Fra
78 DE BALADE Philippe Fra


Inscrits 2ème étape
100 MONGE Elie Fra
101 GARROT Fra
102 CABANNA Fra
103 ARMBRUSTER Paul Fra


Inscrits 3ème étape
VALLEE-PICAUD Marcel Fra


Inscrits 4ème étape
120 BOISSEAU Fra
121 ARMANTE Fra
122 FOSSIER Honoré Fra
123 EMILE Paul Fra
124 FABRE Louis Fra
125 BIERE Camille Fra
126 DARTIGUE Maurice Fra
127 DORTIGNACQ Jean-Baptiste Fra
128 DUPONT David Fra
129 ARMBRUSTER Paul Fra
130 DESBORDES Fra
131 CHAUDRON Edouard Fra
132 LORGEOU Georges Fra
133 GOYON Fra
134 FLORANE Fra
135 PUJOL Fra


Inscrits 5ème étape
140 GARIN Ambroise Fra
141 MAGDELEIN René Fra
142 ROQUES Daniel Fra
144 LESUR H. Fra

Non partant:
4 PREVOST Charles Fra
13 DORLIN G. Fra
16 DORION Adolphe Fra
18 VALPIC Marcel Fra
19 BARAQUIN Gabriel Fra
20 LAPREE Auguste Fra
23 FICHTER Emile Fra
25 EMILE Paul Fra
30 JULIEN François Fra
34 ROSA Paul Fra
35 LEBLAIS Georges Fra
52 TROUSSELIER Louis Fra
60 VERMEULEN I. Bel
61 PAMATEUR Sui
68 YOURASSOF Nicolas Fra
72 CONSTANT Louis
74 PETIT-BRETON Lucien Fra
79 MARGOT Fra
80 MADORIN Walter Sui


La Vie au grand air 1903 Revue illustrée de tous les sports
La Vie au grand air est un magazine illustré sportif français lancé le 1er avril 1898 sous la direction de Pierre Lafitte d’abord à un rythme bimensuel puis hebdomadaire1. Sa parution est interrompue le 2 août 1914 (no 828), elle reprend le 15 juin 1916 (no 829) en devenant trimestrielle, et cesse définitivement le 15 avril 1922.

Video: “Allez Garin! ” – Documentario sulle imprese del ciclista Maurice Garin (1993) Regia: Carlo A. Rossi Musica originale : Giorgio Negro:

https://fr.wikipedia.org/wiki/La_Vie_au_grand_air
https://fr.wikipedia.org/wiki/Tour_de_France_1903
http://www.lagrandeboucle.com/

Een ding is zeker, maar als je het herhaalt krijg je bakken stront over je heen, dit beeld hoort absoluut NIET bij de Tour van 1903, ook al staat het meer dan eens als zodanig afgebeeld. Zelfs op Wikipedia, besef goed dat iedereen op wikipedia zijn bevindingen kan publiceren, juist of niet. Deze foto betreft Bordeaux Parijs 1908, rechts de winnaar in het wit Cyrille van Hauwaert, links Émile Georget
Cyrille Van Hauwaert est content de sa victoire cyclisme arrivée Bordeaux-Paris 1909, au Parc des Princes, le 2 mai 1909 : [photographie de presse] / [Agence Rol]

1900-09-15 Grand Prix Bol d’Or Paris: Mathieu Cordang

15 september 1900
De Groote Prijs Bol d’Or te Parijs

Mathieu Cordang heeft den 24 uurs wedstrijd gewonnen
Laatste nieuws: Harrie Meyers stopt !

De in sportkringen terecht geestdriftig ontvangen overwinning van de Maastrichtenaar Harrie Meyers in het korte afstand nummer om de hoofdprijs der “wereldtentoonstelling” te Parijs is drie dagen later gevolgd door een tweede overwinning in het lange afstandsnummer, welke direct weer onze nationale trots aangaat. Men moge dan al zeggen, ”het is maar sport” toch zullen er weinigen zijn die niet met een stil genoegen vernemen dat de 2 Nederlandse, Limburgse, jongens, meedingend aan de internationaalste aller internationale wedstrijden, die wellicht ooit op sportgebied werden geleverd zich elk in een van beide hoofdnummers op de eerste plaats hebben gesteld. Voorlopig staat ons land voor 1900 reeds aan de spits van een wereld-wielersport en dat is al iets! 
 
We zijn Zaterdagavond in Parijs, op de baan naast de tentoonstelling der automobielen en rijwielen. Het is 6 uur in de avond. De grote wedstrijd om den Bol d'or zal zo aanstonds beginnen.
L’Auto-vélo 15 mai 1897: journal comique & illustré / rédacteur en chef Mascabille

In een bocht van de baan zit Mathieu Cordang. Hij heeft zich het gehele jaar van deelneming aan wedstrijden onthouden, alleen met grote doel in het oog houdend en daarvoor ook steeds ijverig trainerend. Hoe dichter de dag van den Bol d’Or naakte hoe meer werk hij van zijn training maakt.

Les sports à l’ Exposition, le Meeting Cycliste, Bol d’Or, 15 septembre 1900;

Van uit Maastricht ondernam hij dagelijks tochtjes van een paar honderd km en zijn vrienden beweren, dat hij sneller en taaier is dan ooit. Cordang heeft achteruit-gebouwde tandems te zijner beschikking, bemand met de beste Hollandse equipiers. Tot zijn gangmakers behoren: Jan Mulder, van der Tuijn, Diehle, Schmidt, van der Knoop, Willem Mulder, Viruly en Durenkamp.


Er zijn 4 speciale machines gebouwd van een Duits rijwielmerk, de “Niederrheinische Fahrradwerke Fabrik” te Kempen, zijn sponsor, twee van deze hebben een gearing van 104, beide andere van 112 inches.

De gangmaking wordt geleid door de bekende heer Diehle. Cordang is verreweg favoriet bij het publiek. Bij mij volstrekt niet, omdat zijne gangmaking niet kon opwegen tegen die van Walters en Huret, zelfs niet bij die van Rohl en Garin. Hij wilde per se niet starten. Alle moeite is in het werk gesteld om andere tandems te engageren. Het lukte niet. Natuurlijk was er geen denken aan, toe te geven aan zijn wil. Hij moest starten. Op zijn uitdrukkelijk verlangen heeft Chevallier voor zijn keuken zorg gedragen.

Chevalier, zijn trainer, masseert hem. Cordang is opgewekt, vol ernstige moed. Kort daarna is het voor de rijders tijd om zich naar den afrit te begeven. Eer allen gereed zijn en een fotograaf in de reeds vallende schemering een kiekje genomen heeft is het reeds een kwartier over den bepaalde tijd en mijn chronometer wijst kwart over zes als het startschot valt. In het geheel zijn 12 renners voor den Bol d’Or ingeschreven, te weten Cordang (Nederland), Walters (Engeland), Foureaux (Frankrijk), Oliver (Frankrijk), Garin (Frankrijk), Chevalier (Frankrijk), Huret (Frankrijk), Muller (Italië) Frederick (Zwitserland), Robl (Duitschland). Fischer, Ariès en Alleaume ontbreken op het appèl..

De laatste minuut voor aanvang van de 14uurs race met gangmaking. Les sports à l’ Exposition, le Meeting Cycliste, Bol d’Or, 15 septembre 1900

Het eerste pistoolschot valt, Walter vliegt voort, direct achterna gezet door Huret en Cordang; hun motortandemtweewielers vangen hen op en voort gaat ’t in woeste vaart.

Walter zet door, na korte tijd is hij zijn mededingers al een baan voor. Hij rijdt de kilometer in 60-65 seconden. Cordang doet ’t op zijn dode gemak. Hij schijnt niets geen haast te willen maken, werkt zich na drie kwartier een paar ronden achter.

In het eerst uur:
1. Walters 55KM 125M
2. Huret op 2 ronden
3. Robl op 9 ronden
4. Garin op 13 ronden
5. Fréderick op 13 ronden
6. Foureau op 13 ronden
7. Muller op 18 ronden
8. Cordang op 28 ronden
9. Chevalier op 30 ronden
10. Olivier op 40 ronden

Na ongeveer 1 uur te hebben gereden had ik mij even van het middenterrein verwijderd. Toen ik terugkwam zocht ik tevergeefs naar Cordang. Meneer was afgestapt en naar zijn box gegaan om zich aan te kleden! Ik er natuurlijk direct heen, pakte ‘m beet, trok hem ’t middenterrein op, plakte ‘m op z’n kar, gaf ’t sein aan een der gangmakers om eveneens op te stappen en toen trok Cordang, onder donderend applaus, er van door. De tandems liepen echter niet zo hard als die van Walters, maar toch peddelde hij er hardnekkig achter, evenwel steeds nog in de overtuiging, dat hij het zó tegen den Engelsman niet houden kon. Het is nu 7 uur en ’t wordt donker. De petroleumverlichting werpt spookachtige schijnsels op de door woeste kreten opgehitste renners. ’t Weer is prachtig.




In het tweede uur:
1. Walters 106 KM. 105 M.
2. Huret op 11 ronden, 100 KM. 600 M
3. Robl op 13 ronden, 99 KM. 500 M
4. Fréderick op 21 ronden, 96 KM. 150 M
5. Garin op 22 ronden, 95 KM. 150 M
6. Foureau op 23 ronden
7. Cordang op 37 ronden
8. Muller op 39 ronden
9. Chevallier op 64 ronden
10. Olivier op 78 ronden

In het derde uur:
1. Walters 150 KM. 560 M.
2. Huret op 13 ronden, 145 KM. 600 M
3. Robl op 16 ronden, 143 KM. 560 M
4. Garin op 20 ronden, 141 KM
5. Fréderick op 24 ronden, 139 KM. 560 M
6. Foureau op 27 ronden, 138 KM. 500 M
7. Cordang op 39 ronden, 132 KM. 560 M
8. Muller op 57 ronden, 123 KM. 500 M
9. Chevallier op 93 ronden, 104 KM. 500 M
10. Olivier op 106 ronden, 101 KM. 260 M

Het zeer talrijke publiek juichte vooral voor Walter. Hij sloeg toen zijn eigen record, dat op 196 KM. 666 M. stond.

In het vierde uur:
1. Walters 210 KM. en 18 M. (wereldrecord)
2. Robl op 28 ronden, 186 KM
3. Garin op 32 ronden, 184 KM
4. Fréderick op 37 ronden, 181 KM
5. Cordang op 41 ronden, 179 KM
6. Huret op 43 ronden, 177 KM
7. Foureau op 44 ronden, 177 KM
8. Muller op 85 ronden, 166 KM
9. Chevallier op 119 ronden,
10. Olivier op 136 ronden,

Huret heeft malheur: zijn begeleidende motor vliegt in brand, aan blussen valt niet te denken, temeer nog daar een paar onverstandigen door water het hunne bijdragen om het petroleum zich nog meer te doen verspreiden. De machine die Huret voor deze gelegenheid speciaal had laten maken kostte 6000 francs, hij was geheel ontredderd. Huret die sterk favoriet was, had al zeer weinig geluk, daar in het eerste uur ook al een achterband van zijn rijwiel sprong..


Huret was kapot en verzekerde, nooit ofte nimmer meer te zullen rijden, gaf den strijd op. De gangmakers kwamen naar mij toe, en boden nu aan om Cordang te pacen. Wat te doen in zo’n kritiek geval ? Natuurlijk “top”: de affaire was beklonken en Cordang keek als werd hij door den bliksem getroffen, toen hij den motortriplet van Huret achter zich hoorde om hem kond te doen, dat deze, plus twee prachtige tandems, ter zijner beschikking was. Dat was naar zijn zin! Het gaf hem moed om alsnu “met versnelden pas” er tussen uit te trekken. Walters liep ondertussen maar geregeld in snel tempo door en uur voor uur werd aangekondigd, dat hij steeds meer en meer op Cordang uitliep. Deze had evenwel niet de minste vrees voor Walters, wel wetende wat er na het 12e of zeker na het 18e uur gebeuren zou. Niet alleen dat Cordang weet, dat hij op het laatst verreweg in de beste conditie is, maar ook, omdat elk sportman kon zien, dat Walters aan zijne wilskracht het te wijten had, dat hij zich op ’t laatst geheel uitgeput zou gevoelen. Cordang krijgt dus gangmakende tandems van Huret ter beschikking en zet nu voor het eerst door. Kolossaal loopt hij in, telkens als hij Walter inhaalt en voorbij trapt dondert ’t van het gejuich.

In het vijfde uur:
1. Walters 248 KM. 455 M. (vroeger record van Walter was 246 km. 300 m.)
2. Robl op 37 ronden, 230 KM
3. Cordang op 46 ronden, 225 KM., 455 M
4. Garin op 53 ronden, 222 KM. 400 M
5. Fréderick op 53 ronden, 222 KM. 300 M
6. Foureau op 72 ronden, 212 KM. 455 M
7. Muller op 109 ronden 194, KM. 300 M
8. Chevallier op 138 ronden, 178 KM. 300 M
9. Olivier op 166 ronden

Om één uur (7e uur) is de stand :
1. Walters 296 KM. 300 M.,
2. Robl 275 KM. 800 M.,
3. Cordang 266 KM. 800 M.,
4. Fréderick 264 KM. 300 M.,
5. Garin 256KM. 300 M.,
6. Foureau 250 KM.,
7. Muller 223 KM.
8. Chevallier 223 KM.,
9. Olivier 196 KM. 300 M.


Een beetje na het zesde uur valt de Hollandsche gangmaking, die Rohl aanzette. Een der gangmakers is vrij ernstig gewond.

In het zevende uur is de volgorde:
1. Walters 338 KM. 210 M.,
2. Robl 317 KM. 750 M.,
3. Fréderick 303 KM. 710 M.,
4. Cordang 303 KM. 210 M.,
5. Garin 288 KM.,
6. Foureau 285 KM.,
7. Muller 255 KM., 710 M.
8. Chevalier is 84 KM. achter en Olivier 110 KM. achter.
Walters wordt toegejuicht.

In het achtste uur:
1. Walters 381 KM. 568 M.
2. Robl 356 KM.; Cordang 345 K M.;
3. Fréderick 339 KM.;
4. Garin 929 KM.;
5. Foureau 322 K.M. Alle anderen zijn ver achter.

Het negende uur,
1. Walters brengt zijn negen-uur record dat 420 K.M. 566 M. was op 428 K.M. 550 M.
2. Robl 396 K.M.;
3. Cordang 890 K.M.;
4. Garin 370 K.M.;
5. Fréderick 368 K.M.;
6. Foureau 322 K.M.

Zeker 2000 mensen hebben, voorzien van proviand. 24 uren achtereen naar de racers gekeken „Fanatieken” noemt men hen. Tegen 5 uur in den ochtend, toen ’t begon te schemeren, lagen de meesten hunner aan weerskanten van de leuning om de baan te slapen, op enkelen na, die de arme, afgetobde rijders maar gillend aanvuurden. In dat zeurig grijze licht, bij die verveling van de toeschouwers, werden de meeste rijders door onmacht bevangen. Dat eerste ochtenduur is het „klassieke uur van de onmacht” bij 24 uurs wedstrijden.
Alleen Walters, Robl en Cordang houden hun razende vaart vol.

Het dertiende uur:
1. Walters 600 KM. 50 M.;
2. Cordang 550 KM.;
3. Robl 533 KM.;
4. Garin 522 KM.;
5. Fréderick 508 KM.;
6. Foureau 492 KM.

Les sports à l’ Exposition, le Meeting Cycliste, Bol d’Or, 15 septembre 1900

Na 15 uur krijgt Cordang hevige spierkrampen. Hij stijgt af en gaat naar zijn kamertje, na een geweldige massage is hij weer geheel hersteld. Hij steekt met gymnastische passen de baan over en begint opnieuw. Het publiek brengt hem een ovatie.

In het achttiende uur is Walter Cordang nog meer dan 50 KM. voor. Na 18 uur schijnt de zon zo fel op de baan, dat de afgematte rijders slechts met moeite hun gangmakers volgen. Ook Cordang, die heus niet aan overgevoeligheid lijdt, geeft telkens tekens van te willen rusten. De tong hangt allen uit de mond. Walters laat zich bij elke ronde het hoofd natspuiten Bij Cordang gaat de moed er uit. Hij schijnt geen hoop meer te hebben op de eerste plaats.

Het achtiende uur:
1. Walters 794 KM. 50 M.;
2. Cordang 742 KM.;
3. Robl 700KM.;
4. Fréderick 691 KM.;
5. Garin 668 KM.;
6. Foureau 646 KM.

Er bleven toen slechts acht mededingers over.

Bij het twintigste uur is de stand:
1. Walters 829 KM. 900 M.;
2. Cordang 814 KM. 500 M.;
3. Robl 764 KM.;
4. Fréderick 757 KM. 500 M.;
de vier anderen ver achter.

Walter schijnt zeer vermoeid; Chevallier heeft het reeds lang opgegeven. Na het negentiende uur is Walter uitgeput. Hij lijdt vooral pijn aan zijn knie. Frederick en Cordang naderen in steeds sneller tempo Walters’s record. Bij het begin van het twintigste uur kwam een dier afschuwelijke incidenten van deze afbeulende sport. Sedert enige tijd reeds gaf Walters duidelijk blijken dodelijk vermoeid te zijn. Hij spande al zijn wilskracht in om zijn tegenstanders het hoofd te bieden. En plotseling, na gekampt te hebben tot de uiterste grens van zijn kracht, liet hij zich als een zak van zijn wiel vallen, van zijn stuurloos zwaaiend wiel. De man was zo overspannen, dat hij ijlde. Men kon hem moeilijk in bedwang houden, in zijn opgewondenheid wilde hij weer opstijgen, gillende om zijn rijwiel. Maar toen hij eindelijk weer bijkwam, was hij zo zwak, dat er van opnieuw beginnen geen sprake was. Na ongeveer een half uur alles te hebben geprobeerd, vroeg men hem om verder te rijden, waarna hij antwoordde “deze race behoort mij, geef me mijne machine, opdat ik verder rijde.”

Hij stond op, of liever men hielp hem opstaan, maar even ras viel hij weer in en sliep dadelijk. Toen droeg men hem weg en… . hij is weggebleven. Tussen twee haakjes, zij gezegd dat ik nog nooit een wielrenner vóór den start zoo wild heb zien kijken als Walters. Het was alsof hij dol was; z’n ogen rolden heen en weer zonder bepaald iemand aan te zien. In één woord: hij was als krankzinnig. Aller vermakelijkst was het, te zien hoe Cordang, als hij Walters passeerde, dezen aankeek. Het was alsof hij zeggen wilde: “Stakker, het loopt af met je!”

De stakker had de tranen in de ogen. Erg spijtig moest hij de wedstrijd opgeven, die hij anders zeer waarschijnlijk zou hebben gewonnen Men was dan ook zeer sympathiek voor den Engelsman gestemd. Hij had alle records van 4 tot 20 uur verbeterd. Doch het ongeluk van den een is het geluk van den ander; nu was Cordang eerste.

Een-en-twintigste uur:
1. Cordang 851 KM. 800 M.;
2. Walter 829 KM. 900 M.;
3. Robl 62 KM. achter Cordang;
4. Fréderick 76 KM. achter Cordang.


Cordang bleef een en dezelfde gang houden, maar alleszins was zichtbaar, dat hij niet in goede conditie was, want hij stapte telkens af, dan voor dit, dan voor dat. Den voorsprong, dien Walters met het 18e uur had, zou Cordang niet meer hebben kunnen inlopen, wanneer deze rijder had doorgereden. Maar, in het 16e uur was reeds duidelijk te zien, dat Walters zeer moeilijk trapte, hoewel Cordang geregeld met dezelfde snelheid doorgingen gemakkelijk voort peddelde. Dat gaf hem dan ook moed genoeg om voort te gaan. Bij ’t ogenblik, dat Walters afstapte, ging Cordang er van door om den verloren afstand in te halen. Hij was overtuigd, dat hij slechts een half uur behoefde door te peddelen, dan mocht Walters weer komen, want dan was er geen kans meer voor hem. Toen Walters geheel van de baan verdween, maakte Cordang zich niet meer moe om de eenvoudige reden, dat de andere rijders hem geen kwaad konden doen.

Het laatste uur legde hij zelfs heel kalm af, iets dat anders zijne gewoonte niet is. Daarin kwam hij ook nog te vallen en wilde toen niet meer opstappen omdat het niet nodig was, daar de andere rijders hem onmogelijk meer konden inhalen. Het publiek moedigde hem evenwel zozeer aan, dat hij ten slotte weer opstapte en zonder gangmaking alsnu op zijn gemak ging toeren. Aan het applaus kwam toen geen einde. Steeds luider wordt hij toegejuicht: “Allez, de Boer”, schreeuwden de mensen. Onvermoeibaar bij die ovaties trapte hij voort, kilometer na kilometer. Eindelijk, bij zijn eindspurt als van een wedstrijd op de korte baan, rijdt hij tegen het wiel van zijn gangmaker aan, valt, en bezeert zich deerlijk. Toen nog weer wilde hij het opgeven. Maar zijn vrienden geven hem weer moed.

Als de laatste minuten aangekondigd worden spurten alle mededingers. En het laatste pistoolschot verrast het publiek, dat zijn toejuichingen niet spaart voor de in zéér goede gang eindigende strijders. En onder een uiterste opgewondenheid van het gillende, met hoeden en zakdoeken zwaaiende publiek, eindigt Cordang eerste.

Cordang, vainqueur du Bol d’Or

Cordang, de winnaar, won, maar hij heeft niet gegeven wat hij kon. Hij reed 956 K.M. 778 M. en bleef daarmee ruim 73 K.M. onder ’t geen hij verleden jaar in den Haag heeft gedaan. Men beweert, dat hij ontevreden was over zijn gangmakers. Walter, de verslagene, heeft tot het 18e uur zijn eigen records van het vorig jaar overtroffen. Cordang was achter toen Walter naar ’t gasthuis werd gebracht. Doch dat bewast niets. Cordang was toen fris en slechts 50 km achter, een klein getal op 4 uur rijden.

Een kwartier later verlaten de overwinnaars de baan, voorop Cordang met zijn legendarische grote sigaar in den mond. Het publiek brengt hun een laatste ovatie en poetst hem dadelijk naar zijn kamertje, nam een koude douche, liet zijn onbeduidende kwetsuren even verbinden, kleedde zich aan, stapte in een rijtuig, reed met zijne vrienden naar het hotel en begaf zich ter ruste. ’s Nachts belde hij de lui op en vroeg om eten. ’s Morgens te 6 uur was hij weer present en ging ene wandeling maken. Hij gevoelt zich weer springlevend en fris en is tevreden Walters te hebben geklopt. Hij zegt tenminste dat hij dezen rijder altijd op de 24 uur zal kunnen slaan, omdat de Engelsman geen krachten heeft voor dezen afstand.

De stemming van het publiek: … et ils tournaient toujours

1e Cordang met 956 K.M. 775 M.
2e Robl, 894 K.M. 775 M.;
3e Garin, 890 K.M. 275 M.;
4e Fréderick, 872 K.M. 775 M.;
5e Foureau, 844 K.M. 275 M.;
6e Walter 829 K.M. 900 M.;
7e Muller 739 K.M. 275 M.;
8e Olivier 630 K.M. 775 M.

De premies zijn:
7 fr. per kilometer voor den tweeden aangekomene; 4 fr. voor den derden; 2 fr. 50 voor den vierden; 2 fr. voor den vijfden, 1 fr. 50 voor den zesden. Walter krijgt 3000 fr., als eerste na zes, na twaalf en na achttien uur rijden.

Mathieu Cordang was professional van 1896 tot 1900. In 1897 ontging hem de winst in Parijs-Roubaix toen hij op de wielerbaan van Roubaix (Robaais) ten val kwam. De latere tourwinnaar Maurice Garin wachtte niet op de gevallen Cordang en won met twee meter voorsprong de koers. Garin was uitgeput en Cordang werd toegejuicht door het publiek. Hij rookte – zoals zo vaak – een dikke Gigerl sigaar op het middenterrein. Daaraan ontleende hij zijn bijnaam ‘Mister Tabacco’. Het hoogtepunt van zijn profcarrière kwam in hetzelfde jaar. Op de wielerbaan in Crystal Palace in Londen reed hij maar liefst vijf wereldrecords. Zo reed hij de tijdens de Bol d’Or 1900 een werelddagrecord, door (met gangmaking) in 24 uur 999 kilometer en 651 meter te fietsen. Daarna legde Cordang zich weer toe op het stayeren. In 1898 won hij de Grote Prijs van Amsterdam. Tijdens de Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs won hij goud op de 3 kilometer, maar deze koers van professionals werd later niet officieel erkend door het IOC. Voor hij beroepsrenner werd was Cordang matroos op de grote vaart. Na zijn wielercarrière had hij een garagebedrijf in Swalmen. Hij overleed in 1942 op 72-jarige leeftijd aan een longontsteking.
Een jaar eerder, klik en lees het verslag van Cordang’s wereldrecord Den Haag 1899:
Op 17 september 1899 brak de Limburger Mathieu Cordang het wereldrecord over 24 uur achter de motortandem van John D. Diehle op de Scheveningse baan. Hij reed 1030 kilometer en 110 meter of een gemiddelde van 42 kilometer en 921 meter per uur, terwijl Diehle urenlang uit de baan moest met zijn tandem, omdat het stroomde van de regen, waarop Cordang alleen verder reed. Le record de 24 heures au chiffre colossal de 1030 kilomètres. Klik en lees verder….
Harrie Meijers

Wij menen met grote zekerheid te weten, dat Harrie Meijers met deze eeuw ook inderdaad zijn racerscarrière zal besluiten. Hij gaat bij zijn vader in de zaak, die te Maastricht een bloeiende brouwerij heeft. Men kan dus zeggen, dat Meijers — die met enige banen nog contract heeft en van wie we dus nog enkele overwinningen zullen hebben te boeken — met de Grand Prix de l’Exposition de kroon heeft gezet op al zijn overwinningen. En daarom is het hier de plaats nog even in liet kort na te gaan, wat Meijers op de baan gepresteerd heeft.

De 2e December 1879 te Maastricht geboren, begon Meijers in 1895 te racen. Hij kwam dat jaar verscheidene malen uit als amateur en niet minder dan 22 prijzen -enkel de eerste en tweede geteld- waren zijn deel. In 1896 vergrootte hij zijn collectie medailles en kunstvoorwerpen met niet weinige. Ze alle op te noemen, de overwinningen, die hij toen behaalde, het ware waarlijk ondoenlijk. Herinneren wij er slechts aan, dat hij hielp het Jaap Eden-vaandel winnen. In 1897 won Meijers het kampioenschap van Nederland en verder, tegen Kingma en Guerry, den brassard. Te Brussel klopte hij Fischer en Van den Born, te Amsterdam niemand minder dan Arend….

Harrie Meyers (1879 – 1928) wielerpionier. Limburger Harrie Meyers behoorde tot de eerste generatie van de internationaal succesvolle wielrenners uit Nederland. De Maastrichtenaar, slechts 16 jaar oud was hij toen hij professional werd. Gespecialiseerd in de sprint. In 1897 werd hij Nederlands kampioen in deze discipline en herhaalde dit nog vier keer in 1898, 1899, 1900 en 1902. In de eerste UCI Track World Championships in 1900 eindigde hij tweede in de sprint, in tandem race en werd samen met Gian Ferdinando Tomaselli wereldkampioen. In 1902 werd hij opnieuw tweede in de sprint en in 1903 eindigde hij op de derde plaats in het wereldkampioenschap. Tweemaal won Harrie Meyers de Sprint Classic Grand Prix de Paris en eindigde ook twee keer 2e.

Meijers heeft op alle banen van Europa en op enige in Amerika met afwisselend geluk gestreden. In vele zeer belangrijke wedstrijden kwam hij eerste aan, in de allerbelangrijkste wist hij zich toch minstens in de finale te plaatsen. Het kampioenschap van Nederland — ce n’est pas gros jurer, toegegeven, maar we herinneren er gaarne aan om ons nog eens zijn mooie, zelf geziene eindspurten te binnen te brengen — zijn match tegen Howard, zijn rijden in den Koninginnenprijs En geen sprinter is zo groot of hij heeft wel eens het achterwiel van Meijers gezien. Nu viert Meijers straks zijn lustrum. En zijn feest zal tevens zijn vaarwel zijn aan den rensport Den 2e December wordt hij 21 jaar. Op dien dag wensen we hem een huldeblijk aan te bieden namens allen, die bewondering gevoelen voor den kranige Nederlandse renner.

Harrie Meyers (1879 – 1928) een Nederlandse wielerpionier. Hoewel de Limburger bekend stond als sprinter startte Harrie Meyers ook in de eerste zesdaagse in 1899 in New York’s “Madison Square Garden”. In de officieus verreden tandem race over 2000 meter bij de Olympische Spelen van 1900 in Parijs Meyers won de gouden medaille, samen met Tomaselli. Hij won ook de sprint voor professionals, de “Grand Prix de l’Exposition”. De prijs was 15 000 frank, dat was het grootste bedrag dat ooit, vóór de Eerste Wereldoorlog, werd betaald voor een sprintzege.