1961-08-05 Ronde van Schiedam

innaar Piet Rentmeester tijdens ererondje in…

… de RONDE VAN SCHIEDAM, 5 augustus 1961

Rentmeester was goed op dreef

Hub Harings vijfde in Belgrado

Piet Rentmeester, de blonde Zeeuw uit Yerseke, was zaterdagmiddag in Schiedam uitstekend op dreef in de over 125 kilometer voor beroepsrenners en onafhankelijken gehouden. wielerronde, die daar op het parcours Tuinlaan onder, ondanks minder prettige weersomstandigheden, met grote belangstelling gehouden wedstrijd, na met de Brabander Pé van der Horst een ronde voorsprong (1100 meter) te hebben genomen.

Een levendige wedstrijd, waarin tal van premies werden verreden. In een uitlooppoging slaagde aanvankelijk alleen de Brabander Lambert van de Ven. Hij bleef na 45 km een halfuur lang voor het peloton rijden om heel wat premies te pakken.

De kleine Amsterdammer Henny Marinus sprong vergeefs naar de vluchter, in tegenstelling tot de kleine Brabander Pé v. d. Horst, die even bleef „hangen”, maar met steun van de Zuidhollander Theo Sijthoff bij Van de Ven kwam. Dat deed — na een lek bandje — weer een andere Brabander: Piet van Est nog beter. Maar dat alles was niet beslissend.

Van rust was geen sprake. Piet Steenvoorden en vervolgens Rentmeester, Niesten en Post en daarna weer Rentmeester met Damen hielden de strijd levendig.

Ongeveer 30 km voor het eind ging Rentmeester met Van der Horst er vandoor. Zij vergrootten hun voorsprong zienderogen, tot Rentmeester een lek bandje kreeg. Van der Horst wachtte en samen namen zij een ronde.

Toen was de beurt aan Pietje Damen en drie kilometer voor het einde Piet van Hees, die bij Damen kwam en deze ten slotte de derde plaats ontnam. Piet Rentmeester werd winnaar.

Uitslag: 1. Rentmeester (lerseke) 125 km in 3.21.50; 2. P. v. d. Horst (Standdaarbuiten); 3. op 45 sec. P. v. Hees (Hoogerheide); 4. Damen (Lieshout).

In Zuid-Slavië

De Zuidslaviër Levaclc heeft de ronde van Zuid-Slavië voor amateurs gewonnen. Zijn totaaltijd bedroeg 38 uur, 56 minuten en 43 seconden. De tweede plaats in het eindklassement was voor Levacic’s landgenoot Valcic (38.57.29) en de derde voor de Hongaar Medjeri (38.57.36).

Zuid-Slavië legde beslag op de eerste plaats in het ploegenklassement.

De tiende en laatste etappe bestond uit twee gedeelten. Het eerste deel leverde een zege op voor de Pool Krolek.
De Deen Pingel won het tweede gedeelte, een 75 km lange rit van Novi Sad naar Belgrado, in 1 uur 49 min. 23 sec. Krolek (Polen) arriveerde als tweede en de Hongaar Arangia als derde.
Van de Nederlanders bezet Hub Harings in het eindklassement de vijfde plaats. Beckers is tiende.

In het eindklassement voor ploegen werd Nederland derde achter Zuid-Slavië en Hongarije.

http://proxy.handle.net/…/a9def6c8-d0b4-102d-bcf8-003048976…
De Telegraaf 7-8-1961

Petrus Laurentius “Piet” Rentmeester, Yerseke, 27-8-1938 – Goes, 11-2-2017

Loopbaan
De grootste overwinning van Rentmeester was de klassieker Kuurne-Brussel-Kuurne in 1962. In datzelfde jaar won hij Parijs-Camembert. Hij nam één keer deel aan een grote ronde; de Ronde van Spanje 1964. Hij haalde hierin de eindstreep niet. Op het wereldkampioenschappen wielrennen eindigde hij zowel in 1961 als in 1962 als elfde.

Rentmeester kwam in 1965 in het nieuws doordat uit een dopingcontrole zou zijn gebleken dat hij de plas van zijn echtgenote had ingeleverd. Hij werd daarna jarenlang spottend “de zwangere wielrenner” genoemd. Hij ontkende de aantijging, die volgens hem nooit tot een formele beschuldiging van de wielerbond heeft geleid. Volgens Rentmeester was het verhaal de wereld in geholpen door een onbekende freelance-journalist.

Piet Rentmeester overleed 2 februari 2017 op 78-jarige leeftijd.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Piet_Rentmeester

1955-04-25 Ronde van Nederland, 3e etappe

Finish te Nunspeet: 1e Pugi,  Seghezzi 2e

Toen in Den Helder bij prachtig weer het startschot voor de derde etappe naar Nunspeet over 304 km werd gelost, verwachtte niemand, dat deze zo’n sensationeel verloop zou hebben en de klassementen zo ingrijpend zou veranderen.

Het gebeurde echter toch. Sjoerd de Vries raakte zijn oranje leiderstrui kwijt aan Thijs Roks. De Italianen, die tot nu toe geen beste indruk hadden gemaakt, herstelden zich volkomen en legden door Giusseppe Pugi en Vittorio Seghezzi, die zich bij de stijgende temperatuur wat meer op hun gemak voelden, beslag op de eerste en tweede plaats in de legerplaats Nunspeet en omdat zich bovendien Walter De Vecchi in de eerste gelederen bevond, maakte de Italiaanse ploeg in het ploegenklassement een enorme sprong naar boven, van de zevende naar de derde plaats. 


Pugi legt met een flitsende eindspurt beslag legde op de eerste plaats in deze etappe. Zijn landgenoot Segherzl werd tweede voor Thijs Roks, die een wond aan het voorhoofd had, veroorzaakt door zijn fiets, toen hij deze bij een gesloten brug in Zwolle omhoog had getild. Roks werd ook beloond door het veroveren van de oranje trui, met grote voorsprong op Sjoerd de Vries, die zich dus in de vertrouwde Friese omgeving niet had kunnen handhaven.

De ploeg van Wim van Est leed ernstig verlies door het uitvallen van broer Klaas en verder door Piet van As, die bij een valpartij onder Vierhouten zo ernstig werden gewond, dat zij in een ziekenhuis moesten worden opgenomen en voor de ronde uitgeschakeld zijn. Tenslotte verloor de Zwitserse ploeg zijn kopman, Fritz Schaer, die tengevolge van zijn oude verwondingen, waarvan hij zeer veel last ondervond, bij Bolsward de strijd staakte. Ook Faanhof en de Engelsman Buttle zijn door een val gewond en hun verder meerijden is niet zeker.


Na de zware etappes van de voorafgaande dagen had niemand in deze monsterrit een vroege uitlooppoging verwacht. Toen dan ook ’n groep van zestien man, onder wie de Nederlanders Wagtmans, Maenen, Sjoerd de Vries, Adri Voorting en Roks, de Duitser Preiskeit, de Belgische kampioen der onafhankelijken Truye, de Italianen Pugl en Seghezzi en de Engelsman Talbot in Hippolytushoef demarreerden, werd de poging niet ernstig genomen. Toen de groep echter voor de Afsluitdijk al ’n halve minuut voorlag, begon het peloton te jagen en midden op de afsluitdijk waren de vluchtelingen weer opgeslokt.
Deze eerste poging had een waarschuwing voor de luierende meute moeten zijn, toen nog voor ’t einde van de Afsluitdijk Roks, Hofland, Seghezzi, De Vecchi, De Waal en Adri Voorting opnieuw wegsprongen. Na 60 km had dit groepje een voorsprong van 300 meter veroverd en nog reageerden de groten in het peloton niet, toen ook Van Oers, Pugi, Konings en Hoar er tussenuit trokken en zich na 62 km bij de kopgroep aansloten. Vlak voor Bolsward (68 km) had het tiental al ’n voorsprong van 1 min. 13 sec, die na weinige kilometers snel steeg.In Hichtum (72 km) bedroeg de voorsprong 1 min. 38 sec., in Wommels (80 km) 2 min. 25 sec. Op dat moment was Sjoerd de Vries zijn leiderstrui al kwijt aan Thijs Roks, die in ’t algemeen klassement een achterstand van 2 min 1 sec op De Vries had. Intussen geloofden de tien op kop zelf nog niet, dat men hen zo maar zou laten gaan. Steeds zaten er enkelen van hen achterom te kijken alsof zij verwachtten het peloton spoedig te zien naderen. Maar in ’t peloton geloofde men het wel, al trachtte Sjoerd de Vries, die zijn leidende positie in gevaar zag komen, af en toe door driftig aan de kop van het peloton te rukken, rie zonnende stoet uit haar rust te halen en op het spoor van de vluchtelingen te zetten. Maar toen de eerste 100 kilometer erop zaten was hun voorsprong al bijna 5 minuten geworden.

Pugi won op vliegbasis Leeuwarden de premiesprint in het klassement om de militaire trui en toen kwam de karavaan door Leeuwarden. De belangstelling was hier groot en daarom was het zo jammer, dat de politie hier maar weinig medewerking verleende voor een vlotte doortocht. Op sommige punten dreigden opstoppingen in de karavaan te ontstaan.
Kort na Leeuwarden moest De Vecchi wegens een lekke band afstappen. Met behulp van Seghezzi was hij weer snel bij. In Sneek (130 km) lag de kopgroep 8 min 45 sec voor en nadat Thijs Roks bij Lemmer van achterwiel had gewisseld liep de voorsprong iets terug tot 8 minuten, maar toen wij in Wanneperveen met nog 100 km voor de boeg opnieuw de situatie opnamen, was ’t verschil meer dan tien minuten geworden.

Pugi legde op de eerste plaats in deze etappe. Seghezzi werd tweede voor Thijs Roks, ook de MP is enthousiastBij Meppel (212 km) trachtten Wagtmans en Faanhof het sein voor de jacht te geven, maar nog waren er niet genoeg liefhebbers. Die kwamen pas na 230 km bij Staphorst, toen ’t echter te laat was. Wel kromp de voorsprong van de vluchtelingen, maar niet snel genoeg om de achtervolgers succes te bieden. In Wezep pikte Thijs van Oers de premiesprint voor de militarie trui mee Kort daarna moesten Jan Hofland en Eddy de Waal uit de kopgroep Jossen, zodat er nog acht man overbleven. Nu begon het grote spel. In de bossen tussen Wezep en Epe demarreerden eerst Adri Voorting en Pugi Zij werden achterhaald en het bleef rustig tot even voor Epe, toen Pugi weer wegsprong. Hij kreeg de grootste pech, die een renner op zon moment maar kan krijgen, want men dook juist een zanderige en zeer stoffige bosweg in met veel los grint, dat tot Vierhouten zo bleef.

Pugi kreeg een lekke band en toen toonde hij zijn klasse door zich, nadat hij een band had opgelegd, in minimum tijd weer bij te werken. Hij zag zijn moed en doorzettingsvermogen vlak voor de aankomstlijn beloond, toen hij in een flitsende eindspurt beslag legde op de eerste plaats in deze etappe en bovendien op de militaire premie, die hier wachtte. Zijn landgenoot Segherzl werd tweede voor Thijs Roks, die een wond aan het voorhoofd had, veroorzaakt door zijn fiets, toen hij deze bij een gesloten brug in Zwolle omhoog had getild. Roks werd ook beloond door het veroveren van de oranje trui, met grote voorsprong op Sjoerd de Vries, die zich dus in de vertrouwde Friese omgeving niet had kunnen handhaven.

Derde etappe Ronde van Nederland. Finish Nunspeet, kus voor 1e Pugi, rechts Seghezzi 2e

Intussen had zich op het bospad ’n ander drama afgespeeld. Klaas van Est kwam in een der roosters, die daar in de domeinen liggen voor de beveiliging van het wild, ten val. Hij sleepte Piet van As, Harry van der Kamp en de Zwitser Lurati mee. Klaas van Est was er het ergst aan toe. Hij werd met een diepe beenwonde en een hersenschudding in het ziekenhuis te Ermelo opgenomen en ’t betekende voor hem het einde van deze ronde. Ook Piet van As liep een hersenschudding op en kan niet meer starten.

Kees Pellenaars maakte in zijn functie van ploegleider van de KNWU deze etappe mee en kreeg gelijk, toen hij na 160 km zei, dat verschillen tussen de renners bij aankomst zouden zijn te noteren. Want toen het peloton de jacht opende op de tien vluchtelingen, viel de grote groep in stukken uiteen. De kilometers gingen namelijk tellen en de zwakke broeders werden het slachtoffer.

De uitslag van de derde etappe luidt:
1. Pugi (Italië) 7 uur 49 min 27 sec,
2. Seghezzi (Italië) z.t.,
3. Roks (Nederland) z.t.,
4. Van Oers (Ned.) z.t.,
5. Konings (Ned. C) z.t.,
6. Adri Voorting (Ned. A) z.t.,
7. De Vecchi (Italië) z.t.,
8. Hoar (Engeland) z.t.,
9. Hofland (Ned. C) 7.54.37,
10. Schulte (Ned. B) 7.55.38.

Het Algemeen klassement luidt:
1. Roks (Ned. D) 16.36.55,
2. Wagtmans (Ned. C) 16.41.39,
3. Schulte (Ned. B) 16.41.50,
4. Haan (Ned. B 16.41.50,
5. Plantaz (Ned. B) 16.41.50,
6. Pugi (Italië) 16.42.21,
7. Van Breenen (Ned. C) 16.42.40,
8. De Groot (Ned. C) 16.42.50,
9. Gerrit Voorting (Ned. D) 16.43.06,
10. Sjoerd de Vries (Ned. D) 16.43.42,

Het algemeen militair klassement luidt:
1. Adri Voorting (Ned. A) 22 pnt.,
2. Pugi (Italië) 15 pnt.,
3. Wagtmans, (Ned. C) 13 pnt,
4. Van Oers (Ned. B) 13 pnt.,
5. Donike (Duitsl.) 6 pnt.

Het algemeen ploegenklassement luidt:
1. Nederland B (Schulte) 49.58.18,
2. Nederland C (Wagtmans) 49.59.17,
3. Italië (Masocco) 50.03.38,
4. Nederland D (G. Voorting) 50.03.43,
5. Nederland A (W. van ZM) 50.04.46.

 

1953-08-05 Acht van Chaam

Machtige Wim van Est won Acht van Chaam

Brabants wielerfeest bracht sensatie

DE CLIMAX van de Acht van Chaam kon het — grotendeels door een wat te geëmotioneerde microfonist —zo langzamerhand aan een wieler-delirium lijdende publiek niet meer normaal verwerken, wat dan ook een fnuikende invloed had op de slotfase van deze course. Wagtmans, Suykerbuyk en de Belg Jochums — sprintend om de vierde plaats — smakten tegen de ruige, niet bepaald veerkrachtige keien. Wim van Est, na een indrukwekkende solo winnaar, werd toen reeds door het buiten zich zelf geraakte publiek bijna verkreukeld, Wagtmans moest groggy over de eindstreep worden getild.

Mevrouw Van Est kon zich worstelend nauwelijks staande houden en burgemeester A. J. M. Schram trachtte tevergeefs de microfoon te bereiken. Het was rondom de jurytent een niet van echt te onderscheiden paniek. Dit waren de verwarde slottaferelen van een Brabants wielerfeest, dat de organisatoren op het einde door de enorme belangstelling (40.000 mensen) en de nogal opgeschroefde emoties helaas wat uit de handen liep.

Om tien minuten over drie gaf de burgemeester de baan vrij ‘aan de professionals voor hun achttien ronden, totaal 144 kilometer.

De kampioen van Luxemburg, Ernzer, verving de Fransman Tonello, wat hem niet zo bijster goed afging. In de eerste ronde kwam. hij reeds met een grote achterstand door. Hans Dekkers, gespitst op een rehabilitatie, had een nieuwe fiets nodig. Hij kreeg die van Van Gerwen. Ook Donker incasseerde in dit voor hem nieuwe milieu spoedig een grote achterstand. Na twee ronden toonde de Fransman Caput zijn grote sprintcapaciteiten door Nolten, die enige meters was uitgelopen, nog net op de streep naar de tweede plaats te verwijzen.
Van Est voelde ook iets voor de eenzaamheid en zocht deze vijftig meter voor het toen reeds geheel uiteengeraakte, peloton. Peters ging van zijn fiets voor een lekke band en bleef dit. De Fransman Renaud eveneens.

Een paar regenwolken vonden het noodzakelijk om boven het met zijn rulle paden en venijnige keien dus toch al niet erg gemakkelijke parcours, te knappen. Het inspireerde Nolten. Omgezwiept door spreekkoren ondernam de lange Limburger een solo, die hem 37 seconden voor het peloton bracht. Wagtmans kent dit soort stunts van Nolten zo langzamerhand en doorgrondde tijdig het gevaar. Na twee ronden had hij weer aansluiting. Van Est, Gerrit Voorting en Van Oers gunden dit kwieke tweetal dé leiding niet en zetten een zeer effectieve achtervolging in. Wagtmans liet zich inlopen, . Nolten nog niet. De volgende ronde passeerde Nolten. nog .steeds alleen op kop, echter mismoedigd gebarend naar de jury. Hij had een. lekke band en stapte enige meters verder definitief af.

In de dertiende ronde werd de beslissing gesmeed. Wagtmans, Van Breenen, Suykerbuyk, Schulte, Roks en Adri Voorting rukten met driest geweld naar voren met een moyenne van 45 km. Gerrit Voorting, Van Est en de Belg Jochums begonnen spoedig aan een opwindende jacht. Met succes. – Negen man nu op kop en deze zouden het blijven, ondanks het feit dat Gerrit Voorting een ronde bijna staande . moest afleggen om ondertussen een zadelmoer te repareren.
Wij’ hadden: ons al verzoend met een massasprint tot dat sensationele bericht doorkwam, dat Van Est met enorm veel machtsvertoon een voorsprong van 150 meter had genomen. En … van Est hield deze voorsprong.

Het publiek drong steeds meer op, waar Van Est in zijn, solo niet zoveel last van had. Gerrit Voorting en Adri, Voorting braken ook nog los, wat Gerrit aan een glorieuze tweede plaats hielp. Om .de vierde’ plaats voerden Wagtmans, Schulte, Suykerbuyk en Jochums een . enerverende sprint op, tot Wagtmans enige meters voor de, finish heel licht het achterwiel van Schulte toucheerde. Genoeg echter om deze tegen de straat te smakken met als struikelblok voor Suykerbuyk en Jochums. Slechts Wagtmans bleef liggen. Het bleek later gelukkig nogal mee te vallen.

De uitslag werd: 1 Van Est, 3 uur 21 min. 31 sec; 2 G. Voorting; 3 A. Voorting; 4 Roks; 5 Van Breenen; 6 Schulte; 7 Jochums; 8 Suykerbuyk; 9 Wagtmans; 10 Haan; 11 Van der Zande; ;12: Steevens; 13 Vos; 14 Schoenmakers; 15 Vermeiren (Belg.)

 

Het vrije volk 06-08-2017
http://proxy.handle.net/…/a9109256-d0b4-102d-bcf8-003048976…

Van Est weet van geen ophouden: 1e in Chaam..
“ieder jaar is de „Acht van Chaam’ een grote gebeurtenis voor de Brabantse wielerliefhebbers. Dit jaar was de belangstelling enorm. De toeschouwers kregen waar voor hun geld want de gehele Nederlandse Tour-ploeg reed mee. Voorts waren aan de start verschenen Gerrit Schulte, Piet Haan, Piet Evers, de Fransman Louis Caput en nog vele andere prominenten. Het is een spannende strijd geworden. Wout Wagtmans bond vijftig kilometer voor het einde de kat de bel aan. Schutte zat tezamen met zes andere Tour-renners in deze groep. Het mocht niet baten; „Ie fou pedalant” kon het alleen tegen deze overmacht niet redden. Hij kwam als zesde binnen, Wim van Est reed alles los en eindigde als eerste. Jan Nolten reed weer een wonderlijke race. Lange tijd „draaide” hij alleen. Slimme Wout Wagtmans volgde hem. Wat het peloton ook deed ze konden de lange tanige Limburger maar niet te pakken krijgen. Een lekke band betekende het einde van deze moedige solorit.
Friese koerier 6-8-1953.