1971-07-25 Ronde van Ulestraten

Jan Krekels in Ulestraten de beste der kampioenen. Klik en lees het Limburgs Dagblad van 26 juli 1971

Ulestraten op zijn kop voor Jan Krekels
Meer dan 12.000 toeschouwers in Ulestraten

Een lekke band in de twaalfde ronde bracht Jan Krekels in Ulestraten de zekerheid dat hij het rennersveld „aankon”. In twee ronden immers maakte hij na een lekke band zijn achterstand van ruim 300 meter goed. En vervolgens bleef hij waakzaam om in de 36e ronde het wiel van de demarrerende Joop Zoetemelk te pakken. In een felle eindsprint klopte hij tenslotte zijn vijf sterke medevluchters. Een eerste beslissing viel in de 22e ronde. Rini Wagtmans reed lek.

57 beroepsrenners aan de start.  Het organisatiecomité Ulestraten heeft een rennersveld gecontracteerd om je vingers bij af te likken. Op de eerste plaats de Mars Flandria-ploeg met Joop Zoetemelk en zijn meesterknecht Tino Tabak, Eef Dolman (in 1968 al winnaar te Ulestraten en dit jaar eerste in de Ronde van Vlaanderen),  Bravenboer en Müddeman. De Molteni’s verschijnen aan de start met Herman Vanspringel (Belgisch kampioen), Rini Wagtmans, Roger Swerts, Jos Spruyt, Anteunis en Barras. Peugeot is eveneens vertegenwoordigd met vijf man: de Duitse kampioen Tchan, Janboers, Wilfried David, Bilsland en Kellyher. Jan Janssen is de troef van Bic, waarvoor verder nog aantreden Geard Koel, E. Verhagen en F. de Bal. 
George Pintens, Willie Vekemans, Poppe, van Tyghem en De Geest zijn de Hertekamp-favorieten. Harry Jansen, winnaar in Obbicht, vertegenwoordigt ,net Daniël van Rijckegem en Teirlinck de ploeg van Solonor. Ton Visschers brengt maar liefst twaalf renners mee: Wim  Wanders , Karel Delnoy, Jo Moonen, Harm Ottenbros, Peter Kissner, Freijters, de Belg Moonen en Van Midden. De Goudsmit-Hoff renners Ger Harings, Jan Krekels, Mathijs de Koning en Daan Holst schreven in de permanence bij en als individueel wagen Flor de Bree, de gebroeders Jongkind, Aarts en van de Winden een greep naar de zege.

Op dat moment ging het peloton onder aanvoering van Zoetemelk en Jan Janssen de jacht openen op de ontsnapte Jan van Katwijk. Meteen viel er een kloof. Het kaf was van het koren gescheiden. Wagtmans kwam wel nog terug in de achtervolgersgroep en onder zijn leiderschap liep de achterstand op de hoofdmacht per ronde met seconden terug. Maar 12 kilometer verder kreeg Rini Wagtmans opnieuw een lekke band en toen kon hij het ook niet meer bolwerken.

In de 36e ronde dan gebeurde het: uit het peloton maakte Joop Zoetemelk zich met een flitsende demarrage los. Jan Krekels had het gezien en kon met de man uit Rijpwetering mee. Het tweetal ging enorm hard door. Herman Vanspringel zei een ronde verder zijn collega’s, op Eef Doman na, vaarwel en toen leek het er op dat dit viertal de strijd zou gaan beslissen. Maar tot enorme vreugde van de duizenden langs het parcours dacht Jan Janssen er anders over. Hij sprong weg, maar sleepte een andere Limburger mee Ger Harings. In de 41e ronde kwam het zestal tezamen.

door Breur Loffeld, foto’s Willy Vasmeer

Een bijzonder sterke groep. Een stel kampioenen: Joop Zoetemelk Nederlands kampioen Herman Vanspringel Belgisch kampioen, Jan Janssen ex-wereldkampioen. Jan Krekels Olympisch kampioen, Ger Harings amateurkampioen op de Adsteeg en Evert Dolman, ex-wereldkampioen bij de amateurs. Bovendien enkele „treinen”: Goudsmit- Hoff met Jan Krekels en Ger Harings, Mars-Flandria met Zoetemelk en Dolman, terwijl Van Springel en Jan Janssen als individuelen hun mannetje ook staan.

Jan Krekels, Joop Zoetemelk

Drie ronden voor het einde sprong Zoetemelk, toen het leidersgroepje een stel achterblijvers inliep, in de verwarring weg. Jan Krekels had het echter opnieuw gezien. In de 48e doorkomst aan de finish reed dit tweetal nog steeds afgescheiden aan de leiding, maar daarna was het afgelopen met hun voorsprong.

Evert Dolman, Jan Janssen

Juichend ging Herman Vanspringel de ronde erna over de finish, ofschoon duidelijk genoeg was vermeld dat het kopgroepje nóg een ronde moest afleggen. Maar Van Springel, die plotseling enkele Molteni-ploegmakkers ontwaarde vroeg hen hoeveel ronden er nog te rijden waren. „Een” zeiden zij. En voor die achterblijvers was dat ook het geval, zo had de jury beslist. Zo maakte Vanspringel de blunder van de dag.

Ger Harings, Jan Janssen

De ingelopenen gingen de eindsprint aan, maar de „zes” hadden nog een ronde van 2 kilometer voor de wieltjes. Het werd een boeiende finish tenslotte waarin de drie Limburgers overheersten. Met duidelijk verschil klopte Jan Krekels zijn ploegmakker Ger Harings en Eef Dolman in de eindsprint. Jan Janssen werd vierde, Herman Vanspringel vijfde en Joop Zoetemelk die op het laatst het nut van nog meesprinten niet meer zag, op 4 seconden zesde.

Herman Vanspringel

Het werd aldus een opwindend wielerfestijn voor de meer dan 12.000 kijkers, die alleen enkele malen voor een fikse regenbui moesten vluchten, maar voor het overige geen spijt kunnen hebben van hun entreekaartje. Het is overigens ook de eerste keer dat het organiserende comité eens niet met een nadelig saldo komt te zitten.

Jan Janssen

Jan Krekels verklaarde na afloop dat hij. toen het er in de laatste ronden op aankwam, de meeste angst had gehad voor de eindsprint van Eef Dolman: „Ik vond het jammer dat Zoetemelk niet meeging, toen we nog twee rondjes te rijden hadden. Maar Joop stopte telkens als hij zag dat ik met hem meeging. Hij heeft het ettelijke keren geprobeerd, maar was duidelijk bang voor mijn eindsprint”. En terecht, zoals later bleek. Het is de vierde overwinning van Jan Krekels dit seizoen. Zoetemelk was teleurgesteld en verdween direct na de wedstrijd.

Joop Zoetemelk

Voor de aanvang van de profkoers had Krekels verteld dat hij van Pellenaars mocht starten als hij een startgeld kreeg dat ”voldoende” was. Zoals bekend had de hele Goudsmit-Hoffploeg ingeschreven, maar een voor de organisatie te hoog bedrag gevraagd. Toen dit niet haalbaar bleek hebben meerdere GH-rijders individueel ingeschreven: voor vijf was er startgeld, De Koning en Holst ontvingen dit niet, maar reden toch.

Evert Dolman, Jan Janssen, Herman Vanspringel

De 18-jarige Sjaak Smeets uit Beek won bij de amateurs. Ook in deze klasse was de strijd het aanzien meer dan waard. Op overtuigende manier legde Sjaak Smeets zijn wil aan de overige deelnemers op. Niettemin kreeg hij direct na aankomst aan de jurywagen een fikse berisping omdat hij enkele tientallen meters met de armen juichend omhoog gereden had. En aangezien dit gevaarlijk is – een der juryleden: „hij doet dat ook wel eens in een massaspurt en de gevolgen kunnen dan verdraaid groot zijn” — was de uitbrander verdiend. Uiteraard doet dit niets af aan de zege van de Bekenaar. Na 30 overwinningen bij de adspiranten stapte hij vier weken geleden over naar de rijen van de amateurs. Het was zijn eerste zege in deze klasse: “Ik ben nu de jongste amateur van Nederland. Ik moet zeggen dat de overgang van de nieuwelingen naar de klasse waarin ik nu rij, me niet is meegevallen. Je moet je veel meet geven, aldus deze krantenbezorger dit dagelijks zon 100 tot 120 kilometers traint.

Ulestraten op zijn kop voor Jan Krekels, klik en lees de Telegraaf van 26 juli 1971

Met duidelijk verschil gaat Jan Krekels hier als eerste over de eindstreep, vóór ploeggenoot Ger Harings en Eef Dolman. Op de achtergrond sprinten Jan Janssen en Herman Vanspringel, die een ronde eerder al aan het eind meende te zijn, om de vierde en vijfde plaats. Joop Zoetemelk sprintte niet mee met het illustere zestal. Hij wist zich bij voorbaat kansloos… Foto Archief René Kerkhoffs

De uitslagen luidden:

Professionals: 1. Jan Krekels, de 100 kilometer (50 ronden) in 2 uur 30 min en 4 sec; 2. G. Harings; 3. Dolman; 4 Jan Janssen; 5. Van Springel; 6. op 4 seconden: Zoetemelk; 7. De Bal op 2.35 8. Janbroers z.t.; 9. Harry Jansen z.t. 10. Van Katwijk z.t.; 11. Bravenboer z.t. 12. De Koning z.t.; 13. Benjamins z.t.; 14 De Geest z.t; 15. Prinssen z.t.; 16 Swerts z.t.; 17. Van Bilslant z.t.; 18. op één ronde: Serpenti; 19. David; 20. Verhagen; 21. Barras; 22. Van Rijckeghem 23. Delnoy; 24. Moonen; 25. Gerrits; 26 Holst; 27. Zoontjes; 28. Antheunis; 29 Wesselius. Er gingen 57 beroepsrenners van start.

Amateurs: 1. J. Smeets 1 uur 45 min. er 34 sec; 2. J. Langen; 3. J. Roemerman op 7 sec; 4. B. Ceulen op 1.31; 5. W Meys z.t.; 6. J. Lonissen z.t; 7. L Meijers z.t.; 8. W. Delahaye z.t.; 9. M Dohmen z.t.; 10. H. Dohmen z.t.; 11. H Geilenkirchen z.t.; 12. H. Hamers z.t. 13. C. Boersma z.t.; 14. H. Goderey z.t. 15. J. Claessen op 1 ronde; 16. J. Raven 17. N. Ritzen; 18. M. Kerff; 19. J Diesveld; 20. J. Geurts.

Adspiranten: 1. H. Lempers, 24 min. er 55 sec; 2. H. Neven op 17 sec; 2. M Jacobs z.t.; 4. E. Visschers z.t.; 5. H Geerkens z.t.; 6. P. Bierkens z4.; 7. M de Vos z.t.; 8. Badjou z.t.; 8. J. Schlenter z.t.; 10. P. Nijkamp z.t.

2018-04-19 boekpresentatie “Janssen 68”

Boekpresentatie

“Janssen 68”

Het nieuwe boek van sportjournalist Raymond Kerckhoffs en fotograaf Tonny Strouken

V.l.n.r: Raymond Kerckhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen & Tonny Strouken

Tour de France 1968 in een notendop: ‘Niets wijst er op dat Janssen de 55e editie van de Tour gaat winnen. Op de slotdag staat hij slechts derde in het klassement, op 16 seconden achterstand van de Belgische geletruidrager Herman Van Springel. Maar in de afsluitende tijdrit naar de wielerbaan van Vincennes in Parijs buigt Janssen de achterstand om in een voorsprong van 38 seconden. Van Springel redt het niet en moet genoegen nemen met de tweede plaats in het eindklassement. Huilend neemt Janssen de huldiging door supporters in ontvangst en krijgt het geel om de schouders.’

Jan Janssen vertelt over zijn Tourzege

Om te sfeer van 21 juli 1968 nog eens op te roepen enkele bewegende beelden (Ik heb er zelf vorig jaar geknutseld met de beschikbare beelden, deels in kleur !!), van de laatste rit en huldiging van de Tour de France winnaar Jan Janssen in 1968. TdF1968, 22ème étape B, Melun-Paris La Cipale (C.L.M.), 55,2 KM. 21 juillet Jan Janssen, le premier hollandais Terminé le Parc des Princes. Pour la première fois, le Tour de France s’achève dans le bois de Vincennes, au vélodrome de la Cipale:

Op uitnodiging van Tonny, ik sprak hem vorige week bij de Amstel Gold Race, was ook ik aanwezig bij de boekpresentatie. Uiteraard veel wielercoryfeeën present, ik zag en sprak o.a. Ab Geldermans, Jo de Roo, Christian Prudhomme, Bennie Ceulen, Ben Koken, Jan Krekels, Hub en Ger Harings, Hennie Kuiper, Cor Schuring etc, bijgaand enkele beelden van de presentatie.

Liefst 68 foto’s uit het rijke archief van Strouken en bijpassende teksten wordt de spannende Ronde van Frankrijk nog eens herbeleefd. Niet alleen de ontknoping op de wielerbaan in het Bois des Vincennes was spectaculair; drie weken lang gebeurden op de Franse wegen de meest gekke dingen. Met slechts drie ploegmaten aan zijn zijde wist Janssen vanuit een outsiderpositie heel verrassend deze Tour de France op zijn naam te schrijven. Ik heb nog ergens een grammofoonplaat liggen met het radioverslag en op de B kant, of was dat nou net de A kant een lied van Ted de Braak, dan nu een gouden herinnering bekroond met een boek met de prachtige titel “Janssen 68”, ge wel dig !

Tonny Strouken, Raymond Kerckhoffs

Wielerman en Sportfotograaf Tonny Strouken (1936) reisde in zijn carrière, sinds het WK van 1948, met zijn fotocamera de wereld rond in opdracht van alle grote dagbladen en sportmagazines. Hij behaalde diverse internationale fotografieprijzen, o.a. een kleinood als de zilveren camera.

Tonny Strouken, Raymond Kerckhoffs

Raymond Kerckhoffs volgt al dertig jaar lang als toonaangevende sport- journalist voor o.a. De Telegraaf het peloton over de hele wereld op de voet.

Tonny Strouken, Raymond Kerckhoffs

In 1968 volgde Tonny Strouken vanaf de motor de hele Tour de France in het kielzog van Jan Janssen. Hij kent de Zuid-Hollander al vanaf 1956 toen hij foto’s maakte van het criterium in Wijnandsrade voor aspiranten, dat door Janssen gewonnen werd.

Jan Janssen en Christian Prudhomme

21 juli 1968.  In het Bois des Vincennes in Parijs wint Jan Janssen, als eerste Nederlander, de Tour de France. Niet ver van die bewuste wielerbaan in de Franse hoofdstad kijkt een zevenjarige Franse jongen zijn ogen uit. Hij ziet voor het eerst beelden van de Tour de France, het is Christian Prudhomme. Die zevenjarige jongen van toen, de huidige directeur van de Tour de France, reikte het eerste exemplaar van een boek over die bewuste Tour uit aan Janssen. “Ik was bij thuis bij mijn ouders, zag Jan Janssen de Tour winnen op onze zwart-wit televisie. Het waren de eerste beelden ooit die ik zag van de Tour de France”…

Emoties bij Jan Janssen en Christian Prudhomme, vrienden voor het leven

Vanwege zijn goede relatie met Janssen was Strouken in staat om tijdens deze voor Nederland historische Ronde van Frankrijk unieke beelden van Jan te maken.

“Janssen 68” kan besteld worden via info@parkhotelvalkenburg.nl  met vermelding van uw NAW-gegevens en het aantal boeken dat u wenst te ontvangen. Het boek kost trouwens €39,50
Zie hiervoor ook: parkhotelvalkenburg boekpresentatie jan janssen 68

Mijn gesigneerd exemplaar met opdrachten/ handtekeningen van Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken en Ab Geldermans 

Ab Geldermans toont de voorlopige samenstelling van de ploeg voor de Tour van 68

Jos van de Mortel opende de presentatie

De boekpresentatie Jan Janssen 68, aandacht voor mooie anekdotes …

Emile Peerenbooms, Hennie Kuiper

Christian Prudhomme

Christian Prudhomme

Video van André Jansen (WAF): Ab Geldermans, Arie den Hartog, Eddy Beugels, Gerard Vianen en Huub Zilverberg over Jan Janssen en de Tour de France van 1968:

Tour de France 1968 op WAF

Ab Geldermans, Arie den Hartog, Gerard Vianen, Eddy beugels, Jan Janssen en Huub Zilverberg over TdF 1968.

Geplaatst door André Jansen op donderdag 24 maart 2016

 

Christian Prudhomme, Jan Janssen

Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken

Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken

Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken

Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken

Zonder die laatste tijdrit van Melun naar Parijs was het leven van Jantje heel anders gelopen. Voor hij die dag aan de start kwam, had Janssen een achterstand van 16 seconden op de Vlaamse geletruidrager Herman van Springel, die als een betere tijdrijder werd beschouwd. Bovendien had hij slechts een voorsprong van 1 minuut 40 op de uitgesproken tijdritspecialist en houder van het werelduurrecord Ferdinand Bracke, die opmerkelijk goed de bergen doorgekomen was. Niets wees daarom die zondagochtend in Melun op een Hollandse tourzege. Toch geloofde Janssen erin, getuige zijn opmerking tegen Trouw-verslaggever Frans Nypels: „Nog nooit heb ik zo dicht bij de verwezenlijking van mijn ideaal gestaan. Dacht je nou werkelijk dat Jan Janssen zich de kaas van het brood laat eten?” En zo gebeurde het. Janssen reed als een ’dolle stier’ en had na afloop in het Parc des Princes 38 seconden voorsprong op Herman van Springel en zelfs 3 minuut 3 op Ferdinand Bracke. Hij huilde van geluk en kon op het moment dat hij zijn vrouw Cora met dochter Karin (’Die kleine had een heel leuk jurkje aan’) in haar armen zag niets anders uitbrengen dan: „Cora, kind, ik heb ’m!” en „Karin, papa heeft de Tour gewonnen!” trouw.nl

Jan Janssen

50 jaar terug in de tijd… Na-Tour portret, op bezoek bij Jan en Cora Janssen, 1968, 😉):

Als Jan vertelt is het muisstil, v.l.n.r: Coby Strouken, Jos van de Mortel, Tonny Strouken, Koos Tacx, Sophie Tacx, Cora Janssen en Ab Geldermans

Nederlandse Tour de France ploeg uit Breda naar Vittel vertrokken. Jan Janssen in gesprek met ploegleider Ab Geldermans

Uiteraard had Jan zijn wollen gele trui uit 1968 bij zich, wol was duidelijk niet geschikt voor het rijden in de regen

Toen Janssen in de Pyreneeën tijdens de beklimming van de Tourmalet meer dan drie minuten verloor op zijn belangrijkste concurrenten Poulidor en Bracke, leek de Ronde verloren. Maar langzaam maar zeker veroverde Janssen terrein terug (Poulidor viel in de veertiende rit naar Albi en stapte later af) en toen hij in de laatste Alpenrit in Sallanches als vijfde eindigde, vertrouwde hij NOS-verslaggever Jean Nelissen uitgeput toe: „Ik heb mijn Tour gered.” Dat was zo, al kon hij toen niet vermoeden dat een onbekende renner op de voorlaatste dag nog bijna roet in het eten zou gooien. Maar toen ook de onbekende André Poppe sneuvelde, kon het echt niet meer fout gaan.  trouw.nl

De eerste Nederlandse Tour winnaar ooit….

Hub Harings, Jo de Roo

Bert van Marwijk, zo als bekend ook een wieler-enthousiast, ook present..

Janssen 68, ontspanning met een hapje en een drankje

Herinnering aan juni 2015, Parkhotel Valkenburg Expositie over Historische Tour de France 1968: