1957-04-14 Valkenburg, Limburgs kampioenschap voor amateurs

Uit de plakboeken van Jan Hugens...
... met dank aan Rob Pelt die me zijn Hugens-archief ter beschikking stelde.
Eerste zege: meteen kampioen….

Jan Hugens greep onbedreigd Limburgse amateurtitel

Met ruim twintig seconden voorsprong stoof de slechts 18 jarige Jan Hugens uit Hoensbroek over de witte finishlijn, hetgeen meteen zijn eerste zegepraal bij de amateurs betekende, een victorie in het Limburgs kampioenschap, dat telde nog altijd dubbel.

Hugens heeft dit succes dubbel en dwars verdiend. Nauwelijks zat de eerste wedstrijdhelft erop, of hij toog alleen op zoek naar de overwinning.

Jan Hugens bij de laatste beklimming van de Cauberg, foto Hugens-archief Rob Pelt

Voor velen langs het circuit leek deze ontsnapping te vroeg, maar de lange Hoensbroekenaar trok zich hiervan schijnbaar niets aan en slaagde er zelfs in een voorsprong te nemen van ruim anderhalve minuut.

De vierde beklimming van de Cauberg, foto Hugens-archief Rob Pelt

Toen ontbonden een drietal moedigen hun duivels. Favoriet Lotz sprong achter demarant Willemsen aan en ook de pittige Knoops voegde zich hierbij. Dit drietal ontketende in de drie laatste ronden nog een furieuze jacht. Zij slaagden er dan ook in de voorsprong van Hugens aanmerkelijk te reduceren, maar hem ook maar enigszins te bedreigen konden zij niet.

Frits Knoops leidt de achtervolging op de Cauberg, foto archief Heemkundekring Echterlandj
Beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt

Onbedreigd ging Jan Hugens door de finish, terwijl Rene Lotz op fraaie wijze via een uitstekende sprint, beslag legde op de tweede plaats door Frits Knoops en Jan Willemsen in deze volgorde te kloppen.

Jan Hugens heeft de buit binnen, drinkt samen met Jan Willemsen (4e) een verdiende frisdrank, foto Hugens-archief Rob Pelt

Acht minuten nadat de profs gestart waren voor het kampioenschap van Nederland, werd het vertreksein gegeven aan de 56 Limburgse amateurs, die elf ronden oftewel 99 km voor de wielen kregen. Reeds direct na de start volgde een uitlooppoging van het trio Roth, Moonen en Hub Harings, maar lang duurde dit feest niet, want bij de volgende beklimming van de Cauberg was weer alles tezamen. Vervolgens waren het in de derde ronde van Breugel en Doek, die er tussen uit trokken. Zij wisten het twee ronden vol te houden, maar werden bij de beklimming van de Cauberg weer bij hun kraag gegrepen.

“Hier rijd ik een ereronde langs de tribunes in Valkenburg”, beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt

Nauwelijks was de rust hersteld of de latere winnaar van dit Limburgs kampioenschap plaatste zijn beslissende demarrage. Hij nam honderd meter, die hij in de afdaling langs de Sibbergrubbe tot ruim een halve minuut wist uit te breiden en in de zesde ronde to bijna een minuut. Als op vleugels reed de Hoensbroekenaar nog harder tegen de Cauberg op en nog sneller nam hij de afdaling, hetgeen hem opnieuw winst opleverde. Ruim anderhalve minuut drukten de chronometers langs het circuit af, ofschoon Doek, Steuten, Vranken, van Breugel en Steenbakkers een heftig tegenoffensief hadden ingezet..

 

“Hier feliciteert Rene Lotz (2e) mij met het behalen van het kampioenschap van Limburg voor amateurs 1957” beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt

Met nog drie ronden voor de boeg noteerde Hugens nog steeds een voorsprong van één minuut vijftien seconden, een boni die wel iets slonk toen Willemsen, Lotz en Knoops twee ronden voor het einde een nieuwe poging ondernamen om Hugens’ voorsprong teniet te doen, doch zoals reeds verteld slaagden zij hierin niet.

Beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt

Bij het ingaan van de laatste ronde hadden zij nog ruim één minuut goed te maken. Hugens kon het in deze laatste ronde dus wat kalmpjes aan doen, iets wat hij schijnbaar ook deed, want toen hij als glorieus overwinnaar over de witte streep stoof, bleek hij nog een voorsprong te bezitten van 21 seconden.

Beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt

De voorzitter van de KNWU, dr. P. van Dijk, verrichtte de huldigings-ceremonie en overhandigde de winnaar, die ietwat bedeesd deze ceremonie over zich heen liet gaan, de bloemen en de kampioenmedaille.

De uitslag luidde:

  1. en provinciaal kampioen van Limburg 1957: Jan Hugens, Hoensbroek
  2. R Lotz, Stein op 21 seconden
  3. Fr Knoops, Koningsbosch
  4. J. Willemsen, Nuth
  5. J. Doek, Heerlerheide op 1 min.
  6. J. Roth, Waubach
  7. P. Steenbakkers, Maastricht op 1 min. 10 seconden
  8. H. Harings, Sibbe
  9. J. Vranken, Eijsden op 1 min. 20 seconden
  10. J. Pieters, Maastricht
  11. H. Ehlen, Sittard
  12. F. Steuten, Weert
  13. P. Kohlen, Heerlerheide
  14. Fr. Ramakers, Echt
  15. W. Kamphuis, Sittard
  16. A. van Breugel, Heerlen
  17. J. van Kollenburg, Broeksittard
  18. M. Mater, Geleen
  19. G. Scholte, geleen
  20. J. van Eck, Schinnen
“Hier werd ik een paar dagen na het behalen van het kampioenschap gehuldigd” Hugens-archief Rob Pelt
Beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt
Piet Gommans geeft zijn mening.. Beeld uit een van de plakboeken van Jan Hugens, Hugens-archief Rob Pelt

2018-04-19 boekpresentatie “Janssen 68”

Boekpresentatie

“Janssen 68”

Het nieuwe boek van sportjournalist Raymond Kerckhoffs en fotograaf Tonny Strouken
V.l.n.r: Raymond Kerckhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen & Tonny Strouken
Tour de France 1968 in een notendop:
‘Niets wijst er op dat Janssen de 55e editie van de Tour gaat winnen. Op de slotdag staat hij slechts derde in het klassement, op 16 seconden achterstand van de Belgische geletruidrager Herman Van Springel. 

Maar in de afsluitende tijdrit naar de wielerbaan van Vincennes in Parijs buigt Janssen de achterstand om in een voorsprong van 38 seconden. Van Springel redt het niet en moet genoegen nemen met de tweede plaats in het eindklassement. 

Huilend neemt Janssen de huldiging door supporters in ontvangst en krijgt het geel om de schouders.’
Jan Janssen vertelt over zijn Tourzege
Om te sfeer van 21 juli 1968 nog eens op te roepen enkele bewegende beelden (Ik heb er zelf vorig jaar geknutseld met de beschikbare beelden, deels in kleur !!), van de laatste rit en huldiging van de Tour de France winnaar Jan Janssen in 1968. 

TdF1968, 22ème étape B, Melun-Paris La Cipale (C.L.M.), 55,2 KM. 
21 juillet Jan Janssen, le premier hollandais Terminé le Parc des Princes. Pour la première fois, le Tour de France s’achève dans le bois de Vincennes, au vélodrome de la Cipale:
 

Op uitnodiging van Tonny, ik sprak hem vorige week bij de Amstel Gold Race, was ook ik aanwezig bij de boekpresentatie. Uiteraard veel wielercoryfeeën present, ik zag en sprak o.a. Ab Geldermans, Jo de Roo, Christian Prudhomme, Bennie Ceulen, Ben Koken, Jan Krekels, Hub en Ger Harings, Hennie Kuiper, Cor Schuring etc, bijgaand enkele beelden van de presentatie.

Liefst 68 foto’s uit het rijke archief van Strouken en bijpassende teksten wordt de spannende Ronde van Frankrijk nog eens herbeleefd. Niet alleen de ontknoping op de wielerbaan in het Bois des Vincennes was spectaculair; drie weken lang gebeurden op de Franse wegen de meest gekke dingen. Met slechts drie ploegmaten aan zijn zijde wist Janssen vanuit een outsiderpositie heel verrassend deze Tour de France op zijn naam te schrijven. Ik heb nog ergens een grammofoonplaat liggen met het radioverslag en op de B kant, of was dat nou net de A kant een lied van Ted de Braak, dan nu een gouden herinnering bekroond met een boek met de prachtige titel “Janssen 68”, ge wel dig !

Tonny Strouken, Raymond Kerckhoffs

Wielerman en Sportfotograaf Tonny Strouken (1936) reisde in zijn carrière, sinds het WK van 1948, met zijn fotocamera de wereld rond in opdracht van alle grote dagbladen en sportmagazines. Hij behaalde diverse internationale fotografieprijzen, o.a. een kleinood als de zilveren camera.

Tonny Strouken, Raymond Kerckhoffs

Raymond Kerckhoffs volgt al dertig jaar lang als toonaangevende sport- journalist voor o.a. De Telegraaf het peloton over de hele wereld op de voet.

Tonny Strouken, Raymond Kerckhoffs

In 1968 volgde Tonny Strouken vanaf de motor de hele Tour de France in het kielzog van Jan Janssen. Hij kent de Zuid-Hollander al vanaf 1956 toen hij foto’s maakte van het criterium in Wijnandsrade voor aspiranten, dat door Janssen gewonnen werd.

Jan Janssen en Christian Prudhomme
21 juli 1968.  In het Bois des Vincennes in Parijs wint Jan Janssen, als eerste Nederlander, de Tour de France. Niet ver van die bewuste wielerbaan in de Franse hoofdstad kijkt een zevenjarige Franse jongen zijn ogen uit. Hij ziet voor het eerst beelden van de Tour de France, het is Christian Prudhomme.
Die zevenjarige jongen van toen, de huidige directeur van de Tour de France, reikte het eerste exemplaar van een boek over die bewuste Tour uit aan Janssen. "Ik was bij thuis bij mijn ouders, zag Jan Janssen de Tour winnen op onze zwart-wit televisie. Het waren de eerste beelden ooit die ik zag van de Tour de France"...
Emoties bij Jan Janssen en Christian Prudhomme, vrienden voor het leven

Vanwege zijn goede relatie met Janssen was Strouken in staat om tijdens deze voor Nederland historische Ronde van Frankrijk unieke beelden van Jan te maken.

“Janssen 68” kan besteld worden via info@parkhotelvalkenburg.nl  met vermelding van uw NAW-gegevens en het aantal boeken dat u wenst te ontvangen. Het boek kost trouwens €39,50
Zie hiervoor ook: parkhotelvalkenburg boekpresentatie jan janssen 68
Mijn gesigneerd exemplaar met opdrachten/ handtekeningen van Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken en Ab Geldermans 
Ab Geldermans toont de voorlopige samenstelling van de ploeg voor de Tour van 68
Jos van de Mortel opende de presentatie
De boekpresentatie Jan Janssen 68, aandacht voor mooie anekdotes …
Emile Peerenbooms, Hennie Kuiper
Christian Prudhomme
Christian Prudhomme

Video van André Jansen (WAF): Ab Geldermans, Arie den Hartog, Eddy Beugels, Gerard Vianen en Huub Zilverberg over Jan Janssen en de Tour de France van 1968:

Tour de France 1968 op WAF

Ab Geldermans, Arie den Hartog, Gerard Vianen, Eddy beugels, Jan Janssen en Huub Zilverberg over TdF 1968.

Geplaatst door André Jansen op donderdag 24 maart 2016

 

Christian Prudhomme, Jan Janssen
Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken
Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken
Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken
Raymond Kerkhoffs, Christian Prudhomme, Jan Janssen, Tonny Strouken
Zonder die laatste tijdrit van Melun naar Parijs was het leven van Jantje heel anders gelopen. Voor hij die dag aan de start kwam, had Janssen een achterstand van 16 seconden op de Vlaamse geletruidrager Herman van Springel, die als een betere tijdrijder werd beschouwd.

Bovendien had hij slechts een voorsprong van 1 minuut 40 op de uitgesproken tijdritspecialist en houder van het werelduurrecord Ferdinand Bracke, die opmerkelijk goed de bergen doorgekomen was.

Niets wees daarom die zondagochtend in Melun op een Hollandse tourzege. Toch geloofde Janssen erin, getuige zijn opmerking tegen Trouw-verslaggever Frans Nypels: „Nog nooit heb ik zo dicht bij de verwezenlijking van mijn ideaal gestaan. Dacht je nou werkelijk dat Jan Janssen zich de kaas van het brood laat eten?”

En zo gebeurde het. Janssen reed als een ’dolle stier’ en had na afloop in het Parc des Princes 38 seconden voorsprong op Herman van Springel en zelfs 3 minuut 3 op Ferdinand Bracke. 

Hij huilde van geluk en kon op het moment dat hij zijn vrouw Cora met dochter Karin (’Die kleine had een heel leuk jurkje aan’) in haar armen zag niets anders uitbrengen dan: „Cora, kind, ik heb ’m!” en „Karin, papa heeft de Tour gewonnen!” trouw.nl
Jan Janssen
50 jaar terug in de tijd...
 Na-Tour portret, op bezoek bij Jan en Cora Janssen, 1968, 😉):
Als Jan vertelt is het muisstil, v.l.n.r: Coby Strouken, Jos van de Mortel, Tonny Strouken, Koos Tacx, Sophie Tacx, Cora Janssen en Ab Geldermans
Nederlandse Tour de France ploeg uit Breda naar Vittel vertrokken. Jan Janssen in gesprek met ploegleider Ab Geldermans
Uiteraard had Jan zijn wollen gele trui uit 1968 bij zich, wol was duidelijk niet geschikt voor het rijden in de regen
Toen Janssen in de Pyreneeën tijdens de beklimming van de Tourmalet meer dan drie minuten verloor op zijn belangrijkste concurrenten Poulidor en Bracke, leek de Ronde verloren. Maar langzaam maar zeker veroverde Janssen terrein terug (Poulidor viel in de veertiende rit naar Albi en stapte later af) en toen hij in de laatste Alpenrit in Sallanches als vijfde eindigde, vertrouwde hij NOS-verslaggever Jean Nelissen uitgeput toe: „Ik heb mijn Tour gered.”

Dat was zo, al kon hij toen niet vermoeden dat een onbekende renner op de voorlaatste dag nog bijna roet in het eten zou gooien. Maar toen ook de onbekende André Poppe sneuvelde, kon het echt niet meer fout gaan.  trouw.nl
De eerste Nederlandse Tour winnaar ooit….
Hub Harings, Jo de Roo
Bert van Marwijk, zo als bekend ook een wieler-enthousiast, ook present..
Janssen 68, ontspanning met een hapje en een drankje

Herinnering aan juni 2015, Parkhotel Valkenburg Expositie over Historische Tour de France 1968:

 

1966 Batavus-Televizier

Nieuw restauratie project: Batavus Televizier beroepsrennersploeg 1966

Ik dacht eerst 1965 maar toen sponsorde Batavus nog niet. Deze oldtimer ga ik binnenkort demonteren, poetsen, en weer monteren, natuurlijk andere wielen, (campagnolo record hoge flens naven, tubevelgen).

Ik sprak van de week met Huub Harings, destijds een van de mannen van Televizier, hij zei me dat hij dat jaar én in de Tour van 1966 hij op een dergelijke fiets reed. (zie onderstaande foto’s) Mooie informatie is dat zijn verzet destijds in de Tour 52/44 x 14/25 was, aan de etappe aangepast kransjes wisselen, daar was geen sprake van, al wist Huub niet te vertellen of dat bij een Anquetil, Poulidor, Aimar of Janssen wel het geval was. Zie ook de foto van Emile Arbes, de Paloma 1965 van Federico Bahamontes hij reed in 1965 met het volgende verzet 53/44 x 16/18/20/22/24.

Ik zoek daarom nog:
-kamwiel campagnolo 44T
-freewheel 5-speed: 14-25
en ook een Reynolds 531 transfer, maar daar is nog wel aan te komen zag ik op het www.

Batavus Televizier 1966
Batavus Televizier 1966

Over Batavus

gevonden op: 

Vanaf 1970, na overname van Magneet en PFG (de al eerder samengevoegde merken Phoenix-Fongers-Germaan) verandert deze naam in Batavus Intercycle B.V.
In 1986 gaat Batavus failliet. Het bedrijf wordt overgenomen door de Atag Cycle Group. Van 1986 tot 1992 is Batavus officieel leverancier voor de Koninklijke Nederlandse Wielerunie (KNWU). Eind jaren negentig wordt Batavus opgenomen in de Accell Group.

1966 Televizier Batavus ploeg voor Tour de France , v.l.n.r. Maliepaard, De Roo, Haast, Van der Vleuten, Zilverberg, Karstens, ploegleider Kees Pellenaars, Nijdam, Van Dongen, Wouters en Harings

foto; Hub Harings
Hub Harings wint, ik dacht in Boom 1966, ik moet het nog eens bij hem navragen, op een dergelijke Batavus

Bij het demonteren van de klemband merkte ik al meteen dat de klembeugel van de commandeurs een zwakke plek had. Bij een test van de inmiddels gemonteerde achterderailleur waarvoor ik de commandeurs voorzichtig terug op het frame zette brak de klemband bij het handmatig krachtig rekken van de derailleurkabel in tweeën. Wat een geluk dat mijn amigo Hub nog zo’n klemband voor me had, anders was het een duur grapje geworden. Ik had op facebook en Marktplaats al een advertentie gezet, prijzen tot 75 euro voor een dergelijke commandeur, dat is waar je rekening mee moet houden, al denk ik dat de meeste verkopers gefixeerd zijn op ebay.com met zijn buitensporige prijzen.

52T & 49T, ik zoek 44T wie kan me helpen?

BREV. INTER Campagnolo 1.370″ x 24 TPI (British I.S.O.)
De gebroeders Harings, v.l.n.r: Jan, Frits, Hub en Ger. Foto Tonny Strouken
Detail van bovenstaande foto van Tonny Strouken: De Batavus van Hub Harings, de remgrepen zijn hier nog MAFAC, later zouden bijna alle “Televizieren” Universal remgrepen monteren, het was Jo de Roo die daar het eerste mee kwam, de hendelafstand is bij universal blijkbaar korter op de bocht. Zie ook onderstaande foto met de universal remgrepen op de Paloma racefiets van Federico Bahamontes

Reynolds 531

 

 

 

ik zoek een kamwiel 44 tanden, wie kan helpen?
Emile Arbes: Sur le vélo Paloma de F.Bahamontes il à 53/44 et 16/18/20/22/24 !
Dit is het model Campagnolo Nuovo Record RD, bouwjaar 1968 of 1969, ik heb nog een Campagnolo Record type 1963 liggen, die ik op deze fiets ga monteren, dezelfde als op onderstaande foto van Emile Arbes
Sur le vélo Paloma de F.Bahamontes il à 53/44 et 16/18/20/22/24 ! Merci Emile !!

Ik sprak met Emile Arbes, hij bezit diverse racefietsen waarbij dit ook het geval is, hier “le vélo Paloma de Federico Bahamontes van 1965, ik ben op zoek naar deze remgrepen, wie kan helpen?

Campagnolo Record 1052/1 (1973-1977)

Trivia
1966 Vijf Ritzeges in de Tour de France voor de Televizier-Batavusploeg waarvan twee voor Gerben Karstens, één voor Jo de Roo, één voor Henk Nijdam en de ploegentijdrit.

1967 Jos van der Vleuten wint het puntenklassement van de Ronde van Spanje. Er werden in totaal negen etappes in deze ronde gewonnen door de Televizier-Batavusploeg, maar merkwaardig genoeg niet door Van der Vleuten. Nijdam en Karstens worden elk drie keer gehuldigd. Jo de Roo schrijft Omloop het Volk op zijn naam.

1967 Twee 21-jarige nieuwelingen van de Televizier-Batavusploeg, Evert Dolman en Jan Harings, winnen een etappe in de Vuelta, net als Van der Vleuten en Nijdam. Karstens wint maar liefst vier maal.

1975 Tineke Fopma wordt Wereldkampioene bij de amateurs te Mettet op een Batavus

1979 Amateur wielerploeg Batavus domineert in Nederland met onder andere Piet Hoekstra en Egbert Koersen.

1985 Peter Harings pakt de dubbel. Hij wordt zowel op de weg als bij het veldrijden Nederlands kampioen bij de amateurs. Harings koerst voor de Batavus-Gonso ploeg.