1965-08-08 Tweede Profronde van Simpelveld

Ronde van Simpelveld snel beslist.
Van der Vleuten ontsnapte meteen en zegevierde met een ronde voorsprong.

Na de zege van Hub Harings in de 1e profronde van Simpelveld van 1964 waren er een jaar later, bij de 2e Ronde van Simpelveld voor profs, plusminus 10.000 toeschouwers er van nabij getuige van hoe de 22-jarige neoprof Jos van der Vleuten, nauwelijks nadat het startsein had geklonken, er tussenuit trok.

Meenden de meeste toeschouwers dat Van der Vleuten het gemunt had op de vele premies, toen na 10 ronden (er moesten in totaal 50 rondjes worden afgelegd) de Brabander bijna een halve ronde was uitgelopen op zijn concurrenten. Ja, toen werd het menens en had iedereen in de gaten dat Van der Vleuten bezig was aan een huzarenstuk: het in no time dubbelen van het peloton! Nog vóór de helft van de 95 km race er op zat, had Van der Vleuten zijn stout plan volbracht. Vanaf dat moment was de overwinnaar van de Ronde van Simpelveld bekend.

De ijverige Mierlonaar was hiermee echter nog niet tevreden, want na enkele rondjes meegedraaid te hebben in het peloton ging hij er opnieuw vandoor. Ditmaal sprong de attente Kees Lute echter mee en zo kreeg men in Simpelveld opnieuw een uitlooppoging van de Vleut te aanschouwen…..

Jos van der Vleuten foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Voorbeschouwing, Limburgs Dagblad 6 augustus 1965

Zondag wielerfestijn van allure.
Profronde Simpelveld voortreffelijk bezet.
Opnieuw duel De Roo-Post?

Het wielercomité Simpelveld organiseert zondag 8 augustus haar tweede grote Ronde voor beroepsrenners. Na het succes van de eerste, door Hub Harings gewonnen Ronde in 1964 en de organisatie van tijdrit en aankomstetappe in de Ronde van Nederland eerder in 1965, is het actieve comité doorgegaan en heeft een rennersveld gecontracteerd dat klinkt als een klok.

Tot nu toe heeft van de Televizierploeg alleen landskampioen Jo de Roo zijn contract ondertekend, terwijl ook Gerben Karstens vrijwel zeker naar Simpelveld komt. Ook Hub Harings zou graag komen, als hij van zijn ploegleider mag. Enkele anderen schijnen erg tegen de steeds terugkerende lastige klim tegen de Hulsberg op te zien.

verkenning van het parcours, Peter Post, Ab Geldermans, Cor Schuuring en Rein de Jong. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Van de renners die gecontracteerd zijn en dus zeker komen, noemen we op de eerste plaats Peter Post, die weer geweldig in vorm is en de laatste week drie overwinningen liet noteren. De Amstelvener is een van de voornaamste kandidaten voor de overwinning. Dan het klimfenomeen van enkele jaren terug en winnaar van de Tour de France: Charly Gaul. Ofschoon niet meer de grote kampioen van enkele jaren terug, zal het toch een belevenis zijn Charly Gaul tegen de Hulsberg te zien op rijden. De tweevoudige kampioen van Nederland, Jo de Roo, winnaar van een hele serie klassiekers, behoort stellig ook tot de favorieten, evenals Cees Lute die afgelopen woensdag nog de Acht van Chaam op zijn naam bracht.

Jos Verachtert, Rik Luyten. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Leo Knops mag als een serieuze concurrent worden beschouwd. Knops won dit jaar enkele belangrijke wedstrijden, is beter in vorm dan ooit en beloofde in eigen contreien zijn uiterste best te doen om te winnen. Dan Ab Geldermans, die nu eindelijk eens voor zichzelf kan rijden op een parcours dat hem ligt.

Jan Pieterse

Voorts is er een rij van de bekendste Nederlandse renners zoals Cor Schuuring, Jos v.d. Vleuten, Jan Pieterse, Rein de Jong, Huub Zilverberg, Cees Snepvangers, P. Rentmeester, Michel Stolker, Ab Donker, Marinus Paul, André van Aert, Jan Boog, Martin van Ginneken, Jan Droog, Adri van Tilburg,  Luyten, Leo Coehorst, Ko Tolhoek, Piet van Est, Jac. Mesters en Leo Hermes. Uit Luxemburg komt met Charly Gaul. mee Lucien Gillen. België is vertegenwoordigd door het sterke vijftal: Jos Verachtert, Jos Wouters, John van Tongerloo, Theo Verschuren en Mertens. Uit Duitsland komt de bekende Tour de France-specialist Hennes Junckermann met de gebroeders Gieseler en de baanrenner Kilian. Ook uit Nederland komen er nog enkele baanrenners aan de start, zoals Jaap Oudkerk, wereldkampioen der stayers, en een der beste achtervolgers, alsmede de sprinters Captein en Van der Touw.

En dan onze Limburgers. Op Jan Hugens na zijn ze allen present. Naast Leo Knops starten Jan Schröder, Eugène Beckers, Jaap Kersten, Alphons Steuten, Jan Tummers en de kersverse onafhankelijke Jef Drummen. Zij kunnen ongetwijfeld voor een verrassing zorgen en moeten niet bij voorbaat kansloos worden geacht. Deze onder auspiciën van de Amstel bierbrouwerij te rijden wedstrijd, belooft er een van grootse allure te worden. Hij begint om drie uur en wordt voorafgegaan door een wedstrijd voor nieuwelingen die te 1 uur aanvangt Hieraan nemen vrijwel alle nieuwelingen uit onze provincie deel. De Amstel bierbrouwerij stelde een grote beker beschikbaar en het gemeentebestuur van Simpelveld een zilveren medaille. Ook pastoor Vaessen schonk een beker voor de nieuwelingen.

Het parcours loopt vanaf het startpunt in de Remigiusstraat, via de P. A. Diddenstraat, Verzetstraat,. Norbertijnenstraat, Van Werschstraat, Houbiersstraat, Stampstraat naar finish in de Remigiusstraat. Het startschot wordt gelost door burgemeester W. E. A. Scheelen.

Het wielercomité wiens hoofddoel het is het plaatselijk bevorderen van de wielersport en dit de laatste jaren telkens weer op grootse wijze heeft gedaan, speelt iedere keer weer: alles of niets! Tot nu toe was het alles. Laten we hopen dat bij deze kostbare wedstrijd de weergoden ook weer meewerken, zodat het weer alles wordt, waardoor volgend jaar de tijdrit van de Tour door Europa zonder zorgen georganiseerd kan worden.

Wedstrijdverslag, Limburgs Dagblad 9 augustus 1965

Ploegmaten dekten vlucht van de Vleut

Wie er nog aan mocht twijfelen, of de pas 22-jarige Brabantse professional Jos van der Vleuten uit Mierlo een vrij behoorlijk stuk met een racefiets rijden kan, had zondagmiddag naar de profronde van Simpelveld moeten gaan kijken. Circa 10.000 toeschouwers hebben het van nabij kunnen zien, hoe Van der Vleuten, nauwelijks nadat het startsein had geklonken, er tussenuit trok. Meenden de meeste toeschouwers dat Van der Vleuten het gemunt had op de vele premies, toen na 10 ronden, er moesten in totaal 50 rondjes worden afgelegd, de Brabander bijna een halve ronde was uitgelopen op zijn concurrenten. Ja, toen werd het menens en had iedereen in de gaten dat Van der Vleuten bezig was aan een huzarenstuk: het in no time dubbelen van het peloton! Nog voor de helft van de 95 km race er op zat, had Van der Vleuten zijn stout plan volbracht en vanaf dat moment was de overwinnaar van de Ronde van Simpelveld bekend.

Jan Schröder, John van Tongerloo, Peter Post, Leo Knops, Jan Tummers en Piet Rentmeester. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

V.l.n.r: Peter Post, Jef Drummen, Jan Schröder en Leo Knops. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

We willen niets, te kort doen aan de magnifieke prestatie van de Mierlonaar, maar eerlijkheidshalve moeten we schrijven dat Van der Vleuten niet die tegenstand ondervond die hij had moeten ondervinden. Hij kon namelijk rekenen op een hele reeks ploegmaten, waaronder Peter Post, Jan Pieterse, Huub Zilverberg en de Belg John Van Tongerloo, die de vlucht van Van der Vleuten tactisch dekten. Toen het ongeveer 40 koppen tellende peloton goed in de gaten kreeg hoe het spel gespeeld werd, was het reeds te laat en had Van der Vleuten zijn ronde winst reeds te pakken.

Piet Rentmeester, Piet van Est, Jaap Kersten en Huub Zilverberg. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

De ijverige Mierlonaar was hiermede echter nog niet tevreden, want na enkele rondjes meegedraaid te hebben in het peloton ging hij er opnieuw van door. Ditmaal sprong de attente Kees Lute echter mee en zo kregen we opnieuw een uitlooppoging te aanschouwen van Van der Vleuten met Lute, die opnieuw winst opleverde, want het duo werd niet meer bijgehaald. Toen Van der Vleuten aan zijn tweede aanval begon, hadden de renners iets meer dan die helft van de race erop zitten.

De bocht Remigiusstraat – Diddenstraat, John Van Tongerloo, Jaap Kersten, Peter Post, Leo Knops, Jan Pieterse.  Foto Tonny Strouken, archief “25 jaar Wielercomite Simpelveld”.

Inmiddels was reeds een hele serie binnen en buitenlandse pedaalridders van het strijdtoneel verdwenen o.m. De Wit, Gieseler (D), Coehorst, Kilian (D), Luijten (B), Gaul (L), Grim, Thull (L), Verachtert (B), Weckert (D) en Pos.

Het achtervolgend peloton, v.l.n.r: Jef Drummen, Cees Snepvangers, Jan Schröder, Jan Pieterse, Jaap Kersten, Jan Tummers, Ab Geldermans en Leo Knops. Rechts organisator Jeu Thill

Naar later zou blijken zouden slechts 24 renners het einde halen, waaronder zegge en schrijven vier buitenlanders. De verslagenen probeerden tijdens de tweede wedstrijdhelft ervan te maken wat er nog van te maken viel. In de 34e ronde gingen Geldermans, Pieterse, Rentmeester, Schuuring en Tummers achter het duo Van der Vleuten-Lute aan, maar hun aanval duurde amper 4 ronden, toen werden ze weer door het peloton bijgebeend.

Piet Rentmeester voor Jef Drummen. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Rein de Jong, Hennes Junkermann, Martin van Ginneken en Michel Stolker. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

In de 39e ronde trok Post ertussen uit en hij kreeg een zeer attente Rentmeester mee. Deze poging zou wel slagen en voor hen was de derde en vierde plaats weggelegd. Ook de Limburgse tandem Schröder-Tummers slaagde erin enkele ronden voor het einde zich los te maken van het peloton en kon de kleine voorsprong tot het einde toe bewaren, waardoor Tummers vijfde en Schröder zesde werden. Voor de zevende plaats werd gesprint door Junckermann, Van Tongerloo en Pieterse, die zich op hun beurt hadden kunnen losmaken van de groep, waarvan even later Drummen de eindsprint won en hierdoor als tiende door de finish kwam. Jos van der Vleuten was toen al reeds vele minuten winnaar, een kranig en verdiend winnaar, ook al genoot hij de hulp van een aantal vaste en gelegenheidsploegmaten.

Jos van Vleuten wint de 2e Ronde van Simpelveld. Foto Tonny Strouken, archief “25 jaar Wielercomite Simpelveld”.

Peter Post (links) sprint zich naar de derde plaats vóór Piet Rentmeester

Jef Drummen wint de sprint van het peloton voor Cor Schuuring. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

De uitslag luidde:

1 J. van der Vleuten, Mierlo 95 km in 2.47.23
2 K. Lute, Beverwijk op 2.34 min
3 P. Post, Amstelveen op 3.23 min
4 P. Rentmeester, lerseke z.t.
5 J. Tummers, GeulIe op 4.27 min
6 J. Schröder, Kontogsbosoh z.t.
7 H. Junckermann, Duitsland op 4.35 min
8 J. van Tongerloo, België z.t.
9 J. Pieterse, Oude Tonge z.t.
10 J. Drummen, Bemelen op 4.40 min
11 C. Schuuring. Amsterdam
12 M. van Ginneken, ’t Schijf
13 A. Geldermans, Beverwijk
14 M. Stolker, Breda
15 J. Boog, Laren
16 C. Snepvangers, Zundert
17 Th. Verschueren, België
18 L. Knops, Spekholzerheide
19 K. Tolhoek, lerseke
20 J. Kersten, Siebengewald
21 P. van Est, Zundert
22 A. van Aert, Achtmaal
23 F. Eugen, Denemarken
24 A. Donker, Amsterdam

Jammer NIET MINDER dan 25 renners, in het programmaboekje van de Ronde van Simpelveld vermeld, verschenen niet aan de start, waaronder de 15 coureurs die het TeleViziershirt dragen. Manager Ton Vissers had wel voor een tiental merendeels buitenlandse plaatsvervangers gezorgd, maar deze konden geen cachet geven aan de Simpelveldse wielerronde. Door velen werd de afwezigheid van Pellenaars’ ploeg betreurd, vooral omdat het bekend is dat bij de aanwezigheid van de TeleVizieren steeds voor spanning en spektakel wordt gezorgd. Hun remplaganten lieten het afweten en van de vele buitenlanders kwamen alleen Junckermann, Van Tongerloo, Verschueren en Eugen in het stuk voor. De met veel tam tam aangekondigde Gaul staakte reeds de strijd nog voor deze goed en wel begonnen was en onze mening is dan ook dat al deze renners hun startgeld niet waard zijn geweest. De afwezigheid van de complete TeleVizierploeg mag men de renners die er deel van uitmaken en ook niet hun ploegleider kwalijk nemen. Zij hadden namelijk geen contracten getekend voor de Ronde van Simpelveld. Wel was er onderhandeld omtrent hun deelname en als we goed zijn geïnformeerd, dan zijn deze onderhandelingen afgesprongen op een bedrag van ƒ 125 t.w. het bedrag dat de renners zou worden afgetrokken voor de onkosten van manager Ton Vissers. Ploegleider Pellenaars wilde hiervan echter niets weten en beiden Vissers en Pellenaars hielden het been stijf, waardoor de TeleVizieren wegbleven in Simpelveld. Voor de vele duizenden toeschouwers was zulks jammer, bijzonder jammer zelfs, want nu kregen zij een ongelijke strijd te zien die hoofdzakelijk beheerst werd door ’n combinatie van renners die geen enkele tegenstand ondervonden. Nogmaals het was jammer! TOINE GENSE

Jos Dohmen wint de Nieuwelingenwedstrijd

Voordat de profs en onafhankelijken reden, streden de nieuwelingen 40 km (23 ronden) op het allesbehalve makkelijke Simpelveldse circuit. Jos Dohmen uit Rothem verraste vriend en vijand door met grote voorsprong (1.06 min) deze race te winnen. De eindsprint van hel volgende peloton was voor Jan Krekels uit Born de zich sneller toonde dan Ger Harings uit Scheulder en Leo Franssen uit Ubachsberg.

De uitslag luidde:

1 J. Dohmen, Rothem 40 km in 1.11.47
2 J. Krekels, Born op 1.06 min
3 G. Harings Scheulder;
4 L. Franssen, Ubachsberg
5 Th. Leenders, Valkenburg
6 J. van Oppen, Klimmen
7 H. Noteboren, Schinnen
8 J. Kohlen Heerlerbaan
9 Th. Peters, Hoensbroek
10 P. Vluggen, Lemiers
11 H. Pepels, Stein
12 H. Meertens, Gulpen op 1.39 min
13 G. Abraas, Heerlen
14 C. Tuit, Valkenswaard
15 L. Meijers, Maastricht

klik en lees het Limburgs Dagblad van 9 augustus 1965

 

 

1964-07-26 Beek Nederlands kampioenschap op de weg

Nederlands kampioenschap op de weg voor beroepsrenners 1964

Briljante koers van excellente kampioen JO DE ROO

Jo de Roo met aan zijn wiel Cees Haast.

Zeventig kilometers torste Jo de Roo – letterlijk en figuur­lijk – de hitte van de dag, zeventig zware finale-kilo­meters over het door bijna 40.000 kijkers omzoomde Adsteeg­circuit, een bijzonder gewaardeerde ontknoping, want heel duidelijk ging de sympathie van de menigte naar de in grote stijl en allure rijdende 27-jarige Zeeuw uit, die alle werk­zaamheden aan de (verre) tocht verbonden in zijn eentje moest opknappen, daar gezel Kees Haast zonder ook maar een moment aanstalten te maken een handje toe te steken, aan het wiel van de inderdaad superieure aanvoerder bleef plakken. Deze strategie bood Kees Haast de enige kans om eventueel aan bod te kunnen komen, mits Jo de Roo een tik zou krijgen, een decorwisseling die evenwel radicaal uitbleef. Ronde na ronde – steeds weer die Adsteeg en die Holleweg op, door de kronkelende soms nauwe straten – bleef De Roo op kop en het was heel logisch dat zodoende zowat alle aan­wezigen innig hoopten, dat het kampioenschap 1964 bij hem terecht zou komen. De beste, de sterkste, de koersbezieler triomfeerde met glans. Cees Haast mocht tot aan de laatste klim in het kielzog van zijn excellente voorganger blijven, toen was het volledig gedaan, want nauwelijks daagde – het slot – de Adsteeg op, of Jo de Roo “vertrok”, rende weg met een verbluffend gemak, om reeds zestig meter voor de streep juichend de handen de hoogte in te gooien. Een ovatie was de eerste beloning, gevolgd door de bekende ceremonie, bloe­men en verdere huldigingen, gelukwensen van Dr. Van Dijk en meerdere officials. En doordat een groot kampioen op zo’n tintelende wijze de landstitel verwierf, gingen de vele en vele duizenden tevreden huiswaarts, na aanvankelijk met mis­noegen bepaalde reglementaire beslissingen van de wedstrijd­commissarissen, van luidruchtige kritische opmerkingen te hebben voorzien.

Jo de Roo voor de start

Verzorging was uitsluitend toegestaan boven op de Adsteeg, 200 meter voorbij de finish. Voor het vertrek was duidelijk verteld, dat in verband met de hitte elke ronde (8,5 km) ver­zorging mogelijk was. De “incidenten” werden in de 19e toer ingeluid, toen Jan Schröder elders in Beek van een toeschou­wer drinken aannam, een overtreding die door een official werd geconstateerd. Schroder werd om dit “vergrijp” uit de koers genomen, een op de reglementen gebaseerd besluit, een maatregel die echter geen weerklank bij het publiek vond. Schroder’s verzorger protesteerde heftig en het rumoer was nog niet bedaard of Wim van Est werd aangemaand de arena te verlaten, eveneens om eenzelfde overtreding. Wim gaf – voor de jurytent – een kernachtige uitleg, met als conclusie en advies de gehele groep – uitlopers ingesloten – te doen afstappen, want iedereen dronk “verboden” verversingen: de renner die het flesje bier of limonade accepteerde gaf dit – aldus Van Est – aan in zijn buurt zijnde makkers door en zo ging het verder. Het geloei nam in hevigheid toe, toen Jan Janssen en Hub. Zilverberg de aanzegging kregen de strijd to staken – zij reden lustig verder -, even later werd dit vonnis over Cees Lute uitgesproken en voordat de gemoede­ren waren bedaard was dit lot Jos Linders en Leo Knops be­schoren. Zeven renners op het zondaarsbankje: is een en an­der van invloed geweest op de uitslag, vooral op de afwikke­ling van de finale? Wie zal het precies vermogen te zeggen?

Wim van Est voor de start

VAN DE ZEVEN Limburgse deelnemers op de Adsteeg was Hub Harings het best geklasseerd. Een zesde plaats vlak achter de in de laatste beklimming uit het peloton weggesprongen Den Hartog, mag er zijn. Harings bewees hiermee wel degelijk in het profmilieu thuis te horen. Samen met hem zetten ook Kersten, Steuten en de gediskwalificeerde Knops een punt achter de 255 km rit. Beckers overleefde de strijd niet, maar zorgde wel voor een attractieve beginfase. Jean Bastin verdween pas in de laatste kilometers en Schröder zou vast en zeker in de prijzen zijn gevallen als er niet de reeds vaker geciteerde verzorging was geweest. Voor het overige hebben de bijna 40.000 wieler-enthousiasten die op en rond het circuit een plaatsje hadden gevonden, zich behalve met de strijd-der-matadoren bezig kunnen houden met de  jacht op drinken. Hoeveel bier en limonade er in Beek gedronken is valt niet te schatten, maar dat er — ook in de ijsverkoop — goede , zaken zijn gedaan, staat vast.

Youtube video over het NK 1964: Jo de Roo wielerkampioen 1964

Toen Janssen en Hub. Zilverberg aan de jas werden getrok­ken (25ste ronde) zaten zij in de groep, die een achterstand van 2,30 minuut had op Jo de Roo en Kees Haast, een duo dat op 24 sec. door Rik Wouters en Cees van Amsterdam werd gevolgd. Had Jan Janssen met succes de sprong alsnog kun­nen ondernemen? Zeker is, dat onze Tour-vedette danig werd „bewaakt”, aangezien de mannen die dezelfde trui als Kees Haast droegen – in de troep – klaarblijkelijk alleen oog voor Jan Janssen hadden en zich uitsluitend met hem onledig hielden. Koerstaetiek? Ploegverband in een voor individuelen uitgeschreven kampioenschap? De race werd natuurlijk – zeven coureurs voor de rechtbank is veel – gedevalueerd en vanuit dit oogpunt was het daarom dubbel gelukkig, dat Jo de Roo – door klasse en kunde, door de bezielende wil om te slagen – niet alleen de strijd redde, maar bovenal een wer­kelijk groot kampioenschap veroverde. Was Jo de Roo – al­les is mogelijk – in de eindfase b.v. op pech gestrand, dan hadden we deze nu geslaagde affaire, op de tweede rang moe­ten rangschikken, een produkt hoogstens geschikt voor de uitverkoop.

Voor de start Jos van der Vleuten in gesprek met Arie den Hartog

Peter Post kon niet present zijn (de motieven zijn genoeg­zaam bekend), Mart. v. d. Borgh kwam tijdens een trainings­rit ten val, Jan Hugens was nog niet hersteld van zijn bles­sures, Lex van Kreuningen sukkelde met een ziekte, Leo van Dongen (sleutelbeenbreuk), Ab Geldermans (operatie aman­delen), Joop v. d. Putten en Bart Solaro werden eveneens gemist, toen de zaak op gang werd gebracht. Fons Steuten en Werner Swaneveld leden dra bandbreuk, kwamen weer bij en intussen – al in de eerste ronde – riepen Eugene Beckers, Leo Coehorst en Bas Maliepaard zich tot aanvoer­ders uit: 1 minuut winst was zo voor elkaar en daar bleef het om schommelen (1.24 min. in de vierde omloop), totdat Beckers in zijn eentje aan de zesde ronde begon, om even nadien gezelsehap te krijgen van Werner Swaneveld en de strijdlustige Wim de Jager. De wielermannen vonden deze korte vluchten natuurlijk fijn, evenals zij Andre van Aert succes toewensten. Het gat (15 sec. op Jacob Tolhoek) was klein en voorin de meute peddelden steevast Jan Jans­sen, Hub. Zilverberg, Henk Nijdam, Jo de Roo, Arie den Har­tog.

HET KAMPIOENSCHAP van Nederland 1964 op de weg voor professionals en onafhankelijken, op het zonovergoten 8,5 km lange Adsteeg-circuit, in Beek verreden, heeft ’n groot winnaar opgeleverd. Jo de Roo immers behoort al enige jaren tot de upper-ten van de vaderlandse wielersport en is met zijn dubbele victories in de Ronde van Lombardije en Parijs-Tours, alsmede zijn klinkende victorie in Bordeaux-Parijs van enkele seizoenen terug, een van de na-oorlogse wielercoryfeeën. De eerste prijs in Beek was voor De Roo dus niet ’t begin van een grootse carrière, maar betekende de vervulling van een lang gekoesterde wens. Begin september start de donkere Zeeuw ook als favoriet in de strijd om het wereldkampioenschap te Sallanches aan de voet van de Mont Blanc in Frankrijk.

V.l.n.r: Dick Enthoven, Leo Knops, Bart van de Ven, Kees Haast, Henk de Jong en Piet van Est.

We kregen Cees Snepvangers aan het bewind, een fase die in de 9e ronde werd ingeluid en die een winst bracht van 1.07 min. op Den Hartog, Leo Hermens, Dick Groeneweg en het vlak hierna voorbij stuivende peloton. Snepvangers ging voort: 1.37 min. in de 10e tour (Jan Schroder sleurde aan de groep), 1,25 min. in de 11e doorkomst – in deze periode kre­gen Cees van Espen en Lambert v. d. Ven een lege tube, kwamen snel bij, 1.50 min. op Schroder, Rentmeester, Lute en Damen in de 13e ronde, 1 min. hierna op v. d. Klundert die in de 15e ronde leider werd. Weg was Snepvangers, een nuk­ken vertonend achterwiel en een functie als toeschouwer.

Half koers twee bandbreuken van Kees Haast, leider werd Jacq. v. d. Klundert met op 45 sec. Wim de Jager, op 2.30 min. de door Buuts en Jo de Haan gedirigeerde troep. Van der Klundert scheen de smaak te pakken te hebben, 3.11 min. in de 17e ronde – Wim de Jager kwam in de stoet terecht – de „tert” werd bonkiger, de pedaalslag moeilijker en toen Jan Janssen en Cees Lute aan de troep begonnen te sleuren begon in feite de koers pas voorgoed. De “groten” zaten vooraan en inmiddels waren Le Grand, Jongejan, Pos, Snepvangers, Steenvoorden, v. d. Ven, Merckx, Coehorst en Dekkers van het lijstje geschrapt. Nog hield v. d. Klundert even stand: 58 sec., 20 sec. en het was gedaan. Andre van Aert solliciteerde naar een zekere rol, Jan Schroder moest afstappen – de Ruberg-sportbestuurder Wolfgang Gronen maakte dus de verre reis tevergeefs -, Eugene Beckers staakte en juist toen de jury het druk kreeg met de elders omschreven “drank­overtredingen” viel de slag, werd een definitief gewaad aan­getrokken.

Jo de Roo, Cees van Amsterdam en Kees Haast demarreerden op de Adsteeg (26 sec.), gingen naarstig door en de slag was in de maak, de ontknoping hing in de lucht. De Roo – soepel en welbewust, stug kijkend – had veel haast, de voorsprong van dit trio steeg tot een min. (23ste ronde) en toen opnieuw de Adsteeg in het gering kwam, kreeg Van Amsterdam kram­pen, werd afgehaakt en kwam bij Rik Wouters terecht, die naderbij kwam.

De stand: op kop Jo de Roo en Kees Haast, op 49 sec. Van Amsterdam en Wouters, op 1.44 min. Wim de Jager, op 2.07 min. de groep. Wim van Est moest afstappen, Jan Janssen en Hub. Zilverberg kregen dit vervolgens te ho­ren: Zouden Wouters en Van Amsterdam nog bij de kopman­nen komen? Het verschil bleef gering: 30 sec. in de 26ste ronde, 50 sec. in de 27ste en de winnaar moest toen onder dit viertal schuilen, daar De Jager op 4.15 min. doorkwam en het “wandelend” peloton op 5.05 min.

Op verschillende plaatsen langs het circuit werden de renners met tuinslangen verkoeling gebracht

OVER DIE JURYBESLUITEN waardoor Schröder, Knops, Janssen, Zilverberg, Linders, Lute, en Wim van Est uit de strijd werden genomen is heel wat te doen geweest. Wij blijven er echter bij dat reglementen er zijn om nageleefd te worden, maar van de andere kant was de toepassing ervan toch evenmin waterdicht. Wim v. Est bv. verklaarde dat hij zelf geen drinken van het publiek had aangenomen maar een slok had gekregen van Zilverberg die wél een.. fles bier van een toeschouwer had gegrepen. „En als jullie dat willen bestraffen”, zei een verbolgen van Est „dan kunnen jullie het hele peloton uit de strijd nemen”. De zeven genoemde renners hebben overigens tegen het jurybesluit protest ingediend bij de KNWU.

Meer en meer steeg het saldo van de twee leiders: 2 min., 3.12 min. Altijd Jo de Roo voorop, altijd Kees Haast aan het wiel van de briljante Zeeuw geplakt. Het publiek begon zich te roeren, begon De Roo aan te moedigen: “gooi hem los”. Jo de Roo keek verbe­ten, lachte even toen de bel voor de laatste ronde ging. Hij was zeker van zijn zaak, hij was de rapste en de sterkste at­leet. Hij schudde heel gemakkelijk Kees Haast van zich af en werd een gevierd kampioen. De vlucht van Jo de Roo, Kees Haast en Cees van Amsterdam luidde de afrekening in, na­derhand vochten Rik Wouters en Van Amsterdam manmoe­dig om de schade te beperken.

De ontknoping deed de mensenzee rechtveren en de bijna 40.000 toeschouwers – wat een meeleven – vonden het een tintelende finale, waren dik content, omdat Jo de Roo met de macht en de klasse van een grootmeester regelrecht op de kampioenstrui afreed. Een verdiende beloning, een succes waarop hij volstrekt recht had. Natuurlijk aan de finish een glunderende organisator, de heer Boss sr., die fier de massa overschouwde, die wel enige moeite had om Miss Beek op te diepen. Veertigduizend toeschouwers: kwam dit soms ook – gedeeltelijk – omdat de Limburgse kranten een voorbe­schouwing van een volle pagina publiceerden?

BRON GERARD SILLEN

Jo de Roo (winnaar) met rondemiss

Beroepsrenners: 1. en kampioen J. de Roo, Kruiningen, lie. 1, 255 km in 6.35.25 uur; 2. C. Haast,-Rijsbergen, lie. 64, 6.35.34 uur; 3. H. Wouters, Baarle Hertog, be. 65, 6.37.57 uur; 4. C. van Amsterdam, Bre­da, lie. 17, 6.38.11 uur; 5. A. den Hartog,; Zuidland, lie. 27, 6.40.36 uur; 6. H. Harings, Scheulder, lie. 153, 6.40.36 uur; 7. J. van der Klundert, Hoogerheide, lie. 56, 6.40.43 uur; 8. M. Breure, Rotterdam, lie. 78, z.t.; 9. J. de Haan, Huybergen, lie. 2, z.t.; 10. D. Groeneweg, Numansdorp, lie. 53, z.t.; 11. B. Maliepaard, Willemstad, lie. 13, z.t.; 12. P. Rentmeester, Al­benga Logrono, lie. 3, z.t.; 13. T. Sythoff, IJsselmonde, lie. 60, z.t.; 14. C. van Espen, Arnhem, lie. 58, z.t.; 15. J. Kersten, Siebengewald, lie. 50, z.t.; 16. W. de Jager, Den Haag, lie. 83, z.t.; 17. H. de Jong, St. Willebrord, lie. 85, z.t.; 18. P. Damen, Helmond, lie. 51, z.t.; 19. A. van Aert, Zundert, lie. 48, z.t.; 20. F. Steuten, Weert, lie. 70, z.t.; 21. H. Nijdam, Zundert, lie. 42, z.t.; 22. D. Enthoven, Stekene Waes, lie. 19, z.t.; 23. A. Donker, Amsterdam, lie. 166, 6.41.25 uur.

Wim van Est moest van de jury afstappen, hier bij de jury.

DUYCKER KAMPIOEN VETERANEN

Met een race over 25,5 km voor veteranen – eveneens om het nationaal kampioenschap – werd dit zonnig wielerfeest geopend. Schermutselingen, licht kaliber, meteen. Nu een drie man, dan vier aan de leiding, uiteindelijk zeven kop­lopers, waarvan eentje ietwat – een paar seconden – tekort schoot. De 38-jarige Duycker zegevierde; met 60 jaar was de Tilburger Otten de oudste deelnemer, de 58-jarige Rotter­dammer P. v. d. Broeck deed in jaren weinig voor hem onder.

Veteranen kampioen 1964 Willem Duyker

Veteranen: 1. en kampioen Willem Duyker, Amsterdam, lie. 3237, 25 1/2km. in 39.40 uur; 2. A. Geelhoed, Zwammerdam, lie. 3250, z.t.; 3. W. Zuiker, Etten, lie. 3208, z.t.; 4. A. Post, Baarn, lie. 3209, z.t.; 5. H. Hordijk, Rotterdam, lie. 3217, z.t.; 6. D. Vroege, Arkel, lie. 3225, z.t.; 7. A. Uitbeijerse, Rotterdam, lie. 3280, 39.44 uur; 8. J. Harmsen, Rotterdam, lie. 3234, 39.57 uur; 9. J. de Ruyter, Amsterdam, lie. 3240, z.t.; 10. D. Visser, Dordrecht, lie. 3241, z.t.; 11. F. Buijink, Den Haag, lie. 3214, z.t.; 12. M. de Bruijn, Roosendaal, lie. 3268, z.t.; 13 T. Valkhof, Spijkenisse, lie. 3256, z.t.; 14. J. de Klerk, Breda, lie. 3267, z.t.; 15. H. Heiden, Rotterdam, lie. 3245, z.t.

Foto’s Leo Knops & fotocollectie Nationaal Archief

tekst: http://www.fotokoos.info/2020.1964.02.htm