1960-06-19 Ronde van Belgisch Limburg

Acht Limburgse renners in Ronde van Belgisch Limburg

Limburgs Dagblad , Dinsdag 14 juni 1960:
Donderdagmiddag 16 juni 1960 om half drie, valt op het Hasseltse Stationsplein het startschot voor de bekende etappewedstrijd: de Ronde van Belgisch-Limburg. Van donderdag tot en met zondag zullen daarna 64 amateurwielrenners, ingedeeld in acht ploegen van elk acht renners, slag leveren over de vrijwel vlakke Belgisch-Limburgse wegen. Naast provinciale teams uit de provincies Antwerpen, Henegouwen, Brabant, Oost-Vlaanderen, West-Vlaanderen, Luik en twee ploegen uit de Belgische provincie Limburg, start er ook een Nederlandse ploeg, samengesteld uit leden van de TWC Maastricht, welke in oranje-tricots gekleed zal doorgaan als officiële Nederlandse equipe.

De acht vaderlandse vertegenwoordigers zijn: Jean Bastin uit Voerendaal, Ben Franssen uit Ubachsberg, Remmelt Hindriks uit Sittard, Mathieu Jacobs uit Roermond, Nico Paas uit Munstergeleen, Jan Tummers uit Geulle, Herman Laugs uit Koningsbosch en Jan Willemsen uit Nuth.

Het is een vrij jong team, zonder klinkende namen, waarvan de meesten voor het eerst in hun leven deelnemen aan een etappewedstrijd van formaat. En deze Ronde van Belgisch-Limburg is een etappewedstrijd van formaat. De provinciale Belgische equipes verschijnen met de beste vertegenwoordigers aan de start, waaronder vele met reputatie. Onze jonge ploeg zal het daarom niet cadeau krijgen en we zijn dan ook bijzonder benieuwd wat ze er van terecht gaat brengen. Stuk voor stuk bewezen de leden reeds dat ze het een en ander in hun. mars hebben, maar hun opmerkelijkste prestaties werden steeds verwezenlijkt in zogenaamde Ronden of criteria. Nu zij de kans krijgen om uitte komen ineen heuse etappewedstrijd, moet van hun verwacht worden, dat zij hun uiterste best zullen doen ook hierin een hoofdrol te spelen, ook al zal dit niet makkelijk vallen. Willen zij echter verderop in de wielersport, dan is de kans daar om te bewijzen waartoe zij in staat zijn.

De Ronde bestaat uit vijf ritten, waaronder een korte persoonlijke tijdrit. De eerste dag, donderdag 16 juni wordt gereden van Hasselt naar Leopoldsburg (159 km). De tweede dag trekt de karavaan van Leopoldsburg naar Hoeselt (165 km). Dit is dan op vrijdag 17 juni. Zaterdag 18 juni staan twee ritten op het programma. Eerst wordt van Hoeselt naar Mechelen aan de Maas gereden (94 km) en na enkele uren rust vindt te Mechelen aan de Maas een tijdrit plaats over 16 km. De laatste dag, zondag 19 juni, wordt gereden van Mechelen aan de Maas naar Hasselt (138 km).

Een ploeg van acht Limburgs amateurs neemt momenteel deel aan de Ronde van Belgisch Limburg, die donderdag in Hasselt begon en In deze plaats zondag weer eindigt. Op de foto van links naar recht: V.l.n.r: Jean Bastin, Ben Franssen, ploegleider Vrancken, chauffeur Pierre Steenbakkers, Jan Willemsen, Nic Paas, Remmelt Hindriks, Math Jacobs, Herman Laugs en Jan Tummers Foto archief Remmelt Hindriks

Jos. Geurts won eerste rit Ronde Belgisch Limburg

1e etappe: Hasselt  – Leopoldsburg 159 km

Limburgs Dagblad , Vrijdag 17 juni 1960:
In de buurt van het in een feesttooi gestoken vliegveld van Kleine Brogel (60 km), werd op een ietwat wrange wijze de beslissing ingeluid van de eerste etappe van de Ronde van Belgisch Limburg, Hasselt-Leopoldsburg overeen afstand van 159 km. De fleurige stoet naderde vanuit Peer en bloc de honderden straaljagers die op genoemd „plein” stonden opgesteld, kant en klaar voor een ronkende manifestatie. Plots krioelden renners en fietsen door en over elkaar op de weg en in het gras. Volgauto’s kwamen op het nippertje knarsend tot stilstand. De ravage was enorm: de (Belg.) Limburgse A-equipe zag aldus de troeven Antoon en René Dekkers en Roger Claes aan de staart terecht komen, van Oost-Vlaanderen waren de sterke Benoni Beheyt, André Claeys en Leopold Coppens bij de slachtoffers, Brabant werd gedupeerd door de grote achterstand die Jos Wouters opliep, onze Maan Laugs geblesseerd aan armen en benen stapte dapper op zijn karretje inde wetenschap dat hij van de kaart was geveegd, meerdere renners stapten na herstel weer op en voor Corsini (Henegouwen) was het fini, helemaal verslagen.

Af wachten is gewoonlijk verkeerd, een opmerking die bovenal op onze Limburgse combinatie sloeg. Want zowat alle Oranjeshirts bevonden zich steevast aan de staart, een gevaarlijke stelling, want wordt voorin alarm geblazen en hollen de kopmannen de ruimte in, dan tasten de „afwachters” er heel dikwijls naast. Dit was ook deze keer weer het geval. In Overpelt-Fabriek (106 km) hadden de aanvoerders al een dikke twee minuten op de hoofdmacht, op 6 min. snelden Laugs en een viertal gezellen voorbij en op 10 min. huisden toen al Beheyt, Coppens en Claeys. In deze situatie kwam geen ingrijpende verandering meer. Het was logisch, dat de door de valpartij gedupeerden achter raakten, vooral toen de hoofdgroep koste wat het kost het verschil zo gering mogelijk wenste te houden. Voor de winnaar, Jos Geurts van Belg. Limburg A, werd 3.45.21 afgedrukt, het peloton met alle Nederlanders behalve dan Laugs werd met 3.46.58 gewaardeerd, de onfortuinlijke knaap uit Koningsbosch kreeg de 61e plaats in 4.00.03. De negen uitlopers vochten op de „kasseien” naar de finish een felle spurt uit: Jos. Geurts zegevierde voor Antoon Steyaert, Willy Derboven, René Couchez, Romain Malfait, Albert Covens, Leopold Bulens, Romain Degruytere en Romain Koopmans.

Tweede etappe Ronde van Belgisch Limburg
TUMMERS en HINDRIKS de beste Nederlanders
Jan Willemsen uit de strijd na inslaan van verkeerde weg

17-06-1960 2e etappe: Leopoldsburg  – Hoeselt 165 km

Limburgs Dagblad , Zaterdag 18 juni 1960:
Dat de jonge Limburgse amateur-equipe het niet gemakkelijk zou krijgen in de Ronde van Belgisch-Limburg stond van te voren vast. Nu twee ritten achter de rug zijn is dit bewezen. Tegen het kruim van het Belgische amateurcorps waren tijdens de 165 km lange rit van Leopoldsburg naar Hoeselt alleen Tummers en Hindriks opgewassen. De overigen liepen grote achterstanden op, die varieerden van 9 tot 13 minuten. Ook leed de Nederlandse ploeg haar eerste verlies. Willemsen , werd buiten de wedstrijd gezet, omdat hij tijdens het inslaan van verkeerde weg, hetgeen enkele keren gebeurde een kortere weg nam.

Het is een bijzonder lastige rit geworden. Zeventig renners verschenen voor rit aan de start. Na enkele mislukte uitlooppogingen, ontsnapten op de glooiende wegen rond Tongeren de Belgen Englebert en Aerts. Dit geschiedde na 90 km. Vijftien kilometer verder werden zij achterhaald dooreen groepje van twaalf, waartoe ook Tummers behoorde. De veertien koplopers begonnen meer en meer uit te lopen op het peloton dat het vrij kalm aan deed. Na 125 km was de voorsprong gegroeid tot bijna 3 minuten op een groep van negen renners, waarin de oranjetruidrager Hindriks zat. Het grote peloton, dat zich enkele malen vergistte in de weg, verloor meer en meer terrein. De grote achterstanden bij de finish spreken voor zich. De veertien uitlopers hielden tot het einde toe stand behalve de enige Nederlander Tummers. De Geullenaar moest vijftien kilometer voor het einde zijn medevluchters laten gaan. Wel finishte hij nog als veertiende, maar hij verloor toch nog ruim twee minuten. Ruim anderhalve minuut na Tummers kwamen de negen achtervolgers op de finish aan gestormd en het was Hindriks die de sprint hiervan won en zich als vijftiende klasseerde.

De uitslag luidde:
1. Antoon Steyaert (O.V1.) 165 km. 4.13.03
2. Benoni Beheyt (O.V1.) z.t.
3. Jean Baptiste Claes (L.A.) z.t.
4. August Aerts (Antw) z.t.
5. Albert van de Velde (Luik) z.t.
6. Lemmens (L.A.) z.t.,
7. Michels (Antw.) z.t.
8. Covent (O.V1.) z.t.
10. Covens (Antw) z.t,
11. Englebert (Luik) z.t.
12. Herremans z.t.
13. Jacobs (Antw.) z.t.
14. Tummers (Ned.) 4.11.22
15. Hindriks (Ned.) 4.16.54
51. Franssen (Ned) 4.22.27
53. Laugs (Ned.) 4.22.56
56. Paas (Ned.) 4.23.21.
64. Bastin (Ned) 4.25.24.
65. Jacobs (Ned.) 4.25.58.

De Nederlander Willemsen werd gediskwalificeerd wegens het nemen vaneen kortere weg
Het algemeen klassement luidt:
1. Steyaert (O. VI.) 7.58.24.
2. Convent (O.V1.) z.t.
3. Michels (Antw.) 7.59.38
4. Covens (Antw) z.t
5. Englebert (Luik) 7.59.52.
6. Aerts (Antw.) 8.01,01
7. Claes (L.A.) z.t.
8. Hemmens (LA) z.t.
9. Lambrechts (O.V1) z.t.
10. van de Velde (Luik) z.t.
15. Tummers (Ned.) 8.02.20.
21. Hindriks (Ned.) 8.1)3.52.
47. Franssen (Ned) 8.0925
51. Paas (Ned) 8.10.19.
57. Bastin (Ned.) 8.12.46
65. Laugs (Ned.) 8.25.56.

In het ploegenklassement leidt Antwerpen voor Oost-Vlaanderen en Luik. De Nederlandse ploeg staat als negende geklasseerd.

Prestaties Oranjeploeg vielen mee
Antwerpenaar MICHELS won Ronde van Belgisch Limburg
Hindriks 12e en Tummers 14e inde laatste etappe

zaterdag 18-06-1960 3e etappe A:  Hoeselt – Maasmechelen 94 km
zaterdag 18-06-1960 3e etappe B: Maasmechelen  – Maasmechelen tijdrit 16 km
zondag 19-06-1960 4e etappe: Maasmechelen  – Hasselt 142 km

Limburgs Dagblad , Maandag 20 juni 1960:
Zes van de acht gestarte Limburgse amateurs, die de afgelopen week deelnamen aan de Ronde van Belgisch-Limburg, hebben deze snelgereden etappewedstrijd tot een goed einde kunnen brengen. Willemsen werd tijdens de tweede rit door een weg-vergissing uitgeschakeld en Bastin verscheen niet meer aan de start voor de laatste etappe daar hij niet over voldoende materiaal beschikte.

De overige zes, te weten Franssen, Hindriks, Jacobs, Laugs, Paas en Tummers, beëindigden deze leerzame koers echter, en ofschoon zij niet tot de uitblinkers behoorden vielen hun prestaties mee. Temeer als we rekening houden met het feit, dat het gros voor het eerst aan een heuse etappewedstrijd deelnam en de concurrentie bestond uit de allerbeste Belgen. het eindklassement vinden we Tummers als eerste Nederlander op de dertiende plaats en Hindriks op de zeventiende. Zij beide waren wel de besten uit de oranjeploeg.

De laatste rit van deze Ronde ging van Mechelen aan de Maas naar Hasselt (142 en precies zoals in de voorgaande etappes werd ook tijdens deze laatste rit gereden dat de stukken eraf vlogen. Vooral Hindriks was zeer actief en vele malen poogde hij weg te komen. Toen zich na 80 km echter een kopgroepje vormde van zevental renners, waren dit allen Belgen. Deze kopgroep zou niet meer bijgehaald worden, ofschoon een achtervolgend groep van tien renners waartoe ook Hindriks en Tummers behoorden zeer hard jaagden om aansluiting te krijgen. De sprint voor de eerste plaats was voor de Westvlaming Espriet. De Antwerpenaar Michels, die eveneens deel uitmaakte van de kopgroep, kwam in het bezit van de eindoverwinning, welke hij ontnam aan zijn ploeggenoot Covens, die deel uitmaakte van het groepje Hindriks-Tummers. De overige Limburgers finishten in grote peloton, met uitzondering van Franssen, die even voor de finish nog ten val kwam en een minuut later arriveerde.

Traditiegetrouw werd zaterdag de derde en kortste etappe, van deze fel betwistte Ronde, een snelheidsrace. De korte afstand (94 km.) liet dit toe en er werd ook toen gereden dat de stukken er letterlijk afvlogen. De snelheidsmeters van de volgauto’s kwamen nooit onder de veertig kilometer en zij die ook maar de geringste tegenslag kregen waren verloren. Ondanks deze hoge snelheid werd er duchtig op los „gekoerst”. Onze Limburger Nico Paas onderscheidde zich bijzonder dooreen uitlooppoging te ondernemen die hem 20 km lang een halve minuut voorsprong bezorgde, maar die later aan km 50 te niet werd gedaan, zodat een compleet peloton kon beginnen aan de tweede wedstrijdhelft. Even voordat Paas werd ingelopen had de oranje-equipe nogal wat tegenslag te verwerken. Op een zeer slecht stuk grintweg reden Bastin en Laugs ieder tweemaal vlak achter elkaar plat. Nadat zij de eerste maal van wiel verwisseld hadden en bijna erin geslaagd waren aansluiting te krijgen sisten hun racebandjes opnieuw leeg en dit betekende dat zij voorgoed in de achterhoede terecht kwamen en met een achterstand van bijna zeventien minuten de finish bereikten. Deze finish werd het eerst bereikt door Beheyt, die een uitermate ingewikkelde sprint won vaneen groot peloton, dat in de slotkilometers alle uitlooppogingen geneutraliseerd had en waarin de dooreen lekke band getroffen Franssen weer post gevat had. Franssen kreeg onmiddellijk een nieuw wieltje van ploegleider Vrancken en kon na een korte achtervolging weer aansluiten. De grootste pech trof de Limburgse amateurequipe echter in de slotfase. Ofschoon de vijf lekke banden van Bastin (2), Laugs (2) en Fransssen (1) nog niet genoeg waren geweest. Reed de aalvlugge Hindriks in de massasprint ook al een tube aan flarden, waardoor hij een mogelijke kans om deze derde rit te winnen verloor. Nu finishte Hindriks als uitstekende zesde.

De uitslagen luidden:

3e etappe A: Hoeselt—Mechelen aan de Maas:
1. Benoni Beheyt (O.V1.) 94 km. in 2-17-16
2. Armand Gérard (Luik) 2-17-17
3. Bernard Martens (W.VI.) 2- 17-18
4. Delhuyenne (Henegouwen) z. t.
5. Heuvelmans (L.8.) z. t.
6. Hindriks (Ned.) z. t.
7. Dekkers (L.A.) z. t.
8. Smits (Antw.) z. t.
9. Henckaerts (L.A.) z. t.
10. Michels (Antw.) z. t.
24. Franssen (Ned.) z. t.
35. Paas (Ned.) z. t.
37. Jacobs (Ned.) z. t.
41. Tummers (Ned.) z. t.
67. Bastin (Ned.) 2-34-13
68. Laugs (Ned.) 2-34-13

3e etappe B: tijdrit te Mechelen aan de Maas
1. Albert Covents (Antw.) 16 km. in 21-24-8
2. Michels (Antw.) 22-06-2
3. Willy van den Berghe (Brabant) 2206-6
4. Schrayen (L.A.) 22-26-4
5. Claes (L.A.) 22-31-6
6. Thyssen (L.A.) 22
7. Covens (O.V1.) 22-38-0
8. de Gruyetere (W.VI.) 22-41-4
9. Conti (Henegouwen) 22-42-18
10. Bex (L.A.) 22-44-16
17. Hindriks (Ned.) 23-02-2
32. Paas (Ned.) 23-
37. Tummers (Ned.) 23-33-6
43. Jacobs (Ned.) 23-40-2
47. Bastin (Ned.) 23- 46-00
49. Laugs (Ned.) 23-49-4
62. Franssen (Ned.) 24-33-0

4e etappe:
1. Eric Espriet (W.VI.) 142 km. in 3-20-12
2. Joseph Lemmens (L.A.) z. t.
3. Jean Baptiste Claes (L.A. z. t.
4. Michels (L.A.) z. t.,
5. Jacobs (Antw.) z. t.
6. Conti (Hen.) z. t.
7. Covent (O.V1.) z. t.
8. Lelanque (Brabant) 3-22-15
9. Dekkers (L.A.) z. t.
10 van Schoenwinkel (L.A.) z. t.
12. Hindriks (Ned.) 3-22-15
14. Tummers (Ned.) z. t.
27. Jacobs (Ned.) 3-22-28
32. Paas (Ned.) 3-22-28
37. Laugs (Ned.) z. t.
53. Franssen (Ned.) 3-23-28

Eindklassement:
1. Jos. Michels (Antw.) 13-59-07
2. Albert Covens (Antw.) 13-59-13
3. Yvan Covent (O.V1.) 13-59-38
4. Jean Baptiste Claes (L.A.) 14-00-02
5. Jos. Lemmens (L.A.) 14-00-16
6. Antoon Steyaert (O.V1.) 14-00-56
7. Eugène Jacobs (Antw.) 14-01-21
8. August Aerts (Antw.) 14- 02-55
9. M. Englebert (Luik) 14-03-05
10. E. Lambrechts (O.V1.) 14-03-08
13. Jan Tummers (Ned.) 14-05-16
17. Remmelt Hindriks (Ned.) 14-06-17
41. Nic Paas (Ned.) 14-13-30
43. Ben Franssen (Ned.) 14-14-44
45. Math Jacobs (Ned.) 14-16-22
61. Maan Laugs (Ned.) 14-46-13

2018-03-18 Kees  Boelhouwers, over zijn kleurrijk wielerverleden

“De Boelhauwer”

…over zijn kleurrijk wielerverleden gesproken

Mia en Kees Boelhouwers

Herinneringen aan Kees Boelhouwers gaan meestal gepaard met een glimlach, wat dan weer duidt op het prettige ervan. “De Boelhauwer “(de Franse pers schreef steevast Caisse Pull-over) zoals hij vroeger genoemd werd was inderdaad een wielrenner die altijd kleur aan een wedstrijd gaf. Kees Boelhouwers,  iemand die ook amusant kon vertellen over het wel en wee van “de wielrenner”, hij is niet meer, zondag 18 maart jl. overleden op 88 jarige leeftijd.

Wijk bij Duurstede, 15 September 1954, met zijn clubmaten aan de start van het Nederlandse Clubkampioenschap op de weg, TWC Maastricht (4e geklasseerd die dag), v.l.n.r: Henk Steevens, Martin van den Borgh, Jan Nolten, Kees Boelhouwers, Flor van der Weyden en Leo Steevens

Hij wist nog exact hoe hij spurters als Rik van Looy en Willy Vannitsen klopte. Hoe hij klom met Jan Nolten. Of hoe Gerrit Voorting hem de overwinning wou verkopen nadat hij van start tot finish aan de leiding was geweest. Elke van zijn overwinningen, o.a. in 22 wilde rondes en 61 bij de amateurs, kon hij nog voor de geest halen, een bijzondere man, de sympathieke Kees

Kees Boelhouwers kon goed spurten, tijdrijden, was een redelijke klimmer maar was bovenal „leep”. Voor vele rijders in de jaren ’47 tot ’57 was Boelhouwers „de gesel” als hij deel uitmaakte van het peloton.

Kees Boelhouwers

Niet alleen van de anderen maar ook van zijn eigen vergde hij enorm veel. Soms klapte hij wegens een verkeerde krachtsdosering vlak voor de finish in elkaar. Na de finish moest hij vaak lang wachten om weer „mens” te worden. De supporters van de andere renners waren dan gauw met hun visie klaar: „Hij is weer gedrogeerd” zoals men dat noemde. “Men heeft mij vaak, uit jaloezie, ten onrechte hiervan beticht. Ik was hard voor mezelf en ging steeds tot het uiterste met de daaraan gekoppelde gevolgen. Natuurlijk heb ik vroeger, net zoals elkeen, wel eens gepakt. Maar niet in die mate als men beweerde. De rijders die na ons zijn gekomen, die hebben veel meer gepakt en dan ook nog bewust. Het woord doping bestond toen nog niet. Het waren vooral de Belgen die altijd wel een pilleke of „erwt” hadden. Zo iemand werd dan gifslikker genoemd. We wisten nog niet eens de naam van het spul laat staan dat we wisten hoe iets werkte. Nee als ik alles eens overdenk en vergelijk met nu dan waren wij vroeger heiligen of stommeriken”. Toch was het juist Kees Boelhouwers zelf die vaak voedsel aan die geruchten gaf. Zo kon het wel eens gebeuren dat hij voor de start van een wedstrijd de tegenstander een flesje (met water) liet zien. Zijn woorden: „Als dit ontploft” verlamde dan vaak de anderen voordat de pedalen ook maar één keer waren rondgegaan. Kees, een man met humor. “Nee, de dokters verdienden nog geen snee droog brood aan me!”

Omloop van de Twaalf Kantons, de ploeg onder leiding van Toine Gense met o.a. Flor van der Weyden, eindwinnaar Kees Boelhouwers, Jacq Nieskens, Mart vd Borgh, Steenbakkers en Keulers en verzorger van Chris van Doorn

Limburgs dagblad 8 Juli 1954

Boelhouwers had het wielrennen niet van een vreemde. Niemand minder dan Jan Lambrichs, zijn oom, was zijn leermeester. Volgens Boelhouwers was deze niet alleen de beste wielrijder maar ook de meest harde leermeester die het Nederlandse wielrennen ooit gehad heeft. Dat was per week minstens 2 keer 250 km trainen. Of ’s middags nog „even” naar Brussel heen en weer om een contactje te tekenen. Deze hardheid moest een toprijder bezitten om mee te kunnen.

Kees Boelhouwers 24 jaar in de ronde van Joegoslavië (1954) Foto FB: ‎Sanne Boelhouwers

Kees Boelhouwers, zijn  verhalen doorspekt met humor en heroïek logen er niet om. Zo verhaalde hij met een verwrongen gezicht hoe hij in ’54 in de Ronde van Joegoslavië, waarin hij uiteindelijk 7de werd, over de berg Vrsic moest. „De wegen waren geheel niet geasfalteerd. Ik liep in die ene etappe alleen al 9 platte banden op. Het was op die flanken bitter koud en ik had thee over mijn handen gegooid om het toch maar warm te krijgen. Terwijl ik weer een platte band had en aan sterven dacht kwam mijn ploeggenoot Jack Gelissen langs. Hij heeft toen kunnen voorkomen dat ik mijn fiets in het ravijn zou smijten van ellende. Om weer warm te krijgen heeft hij mij toen maar over mijn handen geplast”.

Kees Boelhouwers

Al zijn wielerervaringen zijn minutieus in zijn geheugen gegrift. Zijn carrière als amateur was kort maar succesvol,  hij won tientallen wedstrijden, waarbij onder meer de gerenommeerde Luxemburgse Omloop der 12 Kantons.  Kees ook naam met zijn goede rijden in La Route de France en de Ronde van Belgisch Limburg, de Ster van Namen, de Ronde van Joegoslavië. Daarnaast was hij “eerste reserve” voor het WK in Solingen  1954 en reed hij in vrijwel alle landen van West Europa, en waar hij routine en ervaring opdeed.

Limburgs Dagblad 20 Juni 1955

In het voorjaar van 1955 vond Kees dat het tijd was over te stappen naar de Onafhankelijken. Hij was net 25 jaar geworden en was vast besloten als onafhankelijke dezelfde successen te behalen als amateur en hoopte binnen afzienbare tijd professional te worden, precies zoals zijn oom “old-horse” Jan Lambrichs. In 1955 was zijn deelname in de Ronde van Zuid-Oost Frankrijk, hij was de enige Nederlander die met de besten ( Gaul, Debruyne, Anquetil, Stablinsky, Privat) mee kon,  werkelijks veelbelovend, zo ook zijn rijden in de Ronde van België.

Limburgs Dagblad 9 oktober 1955

Kees werd in 1955 nog Clubkampioen van TWC Maastricht, was 2e achter Gerrit Voorting op het St. Pietersberg circuit en was bij de selectie die afgevaardigd werd naar Rome voor het Criterium der Naties.

Limburgs Dagblad 9 Maart 1956

In 1956 kwam Kees als beroepsrenner onder dak bij de Eroba ploeg, onder leiding van Toine Gense.

Limburgs Dagblad 19 maart 1956

In het voorseizoen 1956 behaalde Kees Boelhouwers enkele ereplaatsen en behaalde voor de 2e keer de titel van Clubkampioen van TWC Maastricht categorie Beroepsrenners en onafhankelijken.

Kees Boelhouwers 1956, voor de tweede maal in successie Clubkampioen van TWC Maastricht bij de categorie Beroepsrenners en Onafhankelijken, foto René Bovens (Wei is van Meersje-Wes)

Zijn abrupt afscheid dat zelfde voorjaar uit het peloton stond Kees nog  levendig voor zijn geest. Hij was aangewezen om het Ardeens Weekend (Waalse Pijl en Luik Bastenaken Luik) te rijden. „Ik dacht leep te zijn”, zei hij. „Ik wilde graag Luik-Bastenaken-Luik winnen. Om daar fris aan de start te komen meldde hij zich bij Toine Gense de ploegleider af voor de eerste koers van het Ardeens weekend, de Waalse Pijl. Hij waarschuwde me nog, ik zou en moest toch aan de start komen ondanks dat ik voorwendde dat ik me niet lekker voelde. “Terwijl ik daar aan de start stond werd er omgeroepen dat ik toch niet mocht starten. Twan Gense kwam mij persoonlijk mijn rugnummer afspelden. Ik vond dit zo erg, dat ik ter plekke  besliste om meteen met wielrennen te stoppen !!”

Limburgs dagblad 7 mei 1956 Tot de ingeschreven die niet aan de start kwamen behoorden de Nederlanders Boelhouwers, Plantaz en van Oers

Limburgs Dagblad 8 Mei 1956, Mosterd na de maaltijd. “De leiding van de Eroba-ploeg heeft zaterdag het besluit genomen om Kees Boelhouwers ook niet te laten starten in Duinkerken”. Kees had inmiddels de pijp al aan maarten gegeven….

In 1962 vroeg Kees nog eens een licentie aan om deel te nemen aan de Limburgse criteria, enkele mooie ereplaatsen kon hij nog bemachtigen.

Limburgs Dagblad 23 Maart 1962, de comeback…

Bron: Limburgs Dagblad 27 december 1980, de basis voor dit bericht, klik en lees deze krant

Recente foto van Kees (facebook)

Regelmatig was hij aanwezig bij de wielercafés van de Vriendenclub van 100, ik had hem nog van alles willen vragen, het mocht niet meer zijn. Tot voor kort reed hij nog met speels gemak op zijn fiets toertochten van 60 à 70 km, een bijzondere man, Kees Boelhouwers, we zullen hem missen..

Kees Boelhouwers, Henk Steevens en Hub Harings, present bij de Vrienden Club van Honderd Reünie Limburgse oud renners op 1 december 2015

 

1992-07-01 Clubblad TWC Maastricht

Clubblad toer en wielerclub Maastricht

46e jaargang, nr 4, juli 1992

Van Jo Hendriks kreeg ik, uit zijn archief, dit clubblad cadeau. “Heb ik dubbel” zei hij, maar volgens mij met voorbedachte rade, aangezien mijn naam er een aantal keren in voorkomt, in ieder geval is het een van de laatste exemplaren van het TWC clubblad want later dat jaar zijn de fusiebesprekingen begonnen die uiteindelijk resulteerden in het opgaan van TWC Maastricht, TWC Heer en WCl de Ster Geleen in de nieuw te vormen wielervereniging TWC Maaslandster

Limburgs Dagblad 7 november 1992