2019-06-22 TeleVizier: rebellenclub op wielen

Voorpremière Andere Tijden Sport  met gastheren Edwin Mathijssen en Wiep Idzenga op het Sportpark de Laguiten in Rijsbergen.

Op zaterdag 22 juni, de vooravond van de pijl was in er Wielerdorp Rijsbergen een première. De Andere Tijden Sport  uitzending “rebellenclub op wielen” van Wiep Idzenga en Bas Steman te zien. De eerste Nederlandse sponsorploeg in de Ronde van Frankrijk, we schrijven 1964, het seizoen was al begonnen, groen licht moest nog gegeven worden om de TeleVizier ploeg te formeren. De uitzending richt zich vooral op de vrijbuitersrol die de ploeg drie jaren lang in de Tour de France met succes en tegenslag vervulde.

In de Tour (8 TeleVizier etappe zeges) en Vuelta (17 TeleVizier dagzeges) speelt Kees Haast als de aangewezen man voor het klassement bij de TeleVizier ploeg. Een belangrijke rol, zo ook in de documentaire, allicht, hij was de kopman. Maar het liep niet van een leien dakje…

TeleVizier, dat was iets nieuws, een jonge, homogene puur Nederlandse ploeg. Waren het een soort van musketiers, zo van “een voor alleen allen voor één”?  Er zijn in ieder geval drie jaren lang veel avonturen beleefd. En er waren kansen voor iedereen en niet onbelangrijk voor een beroepsrenner: Poen! Fl. 16000 poer man in de Tour werd gezegd, maar het zou ook fl 13000 kunnen zijn geweest. Dan kun je thuis toch zeker zeggen dat het een goede Tour was geweest, niet? Geen geringe bedragen in de jaren zestig. Een van de TeleVizieren vertelde me dat hij, ondanks dat hij de Tour vroegtijdig moest verlaten, toch nog mooi 5000 florijnen kreeg. Ja, bij TeleVizier zat je blijkbaar goed.

De coureurs waren in dienst van een stichting. Verzekeringen, sociale voorzieningen, ww…? In de wielersport destijds had men er nog niet van gehoord. TeleVizier liet zien hoe het moest…. Al was het niet duidelijk of er, zoals werd aangehaald, ook kinderbijslag door de coureurs werd ontvangen. Volgens de twee aanwezige TeleVizier anciens hebben ze dat dan blijkbaar nog te goed van de Pel, ze konden zich niet herinneren ooit kinderbijslag te hebben ontvangen destijds.

De indruk is wel dat je bij de Pel op tijd betaald kreeg, je deel van het prijzengeld volgens afspraak kreeg etc. Akkoordjes met andere ploegen betekende soms een financieel extraatje in het laatje van de Pel, als je er achter kwam kreeg je je deel alsnog uitbetaald. Zo niet,dan had je gewoon pech. Men zegt dat er een Pellenaars van de jaren vijftig en een Pellenaars van de jaren zestig is. In ieder geval waren er veel coureurs, die in Franse dienst reden omdat er bij de Nederlandse ploegen niet veel te verdienen was. TeleVizier was nieuw, je reed met een  degelijke contract en er was voldoende poen te verdienen. De stelling dat TeleVizier een aantrekkelijk merk was om als coureur voor te rijden mag men best voor waar nemen. Als verzorger, mecanicien had je het ook niet slecht. De nieuwe Pel was sociaal, veel renners in buitenlandse dienst hadden het goed begrepen, daar wilden ze ook bij horen….

De gastheren Edwin Mathijssen en Wiep Idzenga

De docu “TeleVizier, rebellenclub op wielen” van Wiep Idzenga en Bas Steman met o.a.  Jo de Roo, Gerben Karstens, Cees van Espen, Bas Maliepaard, Hub Harings,  Kees Pellenaars, de mecaniekers John Krijnen en Geert Polak en noem maar op! Ze spreken nog een aardig woordje wielertaal. De uitzending is voor het eerst te zien op 7 juli 2019, NPO1.

De opkomst in Rijsbergen was licht bedroevend, maar degene die aanwezig waren hebben zich kostelijk vermaakt, van de overgebleven TeleVizieren waren slechts vertegenwoordigd door Hub Harings en Bas Maliepaard, mannen met humor. Zo ook twee van de TeveVizier-mecaniekers Johnny Krijnen en Geert Polak daarnaast ook nog Rijsbergens Tourcrack Jacques Hanegraaf. Ook Monique, de dochter van Kees Haast, schoof ook aan bij het tafelgesprek.

Nadat de voorpremière van de documentaire die geschiedenis van de vrijbuitersploeg en vooral, met de komende 2019 editie in kort verschiet, de drie Tour de France deelnames van de ploeg van de Pel, de eerste Nederlandse sponsorploeg in la grande boucle belicht.

In 1965 leek Kees Haast als eerste Nederlander op weg naar het podium in de Tour de France, tot een valpartij een einde maakte aan zijn droom. In de aflevering van Andere Tijden Sport spreken Haast en een aantal voormalig ploeggenoten over die teleurstelling. Het interview met Haast werd opgenomen vlak voordat hij in januari van dit jaar overleed.

25 Jun 1964 Vorst-wielrennen-ronde Van Frankrijk Voor de vierde etappe van de ronde van frankrijk bespraken een aantal nederlandse renners hun kansen. Vlnr: leo van dongen jan janssen (drager van de groene trui) henk nijdam en piet damen. Auteur: Ge Van Der Werff  In: Vorst

Tour de France 1965, TeleVizier, 16 Juni 1965 Ten huize van ploegleider Kees Pellenaars vond de tourploeg voorstelling plaats— met Gerben Karstens, Kees Pellenaars, Bas Maliepaard, Cees Haast, Rik Wouters, Leo van Dongen, Huub Harings, Cees van Espen, Jo de Roo, Jo de Haan en Henk Nijdam

14 juni 1966 TeleVizierploeg voor Tour de France 1966

Mooi dat ook de Ronde van Spanje ter sprake kwam, waar bij twee deelnames niet minder dan 17 etappezeges werden behaald, toch geen geringe prestaties. Keest Haast, de kopman tijdens de drie door TeleVizier gereden Ronden van Frankrijk vormde de rode draad tijdens de gesprekken. Tevens waren er weer wielertruien van verzamelaar Henk Theuns te bewonderen, maar ook 2 originele Tour de France koersmachines van de vermaarde TeleVizierploeg.

De TeleVizier Batavus 1966 (Leo Knops) van Remy Rijwielen Ossendrecht

De locomotief Tour de France van Bas Maliepaard, gerestaureerd door zijn mecanicien en goede vriend Geert Polak

Bekijk Andere Tijden Sport: Televizier, de Brabantse cowboys in de Tour de France hier op nos.nl :

Na de video kwamen de gesprekken over de enthousiast ontvangen docu op gang. Tenslotte werd de deelnemers gevraagd te vertellen wat de wielersport voor hen betekende, een anekdote, een bijzonder moment of wellicht wat ze met Kees Haast hebben gedeeld.

Bas Maliepaard: Niks verdiend en toch gelachen. Ik had getekend bij Pellenaars voor een paar banden en een trui, toen was ik nog amateur, later werd ik toen prof, in 1959, in het zelfde jaar nog, en moest ik voor Vredestein gaan rijden. Ik kreeg een brief van een advocaat dat ik verplicht werd voor Vredestein te gaan rijden. Ik zeg, ik heb helemaal niet getekend, ik ga naar Frankrijk. Dat vonden ze niet goed. Ja zei ik, ik ga toch. Joop Middelink van de bandenfabriek Radium die wilde mij in zijn ploeg, die zei je hebt getekend bij Vredestein, NIKS DAARVAN ik heb helemaal NIKS getekend. Toen ben ik naar Pellenaars gegaan, die had onder mijn contract, van die banden en een trainingsbroek, eronder bijgetikt dat ik als ik prof werd dat ik voor Vredestein zou gaan rijden. Dat was een slecht kant van de Pel. Hij was een man met twee gezichten, misschien wel drie. Een goeie kant was dat toen ik thuis zat zonder werk, belde hij me ’s avonds om 11 uur op, Bas zei hij, heb je al werk? Nee nog niet, hij zei dan moet je naar die en die ingenieur gaan die heb werk voor je, dus toch wel mooi dat hij aan me dacht. Ik vond hem erg sociaal voelend.

Bas Maliepaard

Johnny Krijnen: Ik wil nog effe terug komen op het bekende geval van Cees Haast in de tunnel, het is al vele malen verteld, het mooie was, ik kom ’s avonds bij het hotel, daar zat hij dan met zijn tulband op. Ik zeg Kees hoe gaat het? Ja goed jong, hij nog vrij vlug, kom we gaan een bierke pakken. Mag dat dan wel met die kop van jouw? Ha, zei Kees, ik hoef niet met mijn kop te drinken ik drink met mijn mond, haha, maar je heb wel mijn leven gered. Dat klopt want Haast lag daar half bewusteloos, voor het zelfde geld was hij daar verdronken.

Ondanks zijn hoofdwonde blijft Kees Haast dapper doorstrijden in de Ronde van Frankrijk Na de achttiende etappe staat hij als beste man van de televizier-ploeg geklasseerd in het algemeen klassement. ANPFOTO. 11-07-1966.

Over het sociale gedrag van Pellenaars het volgende. Ik heb zelfs bij Pellenaars ingewoond. Ik woonde in Bussum, dat was 112km heen en weer, over Raamsdonkveer en Utrecht enz. Soms was ik daar de hele week en op donderdag “sodemieter nu maar op en kom zaterdag maar terug want dan zijn de klassiekers”. Ik herinner me dat ik jarig was, dat was dan maar één keer per jaar, ik kreeg van mevrouw Pellenaars een enveloppe met 150 gulden en de Pel zei dat ik naar een bepaald autobedrijf moest rijden. En laat daar maar van mij, op die ouwe auto van jouw 4 nieuwe banden zetten, ja ik heb er heel goeie herinneringen aan.

Hub Harings: Voor Gerben Karstens en Jo de Roo moest ik samen met Jo de Haan drinken halen, we stopten bij een café, we moesten daar de kelder in, we graaiden naar een paar flessen maar toen we weer naar boven wilden was de deur dichtgeklapt en konden we niet meer naar buiten. We hebben daar 5 minuten in de kelder opgesloten gezeten, gelukkig, de fietsen er staan er nog. We konden aan de voet van een col weer terug aansluiten bij het peloton, toen hebben we alle flessen toch maar weggegooid. Dat was met wijlen Jo de Haan.

Hub Harings in gesprek met Jacques Hanegraaf

Jacq Hanegraaf: Zo’n anekdote heb ik niet, mijn plaatsgenoot Kees Haast is van een andere generatie dan ik ben, maar als ik de verhalen zo hoor, en ook uit eigen ervaring tijdens en na mijn eigen wielercarrière opmaak is dat er in die tijd van Kees bij de Televizier ploeg heel veel van hem werd verwacht. Hij was de kopman, om zo maar te gaan voor het klassement van de Ronde van Frankrijk, er was in die tijd geen voorbereiding, er was geen parcourskennis. En kennis over techniekbeheersing, het afdalen bijvoorbeeld zoals ze dat nu met Chris Froome en al die andere wel doen. Onze Kees Haast ging er voor, er werd veel van hem verwacht. Als je dan ook ziet hoe hij in het video fragment dat we net zagen zijn verwondingen bagatelliseert, als je het goed bekijkt is hij bijna gescalpeerd, maar onze Kees Haast zegt “we gaan er weer voor, en morgen is er weer een nieuwe dag”. Ik moet eerlijk zeggen, nu ik de documentaire van “Andere Tijden Sport” heb gezien, heb ik nog veel meer respect voor Kees, dan ik al in mijn jeugd had, tijdens mijn wielercarrière had. Want ik begrijp nu wat er in hem omging. Postuum durf ik te zeggen, Kees, ik ben blij dat je de laatste jaren zo trots bent geweest want wij zijn ook oh zo trots.

Geert Polak

Geert Polak: Ik zou graag vertellen wat het wielrennen voor mij betekend want het loopt nog steeds als een rode draad door mijn leven. Toen Bas Maliepaard en ik zestien jaar waren, zijn we samen gaan koersen. Bas is een echte grote geworden, hij heeft de Tour de France gereden maar ik heb ook een aantal Tour de France’en mogen doen. Weliswaar als mecanieker, maar ik heb toch de Tour gedaan. Ik word nog regelmatig betrokken bij dingen die met het wielrennen te maken hebben, zie vandaag. Het doet me goed er vandaag ook weer bij te zijn. Het was een fantastische tijd, een tijd die je bij blijft en waar ik een goed gevoel over heb.

Tenslotte is Monique, de dochter van Kees Haast aan het woord. Ik ben heel trots op ons Pa, hij is altijd een hele lieve zorgzame hartelijke man geweest. Hierop volgend  werd gezamenlijk nog het glas geheven op Kees, TeleVizier en de  documentaire, én natuurlijk Johan van der Velde, hou je haaks Johan

TeleVizier Tour de France ploeg 1964:

Tour de France 1964, 1e etappe, Rennes – Lisieux, 215 km Laatste voorbereidingen voor de start van de Tour 1964 — met Jacques van der Klundert, Leo van Dongen, Cees van Espen en Cees Haast in Rennes.

Eerste Nederlandse sponsorploeg in de Tour de France. Het overblijfsel van de TeleVizier-ploeg bij de ereronde aan het eind van de Tour de France 1964. Vanaf links: Jo de Haan, Cees Haast, Henk Nijdam, Rik Wouters en ploegleider Kees Pellenaars. foto privé-collectie Rik Wouters. . — met Cees Haast, Rik Wouters, Kees Pellenaars, Jo de Haan en Henk Nijdam in Parijs Frankrijk.

Tour de France 1964, 22e etappe B, Versailles – Paris, individuele tijdrit, 26,5 km. Jacques Anquetil wint de afsluitende tijdrit en de gele trui, Jan Janssen wint de groene trui. -met Kees Pellenaars, Jan Janssen, Cees Haast, Jo de Haan, Rik Wouters en Henk Nijdam bij Parc des Princes.

TeleVizier Tour de France ploeg 1965:

Klik voor TeleVizier in de Tour van ’65

TeleVizier Batavus Tour de France ploeg 1966:

Tour de France 1966, 3e etappe A, Tournai 20.8 km, ploegentijdrit, 23 Juni Mannen van Pellenaars vormden snelste equipe Succes voor de Televizieren in de ploegentijdrit over 20 km (2 ronden), die donderdagmorgen rond Doornik werd gehouden. De mannen van Pellenaars slaagden er namelijk in om in deze rit, die alleen meetelde voor het ploegenklassement, te winnen. Nu moet gezegd worden, dat niet alle formaties de indruk gaven deze rit tegen het horloge au serieux te nemen. De voornaamste concurrenten waren dan ook de ploegen met Belgen, die voor het talrijke eigen publiek wel wat wilden laten zien. Maar tegen het geweld van de rood-witte Nederlanders, die steunden op de treinlopers Zilverberg, Nijdam en Karstens, waren zij niet opgewassen Al na de eerste ronde, waarin Pellenaar’s formatie Rik Wouters (“Ik had die eerste kilometers op kop moeten rijden en dat kan ik nu eenmaal niet”) en Leo van Dongen (lekke band) kwijt raakten, werd het duidelijk, dat dc mannen van de Pel hoge ogen zouden gaan gooien. Zij bleven namelijk met 13 min. 58 sec. als enigen onder de veertien minuten in deze eerste ronde. Het dichtst bij kwam die Belgische ploeg van Guillaume Driessens met groene truidrager Reybroeck (14.03). Teleurstellend waren toen al de tijden van Peugeot met die wereldkampioenen Ferdinand Bracke en Tommy Simpson (14.14), de onder leiding staande Belgische formatie van Marien met Rik van Looy en Ward Sels (14.18) en vooral van de Fordploeg, die ondanks Anquetil niet verder dan 14.24 kwam. In de eerste ronde werden de televizieren (13.56) slechts door Pelfothen van Jan Janssen. Tenslotte bleek de tijdrit die de kas van de Televizierploeg weer behoorlijk spekte, het volgende resultaat opgeleverd: 1. Televizier: 27 min 54sec 2. Smiths op 15sec 3. Pelforth-Sauvage-Lejeune op 21sec 4. Mann-Grundig op 1min 45sec 5. Solo-Superia op 2min 45sec 6. KAS-Kaskol op 3min 40sec 7. Ford France op 3min 55sec 8. Molteni-Hutchinson op 4min 20sec 9. Fagor op 5min 10. Mercier op 5min 55sec 11. Filotex-Fiorelli op 7min 12. Kamome-Dilecta-Dunlop op 8min 30sec 13. Peugeot-BP op 9min 40sec

Tour de France 1966, Privas – Bourg d’Oisans, 203.5 km, 6 Juli 1966 Bij warm weer is voor iedere renner water een eerste vereiste. Gelukkig hebben de mensen die langs de route wonen daar begrip voor zoals hier een lieve dame de bidon van Jos van der Vleuten vult.

 

De Televizier etappezeges in de Ronde van Frankrijk waren voor:

27-06-1964 6e etappe: Henk Nijdam
26-06-1965 5e etappe deel a : Cees Van Espen
29-06-1965 8e etappe: Jo De Roo
23-06-1966 21e etappe: Gerben Karstens
23-06-1966 3e etappe A, ploegentijdrit: TeleVizier
23-06-1966 3e etappe B: Gerben Karstens
05-07-1966 14e etappe deel a: Jo De Roo
12-07-1966 20e etappe: Henk Nijdam

Voor iedereen die de wereldpremière gemist heeft, TeleVizier: rebellenclub op wielen wordt zondagavond 7 juli 2019 uitgezonden op NPO1.

1966 Batavus-Televizier

Batavus Televizier 1966

klik voor meer beelden van het frame

In 1904 opent Andries Gaastra in Heerenveen een winkel in uurwerken en naaimachines. Twee jaar later wordt het assortiment uitgebreid met fietsen van het toen bekende Duitse merk “Presto” uit Chemnitz (niet te verwarren met het Nederlandse Presto). Al snel gaat men echter fietsen in eigen beheer produceren onder het merk Batavus. De naam van de onderneming is in eerste instantie Rijwiel- en Motorenfabriek A. Gaastra en wordt vanaf 1932 gewijzigd in Batavus NV Rijwiel & Motorenfabriek. Vanaf 1970, na overname van Magneet en PFG (de al eerder samengevoegde merken Phoenix-Fongers-Germaan) verandert deze naam in Batavus Intercycle B.V. In 1986 gaat Batavus failliet. Het bedrijf wordt overgenomen door de Atag Cycle Group. Van 1986 tot 1992 is Batavus officieel leverancier voor de Koninklijke Nederlandse Wielerunie (KNWU). Eind jaren negentig wordt Batavus opgenomen in de Accell Group. gevonden op: 

 

1966 Televizier Batavus ploeg voor Tour de France , v.l.n.r. Maliepaard, De Roo, Haast, Van der Vleuten, Zilverberg, Karstens, ploegleider Kees Pellenaars, Nijdam, Van Dongen, Wouters en Harings

No longer for sale !!

Deze fiets is inmiddels opgenomen in een Limburgs wielermuseum

foto; Hub Harings

Hub Harings wint op batavus, ik dacht in Boom 1966, ik moet het nog eens bij hem navragen.

52T & 49T, ik zoek 44T wie kan me helpen?

BREV. INTER Campagnolo 1.370″ x 24 TPI (British I.S.O.)

De gebroeders Harings, v.l.n.r: Jan, Frits, Hub en Ger. Foto Tonny Strouken

Detail van bovenstaande foto van Tonny Strouken: De Batavus van Hub Harings, de remgrepen zijn hier nog MAFAC, later zouden bijna alle “Televizieren” Universal remgrepen monteren, het was Jo de Roo die daar het eerste mee kwam, de hendelafstand is bij universal blijkbaar korter op de bocht.

Reynolds 531

Campagnolo Record 1052/1 (1973-1977)

Trivia
1966 Vijf Ritzeges in de Tour de France voor de Televizier-Batavusploeg waarvan twee voor Gerben Karstens, één voor Jo de Roo, één voor Henk Nijdam en de ploegentijdrit.

1967 Jos van der Vleuten wint het puntenklassement van de Ronde van Spanje. Er werden in totaal negen etappes in deze ronde gewonnen door de Televizier-Batavusploeg, maar merkwaardig genoeg niet door Van der Vleuten. Nijdam en Karstens worden elk drie keer gehuldigd. Jo de Roo schrijft Omloop het Volk op zijn naam.

1967 Twee 21-jarige nieuwelingen van de Televizier-Batavusploeg, Evert Dolman en Jan Harings, winnen een etappe in de Vuelta, net als Van der Vleuten en Nijdam. Karstens wint maar liefst vier maal.

1975 Tineke Fopma wordt Wereldkampioene bij de amateurs te Mettet op een Batavus

1979 Amateur wielerploeg Batavus domineert in Nederland met onder andere Piet Hoekstra en Egbert Koersen.

1985 Peter Harings pakt de dubbel. Hij wordt zowel op de weg als bij het veldrijden Nederlands kampioen bij de amateurs. Harings koerst voor de Batavus-Gonso ploeg.

1946-08-26 Gé Peters, 1946 een succesvol jaar, nationaal én wereldkampioen

Gerard “Gé” Peters,  een groot baanrenner.

In 1944 bracht hij het wereldrecord in de kilometer met vliegende start op 1:03.5.

Hiernaast was hij in 1946 naast Nederlands kampioen ook de eerste wereldkampioen achtervolging ooit bij de beroepsrenners.

Met Gerrit Schulte werd hij in 1950 en 1951 ook Europees kampioen ploegenkoers, de twee behaalden in diezelfde discipline ook nog zilver in 1953, 1954 en 1955.

Hij reed één keer de Tour de France, de beroemde editie van 1951 waarin Wim van Est de gele trui droeg. De legendarische ploegleider Kees Pellenaars omschreef Gé Peters ooit als ‘die lange dweil die zo vreselijk hard kon fietsen’.

Gé Peters, alles behalve een opschepper;  eerder bescheiden en vriendelijk. Ook op de fiets was hij een gentlemen en daardoor, zo word gezegd, niet zo geschikt voor het wielermetiér, dat in de jaren veertig en vijftig veel meer een aangelegenheid was van cowboys als Van Steenbergen, Schulte en Braspennincx.

Het was nog maar het begin van een carrière waaraan pas twintig jaar later een einde zou komen.

Snapshot van het koppel Kees Pellenaars – Gé Peters in het Hallenstadion te Zürich 1945

Zijn grootste bekendheid dankt Peters met name  aan de zesdaagsen. Hij won te Gent in 1950, Parijs in 1950 en 1953, Berlijn in 1954, Antwerpen in 1954 en te Münster in 1955.

Gé Peters was ongenaakbaar in de Europese sportpaleizen waar hij, door zijn ranke charmante verschijning maar ook door zijn strijdlust, een populaire verschijning was, vaak als koppelgenoot van Gerrit Schulte, maar vlak na de bevrijding ook met Cees Pellenaars.

HELDEN VAN HAARLEM https://www.heldenvanhaarlem.nl/helden/ge-peters

In de Bredasche courant van 24 november 1945 lezen we over de het eerste succes te Zurich over dit koppel het volgende:

Pellenaars-Peters reden in Zürich. Un coureur formidable. Bredasche courant 24 november 1945

Pellenaars-Peters reden in Zürich
Un coureur formidable

Pel zit breeduit te grijnzen achter zijn bord soep, als we bij hem binnenstappen. Hij is juist thuis uit Zürich, waar hij met zijn maat Gerrit Peters in het schitterende Hallenstadion tot de meest-geliefde buitenlandse gasten behoorde. We behoeven niet veer te vragen. Wie Pel kent, ziet met één oogopslag „wat voor weer het is. „Ik ben tevreden over mijn hernieuwde Zwitserse kennismaking. We hebben weer een goeden indruk achtergelaten bij het publiek, dat zeer enthousiast was” zegt Kees. Uiteraard hebben de goede resultaten van Peters de aandacht getrokken en tevens het feit dat Pel dit keer geen uitgesproken sprinter tot maat heeft gekozen. Peters verenigt in zich in kwaliteiten van een sprinter, een uitstekende jump, bliksemsnel aanvoelen van de situatie en een merkwaardige eindsnelheid – met die van een rasecht achtervolger – gelijkmatig rijder met veel uithoudingsvermogen.

Bredasche courant 24 november 1945

Het rijden van het koppel Pellenaars-Peters heeft dan ook geheel andere aspecten gekregen. Pel behoeft niet meer het ondankbare en minder opvallende werk te doen. Dit is in Zwitserland ook reeds onder de aandacht gekomen en dit werd vanzelfsprekend nog verhoogd door uitspraken in de Belgische vakpers, die over het algemeen niet zo scheutig is met lof-uitingen over buitenlanders.

Gé Peters in 1946

Het „Le jeune Peters, un coureur formidable”, is den jongen sympathieke renner vooruit gereisd! Naar Zwitserland en zijn eerste optreden is daar in goede aarde gevallen. Het was nog maar een bescheiden en in het geheel niet spectaculair optreden. Hij won de 500 meter vliegende start voor Kaers, Coppi en Kubler en werd tweede  bij den 1 km tijdrit staande start. In het totaal klassement eindigde het Nederlandse koppel met een half punt verschil op de tweede plaats en met veel belangstelling wordt er in Zürich uitgekeken naar de koppelwedstrijd op 2 december a.s., waarvoor Pellenaars-Peters direct werden geëngageerd.

Daar zullen zij rijden tegen de volgende koppels: Naye – v. Meershaut (B), Cools – v. Simaeys (B), Mignat – Guillier (Fr), Kubler – Diggelman (Zw) Gebr. Weilenmann (Zw.) en tegen het Zwitsers-Franse koppel Egli – Guimbrétière. Ook Schulte – Boeyen zullen dan van de partij zijn. Aan werk ontbreekt het voorlopig nog niet.

Het volgende programma moet worden afgewerkt: 25 Nov. Gent, 2 Dec. Zürich, 9 Dec. Brussel, 16 Dec Parijs, 23 Dec. Brussel, 25 Dec. Gent, 31 Dec. Brussel (nacht koers), 6 Jan. Parijs, 13 Jan. Brussel, 20 Jan. Zürich en 27 Jan. Parijs. Naar Amerika? Tot eind Januari werden slechts contracten afgesloten, daar er onderhandelingen gaande zijn met Chapman voor vijf zesdaagsen in Amerika. Chapman wilde eerst het koppel Pellenaars—Slaats, doch Kees heeft zijn condities geseind met Peters als maat en de kansen staan volgens hem erg gunstig.

De eerstvolgende in het oog springende prestaties van Gé Peters worden behaald in het hierop  volgende jaar 1946:  Het Nederlands- en Wereldkampioenschap achtervolging, onderstaande krantenartikelen  maken duidelijk welke talenten Peters tevoorschijn toverde.

 

Limburgs Dagblad 17 juli 1946

De Nationale kampioenschappen op de baan 1946

De morgen Zondag te verrijden baannummers voor het kampioenschap van Nederland zijn, met het oog op de aanstaande wereldkampioenschappen te Zürich, zeker belangrijk te noemen. C. Bijster moet bij de amateur-sprinters zijn titel verdedigen tegen Hijzelendoorn. We geven eerstgenoemde een goede kans om zijn titel te kunnen behouden. Arie van Vliet is sneller als Derksen en zal Zondag zijn kansen weer met succes verdedigen.

Het meest interessante nummer is ongetwijfeld de achtervolging. Peters, een knaap, die snel carrière maakte, is een ernstig concurrent van Gerrit Schulte op dit nummer.

Limburgs Dagblad 27 juli 1946

Niet Schulte, maar Peters kampioen achtervolging

Dertigduizend toeschouwers beleefden gisteren in het Olympisch Stadion te Amsterdam een sensatie, toen Peters in een prachtige eindstrijd om het kampioenschap achtervolging Schulte sloeg, daarmede den blonden reus uit Den Bosch voor de eerste maal in zijn wielercarrière een zware nederlaag toebrengend. Zwaar was deze nederlaag zeker, niet vanwege het feit, dat Peters met enkele meters verschil won, maar wel in verband met de manier, waarop het gebeurde. Peters liep na den start onmiddellijk uit en na drie ronden lag hij twintig meter voor op Schulte. Deze beging do o.i. tactische fout om door een extra krachtsinspanning te trachten niet alleen zijn achterstand in te lopen, maar zelfs een kleinen voorsprong te verkrijgen, hetgeen hem inderdaad gelukte. Maar Peters had zijn krachten beter verdeeld. Hij had nog voldoende reserve om in de tweede vijf ronden het tempo vol te houden en tenslotte te verhogen. Drie ronden voor het einde lag Schulte nog iets voor, maar daarna moest hij bukken voor het tempo van Peters. In de laatste anderhalve ronde bleek Poters over een machtigen eindspurt te beschikken, waar tegenover Schulte machteloos stond.

De waarheid 29 juli 1946

De waarheid 27 augustus 1946

Gerard Peters: de grote favoriet voor de wereldtitel achtervolging

Door Jan Cornelisse

In het begin van Februari 1939. had de Nederlandse Wielren Unie eindelijk succes met haar voorstel een wereldkampioenschap in te stellen voor die renners, die zich op andere nummers dan de sprint, de stayers en de wegrensport uitblonken .Dat waren mannen als Jan Pijnenburg, Gerrit Schulte, Dethmer Klink. Dirk Groenewegen, de Fransen Archambaud, Founier, de Italiaan Giuseppe Olmo en al die anderen, die In de omnium en de koppelwedstrijden uitblonken. Men stelde voor een poursuite kampioenschap bij de wereldkampioenschappen te brengen en in 1938 had de UCI reeds toestemming gegeven dit nummer als een bijnummer op het programma in het Olympisch Stadion te zetten: het werd toen een officieus wereldkampioenschap, dat door Gerrit Schulte werd gewonnen !

1939 kwam en ook bet wereldkampioenschap voor de achtervolgers stond op het programma van Milaan ! Dethmer Klink, die blozende jongeman uit de Wieringermeer die het kampioenschap van Nederland op zijn naam had gebracht door Jan Pijnenburg te onttronen, was onze man en wat voor een. Daar op de snelle Vigorellibaan reed Klink de snelste tijd in de serie: 6 min 20.4 sec. over de 5 km en dat in een rit waarin hij ln den Engelsman Hill geen tegenstander van formaat had. Men vermoedde toen dat hij regelrecht op het wereldkampioenschap zou afstevenen, want de Fransman Louis Aimar, ook een specialist op dit nummer, achtte men tegen den Wieringer niet in staat te winnen, evenmin als de Italiaan Fabio Battesini en den Belg Somers die in hun series hard moesten vechten tegen resp. den Deen Jacobsen en den Duitser Hofmann waarbij zij tijden gemaakt hadden van 6.23 en 6.23.2. De finales werden echter niet gereden want inmiddels was het oorlog in Europa! Dethmer Klink zou deze kans nooit meer krijgen. De oorlog ging voorbij en nu in Zürich kan men dan dit nummer afwerken en wederom staat daar een landgenoot die een greep naar het wereldkampioenschap der poursuite-coureurs gaat doen: Gerard Peters!

We hebben hem Zaterdagmiddag op de Oerlikonbaan zijn serie zien rijden tegen den Belgische kampioen René Adriaensens en de wijze waarop hij die rit won stempelde hem tot den wereldkampioen in spé. In een uitermate soepele stijl draaide hij in die rit naar de overwinning en hij lag veruit in gewonnen positie toen zijn achterband leegliep. Zo was ook de Italiaan Vito Ortelli in de halve finale gekomen toen zijn Zwitserse tegenstander Hugo Koblet in de tweede helft van de rit een lekke band kreeg. De nieuwe ster aan de wielerhemel Roger Piel, een jonge Fransman, die kort geleden het Franse kampioenschap onverwacht won van Blanchet had zich voor de halve finale geplaatst door den Luxemburger Marcel Poiré geheel in te lopen. De Deen Petersen had zich door een walk over in de halve finale geplaatst. Nu zult ge beweren : ja maar, hoe kunt ge nu beweren dat Gerard Peters kampioen zal worden. Welnu, dat zal ik u zeggen! Omdat zowel de Italiaan Ortelli als Roger Piel hoewel van zeer grote klasse, mij niet het zuivere type van den achtervolger lijken Ortelli zat op zijn zadel te schuiven en dat, toen de rit nauwelijks halverwege was en Roger Piel’s rit -was een copy van de rit van den Italiaan. Zn’ reden op winst in de eerste helft wetend, dat zij in de laatste kilometers in moeilijkheden kwamen. Welnu en ze reden zo hard dat zfl weliswaar tegen Peters een kleine voorsprong zeiden kunnen bewerkstelligen als zij tegen hem in de halve finale zouden komen, maar die zou niet groot genoeg zijn om iets tegen Peters in de laatste kilometers uit te richten. Ja de Deen Petersen zou voor een verrassing kunnen zorgen, doch naar de tijden die hij te Kopenhagen maakte te oordelen lijkt hij me wel een aardig temporenner doch geen man van de extra-klasse. Ik voorzie dan ook een finale Gerard Peters – Roger Piel op Dinsdagavond En  onze landgenoot als wereldkampioen!

Ik zou me sterk, heel sterk moeten vergissen als het anders ware Let maar eens op! De waarheid 27-08-1946

Het vrije volk 28 augustus 1946

Gé Peters Koning der Zesdaagse

Limburgs Dagblad 28 augustus 1946

Peters wereldkampioen der achtervolgers!
Onze landgenoot wint in grootse stijl
Piel overtuigend geslagen

Nederland heeft zijn eersten wereldkampioen: Gerrit Peters! In de finale achtervolging, die drie minuten na middernacht op de Oerlikon-baan bij Zürich werd gehouden, versloeg onze landgenoot den Fransman Piel op meer dan overtuigende wijze.

We wisten het reeds: Peters was in uitstekende vorm. Dit bewees hij bij de nationale kampioenschappen toen hij Gerrit Schulte, die tot dan toe onze favoriet op dit nummer was, op overtuigende wijze wist te kloppen. Daarna heeft Gerrit Peters snel carrière gemaakt en heeft zich in zeer korten tijd een wereldfaam weten te verwerven. Algemeen werd hij dan ook beschouwd als de nieuwe wereldkampioen. Hij heeft inderdaad aan de verwachtingen beantwoord. De wijze waarop Peters met zijn tegenstander in de finale afrekende, was er een van grootse allure. De enthousiaste toejuichingen van het duizendkoppige publiek waren een verdiende beloning voor zijn fraaie rijden. We mogen het nu gerust zeggen: Peters staat als achtervolger op eenzame hoogte. Hij is wereldkampioen in den volle zin van het woord. Intussen is deze finale tussen onzen landgenoot en den Fransman Piel niet zonder incidenten verlopen. Het begon al met het te laat aan den start verschijnen van Piel Het publiek werd ongeduldig en liet dit openlijk blijken. Als Piel zich eindelijk verwaardigde aan den start te komen, was er iets niet in orde met zijn fiets. Weer wachten. Het was dicht bij elven als het startschot gelost werd. Piel nam direct een voorsprong van enige meters en wist deze ook bij het ingaan van de derde ronde te behouden. Toen was er weer iets niet in orde. Plotseling stak de Fransman zijn hand omhoog om te beduiden, dat hij een lek bandje had. De rit werd afgelast. De toeschouwers konden de gedragingen van Piel maar zeer matig appreciëren. Vlak voordat opnieuw het startschot zou gelost worden, bleek, dat nu de fiets van Peters niet in orde was, zodat we weer even geduld moesten betrachten totdat onze landgenoot van rijwiel had verwisseld. Maar nu kwam Piel tot de ontdekking, dat er iets niet klopte met zijn ketting. Het publiek werd zo rumoerig, dat de politie moest Ingrijpen om de orde te herstellen. Ruim een kwartier later werd opnieuw gestart. Weer was het Piel, die als een razende wegstoof en een ruimen voorsprong wist te nemen. Dan opnieuw sensatie: in de vierde ronde stak Peters zijn hand omhoog: lekke band!

Het was intussen reeds zo laat geworden, dat de officials voorstelden de finale tot Donderdagavond uit te stellen. Maar Piel wilde daar niets van weten. Het was bijna middernacht als de starter opnieuw het vertreksein gaf. Nu echter was Peters op zijn hoede. Hij hield hetzelfde tempo als van den Fransman en stond juist op het punt een voorsprong te nemen als andermaal de rit moest worden afgebeld. Weer een lekke band bij Peters.

Eindelijk! Toch zouden de toeschouwers nog waar voor hun geld krijgen. Om precies drie minuten na middernacht werd opnieuw begonnen. Van meet af aan gaf peters nu den Fransman geen schijn van kans. Als een wervelwind draaide onze landgenoot zij ronden en toen de finish in zicht kwam, was Piel reeds kansloos verslagen. Peters werd wereldkampioen der achtervolgers in den tijd van 6 minuten 33 4/5 sec.

Leeuwarder koerier 2 september 1946

De waarheid 3 september 1946