1962-07-10 Tour de l’Avenir, 9e etappe, Aix-en-Provence – Antibes , 203 km

Oranje miste de boot in Ronde van de Toekomst

HENK NIJDAM redde gele trui ten koste van bergen werk

1962-07-12 – Miroir des Sports – 919

Jan Janssen maakt fatale rekenfout op heuveltop

Geen Nederlander in de voorste linies, dinsdag in de negende etappe van de Tour de I’Avenir. De volgers wreven hun ogen uit van verbazing controleerden voor alle zekerheid nog even de opgegeven nummers, maar het was inderdaad waar. In de kopgroep van elf was Oranje niet vertegenwoordigd. Wel bevonden er zich coureurs in als de Italianen Roberto Poggiale en Mario Maino, de Spanjaard Antonio Gomez del Moral, de Zweed Gosta Petterson en de Belgen Camille Vyncke, Ferdinand Bracke en Willy Monty in. Nederland had de boot gemist volkomen verrast door het vroege uur waarop het offensief werd ingezet, Jan Hugens, sedert maandag geen leider meer in het algemeen klassement had opdracht gekregen mee te gaan met de eerste de beste belangrijke aanval. Ook hij had echter niet verwacht, dat de demarrage van de Belg Bracke, nauwelijks twee kilometer na de start in Aix en Provence, de inleiding zou vormen tot de beslissende slag. Hugens kwam evenals zijn ploeggenoten bedrogen uit. Elf man gingen en bleven weg, alle reacties van het peloton ten spijt. Ten koste van zeer veel krachtsinspanningen kon de schade voor de mannen van Jefke Janssen uiteindelijk zodanig worden beperkt,  dat Henk Nijdam zijn gele trui behield. Het is echter de vraag of de bergen werk die de oranjemannen op het 201 km lange parcours tussen Provence en Antibes moesten verzetten, niet teveel van de krachten hebben gevergd. Na de alpenrit van woensdag, met obstakels van formaat als de Vars (2111 meter) en de Izoard (2360 meter) zal het pas mogelijk zijn deze vraag te beantwoorden. De winst van de kopgroep waarin mario maino ( vijfde in het algemeen klassement met een achterstand van 5 min 49 sec) de gevaarlijkste man was, werd in ieder geval teruggebracht tot ongeveer 3,5 min, te weinig om Nijdams trui in gevaar te brengen.

Limburgs Dagblad 11 juli 1962

Ferdinand Bracke gaf het sein voor de ogenschijnlijk volkomen zinloze aanval. Even buiten Aix en Provence sprong hij weg uit de hoofdgroep tijdens de beklimming van een lastig heuveltje. Vyncke, Monty, Poggiali, Maino, Gomez del Moral, Petterson en nog enkele anderen reageerden onmiddellijk. Van de Nederlanders was alleen Jan Janssen in de buurt, maar de Nootdorper maakte een fatale misrekening door  te veronderstellen dat hij na de top gemakkelijk aansluiting zou krijgen Op het hoogste punt bleek er namelijk al een niet meer te overbruggen gat te zijn geslagen, zodat Janssen zijn poging spoedig moest staken. De winst van de elf koplopers groeide snel. Van 2 min na 17 km liep het verschil op tot 3 min 40 sec na 40 km, waarmee Nijdam en de zijnen in een zeer onprettige situatie verzeild waren geraakt.

Een tegenoffensief kon en mocht niet uitblijven. Het volgde dan ook prompt. Zeven Nederlanders kozen positie voor in het peloton en deden, zich om beurten belastend met het kopwerk, ’t tempo met sprongen omhoog gaan. De gevolgen bleven niet uit. In Esparron, 14 km verder, was de achterstand teruggebracht tot 2 min. 10 sec, doch het was tevens duidelijk geworden, dat oranje zonder steun van de andere ploegen niet zou slagen. En geholpen werd er nu juist allerminst. Zodoende was de opleving slechts van tijdelijke aard en was het peloton bij de ravitaillering te Draguignan (na 107,5 km.) weer een minuut meer achtergeraakt. Peter Crinnion wiens naam vrijwel dagelijks door de Tourradio wordt genoemd, en de Portugees Simoes waren daar de hoofdmacht vooruit gesneld, doch ook zij zagen weldra in dat hun achtervolging geen kans op succes bood.

1962-07-12 – Miroir Sprint – 840B

Het terugvallen van de Zuid-Slavier Boltezar en de Brit Holmes tastte de kracht van de kopgroep in het geheel niet aan. Toch bleek tegen het einde dat men niet straffeloos een 200 km lange vlucht kan ondernemen, ’t Tempo van de negen achtergebleven leiders liep terug, terwijl dat van het peloton daarentegen omhoog ging. Bovendien ging Jan Hugens, kennelijk met de wil zich te revancheren, nog kort voor Antibes op jacht waarbij hij Adolf Heeb en de Zuidslaviër Skerl meekreeg. Het resulteerde nog in een winst van bijna een halve minuut op de hoofdmacht, maar de nederlaag welke Nederland had geleden kon hierdoor niet worden verdoezeld.

Limburgs Dagblad 11 juli 1962

Op de abominabel slechte  sintelbaan van het sportpark te Antibes leverden de Italiaan Roberto Poggiali en Antonio Gomez del Moral nog een fel gevecht om de etappezege. Nagenoeg gelijktijdig stoven zij over de streep en het was niet mogelijk met het blote oog een verschil waar te nemen. De finishfoto wees echter Poggiali als winnaar aan. De Belgen, in de kopgroep door 3 man vertegenwoordigd, legden onbedreigd beslag op de eerste plaats in ’t dagploegenklassement.

1962-07-12 – Miroir Sprint – 840B

Rituitslag 9e etappe:

1.Roberto Poggiali(ITA)203km/5.24’19”
2.Antonio Gomez del Moral(ESP)
3.Erwin Jaili(SUI)
4.Willy Monty(BEL)
5.Mario Maino(ITA)
6.Camiel Vyncke(BEL)
7.Ferdinand Bracke(BEL)

2 thoughts on “1962-07-10 Tour de l’Avenir, 9e etappe, Aix-en-Provence – Antibes , 203 km

  1. Ik heb ene vraag kent u de wielrenner Andre Herbrecht kan niets over hem vinden maar zag iets moois

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.