1938-08-31 Rotterdam, Ronde van Feijenoord

Koninginnedag 1938: Ronde van Feijenoord

Mooie overwinning  Jan Gommers

Mouke wint bij de amateurs

Onder enorme belangstelling van het publiek, er waren in den ochtend reeds voor de amateurs naar officiële schatting ruim 100.000 toeschouwers, werd gisteren de vierde ronde van Feijenoord verreden.

Het traject, dat evenals vorige jaren liep over Maashaven, Putschelaan, Hilledijk, Paul Krugerstraat, Bloemfonteinstraat en Maashaven, was 2,5 kilometer lang en moest door de amateurs 36 maal gereden worden.

De regeling van het verkeer stond onder leiding van commissaris Kok en den hoofdinspecteur Weekenstroo, geassisteerd door de inspecteurs Van der Most en Enklaar, en was tot in de perfectie verzorgd.

Foto John Gommers
Meer dan 100.000 toeschouwers zien de ereronde van Jan Gommers, winnaar van de Ronde van Feijenoord 1938
De ochtendrace 

Op het startsein vertrokken er plusminus 120 amateurs. Op dit buitengewoon goede traject — het bestaat bijna geheel uit de bekende Hamburger bestrating, waarin slechts een 600 meter „kinderhoofdjes” zitten — werd van start of een fel tempo ingezet.

De eerste 50 K.M. werden afgelegd in 1 uur 13 min. 55 sec. Toen begon er enige tekening in de strijd te komen. De felle jacht om de leiding bleef voortduren. De Belg Mouke nam het initiatief over en nestelde zich enige ronden lang aan den kop met Sprengelink en den Amsterdammer Wijdenes, die in een geweldig tempo er vandoor gingen.

Het bleef zo tot de laatste ronde, toen zij in een felle eindsprint voor de laatste maal over de streep stoven. Mouke won het duel en werd winnaar in den tijd van 2 uur 14 min. 57 sec.

De uitslag luidt:

1. Mouke, België
2. Luppers, Amsterdam
3. Sprengelink, Hengelo
4. Hordijk, Rotterdam
5. Nuyen, Rotterdam
6. Joosen, Made
7. Saes, Weert
8. Pippermans, Hoensbroek
9. van Vliet, Gouda
10. Lodewijks, Rotterdam

Twentsch dagblad Tubantia en Enschedesche courant 1 september 1938
De middagrace

Was het aantal toeschouwers bij de ochtendrace ver over de 100.000 te schatten, in de middaguren, toen de profs aan den start verschenen was het aantal toeschouwers nog veel groter.

Precies om 1.45 uur vertrokken de 68 profs en onafhankelijken voor de 150 kilometer race. Zestig maal moesten zij de finish passeren. Het valt dan ook niet te verwonderen, dat van de 68 deelnemers 39 het eind niet bereikt hebben. Deels door pech, en een nog groter aantal moest de vlag strijken voor het geweldige tempo, dat de leiders reden.

Reeds in de tweede ronde had Weemaes uit Bergen op Zoom de leiding genomen met een 40 M. voorsprong op het jagende peloton, waarin als van ouds Middelkamp achteraan bungelde. Het interesseerde hem voorlopig nog niets wat de renners in de kopgroep deden.

De Maasbode 1 september 1938

In de kopgroep was het een gedrang om de leiding te nemen. Dan weer was het Jan Gommers en ronden lang André de Korver uit Willemsdorp, die het tempo aangaf. Dit had tot gevolg, dat het peloton in stukken getrokken werd, want de Korver werd weer van de kop verdrongen door Overweel uit Rotterdam, die een ronde later moest bukken voor de macht van Kees Valentijn, die toen doorkwam met Jan Leeuwenburg aan het wiel en de Hagenaar Motke.

Maar toen was het weer gedaan, want de Korver hield weder vier ronden lang de leiding, terwijl John Braspenninx de rij sloot. De eerste 25 km. werden afgelegd in 38 min. 10 sec.

Jan Gommers deed rondenlang veel kopwerk, maar blijkbaar vond hij het nog wat te vroeg om er tussenuit te gaan, de Korver en Janus Hellemons hielden hem bovendien trouw gezelschap, zodat er van wegkomen geen sprake was.

Foto's archief John Gommers ( hartelijk dank John !)
Dan weer was het Jan Gommers en ronden lang André de Korver uit Willemsdorp, die het tempo aangaf. Dit had tot gevolg, dat het peloton in stukken getrokken werd..

In de 15e ronde zat de Korver weer aan de kop met Leeuwenburg en Willemse bij zich, terwijl Janus Hellemons met Theo Middelkamp het rennersveld sloten.

Weer was het Louis Motke, die in de 25e ronde als eerste doorkwam, gevolgd door Bervers uit Delft en Piet van Gerven, die een geweldige koers reden in een razend hoog tempo. Nu nam Arie Overweel het initiatief over en demarreerde hard aan den kop, scheurend en trekkend.

Lauwers kreeg een lekke band en kon nog juist bij de verzorgingspost van rijwiel verwisselen, maar dit oponthoud had zoveel tijd gevergd, dat zijn achterstand hopeloos was, in de 30e ronde gaf hij dan ook de ongelijke strijd op.

De Maasbode 1 september 1938

Andere renners kwamen bij het hoofdpeloton en het was de Rotterdammer van Gent, die in de 27e ronde de leiding nam, rondenlang wist hij deze te behouden, maar Middelkamp joeg er zo hard op los, dat hij van Gent toch te pakken kreeg en in het hoofdpeloton opnam, er zo voor zorgend, dat hij geen kwaad meer kon doen. In die groep zaten Gerrit van der Ruit, Aad Van Amsterdam en John Braspennincx.

Het gevecht werd echter onverminderd voortgezet want op een gegeven moment gingen Kees Valentijn en Frans van der Zande er vandoor. Verscheidene ronden wisten zij zich aan de kop te handhaven, ondanks het feit, dat zij danig op de huid gezeten werden door een groep van acht renners. Jammer genoeg konden de leiders tegen zo’n overmacht niet op en de groep Van der Ruit c.s. haalde ook deze vluchtelingen terug.

Niemand wenste voorlopig Gommers te achterhalen. Het gevolg was dat deze steeds verder uitliep. Nu werd het jagende peloton wakker….

Toen zag Jan Gommers zijn kans schoon, met een sprong was hij weg, nam 100 meter, daarop volgden Van Amsterdam en van der Ruit, Braspennincx en de anderen. Gommers had de smaak te pakken, zette hard door en nu kwam hij, steeds zijn voorsprong vergrotend, ronde na ronde alleen door.

Dat bracht in de groep, die aanvankelijk de leiding had, nogal enige consternatie, maar van een jacht was nog geen sprake, niemand wenste voorlopig Gommers te achterhalen. Het gevolg was dat deze steeds verder uitliep en nu werd het jagende peloton wakker.

Jan Gommers had een voorsprong van enige minuten genomen en kwam onbedreigd als eerste over de streep, de andere renners zijn blijkbaar gedubbeld

Van Amsterdam sprong weg, maar van der Ruit lag op de loer en sprong mee en wel in zulk een geweldig tempo, dat Van Amsterdam en alle anderen, die aan het wiel zaten, moesten lossen.
En in die groep zaten Alfons Stuyts en Middelkamp, maar Gommers had nu reeds een voorsprong van enige minuten genomen en kwam onbedreigd als eerste over de streep.

De strijd in het tweede peloton werd een duel tussen van der Ruit en van der Zande, maar van der Ruit won het sprintje met enige lengten van v. d. Zande, die evenals de overige renners een schitterende wedstrijd gereden hebben.

Rechts winnaar Jan Gommers, links Gerrit van der Ruit

De uitslag:

1 Jan Gommers, Dongen, in 3 uur 50 min. 5 sec.
2 Gerrit van der Ruit, Capelle a. d. IJssel
3 Frans van der Zande, den Haag
4 Aad v. Amsterdam, Leiden
5 Kees Valentijn, St. Willebrord
6 Fiel Middelkamp, Kieldrecht
7 John Braspennincx, Princenhage
8 Alfons Stuyts, Hoogerheide
9 André de Korver, Willemsdorp
10 Arie Overweel, Rotterdam.

Provinciale Noordbrabantsche en ’s Hertogenbossche courant
Later meer over de avonturen van Jan Gommers naar aanleiding van zijn voorjaarstrainingen in Zuid Frankrijk en Afrika (wielerpionierswerk in het voorjaar van 1937 !!)

1968-08-20 De Ronde van Honselersdijk

Leo Duyndam haalt ’t niet, Ward Sels wel

Leo Duyndams vroege vlucht schraagde het optimisme van de twintigduizend in. Honselersdijks nauwe straten samengestroomde supporters. Een paar sterke mannen erbij en het peloton ziet hem nooit meer terug, zo redeneerde men. Maar kenners oordeelden anders. Zij noemden Duyndams drieste poging „gekkenwerk” en wachtten op de klap die komen moest. En hij kwam, de koers was nog niet half gedaan. Honselersdijk berustte, maar de hoop op een flonkerende finale van de favoriet bleef. Echter, in de adembenemende finish streden anderen vooraan. Ward Sels, de Belg, greep de bloemen, Duyndams naam ontbreekt bij de twintig besten…

Foto’s : Ruud Hoff

Van onze verslaggever LOET VAN SCHELLEBEEK, Het vrije volk 21-08-1968

 

 

Het was het vuurwerk aan het slot van een volmaakt volksfeest. Honselersdijk, heel het Westland was uitgelopen om de vedetten te bejubelen.’ Ze waren er allemaal: Jan Janssen, stralend in het geel, zijn vazallen uit de Tour, Eddie Beugels, Arie den Hartog en wegkampioen Eef Dolman, „zesdagenkeizer” Peter Post, sprintkampioen Gerard Koel, Rinie Wagtmans, Harrie Steevens, Harm Ottenbros, allemaal…

 

En ze boden spannende strijd.
Dat begon al meteen na het startschot van locoburgemeester Hordijk. Aangemoedigd door vele vette premies – zelden zag men een koers, zo overladen met prijzen – waagden menigeen zich buiten de beschutting van de grote groep, maar een duidelijke afscheiding wist alleen Duyndam te bevechten. Vijfentwintig seconden was de uiterste marge die de fel reagerende hoofdmacht toestond. Dat bleek niet voldoende, zeker niet toen Jan Janssen en Evert Dolman hoogstpersoonlijk de jacht gingen leiden.

Niet lang bleven daarna de gelederen gesloten. Het was Limburgse Jan Harings die de lont aanstak.. Rinie Wagtmans dichtte het gat en samen ontstalen zij ronde na ronde-seconden aan het toch zeker niet sukkelende veld. ‘Wie weet wat er van hun vlucht was geworden, als daar niet plotseling dat meisje was geweest.

 

Jan Harings trof het ongeluk, hij smakte tegen het plaveisel. Alleen moest Wagtmans proberen de jachtende meute op afstand te houden, het was onbegonnen werk. Met nog 25 ronden streek de groep (met opgelapte Jantje Harings) op de eenzame vluchteling neer. De strijd was weer open.

Honselersdijk schreeuwde toen om Duyndam. Men voelde: hier lag Leo’s kans. Maar mét Duyndam sprongen ook pittige prijsvechters Ward Sels en Gerard Vianen naar de vrijheid en dat gedoogde Dolman niet. De finale naderde, demarrages schroefden de spanning naar grote hoogte. Maar niemand kwam weg, de spurt moest uitkomst brengen. Baansprinter Koel vergiste zich in Sels’ sterke eindschot en wist zich al ver voor de meet verslagen.

 

De uitslag luidt
Professionals: 100 km in 2 uur, 22 min., 18 sec.
1. Ward Sels (België)
2. Gerard Koel (Adam)
3. Juul v. d. Flaas (België)
4. Cor Schuuring (Amsterdam)
5. Harrie Steevens (Elsloo)
6. Peter Post (Amstelveen)
7. Maarten Breure (Rotterdam)
8. J. de Roo (Kruiningen)
9. Jan Harings (Sibbe)
10. Jo van Seggelen (Budel-schoot)
11. Harm Ottenbros (Hoogerheide)
12. Rinie Wagtmans (St. Willebrórd)
13. Gilmore (Engeland)
14. Henny Peters (Haarlem)
15. Wim Schepers (Stein)
16. Johnny Brouwer (Rotterdam)
17. Cees Zoontjes (Tilburg)
18. Eef Dolman (Weustenrade)
19. Tiemen Groen (Follega)
20. Gerard Vianen (Kockenge)

Adspiranten: 20 km in 31 min. 10sec:
1. C. van Bragt (Lage Zwaluwe),
2. N. de Vries( Vlaardingen),
3. L. den Hartich (Blaakschendijk),
4. R. Aversteeg (R’dam),
5. H. van den Adel (Papendrecht),
6. F. Grootzwagers (R’dam),
7. G. Post (Aalsmeer),’
8. H. Sollevelt (Den Lier),
9. G.Broeren (Bolnes),
10. H: Kraal (Papendrecht).

Geheugen van Nederland
Maker Ruud Hoff
Vervaardigingsjaar 20 augustus 1968
Collectie Algemeen Nederlands Persbureau – Fotoarchief, 1963-1968
http://www.geheugenvannederland.nl/nl/geheugen/results…

STEEVENS VIJFDE IN HONSELERSDIJK
HONSELERSDIJK

De Belg Ward Sels heeft dinsdagavond in Honselersdijk een profcriterium over 100 kilometer gewonnen. In de eindsprint van het volledige peloton liet de Belg Gerard Koel en zijn landgenoot Jules van der Flaas achter zich. Harrie Steevens werd vijfde.

De uitslag luidt: 1. Ward Sels (België) de 100 km in 2.22.8; 2. Gerard Koel (Amsterdam); 3. Jules van der Flaes (België); 4. Cor Schuuring (Amsterdam); 5. Harrie Steeyens (Elsloo); 6. Jo de Roo (Kruiningen); 7. Maarten Breure (Rotterdam); 8. Harm Ottenbros (Ossendrecht); 9. Jan Harings (Sibbe); 10. Jo van Seggelen (Budelschoot).
Limburgs dagblad 21-08-1968

Foto”s: MakerRuud HoffVervaardigingsjaar20 augustus 1968CollectieAlgemeen Nederlands Persbureau – Fotoarchief, 1963-1968

Ronde van Honselersdijk 1968 – De allereerste professionele Wielerronde in het Westland:

Het idee om een professionele wielerronde in het dorp te organiseren kwam van George van der Enden en Dirk van Staalduinen en werd praktisch opgepakt door Dirk van der Pol, voorzitter van de damclub die het café als vaste standplaats had.

Café Bij ’t Hof had een centrale rol in het wielerleven, Dirk het benodigde netwerk en Honselersdijk een groot aantal fanatieke wielerliefhebbers. In George beschikte men over een begenadigd speaker en degene die hier achterop de motor zat en verslag deed aan de jury. Dat maakte het eigenlijk vanzelfsprekend dat Dirk en George, samen met die andere liefhebbers, het initiatief namen om dit evenement in Honselersdijk op te zetten met Bij ’t Hof als centraal punt. De organisatie was in handen van het plaatselijk wielercomité, de Honselersdijkse Ondernemersvereniging en andere plaatselijke cafés.

Een geslaagd evenement begint met goede voorbereidingen: een draaiboek. Dat is er voor elk evenement en zeker voor dit unieke wielerevenement. Dat kon je wel aan Dirk van Staalduinen overlaten. Op de voorgrond stond speaker George van der Enden, met achter hem Dirk: op zijn best wanneer hij maar op de achtergrond kon werken. Vaststellen wat er georganiseerd moest worden, de juiste mensen daarbij zoeken en deze bij elkaar brengen in het café en vanuit zijn positie alles in de gaten houden en bijsturen waar nodig. Een onopvallende maar essentiële taak die hem op het lijf was geschreven. Zo vormden George en Dirk een onverslaanbaar team. Behalve wanneer je met beroemdheden te maken hebt. Vraag dat maar aan Francien….

Francien: George en Dirk waren twee handen op een buik in hun liefde voor het wielrennen. Het was op een zaterdagavond, juli 1968, dat de telefoon ging en George het idee opperde. Dirk was er meteen voor te vinden. En hoe ze het voor elkaar kregen weet ik niet meer, maar al drie weken later ging de eerste Honselersdijkse profronde van start! En het was niet zomaar wat: Jan Janssen, de eerste Nederlandse tourwinnaar, startte. Dat kon niet anders als een groot succes worden en dat werd het ook. Het was verschrikkelijk druk in het dorp en de kranten stonden er van vol.’

Het hebben van de goede contacten is natuurlijk essentieel. Fred Racké en Henk Kruithof van de Haagsche Courant waren zulke contacten, waardoor er voldoende startgeld beschikbaar kwam. Henk Kruithof versloeg de Westlandse wielerrondes en Fred, ook fanatiek wielerliefhebber, alleen de profrondes. Na het succes van de eerste sprak het eigenlijk vanzelf dat er een tweede profronde moest komen en die kwam er ook, in 1969. En toen stond tourwinnaar Eddy Merckx aan de start! Toen was Honselersdijk en ons café te klein voor alle belangstellenden. Wat een heksenketel was dat.

Door de betrokkenheid van de Haagsche Courant werd er in die krant, in de Westlandsche Coutant en Het Binnenhof optimaal gebruik gemaakt van publiciteit vooraf. Dat leidde tot een onverwacht hoog bezoekersaantal.

“Honselersdijk één avond een grote heksenketel” kopte de Haagsche Courant, de dag nadien. “Vol, overvol, was Honselersdijk gisteravond. Het anders zo rustige, landelijke tuindersdorp barstte bijna uit zijn voegen. Samengeperst langs een elfhonderd meter lange strook klontten meer dan 20.000 mensen op elkaar.”
Dat was maar liefst een viervoud van het inwonertal van Honselersdijk!

Francien: Die eerste keer was natuurlijk niet zomaar een ronde. Allereerst hadden Dirk en George de eerste Nederlandse winnaar van de Tour de France: Jan Janssen aan de start weten te contracteren, met hulp van de Haagsche Courant! De favoriet was natuurlijk onze eigen Leo Duyndam, maar die won de ronde helaas niet.

Vooraf in De Haagsche Courant: “Eerzame huismoeders slingerden met de grootst mogelijke stemverheffing aanmoedigingen naar Leo Duyndam tijdens zijn vertwijfelde vlucht. Na de finale de teleurstelling. Geen bloemen voor Leo Duyndam, zelfs geen plaats bij de eerste twintig voor de naar de overwinning toegesmeekte coureur. Maar het Westlands wielerpubliek is sportief. Winnaar Ward Sels kreeg een daverend applaus.

Francien en ik lopen rustig langs de vele hoogtepunten. En dan staat daar opeens dat tv-scherm, onopvallend in een hoekje. Daar wordt steeds de video herhaald van de onthulling van een beeldje ter herinnering aan het Westlandse wielertalent Leo Duyndam. En daar, volkomen onverwacht en onvoorbereid, ziet Francien haar Dirk en zichzelf voorbij komen. We zijn er alle twee even stil van en laten het bezinken in de Hooiberg. Daarna bekijken we de video nog eens. Bij Francien komen allerlei herinneringen boven: aan Dirk, aan George en aan al die aanwezige fietsers die na afloop van de onthulling op de fiets stapten naar Bij ’t Hof, waar Francien al op ze wachtte met koffie.

Francien: ‘Ik was op mijn post, zoals altijd.’ In de Hooiberg vertelt Francien het verhaal van de profrondes in het Westland en haar rol daarin.

‘De voorbereidingen vonden zoals gebruikelijk voor alle wielerrondes plaats in het zaaltje van het café.De eigenaren van de wielerzaken in het Westland, George van der Enden, Tony Viskil en Jan van Vliet kwamen bij elkaar en de afspraken werden gemaakt. Daarna volgde een luchtiger element: de verkiezing van een Rondemiss. Hiervoor waren een aantal lieftallige dames opgetrommeld die in nette kleding langs de heren van de organisatie paradeerden. De Rondemiss bleef dat hele wielerjaar in functie. De heren kozen de in hun ogen meest aantrekkelijke en representatieve dame.’

De ogen van Francien beginnen te glimmen bij de herinnering aan deze avonden.
‘Na afloop van de missverkiezing werd er een feestje gebouwd in het zaaltje. Alle kandidates dansten; rock- en rollden dat het een lieve lust was: het ging er feestelijk aan toe tot in de kleine uurtjes!

En toen was het zover: de eerste Honselersdijkse profronde in1968. Bij aanvang van een ronde moesten deelnemende renners zich in het zaaltje melden voor plaatsbewijzen en rugnummers. Na afloop van de ronde kwamen de renners daar hun enveloppen met beloning ophalen en daarna dineerde het organiserende comité en de jury in het café met de genodigden, de wielercomités van alle andere Westlandse gemeentes, de politie en de EHBO-medewerkers.

 

1966-05-12 Olympia’s Tour, 2e etappe Den Haag-Vlissingen

Vuurwerk in tweede rit

Nol Kloosterman wint tweede etappe, Jan Serpenti leidt algemeen klassement
Duyndam onttroond in beslissende slag op Grevelingendam

De sterke Leidenaar Nol Kloosterman heeft de tweede etappe van Olympia’s Toer door Nederland gewonnen. In de eindsprint versloeg hij Jan Serpenti en Jo van Seggelen. Door zijn mooie tweede plaats heeft Serpenti de leiderstrui van Leo Duyndam overgenomen voor wie die tweede etappe een bijzonder dramatisch gevolg heeft gehad.

http://www.geheugenvannederland.nl/nl/geheugen/view/vlissingen%20olympia%20tour%20nol%20kloosterman%20dick%20coersen?coll=ngvn&maxperpage=36&page=1&query=kloosterman&identifier=ANP01%3A12979734
Nol Kloosterman gaat als winnaar van de tweede etappe van Olympia’s Tour 1966 te Vlissingen over de finish. [12979734], ANP Historisch Archief, ANP
13 mei 1966 — De slag viel op de Grevelingendam. Op deze dam verloor Leo Duyndam zijn oranje trui, die hij woensdag veroverde in de eerste rit van Olympia’s Tour. Het was daar waar het peloton tijdens een hevige jacht op elf koplopers, in vijf groepen uit elkaar viel. Deze elf koplopers, waaronder Willy Geraeds uit Thorn, waren reeds na 45 kilometer in het plaatsje Ridderkerk aan de haal gegaan. Gestadig hadden zij gebouwd aan een voorsprong, doch na de grote slag in het peloton, moesten zij met lede ogen toezien hoe voor de immens lange brug over de Oosterschelde een groep van 19 achtervolgers op hen neerstreek. Op dat ogenblik voerde oranjetruidrager Leo Duyndam in een van de achteropgeraakte groepjes een volledig vergeefse strijd om het behoud van het felbegeerde leidersshirt, dat na tweede 173 km lange rit van Den Haag naar Vlissingen, over de schouders kwam van Jan Serpenti en Rini Wagtmans, die in het algemeen klassement tot dezelfde tijd kwamen. Nol Kloosterman, die 3 km voor de finish een voorsprong van enkele tientallen meters wist te nemen op de dertig man sterke kopgroep ging in Vlissingen als etappewinnaar onder het finishdoek door.

Sprint voor de tweede plaats, Jan Serpenti, (de nieuwe leider in het algemeen klassement) wint de sprint van de achtervolgende groep voor Jo van Seggelen, Eddy Beugels, Matje Gerrits en Willy Geraeds

Zo eindigde dan een nogal bewogen rit, waarin meer vuurwerk werd afgestoken dan in de eerste etappe. Immers: reeds kort na de start probeerden enkele vermetelen reeds het vuur aan de lont te steken. Het waren uiteraard’ uitzichtloze pogingen, welke eveneens gold voor de ontsnapping van Henk Hoekstra, de onderwijzer uit Ureterp, die het samen met Piet Deenen probeerde. Laatstgenoemde was echter geen steunpilaar voor Hoekstra, zodat in Rotterdam op de Brienenoordbrug (na 25 km) het hele gezelschap van 106 coureurs, dat in Den Haag van start ging weer gezamenlijk bij elkaar zat. .

Limburgs Dagblad 13 Mei 1966

Zoals reeds gezegd volgde er na 45 km ver, Wim Geraeds, Piet de Wit, Wim in Ridderkerk de ontsnapping van 11 knapen t.w.: Peter Heijnig, John Brou- Neefkens, Daan Holst, Harry van Pierre, Henk Hoekstra, Leen Poortvliet, Rini Wagtmans en de Zwitser Hans Lüthi, nationaal wegkampioen in 1964 en 1965. In deze groep scholen voldoende knapen om deze ontsnapping allure te geven, hetgeen dan ook geschiedde. Het elftal veroverde een voorsprong van ruim 1 minuut op het compacte peloton.

[12987046], ANP Historisch Archief, ANP
Even verloren deze koplopers enkele kostbare seconden, toen zij voorbij het Haringvliet een verkeerde weg insloegen. Daan Holst, Rini Wagtmans en de Zwitser Hans Lüthi raakten daardoor het contact kwijt met de overigen. Wedstrijdleider Bram Koopmans deelde de ongelukkige drie echter mee, dat zij achter zijn wagen mochten rijden, zodat zij binnen de kortste keren weer aansluiting kregen.

[12979128], ANP Historisch Archief, ANP
En toen viel dan op de Grevelingendam de grote slag, toen het peloton tijdens de jacht op de elf koplopers in stukken viel. In de eerste groep bevond zich van de Limburgers op dat ogenblik alleen Jo van Seggelen uit Budelschoot. In roep twee zetten Harry Steevens en Eddy Beugels alles op alles om aansluiting te krijgen met de kop van het peloton, waarin zij kort daarop dan ook slaagden. In groep drie scholen Hans Hesen, Jan Harings en „Bergklimmer” Harry Lochs. In goep vier René Lotz, Chris Pepels en Wim Lemmens (allen Bergklimmers) en in groep vijf de overige leden van de vereniging van Stein: John Schepers en Jean Kersemakers.

De tijd 13 mei 1966

Tegen het einde van de strijd streek tenslotte groep een van het peloton van ruim 2 minuten — een groep van twaalf, waaronder de Limburgers Hans Hesen, Jan Harings en Harry Lochs. Intussen waren er uit een derde groep drie knapen ontsnapt, toen die overige leden van deze groep, waaronder Leo Duyndam en Pierre Pellenaars, een kortere weg insloegen en de drie vluchters aldus weer snel achterhaalden.

[12983259], ANP Historisch Archief, ANP
Wedstrijdleider Bram Koopmans liet de drie ontsnapten hierna opnieuw met een voorsprong starten, waarmee het echter Piet Liebregts, ploegleider van Leo Duyndams ploeg (Smith’s Acifit) niet eens was. Na afloop van de etappe sprak hij tegen sponsor Kurt Vyth zijn misnoegen niet onder stoelen of banken waarna de heer Vyth dreigde de ploeg uit de strijd te zullen nemen wanneer zich een soortgelijke situatie nog eens zou voordoen.

KLOOSTERMAN WON TWEEDE ETAPPE Serpenti leidt in Olympia’s Toer De sterke Leidenaar Nol Kloosterman heeft de tweede etappe van Olympia’s Toer door Nederland gewonnen. In de eindsprint versloeg hij Jan Serpenti en Jo van Seggelen. Door zijn mooie tweede plaats heeft Serpenti de leiderstrui van Leo Duyndam overgenomen voor wie die tweede etappe een bijzonder dramatisch gevolg heeft gehad. De Waarheid 13 mei 1966

Kennelijk konden Vyth en Liebregts het moeilijk verkroppen, dat hun pupil Leo Duyndam de oranje trui was kwijtgeraakt. Leo Duyndam, die tijdens de strijd ook nog kwam te vallen en een ernstige polsblessure opliep.

Formidabele wielerveldslag Fraaie zege Nol Kloosterman Het vrije volk 13 mei 1966

De Limburgers weerden zich in de slotfase van de tweede rit behoorlijk. Bij de eerste tien klasseerden zich Jo van Seggelen, Eddy Beugels, Wim Geraeds en Harry Steevens. Lochs won verder de sprint van een groep, die 2 minuten na de winnaar arriveerde. Hans Hesen, Jean Kersemakers, John Schepers, René Lotz en Wim Lemmens eindigden in ’n derde groep met een achterstand van 2 min. 20 sec Chris Pepels tenslotte sloot de Limburgse rij in een groep, die 11 minuten en 11 seconden na de winnaar opdaagde.

De Frriese koerier 13 mei 1966

De uitslag van de tweede rit van Den Haag naar Vlissingen over 173 km:

  1. Nol Kloosterman (Locomotief-Vredestein) 4.00.35 (met bon. 3.58.35):
  2. Jan Serpenti (Peugeot) z.t. (bon. 4.00.05);
  3. Jo van Seggelen (Vredestein) z.t. (bon. 4.00.20);
  4. Eddy Beugels (Trio Bubble Gum);
  5. Mat Gerrits (Breda Bier);
  6. Willy Geraeds (Caballero);
  7. Josek van Mechelen (België);
  8. Harry Steevens (Amstel Bier);
  9. Rini Wagtmans (Vredestein);
  10. W. Emo (Coop);
  11. G. Vianen (Caballero);
  12. Hoejlund (Denemarken);
  13. C. Zoontjes (Coop);
  14. Hansen (Denemarken);
  15. M. Huybregts (Breda Bier);
  16. J. Bols (Fongers-Rih-Vredestein);
  17. P. de Wit (Peugeot):
  18. D. Holst (Amstel Bier);
  19. P. Heynig (Trio Bubble Gum);
  20. H. Vogels (Caballero).

Klassering van de overige Limburgers in de tweede rit: 30. H. Lochs 4.02.35, 42. H. Hesen 4.02.55, 54. J Kersemakers z.t., 56 J. Schepers z.t 61. W. Lemmens z.t., 71. R. Lotz z.t. 85 Ch. Pepels 4.11.46.

waarheid 10-08-1966 Nol Kloosterman prof bij Televizier Batavus
Arnold Kloosterman, foto 16 april 1967 [13385260], ANP Historisch Archief, ANP
Limburgs Dagblad 24 februari 1968