1977-05-22 Hulsberg 3e etappe Olympia’s Tour

Machtsgreep Arie Hassink
Toine van de Bunder onttroond in Olympia’s Ronde
Leger der verslagenen in Olympia’s Ronde is groot
Hassink: ”Van de Bunder speelde in onze kaart”

Arie Hassink werd de held van het Limburgse weekeinde in Olympia’s Ronde van Nederland 1977. Daags nadat Frits Pirard zegevierend de etappefinish in Hulsberg had bereikt, was het meeste applaus voor de 26-jarige coureur uit de ploeg van Herman Krott. De manier waarop Hassink in de van de vaderlandse etappekoers voor de dag kwam rechtvaardigde deze bewondering ten volle. Op het geaccidenteerde parcours, met de Cauberg, twee maal de Keuteberg en verder alle mogelijke beklimmingen als gevreesde obstakels, fietste Arie Hassink regelrecht naar de eerste plaats in het algemeen klassement.

Arie Hassink en Ortaire Goosens reden onbedreigd naar Hulsberg, alwaar nog vier ronden van ruim 5 km restten. Op het laatste koersgedeelte schudde Hassink zijn belager Goosens van zich af.

door Wiel Verheesen, Limburgs Dagblad 23 mei 1977

Doorkomst van Bart van Est. Hij verloor het contact met de kopgroep op de Gulpenerberg en werd op de plaatselijke omloop ingelopen door de achtervolgers maar leverde toch goed werk

De Belg Ortaire Goossens kon hem in de slotfase alleen nog maar gezelschap houden. Steun verlenen was er niet meer bij. Het was typerend voor de situatie en het wekte daarom geen moment verwondering dat Goossens in de laatste, klimmende meters van de finishstraat doodeenvoudig uit het wiel werd gereden.
De krachtsexplosie van Arie Hassink was een bewijs van pure wielerklasse. Zes weken geleden immers stapte de coureur uit het Gelderse Neede weer voor het eerst op de fiets, nadat hij lange tijd vanwege een verkeersongeluk in Tsjecho-Slowakije (op weg naar zijn vakantieadres) tot non-activiteit was gedwongen. Zijn collega’s in het Nederlandse amateurcorps hadden op het moment van Hassink’s heroptreden natuurlijk reeds vele kilometers in de benen. Toen hij in de voorbije veertien dagen de wieleractiviteiten óók nog diende te beperken vanwege examens (en een druk beklante zaak in sportprijzen) leek Olympia’s Ronde nog net even te vroeg voor Hassink. „Ik ging daarom zeker niet met veel vertrouwen in Scheveningen van start”, vertelde hij kort na zijn indrukwekkende machtsgreep.

De eerste achtervolgende groep met op kop de amstel-coureur Jos Lammertink bereikte pas het aankomstcircuit toen de spits van de karavaan reeds enkele ronden had afgelegd

Arie Hassink demonstreerde op de Limburgse wegen overigens niet alleen dat klasse zich nooit verloochent. Hij was óók de eerste om de steun van zijn ploegmakkers te roemen. „Ik had deze etappezege en de oranjetrui nooit kunnen veroveren als de andere jongens niet volledig in mijn dienst hadden gereden”, aldus Hassink oprecht.
„Het was doodgewoon fantastisch zoals bijvoorbeeld Leo van Vliet, Jos Lammertink en Ton ter Harmsel de concurrentie aan banden legden”. Chef d’equipe Herman Krott glimlachte. Hij: „Amstel is altijd een échte ploeg voor Olympia’s Ronde geweest. In de voorjaarsklassiekers grepen we nogal eens naast de hoofdprijzen, maar als de etappekoers door Nederland begint, zijn we er”

Toine van de Bunder leidt de 2e achtervolgende groep maar verloor tot zijn spijt aan de finish zijn oranje leiderstrui

Het leger van verslagenen, dat vele minuten na Hassink en Goossens de eindstreep in Hulsberg bereikte, was sproot. Erg groot zelfs. Méér dan woorden, verontschuldigingen, woede-uitbarstingen en berusting konden weergeven spraken de cijfers een duidelijke taal.

Uitslag 3e etappe Hulsberg-Hulsberg
1. Arie Hassink in 4 uur 09’59” (0’15” bonificatie)
2. Ortaire Goossens (Bel) op 0’10” (0’10” bonificatie)
3. Luc Rotman op 3’17” (0’05” bonificatie)
4. Viktor Leskov (Rus) op 4’18”
5. Leo van Vliet
6. Martin Havik
7. Ger Mak
8. Marcel Rehorst
9. Ad Prinsen
10. Piet van Leeuwen
11. René van Gils (Bel)
12. Jan Jonkers
13. Guus Bierings
14. Jac. Schuitemaker
15. Joop Ribbers
16. Frits Schür
17. Jos Lammertink
18. Bert Oosterbosch
19. Ton ter Harmsel op 4’40”
20. Bart van Est op 4’49”

Onbedreigd door de Belg Ortaire Goossens, zwoegend op de achtergrond, passeert Arie Hassink in Hulsberg de finish. Hij wint de „koninginnenrit” van Olympia’s Ronde van Nederland en hij wordt tevens leider van het algemeen klassement.

Na het Limburgse weekeinde in Olympia’s Ronde van Nederland voor amateurs was Toine van de Bunder, de man die zaterdag nog met bewonderenswaardige moed alle aanvallen op zijn oranje trui afsloeg, teruggevallen naar de veertiende stelling. Zijn achterstand bedroeg bijna zes minuten. „Ik heb mijn best gedaan”, aldus de Zeeuwse overwinningenfabrikant. „Tegen Hassink en de andere Amstelmannen was echter niets te beginnen. Zij bleven attaqueren en ik miste ten enemale een stel ploegmakkers die mij konden steunen in de telkens terugkerende achtervolgingen”. Ben van Erp, ploegleider van de onttroonde leider in het klassement „Ik heb bewondering voor Hassink. Ongelofelijk zoals die jongen reed. Hij geeft die trui gegarandeerd niet meer af”.

 

Oranje trui voor de nieuwe leider: Arie Hassink

Arie Hassink vrijdagavond triomfator als de karavaan in Amsterdam de Ronde beëindigt? Hij: “Er kan, zelfs met een sterke ploeg om je heen, nog van alles gebeuren. Je kunt bovendien een slechte dag hebben, alhoewel mijn zelfvertrouwen nu toch wel groot is. Ik heb sinds mijn debuut als amateur reeds vele keren tot de deelnemers aan Olympia’s Ronde behoord. In totaal is het nu de negende maal, waarvan één keer overigens niet als renner. Dat was in het jaar dat ik door ziekte niet kon koersen. Ik fungeerde toen als mecaniciën van onze ploeg. Dit jaar behoor ik dus voor de achtste maal tot de rennerskaravaan. Ik won dikwijls de proloog en ik droeg mede daardoor vaak de oranje trui. Maar een echte etappe, zoals nu in Limburg kon ik nog nooit winnen. Dan begrijp je wel dat dit succes mij extra verheugt”. En over de rol die de Belg Goossens in de slotfase speelde: „Ik kende die jongen uit de Tour de I’Avenir. Ik wist dat hij goed kon klimmen. Hij streed trouwens ook dit keer blijk baar voornamelijk voor de bergprijs. Nadat hij zijn laatste punten had veroverd, beperkte hij zich tot verstoppertje spelen”.

Ortaire Goosens sprokkelde in de 3e etappe de punten bij elkaar en is de winnaar in de eindstand van het bergklassement in Olympia’s Ronde 1977

 

 

„Toine v.d. Bunder deed het anders. Hij joeg vanaf het startschot achten alle ontsnapte tegenstanders aan. Daarmee speelde hij precies in onze kaart, want hij verspilde op deze manier zijn krachten. Wat dacht je? In de beklimming van de Cauberg hoorde ik tot een groep die het contact met de spits hadden verloren. Van de Bunder trok het zaakje echter weer recht. En dat bleef hij doen, totdat wij toesloegen”. Toine v.d. Bunder, geconfronteerd met deze woorden van de nieuwe leider: „Allemaal goed en wel. Maar wat moest ik dan doen? Als ik reeds in het begin niet had gereageerd zou men mij toen al hebben onttroond”.

Algemeen klassement na de 3e etappe:
1. Arie Hassink, 11 uur, 6 min en 5″ sec
2. op 50 sec. O. Goossens (B)
3. op 3.34 A. Prinsen
4. op 3.39 Fr. Schür
5. op 3.43 L. van Vliet
6. op 4.03 J. Jonkers
7. op 4.03 M. Havik
8. op 4.08. J. Ribbers
9. op 4.31 J. Lammertink
10. op 4.45 G. Mak
11. op 5.11 P. van Leeuwen
12. op 5.43 J. Schuitemaker
13. op 5.43 R. van Gils (B)
14. op 5.55 T. v.d. Bunder
15. op 6.03 B. Oosterbosch

1971-07-25 Ronde van Ulestraten

Jan Krekels in Ulestraten de beste der kampioenen. Klik en lees het Limburgs Dagblad van 26 juli 1971

Ulestraten op zijn kop voor Jan Krekels
Meer dan 12.000 toeschouwers in Ulestraten

Een lekke band in de twaalfde ronde bracht Jan Krekels in Ulestraten de zekerheid dat hij het rennersveld „aankon”. In twee ronden immers maakte hij na een lekke band zijn achterstand van ruim 300 meter goed. En vervolgens bleef hij waakzaam om in de 36e ronde het wiel van de demarrerende Joop Zoetemelk te pakken. In een felle eindsprint klopte hij tenslotte zijn vijf sterke medevluchters. Een eerste beslissing viel in de 22e ronde. Rini Wagtmans reed lek.

57 beroepsrenners aan de start.  Het organisatiecomité Ulestraten heeft een rennersveld gecontracteerd om je vingers bij af te likken. Op de eerste plaats de Mars Flandria-ploeg met Joop Zoetemelk en zijn meesterknecht Tino Tabak, Eef Dolman (in 1968 al winnaar te Ulestraten en dit jaar eerste in de Ronde van Vlaanderen),  Bravenboer en Müddeman. De Molteni’s verschijnen aan de start met Herman Vanspringel (Belgisch kampioen), Rini Wagtmans, Roger Swerts, Jos Spruyt, Anteunis en Barras. Peugeot is eveneens vertegenwoordigd met vijf man: de Duitse kampioen Tchan, Janboers, Wilfried David, Bilsland en Kellyher. Jan Janssen is de troef van Bic, waarvoor verder nog aantreden Geard Koel, E. Verhagen en F. de Bal. 
George Pintens, Willie Vekemans, Poppe, van Tyghem en De Geest zijn de Hertekamp-favorieten. Harry Jansen, winnaar in Obbicht, vertegenwoordigt ,net Daniël van Rijckegem en Teirlinck de ploeg van Solonor. Ton Visschers brengt maar liefst twaalf renners mee: Wim  Wanders , Karel Delnoy, Jo Moonen, Harm Ottenbros, Peter Kissner, Freijters, de Belg Moonen en Van Midden. De Goudsmit-Hoff renners Ger Harings, Jan Krekels, Mathijs de Koning en Daan Holst schreven in de permanence bij en als individueel wagen Flor de Bree, de gebroeders Jongkind, Aarts en van de Winden een greep naar de zege.

Op dat moment ging het peloton onder aanvoering van Zoetemelk en Jan Janssen de jacht openen op de ontsnapte Jan van Katwijk. Meteen viel er een kloof. Het kaf was van het koren gescheiden. Wagtmans kwam wel nog terug in de achtervolgersgroep en onder zijn leiderschap liep de achterstand op de hoofdmacht per ronde met seconden terug. Maar 12 kilometer verder kreeg Rini Wagtmans opnieuw een lekke band en toen kon hij het ook niet meer bolwerken.

In de 36e ronde dan gebeurde het: uit het peloton maakte Joop Zoetemelk zich met een flitsende demarrage los. Jan Krekels had het gezien en kon met de man uit Rijpwetering mee. Het tweetal ging enorm hard door. Herman Vanspringel zei een ronde verder zijn collega’s, op Eef Doman na, vaarwel en toen leek het er op dat dit viertal de strijd zou gaan beslissen. Maar tot enorme vreugde van de duizenden langs het parcours dacht Jan Janssen er anders over. Hij sprong weg, maar sleepte een andere Limburger mee Ger Harings. In de 41e ronde kwam het zestal tezamen.

door Breur Loffeld, foto’s Willy Vasmeer

Een bijzonder sterke groep. Een stel kampioenen: Joop Zoetemelk Nederlands kampioen Herman Vanspringel Belgisch kampioen, Jan Janssen ex-wereldkampioen. Jan Krekels Olympisch kampioen, Ger Harings amateurkampioen op de Adsteeg en Evert Dolman, ex-wereldkampioen bij de amateurs. Bovendien enkele „treinen”: Goudsmit- Hoff met Jan Krekels en Ger Harings, Mars-Flandria met Zoetemelk en Dolman, terwijl Van Springel en Jan Janssen als individuelen hun mannetje ook staan.

Jan Krekels, Joop Zoetemelk

Drie ronden voor het einde sprong Zoetemelk, toen het leidersgroepje een stel achterblijvers inliep, in de verwarring weg. Jan Krekels had het echter opnieuw gezien. In de 48e doorkomst aan de finish reed dit tweetal nog steeds afgescheiden aan de leiding, maar daarna was het afgelopen met hun voorsprong.

Evert Dolman, Jan Janssen

Juichend ging Herman Vanspringel de ronde erna over de finish, ofschoon duidelijk genoeg was vermeld dat het kopgroepje nóg een ronde moest afleggen. Maar Van Springel, die plotseling enkele Molteni-ploegmakkers ontwaarde vroeg hen hoeveel ronden er nog te rijden waren. „Een” zeiden zij. En voor die achterblijvers was dat ook het geval, zo had de jury beslist. Zo maakte Vanspringel de blunder van de dag.

Ger Harings, Jan Janssen

De ingelopenen gingen de eindsprint aan, maar de „zes” hadden nog een ronde van 2 kilometer voor de wieltjes. Het werd een boeiende finish tenslotte waarin de drie Limburgers overheersten. Met duidelijk verschil klopte Jan Krekels zijn ploegmakker Ger Harings en Eef Dolman in de eindsprint. Jan Janssen werd vierde, Herman Vanspringel vijfde en Joop Zoetemelk die op het laatst het nut van nog meesprinten niet meer zag, op 4 seconden zesde.

Herman Vanspringel

Het werd aldus een opwindend wielerfestijn voor de meer dan 12.000 kijkers, die alleen enkele malen voor een fikse regenbui moesten vluchten, maar voor het overige geen spijt kunnen hebben van hun entreekaartje. Het is overigens ook de eerste keer dat het organiserende comité eens niet met een nadelig saldo komt te zitten.

Jan Janssen

Jan Krekels verklaarde na afloop dat hij. toen het er in de laatste ronden op aankwam, de meeste angst had gehad voor de eindsprint van Eef Dolman: „Ik vond het jammer dat Zoetemelk niet meeging, toen we nog twee rondjes te rijden hadden. Maar Joop stopte telkens als hij zag dat ik met hem meeging. Hij heeft het ettelijke keren geprobeerd, maar was duidelijk bang voor mijn eindsprint”. En terecht, zoals later bleek. Het is de vierde overwinning van Jan Krekels dit seizoen. Zoetemelk was teleurgesteld en verdween direct na de wedstrijd.

Joop Zoetemelk

Voor de aanvang van de profkoers had Krekels verteld dat hij van Pellenaars mocht starten als hij een startgeld kreeg dat ”voldoende” was. Zoals bekend had de hele Goudsmit-Hoffploeg ingeschreven, maar een voor de organisatie te hoog bedrag gevraagd. Toen dit niet haalbaar bleek hebben meerdere GH-rijders individueel ingeschreven: voor vijf was er startgeld, De Koning en Holst ontvingen dit niet, maar reden toch.

Evert Dolman, Jan Janssen, Herman Vanspringel

De 18-jarige Sjaak Smeets uit Beek won bij de amateurs. Ook in deze klasse was de strijd het aanzien meer dan waard. Op overtuigende manier legde Sjaak Smeets zijn wil aan de overige deelnemers op. Niettemin kreeg hij direct na aankomst aan de jurywagen een fikse berisping omdat hij enkele tientallen meters met de armen juichend omhoog gereden had. En aangezien dit gevaarlijk is – een der juryleden: „hij doet dat ook wel eens in een massaspurt en de gevolgen kunnen dan verdraaid groot zijn” — was de uitbrander verdiend. Uiteraard doet dit niets af aan de zege van de Bekenaar. Na 30 overwinningen bij de adspiranten stapte hij vier weken geleden over naar de rijen van de amateurs. Het was zijn eerste zege in deze klasse: “Ik ben nu de jongste amateur van Nederland. Ik moet zeggen dat de overgang van de nieuwelingen naar de klasse waarin ik nu rij, me niet is meegevallen. Je moet je veel meet geven, aldus deze krantenbezorger dit dagelijks zon 100 tot 120 kilometers traint.

Ulestraten op zijn kop voor Jan Krekels, klik en lees de Telegraaf van 26 juli 1971

Met duidelijk verschil gaat Jan Krekels hier als eerste over de eindstreep, vóór ploeggenoot Ger Harings en Eef Dolman. Op de achtergrond sprinten Jan Janssen en Herman Vanspringel, die een ronde eerder al aan het eind meende te zijn, om de vierde en vijfde plaats. Joop Zoetemelk sprintte niet mee met het illustere zestal. Hij wist zich bij voorbaat kansloos… Foto Archief René Kerkhoffs

De uitslagen luidden:

Professionals: 1. Jan Krekels, de 100 kilometer (50 ronden) in 2 uur 30 min en 4 sec; 2. G. Harings; 3. Dolman; 4 Jan Janssen; 5. Van Springel; 6. op 4 seconden: Zoetemelk; 7. De Bal op 2.35 8. Janbroers z.t.; 9. Harry Jansen z.t. 10. Van Katwijk z.t.; 11. Bravenboer z.t. 12. De Koning z.t.; 13. Benjamins z.t.; 14 De Geest z.t; 15. Prinssen z.t.; 16 Swerts z.t.; 17. Van Bilslant z.t.; 18. op één ronde: Serpenti; 19. David; 20. Verhagen; 21. Barras; 22. Van Rijckeghem 23. Delnoy; 24. Moonen; 25. Gerrits; 26 Holst; 27. Zoontjes; 28. Antheunis; 29 Wesselius. Er gingen 57 beroepsrenners van start.

Amateurs: 1. J. Smeets 1 uur 45 min. er 34 sec; 2. J. Langen; 3. J. Roemerman op 7 sec; 4. B. Ceulen op 1.31; 5. W Meys z.t.; 6. J. Lonissen z.t; 7. L Meijers z.t.; 8. W. Delahaye z.t.; 9. M Dohmen z.t.; 10. H. Dohmen z.t.; 11. H Geilenkirchen z.t.; 12. H. Hamers z.t. 13. C. Boersma z.t.; 14. H. Goderey z.t. 15. J. Claessen op 1 ronde; 16. J. Raven 17. N. Ritzen; 18. M. Kerff; 19. J Diesveld; 20. J. Geurts.

Adspiranten: 1. H. Lempers, 24 min. er 55 sec; 2. H. Neven op 17 sec; 2. M Jacobs z.t.; 4. E. Visschers z.t.; 5. H Geerkens z.t.; 6. P. Bierkens z4.; 7. M de Vos z.t.; 8. Badjou z.t.; 8. J. Schlenter z.t.; 10. P. Nijkamp z.t.

1965-08-08 Tweede Profronde van Simpelveld

Ronde van Simpelveld snel beslist.
Van der Vleuten ontsnapte meteen en zegevierde met een ronde voorsprong.

Na de zege van Hub Harings in de 1e profronde van Simpelveld van 1964 waren er een jaar later, bij de 2e Ronde van Simpelveld voor profs, plusminus 10.000 toeschouwers er van nabij getuige van hoe de 22-jarige neoprof Jos van der Vleuten, nauwelijks nadat het startsein had geklonken, er tussenuit trok.

Meenden de meeste toeschouwers dat Van der Vleuten het gemunt had op de vele premies, toen na 10 ronden (er moesten in totaal 50 rondjes worden afgelegd) de Brabander bijna een halve ronde was uitgelopen op zijn concurrenten. Ja, toen werd het menens en had iedereen in de gaten dat Van der Vleuten bezig was aan een huzarenstuk: het in no time dubbelen van het peloton! Nog vóór de helft van de 95 km race er op zat, had Van der Vleuten zijn stout plan volbracht. Vanaf dat moment was de overwinnaar van de Ronde van Simpelveld bekend.

De ijverige Mierlonaar was hiermee echter nog niet tevreden, want na enkele rondjes meegedraaid te hebben in het peloton ging hij er opnieuw vandoor. Ditmaal sprong de attente Kees Lute echter mee en zo kreeg men in Simpelveld opnieuw een uitlooppoging van de Vleut te aanschouwen…..

Jos van der Vleuten foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Voorbeschouwing, Limburgs Dagblad 6 augustus 1965

Zondag wielerfestijn van allure.
Profronde Simpelveld voortreffelijk bezet.
Opnieuw duel De Roo-Post?

Het wielercomité Simpelveld organiseert zondag 8 augustus haar tweede grote Ronde voor beroepsrenners. Na het succes van de eerste, door Hub Harings gewonnen Ronde in 1964 en de organisatie van tijdrit en aankomstetappe in de Ronde van Nederland eerder in 1965, is het actieve comité doorgegaan en heeft een rennersveld gecontracteerd dat klinkt als een klok.

Tot nu toe heeft van de Televizierploeg alleen landskampioen Jo de Roo zijn contract ondertekend, terwijl ook Gerben Karstens vrijwel zeker naar Simpelveld komt. Ook Hub Harings zou graag komen, als hij van zijn ploegleider mag. Enkele anderen schijnen erg tegen de steeds terugkerende lastige klim tegen de Hulsberg op te zien.

verkenning van het parcours, Peter Post, Ab Geldermans, Cor Schuuring en Rein de Jong. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Van de renners die gecontracteerd zijn en dus zeker komen, noemen we op de eerste plaats Peter Post, die weer geweldig in vorm is en de laatste week drie overwinningen liet noteren. De Amstelvener is een van de voornaamste kandidaten voor de overwinning. Dan het klimfenomeen van enkele jaren terug en winnaar van de Tour de France: Charly Gaul. Ofschoon niet meer de grote kampioen van enkele jaren terug, zal het toch een belevenis zijn Charly Gaul tegen de Hulsberg te zien op rijden. De tweevoudige kampioen van Nederland, Jo de Roo, winnaar van een hele serie klassiekers, behoort stellig ook tot de favorieten, evenals Cees Lute die afgelopen woensdag nog de Acht van Chaam op zijn naam bracht.

Jos Verachtert, Rik Luyten. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Leo Knops mag als een serieuze concurrent worden beschouwd. Knops won dit jaar enkele belangrijke wedstrijden, is beter in vorm dan ooit en beloofde in eigen contreien zijn uiterste best te doen om te winnen. Dan Ab Geldermans, die nu eindelijk eens voor zichzelf kan rijden op een parcours dat hem ligt.

Jan Pieterse

Voorts is er een rij van de bekendste Nederlandse renners zoals Cor Schuuring, Jos v.d. Vleuten, Jan Pieterse, Rein de Jong, Huub Zilverberg, Cees Snepvangers, P. Rentmeester, Michel Stolker, Ab Donker, Marinus Paul, André van Aert, Jan Boog, Martin van Ginneken, Jan Droog, Adri van Tilburg,  Luyten, Leo Coehorst, Ko Tolhoek, Piet van Est, Jac. Mesters en Leo Hermes. Uit Luxemburg komt met Charly Gaul. mee Lucien Gillen. België is vertegenwoordigd door het sterke vijftal: Jos Verachtert, Jos Wouters, John van Tongerloo, Theo Verschuren en Mertens. Uit Duitsland komt de bekende Tour de France-specialist Hennes Junckermann met de gebroeders Gieseler en de baanrenner Kilian. Ook uit Nederland komen er nog enkele baanrenners aan de start, zoals Jaap Oudkerk, wereldkampioen der stayers, en een der beste achtervolgers, alsmede de sprinters Captein en Van der Touw.

En dan onze Limburgers. Op Jan Hugens na zijn ze allen present. Naast Leo Knops starten Jan Schröder, Eugène Beckers, Jaap Kersten, Alphons Steuten, Jan Tummers en de kersverse onafhankelijke Jef Drummen. Zij kunnen ongetwijfeld voor een verrassing zorgen en moeten niet bij voorbaat kansloos worden geacht. Deze onder auspiciën van de Amstel bierbrouwerij te rijden wedstrijd, belooft er een van grootse allure te worden. Hij begint om drie uur en wordt voorafgegaan door een wedstrijd voor nieuwelingen die te 1 uur aanvangt Hieraan nemen vrijwel alle nieuwelingen uit onze provincie deel. De Amstel bierbrouwerij stelde een grote beker beschikbaar en het gemeentebestuur van Simpelveld een zilveren medaille. Ook pastoor Vaessen schonk een beker voor de nieuwelingen.

Het parcours loopt vanaf het startpunt in de Remigiusstraat, via de P. A. Diddenstraat, Verzetstraat,. Norbertijnenstraat, Van Werschstraat, Houbiersstraat, Stampstraat naar finish in de Remigiusstraat. Het startschot wordt gelost door burgemeester W. E. A. Scheelen.

Het wielercomité wiens hoofddoel het is het plaatselijk bevorderen van de wielersport en dit de laatste jaren telkens weer op grootse wijze heeft gedaan, speelt iedere keer weer: alles of niets! Tot nu toe was het alles. Laten we hopen dat bij deze kostbare wedstrijd de weergoden ook weer meewerken, zodat het weer alles wordt, waardoor volgend jaar de tijdrit van de Tour door Europa zonder zorgen georganiseerd kan worden.

Wedstrijdverslag, Limburgs Dagblad 9 augustus 1965

Ploegmaten dekten vlucht van de Vleut

Wie er nog aan mocht twijfelen, of de pas 22-jarige Brabantse professional Jos van der Vleuten uit Mierlo een vrij behoorlijk stuk met een racefiets rijden kan, had zondagmiddag naar de profronde van Simpelveld moeten gaan kijken. Circa 10.000 toeschouwers hebben het van nabij kunnen zien, hoe Van der Vleuten, nauwelijks nadat het startsein had geklonken, er tussenuit trok. Meenden de meeste toeschouwers dat Van der Vleuten het gemunt had op de vele premies, toen na 10 ronden, er moesten in totaal 50 rondjes worden afgelegd, de Brabander bijna een halve ronde was uitgelopen op zijn concurrenten. Ja, toen werd het menens en had iedereen in de gaten dat Van der Vleuten bezig was aan een huzarenstuk: het in no time dubbelen van het peloton! Nog voor de helft van de 95 km race er op zat, had Van der Vleuten zijn stout plan volbracht en vanaf dat moment was de overwinnaar van de Ronde van Simpelveld bekend.

Jan Schröder, John van Tongerloo, Peter Post, Leo Knops, Jan Tummers en Piet Rentmeester. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

V.l.n.r: Peter Post, Jef Drummen, Jan Schröder en Leo Knops. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

We willen niets, te kort doen aan de magnifieke prestatie van de Mierlonaar, maar eerlijkheidshalve moeten we schrijven dat Van der Vleuten niet die tegenstand ondervond die hij had moeten ondervinden. Hij kon namelijk rekenen op een hele reeks ploegmaten, waaronder Peter Post, Jan Pieterse, Huub Zilverberg en de Belg John Van Tongerloo, die de vlucht van Van der Vleuten tactisch dekten. Toen het ongeveer 40 koppen tellende peloton goed in de gaten kreeg hoe het spel gespeeld werd, was het reeds te laat en had Van der Vleuten zijn ronde winst reeds te pakken.

Piet Rentmeester, Piet van Est, Jaap Kersten en Huub Zilverberg. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

De ijverige Mierlonaar was hiermede echter nog niet tevreden, want na enkele rondjes meegedraaid te hebben in het peloton ging hij er opnieuw van door. Ditmaal sprong de attente Kees Lute echter mee en zo kregen we opnieuw een uitlooppoging te aanschouwen van Van der Vleuten met Lute, die opnieuw winst opleverde, want het duo werd niet meer bijgehaald. Toen Van der Vleuten aan zijn tweede aanval begon, hadden de renners iets meer dan die helft van de race erop zitten.

De bocht Remigiusstraat – Diddenstraat, John Van Tongerloo, Jaap Kersten, Peter Post, Leo Knops, Jan Pieterse.  Foto Tonny Strouken, archief “25 jaar Wielercomite Simpelveld”.

Inmiddels was reeds een hele serie binnen en buitenlandse pedaalridders van het strijdtoneel verdwenen o.m. De Wit, Gieseler (D), Coehorst, Kilian (D), Luijten (B), Gaul (L), Grim, Thull (L), Verachtert (B), Weckert (D) en Pos.

Het achtervolgend peloton, v.l.n.r: Jef Drummen, Cees Snepvangers, Jan Schröder, Jan Pieterse, Jaap Kersten, Jan Tummers, Ab Geldermans en Leo Knops. Rechts organisator Jeu Thill

Naar later zou blijken zouden slechts 24 renners het einde halen, waaronder zegge en schrijven vier buitenlanders. De verslagenen probeerden tijdens de tweede wedstrijdhelft ervan te maken wat er nog van te maken viel. In de 34e ronde gingen Geldermans, Pieterse, Rentmeester, Schuuring en Tummers achter het duo Van der Vleuten-Lute aan, maar hun aanval duurde amper 4 ronden, toen werden ze weer door het peloton bijgebeend.

Piet Rentmeester voor Jef Drummen. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

Rein de Jong, Hennes Junkermann, Martin van Ginneken en Michel Stolker. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

In de 39e ronde trok Post ertussen uit en hij kreeg een zeer attente Rentmeester mee. Deze poging zou wel slagen en voor hen was de derde en vierde plaats weggelegd. Ook de Limburgse tandem Schröder-Tummers slaagde erin enkele ronden voor het einde zich los te maken van het peloton en kon de kleine voorsprong tot het einde toe bewaren, waardoor Tummers vijfde en Schröder zesde werden. Voor de zevende plaats werd gesprint door Junckermann, Van Tongerloo en Pieterse, die zich op hun beurt hadden kunnen losmaken van de groep, waarvan even later Drummen de eindsprint won en hierdoor als tiende door de finish kwam. Jos van der Vleuten was toen al reeds vele minuten winnaar, een kranig en verdiend winnaar, ook al genoot hij de hulp van een aantal vaste en gelegenheidsploegmaten.

Jos van Vleuten wint de 2e Ronde van Simpelveld. Foto Tonny Strouken, archief “25 jaar Wielercomite Simpelveld”.

Peter Post (links) sprint zich naar de derde plaats vóór Piet Rentmeester

Jef Drummen wint de sprint van het peloton voor Cor Schuuring. Foto Tonny Strouken, archief Jack Claassen

De uitslag luidde:

1 J. van der Vleuten, Mierlo 95 km in 2.47.23
2 K. Lute, Beverwijk op 2.34 min
3 P. Post, Amstelveen op 3.23 min
4 P. Rentmeester, lerseke z.t.
5 J. Tummers, GeulIe op 4.27 min
6 J. Schröder, Kontogsbosoh z.t.
7 H. Junckermann, Duitsland op 4.35 min
8 J. van Tongerloo, België z.t.
9 J. Pieterse, Oude Tonge z.t.
10 J. Drummen, Bemelen op 4.40 min
11 C. Schuuring. Amsterdam
12 M. van Ginneken, ’t Schijf
13 A. Geldermans, Beverwijk
14 M. Stolker, Breda
15 J. Boog, Laren
16 C. Snepvangers, Zundert
17 Th. Verschueren, België
18 L. Knops, Spekholzerheide
19 K. Tolhoek, lerseke
20 J. Kersten, Siebengewald
21 P. van Est, Zundert
22 A. van Aert, Achtmaal
23 F. Eugen, Denemarken
24 A. Donker, Amsterdam

Jammer NIET MINDER dan 25 renners, in het programmaboekje van de Ronde van Simpelveld vermeld, verschenen niet aan de start, waaronder de 15 coureurs die het TeleViziershirt dragen. Manager Ton Vissers had wel voor een tiental merendeels buitenlandse plaatsvervangers gezorgd, maar deze konden geen cachet geven aan de Simpelveldse wielerronde. Door velen werd de afwezigheid van Pellenaars’ ploeg betreurd, vooral omdat het bekend is dat bij de aanwezigheid van de TeleVizieren steeds voor spanning en spektakel wordt gezorgd. Hun remplaganten lieten het afweten en van de vele buitenlanders kwamen alleen Junckermann, Van Tongerloo, Verschueren en Eugen in het stuk voor. De met veel tam tam aangekondigde Gaul staakte reeds de strijd nog voor deze goed en wel begonnen was en onze mening is dan ook dat al deze renners hun startgeld niet waard zijn geweest. De afwezigheid van de complete TeleVizierploeg mag men de renners die er deel van uitmaken en ook niet hun ploegleider kwalijk nemen. Zij hadden namelijk geen contracten getekend voor de Ronde van Simpelveld. Wel was er onderhandeld omtrent hun deelname en als we goed zijn geïnformeerd, dan zijn deze onderhandelingen afgesprongen op een bedrag van ƒ 125 t.w. het bedrag dat de renners zou worden afgetrokken voor de onkosten van manager Ton Vissers. Ploegleider Pellenaars wilde hiervan echter niets weten en beiden Vissers en Pellenaars hielden het been stijf, waardoor de TeleVizieren wegbleven in Simpelveld. Voor de vele duizenden toeschouwers was zulks jammer, bijzonder jammer zelfs, want nu kregen zij een ongelijke strijd te zien die hoofdzakelijk beheerst werd door ’n combinatie van renners die geen enkele tegenstand ondervonden. Nogmaals het was jammer! TOINE GENSE

Jos Dohmen wint de Nieuwelingenwedstrijd

Voordat de profs en onafhankelijken reden, streden de nieuwelingen 40 km (23 ronden) op het allesbehalve makkelijke Simpelveldse circuit. Jos Dohmen uit Rothem verraste vriend en vijand door met grote voorsprong (1.06 min) deze race te winnen. De eindsprint van hel volgende peloton was voor Jan Krekels uit Born de zich sneller toonde dan Ger Harings uit Scheulder en Leo Franssen uit Ubachsberg.

De uitslag luidde:

1 J. Dohmen, Rothem 40 km in 1.11.47
2 J. Krekels, Born op 1.06 min
3 G. Harings Scheulder;
4 L. Franssen, Ubachsberg
5 Th. Leenders, Valkenburg
6 J. van Oppen, Klimmen
7 H. Noteboren, Schinnen
8 J. Kohlen Heerlerbaan
9 Th. Peters, Hoensbroek
10 P. Vluggen, Lemiers
11 H. Pepels, Stein
12 H. Meertens, Gulpen op 1.39 min
13 G. Abraas, Heerlen
14 C. Tuit, Valkenswaard
15 L. Meijers, Maastricht

klik en lees het Limburgs Dagblad van 9 augustus 1965