1969-06-30 Maastricht, aankomst 2e etappe Tour de France

De Tour de France in Limburg !! Op 30 juni en 1 juli 1969 was er voor het eerst in de rijke boeiende historie van dit grootste wielersportevenement ter wereld een Nederlandse stad finishplaats: Maastricht

FAEMA hield ook in tweede etappe touwtjes strak in handen.
ETAPPEZEGE EN GELE TRUI VOOR JULIEN STEVENS.
Willem II raakte bijna Henk Nijdam kwijt.
Jan Harings wint het prof-criterium (voorwedstrijd).

Juichend, de handen los van het stuur, flitste de Belg Julien Stevens op het Maastrichtse Volksplein over de finish. Hij behaalde daar niet alleen de etappezege maar deed bovendien een succesvolle greep naar de gele trui, dat hem, wanneer de karavaan  Maastricht weer zal verlaten, de schouders sieren zal.
Foto©Wiel Vasmeer

Tout-Maastricht zag in eigen stad in 1969 de Tour. Maastrichtenaren en duizenden vreemdelingen keken toe hoe een vazal van Eddy Merckx, de vroegere Belgische kampioen op de weg, Julien Stevens, niet alleen de etappeoverwinning, maar bovendien de gele trui greep. Zij zagen verder hoe Jan Janssen in de kop van het peloton eindigde, hoe Willem II-ploegleider Ton Vissers op het Volksplein nerveus heen en weer liep. Twee van zijn discipelen, Leen Poortvliet (val) en Henk Nijdam (inzinking), waren ver achterop geraakt. Gelukkig arriveerden zij nog net voor de sluiting van de controle aan de finish. Niettemin verloor de Tourkaravaan twee dappere soldaten: de Fransen Chappe en Bolley. Voor hen is het Grote Avontuur gedaan.

Klik en lees het Limburgs Dagblad van 19 juni 1969: Organisatie aankomst Tour in Maastricht is nu rond

Voorbeschouwing:

Maastricht maandag 30 juni en dinsdag 1 juli een „wielerstad”.
Voor aankomst Tour criterium voor profs.

Als maandagmorgen 30 juni de klok 10.00 uur slaat, zullen de leden van de Toer en Wielerclub Maastricht (even) adem mogen halen. Nog niet opgelucht, want dan begint het pas. Dan staat men nog enkele uren voor de aankomst van de Tour de France-reclame- en wielerkaravaan op het Volksplein te Maastricht. Pas om 11.45 uur dinsdagmorgen weten de mannen van de Toer en Wielerclub zeker of ze ook opgelucht adem kunnen halen. Dan weten ze of de organisatie perfect is verlopen, of alles ging, zoals zij het zich gewenst hadden. Nou ja, er zullen hier en daar wel enige schoonheidsfoutjes aan de organisatie kleven, maar dat is niet verwonderlijk wanneer men weet wat er rond 15.30 uur (maandagmiddag) allemaal Maastricht zal binnenrollen, want een Tour-karavaan is een compleet „dorp” dat drie weken lang van plaats tot plaats verhuist. Een voor een outsider „wilde boel” een „dwaze massa”, die moeilijk te temmen valt. En toch is dat nu precies wat de Maastrichtse organisatoren proberen te doen. Let wel: proberen.

De deelnemende ploegen Tour de France 1969

Om 13.00 uur gaat op het Volksplein een criterium van start waaraan 59 beroepsrenners deelnemen. Zij strijden 100 km lang voor “De Grote Prijs Vroom en Dreesmann Maastricht NV”. Het circuit is als volgt: Volksplein start en finish, Brouwersweg, Proosdijweg, Gildenweg, Ambachtsweg, Volksbondweg, Volksplein. Deze wedstrijd, met deelname van de Caballero-ploeg, de Duitse Batavus ploeg,  de rest van de Willem 11-ploeg en een vijftal Belgen, telt mee voor de Trofee Caballero met als eindprijzen respectievelijk 5000, 4000 en 2000 gulden. Verder zijn er voor de individuele renners vijftig prijzen beschikbaar. Een eerste prijs van 1000 gulden, een laatste prijs (voor de 50ste plaats) van 25 gulden. De permanence, de Sporthal van £et stedelijke Lyceum, is bereikbaar via de rotonde Kon. Emmaplein en de rotonde ziekenhuis St. Annadal. Rondom de sporthal is voldoende parkeergelegenheid voor de auto s van de deelnemers.

Beeld van de drukte bij de finish van de 2e etappe Tour de France in Maastricht, Fotocollectie Anefo

Rond 15.30 uur verwacht Maastricht de spectaculaire Tour de France-reclamekaravaan,  die de volgende route zal volgen Cannerweg, Bieslanderweg, Cannerplein, Elisabeth Strouvenlaan, Ambachtsweg, Volksbondweg en Volksplein. Deze karavaan rijdt bijna twee uur vooruit op de wielrenners, die rond 17.15 uur het Volksplein zullen finishen. Het is de finish van de tweede etappe van Woluwe-St. Pierre naar Maastricht over 179 km. De wielrenners en volgers nemen deze route: Cannerweg, Bieslanderweg, Cannerplein, Elisabeth Strouvenlaan, Ambachtsweg. Volksbondweg en Volksplein.

Om 17.30 uur volgt dan de huldiging van de etappewinnaar, drager van de gele trui, leider puntenklassement en eerste Nederlander. Die huldiging vindt eveneens plaats op het Volksplein door de Tour de France Miss Maastricht, gesponsord door het „Limburgs Dagblad”.

Vanaf 17.30 uur kan iedereen (gratis) terecht op de Tour de France-avondshow annex kermis. Tot 20.30 uur treden onder meer op: de accordeonist Raymond Boisserie, Roger Louis en Alain Decordier met wedstrijden voor de jeugd. Daniel Morvant presenteert onder meer de jeugdige accordeonist Pierre Grenier. Sylvain Deschamps, van Radio France Inter, brengt de Show Bic. Michel Rullier speelt op de terrasjes rond het Vrijthof accordeonmuziek en brengt Gerard Polese diverse attracties.

De Tour de France in Limburg !! Op 30 juni en 1 juli 1969 was er voor het eerst in de rijke boeiende historie van dit grootste wielersportevenement ter wereld een Nederlandse stad finishplaats: Maastricht Foto©Wiel Vasmeer

Van 20.30 uur tot 01.00 uur een variétéprogramma op het elektronisch podium van „Europe no. 1″ met o.a. Alain Barrière (Zang- en filmvedette), Les Freres Ennemis (Zanggroep), Harold Kay (sport en spel) en Annie Fratellini en haar dixieland-orkest. Muzikale medewerking verleent het orkest van Raymond Boisserie. Eveneens op het Vrijthof wordt op een groot scherm de film van de etappe Woluwe-Maastricht gedraaid, alsmede (in kleur) de film van de vorige Tourrit. De renners zullen dan inmiddels hun hotels, verspreid over geheel Zuid- Limburg betrokken hebben.

De volgende dag, op 1 juli, moeten zij vroeg uit de veren, want om 10.00 uur (dinsdag) is het voor hen en de begeleiders verzamelen geblazen op de Markt, waarna om 11.30 uur de officieuze start plaats vindt van de derde etappe van Maastricht naar Charleville-Mézières over 210 km via de route: Marktplein, Wilhelminabrug, Wilhelminasingel, Tunnellaan, Scharnerweg, Pres. Rooseveltlaan (Heer) naar Schoolstraat. Daar volgt om 11.45 uur de officiële start, waarna men via de Akersteenweg koers zet naar Cadier en Keer.

De reclamekaravaan moet zich reeds om 9.00 uur opstellen op het parkeerterrein aan de Maastrichter Grachtstraat. Zij vertrekt om 9.45 uur via de route: Maastrichter Grachtstraat, Maast boulevard, Hoenderstraat, Markt Wilhelminabrug, Wilhelminasingel,  Tunnellaan, Scharnerweg, Pres. Rooseveltlaan (Heer), Schoolstraat, Akersteenweg richting Cadier en Keer.

klik en lees het Limburgs Dagblad van 25 januari 1969: Inspectie van etappeplaats Maastricht

De volgende ploegen worden ondergebracht in de navolgende hotels: Bic (Fr) motel vliegveld Zuid-Limburg, Faema (B) Esso-motel Born, Fagor (Sp) Hotel Old Hickory Maastricht, Flandria (B) Hotel In De Hoof Heer, Frimatic (Fr) Hotel La Bourse Maastricht, Kas (Sp) Hotel du Chène Maastricht, Mann (B) Hotel Poshoorn Maastricht, Molteni (I) Hotel I’Empereur Maastricht. Peugeot (Fr) Hotel I’Empereur Maastricht, Salvarani (I) Esso-Motel Born, Sonolor (Fr) Hotel im Weissen Rossl Maastricht, Willem 11 Esso-Motel Born, Officials Tour Hotel du Casque Maastricht.

De dag van de waarheid 30 juni 1969:

Voorwedstrijd voor beroepsrenners: Jan Harings zegevierde

De kleine, vinnige Jan Harings kon zijn geluk niet op. Na een enerverende eindsprint kon hij zijn rechterarm in de hoogte steken. In Maastricht boekte hij zijn vierde zege van dit seizoen. Nadat de jongste professional van de gebroeders Harings zijn vermoeid gezicht had afgewist en door miss Limburgs Dagblad van een stevige klapperd was voorzien, gaf Jan toe, dat de overwinning allesbehalve gemakkelijk tot stand was gekomen. „In de laatste ronde trachtte ik met Harry Steevens de zaken in de kopgroep te blijven regelen. Ik weet, dat ik rap ben, maar ik had angst voor Gerard Koel, Jos Boonen en Cor Schuuring. Zij hadden vrijwel niet aan de leiding gefietst en zijn eveneens snel op de meet”. Jan Harings wees hen evenwel rigoureus terug. „Koeltje” en Harry Steevens moesten hun meerdere erkennen in de coureur, die momenteel in blakende vorm steekt.

Microfonist Chris Delbressine, Foto©Wiel Vasmeer

Reeds in de eerste ronde koos Jan Harings het hazenpad. Leo Duyndam, de onblusbare, zag wel iets in een besluit om weer tussen de wielen plaats te nemen in een vroege ontsnapping. Samen met de Duitser Streng voegde hij zich bij de Scheuldenaar. Ronden lang draaide dit trio voor het peloton uit. Wim Scheepers kreeg in deze periode bandbreuk. Aangemoedigd door talloze Limburgers maakte de Steinse renner 40 seconden goed en kwam terug in de hoofdgroep.

In het profcriterium te Maastricht namen drie deelnemers al vroeg een voorsprong. Het waren (op de foto van links naar rechts) Jan Harings, zijn ploegmakker Leo Duyndam en de Duitser Streng. Zij werden echter door de hoofdmacht tot de orde geroepen.

Onder aanvoering van Arie den Hartog werd de rust in de voorste linies hersteld. Dat zinde Leo Duyndam niet. Met een ware leeuwenmoed stortte hij zich in het avontuur. Zoals dat met de jonge pedaalridder uit Honselersdijk meestal het geval is, bleek ook deze demarrage nutteloos. Verder dan 100 m stonden zijn ploegmakkers van Caballero hem niet toe. Het winnen van enkele premies was voor Leo een schrale troost.

Foto©Wiel Vasmeer

Opnieuw kwam het leven in de wielerbrouwerij toen Harry Steevens zich over het stuur boog. Met een krachtige pedaaltred liep hij uit het peloton weg. Bij half koers had hij meer dan een halve minuut voorsprong. „Mijn doel was om snel een ronde op de hele groep te nemen. Ik voelde me op dat moment er toe in staat. Ik reed bij het leven, maar toch kon ik niet voldoende ruimte scheppen.

door Nico Jessen, Limburgs Dagblad 1 juli 1969

Als ik die lange solo niet had ondernomen dan zou ik waarschijnlijk in de eindsprint gewonnen hebben. Nu leek hét me raadzamer voor Jan Harings de spurt aan te trekken. Mijn hoofdopzet was echter mislukt”, merkte de „witte” uit Elsloo na afloop op. Dat zijn onderneming faalde, was vooral het werk van een dertiental renners, die zich afscheidden van het peloton en Steevens tot de orde riepen. Wim Scheepers, Huub Harings en Jan Krekels hadden de slag gemist als trachtte de Bornse belofte via een solo de schade te herstellen. In het zicht van de haven strandde Krekels eervol. Bij de achtervolgers excelleerde wel Arie den Hartog. Steevens nam het wijze besluit weer tussen de wielen plaats te nemen.

Foto©Wiel Vasmeer

Met vijf Caballero-renners bij de koplopers moest succes wel verzekerd zijn. Het peloton had zich reeds bij de gang van zaken neergelegd. Dit resulteerde in een „lap”, zodat er een onoverzichtelijke situatie ontstond. Hiervan trok zich Wim Deelen geen zier aan. Twintig kilometer voor het einde waagde hij een kans op de overwinning. Hij kreeg de taaie Jan Serpenti aan zijn wiel. Dit duo bouwde een voorsprong van twintig seconden op. Dit vond natuurlijk geen genade in de ogen van de Limburgers Harings, Den Hartog en Steevens. Zij sleurden de grote groep tot bij de vluchters. Daan Holst onderging even later hetzelfde lot. De knapen van ploegleider Gerard Peeters duldden eenvoudig geen ontsnappingspoging. Zij trokken een scherm op waardoor niet gevlucht kón worden.

Foto©Wiel Vasmeer

In de „finale” toonde zich Jan Harings veruit de sterkste. Harry Steevens aasde ditmaal niet zelf op een nieuwe triomf in een criterium, maar baande een spoor voor Jan Harings, voor wie hij de spurt aantrok. Het gevaar kwam niet van de Belgische spurter Jan Boonen. Gerard Koel, de pistier, wrong zich tussen de Limburgse tandem, maar kon de zelfverzekerde Harings niet meer bedreigen.

Finish van de voorwedstrijd voor beroepsrenners; Jan Harings wint afgetekend voor Gerard Koel, Harry Steevens en Cor Schuuring. Foto©Wiel Vasmeer

Om het Caballero-succes compleet te maken finishte Cor Schuuring als verdienstelijke vierde. Arie den Hartog moest zich noodgedwongen in dit sprintduel afzijdig houden. Hoofdschuddend stoof hij als achtste over de finishlijn. Jan Harings nam de felicitaties lachend in ontvangst. „Ik voel me in een prachtige conditie. Ik had eigenlijk niet op dit podium moeten staan. Ik zou me in de Tourkaravaan nog meer in mijn element gevoeld hebben. Jammer, dat onze équipe niet uitgezonden is. Caballero had er gezien de prestaties meer recht op dan de Willem II-ers. Het winnen van een criterium is natuurlijk leuk, maar liever had ik in de Tour de France naam gemaakt.” Een pleister op de wonde voor Jan Harings is waarschijnlijk de cheque van duizend gulden, de beloning voor de winnaar van het Maastrichtse criterium. Menig tourrenner moet daarvoor ettelijke dagen tal van ontberingen voor lief nemen.

Op het podium tussen de Tour-misses winnaar Jan Harings. Foto©Wiel Vasmeer

Alvorens de winnaar van de Touretappe naar Maastricht werd gehuldigd, kreeg prof. Jan Harings de kussen en de bloemen van de LD- Tourmisses Finy Raeven (links) en Ine Moonen. Jan Harings was de man die het profcriterium in Limburgs hoofdstad won.

De uitslag:
1. Jan Harings Sibbe, 100 km in 2.04.38
2. Gerard Koel Amsterdam
3. Harry Steevens Elsloo
4. Cor Schuuring Amsterdam
5. Harry Michiels België
6. Jo van Seggelen Budel
7. Daan Holst Amsterdam
8. Arie den Hartog Elsloo
9. Wim Deelen Nieuwlekkerland
10. Jan Boonen België
11. Gé van de Winden
12. Herbert Wilde Duitsland
13. Johny Brouwer Rotterdam
14. Juliën De Locht op 1.28
15. Theo Verschueren St. Janssteen

Een ereronde met bloemen voor Jan Harings. Foto©Wiel Vasmeer

Wie het weet mag het zeggen…. Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Reclamecaravaan Foto©Wiel Vasmeer

De aankomst van de 2e Tour-etappe: De belg Julien Stevens won in Maastricht.

Faema heeft in de tweede etappe de touwtjes strak in handen gehouden. Lomme Driessens had het zo bevolen. Eddy Merckx en zijn vazallen voerden de opdracht stipt uit. Ploegleider Driessens wist dat in Maastricht velen de etappe-overwinning of méér (de gele trui van Merckx) wilden. Hij kende de plannen van Willem II en BIC. Van de Nederlanders Jan Janssen, Eddy Beugels en Eef Dolman, die op het Maastrichtse Volksplein hun supporters op een succes wilden trakteren.

Juichend, de handen los van het stuur, flitste de Belg Julien Stevens op het Maastrichtse Volksplein over de finish. Hij behaalde daar niet alleen de etappezege maar deed bovendien een succesvolle greep naar de gele trui, dat hem, wanneer de karavaan hedenmorgen Maastricht weer zal verlaten, de schouders sieren zal.
Eddy Merckx, gisteren rijdend door zijn geboortedorp. Een gevierd man, een bejubelde renner. En de koning, hij nam de jubel op milde wijze in ontvangst…

Foto©Wiel Vasmeer

door Harry Muré, Limburgs Dagblad 1 juli 1969

Zo sloeg Harm Ottenbros, op het Maastrichtse Volksplein, de meute in de eindsprint. Jan Janssen, Eddy Merckx, Rini Wagtmans Herman van Springel, Marino Basso en hoe ze verder ook allemaal mochten heten legden het loodje. De eerste plaatsen waren toen echter al vergeven. Julien Stevens greep de overwinning en daarmee de gele trui..

De bekende motorstunters met hun zware tweewielers. Foto©Wiel Vasmeer

Faema heeft in de moordend snel gereden rit (in de slotfase werd het gemiddelde tot ver boven de 40 km opgeschroefd) de verdeelde concurrentie lang een ijdele hoop gegund. Na de Côte de Bonny, boorden de Faema’s alle illusies de grond in. Er waren na afloop renners die ontkenden dat Faema superieur was geweest in het strijdgewoel op de hellingen na Rotheux – Rimière.

De bekende motorstunters met hun zware tweewielers vormden de ouverture van het reclamespektakel Foto©Wiel Vasmeer

De ontknoping en de uitslag van de etappe tonen echter duidelijk aan dat de tactiek van Lomme Driessens voor 100% geslaagd is: de etappe overwinning en de gele trui waren voor Julien Stevens, terwijl Faema ook het dagploegenklassement won. Met Eddy Merckx als tweede in het algemeen klassement op 12 seconden van zijn ploegmakker blijft de Belgische equipe dus alle sleutelposities bezetten.

In afwachting van de allereerste Tour-aankomst in Nederland. Foto©Wiel Vasmeer

Felice Gimondi herhaalde nogmaals waar hij sinds de eerste etappe al bang voor is. “Het tempo! Het ligt veel te hoog. De Tour begint pas, maar we moeten nu al alles geven. Als over een paar dagen de cols komen, hebben we geen krachten meer over”.

In afwachting van de allereerste Tour-aankomst in Nederland. Foto©Wiel Vasmeer

Gisteren heeft de slijtageslag de eerste slachtoffers geëist. Jean Monteyne, Serge Bolley (ploegmakker van Jan Janssen) en George Chappe arriveerden te laat in Maastricht. Zij zijn =de eersten die afscheid nemen van de Tour. Bijna ook raakte Willem II zijn eerste renner kwijt: Henk Nijdam. Na 100 km werd hij gelost. Het ging niet meer.

Juichend, de handen los van het stuur, flitste de Belg Julien Stevens op het Maastrichtse Volksplein over de finish. Hij behaalde daar niet alleen de etappezege maar deed bovendien een succesvolle greep naar de gele trui, dat hem, wanneer de karavaan  Maastricht weer zal verlaten, de schouders sieren zal.
Foto©Wiel Vasmeer

Een geluk bij een ongeluk voor de Nederlandse ploeg was dat Leen Poortvliet in de buurt van Hoey door een valpartij achterop raakte. “Ik was bang dat het erg was. Ik dook boven op drie renners die op de grond lagen”, aldus Poortvliet na afloop. Zijn beenwonde was niet ernstig. “Toen ik weer overeind stond, kwam Nijdam opdagen. Ik wist niet eens dat hij achter me was, samen met hem ben ik toen verder gegaan”.

Michael Wright passeert vlak voor het sprintende peloton de finish. Foto©Wiel Vasmeer

Zo sloeg Harm Ottenbros, op het Maastrichtse Volksplein, de meute in de eindsprint. Jan Janssen, Eddy Merckx, Rini Wagtmans Herman van Springel, Marino Basso en hoe ze verder ook allemaal mochten heten legden het loodje. De eerste plaatsen waren toen echter al vergeven. Julien Stevens greep de overwinning en daarmee de gele trui.. .

Sprint van het grote peloton, gewonnen door Harm Ottenbros, Fotocollectie Anefo

Het tweetal arriveerde tot opluchting van Ton Vissers toch nog op tijd in Maastricht, al was het met meer dan 20 minuten achterstand. De ploeg van Willem II is overigens actiever geweest dan de resultaten doen vermoeden. Harm Ottenbros eindigde op de zesde plaats, een prachtig resultaat gezien de slijtageslag die in de laatste kilometers door de Meckxisten aangevoerd werd. Leen Poortvliet heeft in het beging van de etappe getracht met Samyn, Delisle, Galera, Gomez del Moral en Van Looy te springen.

Foto©Wiel Vasmeer

Rik van Looy (en Rudy Altig) hadden de stoot gegeven tot deze ontsnapping, die bij Forville na 60 km vast vormen begon aan te nemen. Bijna drie minuten mocht de groep nemen. Vooral Rik Van Looy trok dat de spaanders er vanaf vlogen. Daarom vertrok Poortvliet uit het peloton. Hij moest gaan proberen Van Looy een steuntje te geven. Maar het liep anders, Poortvliets sprong faalde en de „keizer” zelf is moe.

Foto©Wiel Vasmeer

De eerste die uit de kopgroep terugviel was Janssens. Daarna stokte plotseling het ritme. Het peloton pakte de koplopers bij Rotheux-Rimière, na precies 100 km. Maar nog gaf Rik van Looy het niet op. Nog een keer waagde hij zijn kans. Dat was toen André Poppe die na de ravitaillering doorging, binnen enkele kilometers meer dan een minuut afstand nam van het peloton.

Foto©Wiel Vasmeer

Van Looy trachtte hem in gezelschap van Edy Schutz en Julien Stevens als springplank te gebruiken voor ’n nieuwe aanval. Poppe, Schutz en Stevens kregen gezelschap van Perurena, David, Dancelli en Santambrogio, maar Rik van Looy verdween voorgoed naar de achterhoede.

Foto©Wiel Vasmeer

De tegenstoot van Faema was hard en raak. Eddy Beugels werd er bijna het slachtoffer van „Ik reed op het moment van de attaque van Merckx plat. Toen ik weer opstapte, ging het niet meer. Ineens was het gedaan”, aldus de Sittardenaar die 10 minuten na de winnaar op het Volksplein binnenkwam.

Foto©Wiel Vasmeer

Meteen na de klim van Eben Emael had Faema zijn laatste pion op het schaakbord verschoven, in gezelschap van Willy in ’t Ven, Derek Harrison en Franco Balmanion reed Julien Stevens 45 seconden voor het eerste deel van het in stukken gehakte veld uit. De rivalen van Merckx, Janssen, Gimondi en Poulidor probeerden nog een massasprint te forceren zodat de kansen in de laatste meters wat meer verdeeld zouden worden. Het lukte niet. Stevens bleef voorop en won de eindsprint van Willy in ’t Ven.

Foto©Wiel Vasmeer

Ton Vissers over zijn equipe: „Zij rijden alleen om bij te blijven”
Wat voor Willem II een gloriedag in zijn nog prille Tourbestaan had moeten worden, werd een complete deceptie. „In Maastricht”, zo had de garde van Ton Vissers ’s ochtends in het hart van Brussel nog geroepen, „gaat Eef Dolman het doen. Hij vliegt erin en het moet een hele goeie zijn, die hem vandaag verslaat”. En in het vaderlandse kamp liet men er niets aan gelegen Eef Dolman alvast bij voorbaat te lanceren. Zijn fiets werd volledig die uit elkaar „getrokken” om met extra-lichte banden. 28-spaaks wieltjes en de „grote plaat” weer te worden gemonteerd.

Het was lang wachten maar ook Leen Poortvliet en Henk Nijdam rollen over de finish.  Foto©Wiel Vasmeer

Ton Vissers vlocht inmiddels met zijn equipe snode plannen ineen. „In Maastricht zal een Nederlander willen winnen. Janssen zal gaan en Peugeot rijdt voor Karstens. Op die knapen moeten we letten. We rijden allemaal voor Eef”. En iedereen knikte, terwijl Eef Dolman wat wezenloos in de ruimte staarde, zoals hij dat in volle concentratie pleegt te doen. „Als het in de aanvang niet te hard gaat, dan zal ik er bij zijn. Maar ze moeten mij de tijd gunnen tot na half koers op z’n minst. Zo niet, dan ben ik verkocht”. Ton Vissers schraapte later na de etappe wat mismoedig de scherven bijeen. „Ach, je leert dat er in een dergelijk waanzinnig hard koersverloop helemaal niets te spelen valt. Als het zo doorgaat, ligt straks iedereen op de knieën. We kunnen alleen maar rijden om bij te blijven. Want wat hebben wij nu nog? Pijnen valt ronduit tegen. Dan hou je alleen Wagtmans over. Hij blijft de troef. Misschien dat hij onze naam kan redden”. Maar wordt de vaderlandse equipe gered door het dappere verweer van één, ja slechts één coureur? Het is de troost voor een nu al vrijwel verslagene.

Julien Stevens tijdens de huldiging, Fotocollectie Anefo

 

Uitslag 2e rit:
1 Julien Stevens (Bel)
2 Willy In’t Ven (Bel)
3 Derek Harrisson (GB)
4 Franco Balmamion (Ita)
5 Michael Wright (GB)
6 Harm Ottenbros (NL)
7 Marino Basso (Ita)
8 Christian Raymond (Fra)
9 Pieter Nassen (Bel)
10 Jan Janssen (NL)

Julien Stevens tijdens de huldiging, Fotocollectie Anefo

 

Algemeen klassement:
1 Julien Stevens (Bel)
2 Eddy Merckx (Bel)
3 Rudy Altig (Dui)
4 Jan Janssen (NL)
5 Charly Grosskost (Fra)
6 Felice Gimondi (Ita)
7 Ferdinand Bracke (Bel)
8 Raymond Poulidor (Fra)
9 Pierfranco Vianelli (Ita)
10 Edy Schutz (Lux)

Marino Basso maakt een ereronde in de groene trui. Fotocollectie Anefo

klik en lees deze pagina van het Limburgs Dagblad van 1 juli 1969

klik en lees deze pagina van het Limburgs Dagblad van 1 juli 1969

De volgende dag, op dinsdag 1 juli rond 10.00 uur was het verzamelen geblazen voor derenners, begeleiders en toeschouwers op de Markt, waarna om 11.30 uur de officieuze start plaats vond van de derde etappe van Maastricht naar Charlesville

Fred De Bruijne Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Rik van Looy. Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Gerben Karstens. Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Domingo Perurena Foto©Wiel Vasmeer

Roger Pingeon. Foto©Wiel Vasmeer

Roger Pingeon. Foto©Wiel Vasmeer

Roger Pingeon. Foto©Wiel Vasmeer

Raymond Delisle Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Lucien Aimar. Foto©Wiel Vasmeer

José Samyn Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Roger Pingeon. Foto©Wiel Vasmeer

Désiré Letort. Foto©Wiel Vasmeer

Eddy Merckx. Foto©Wiel Vasmeer

Wilfried David. Foto©Wiel Vasmeer

Wilfried David. Foto©Wiel Vasmeer

Raymond Poulidor. Foto©Wiel Vasmeer

o.a. Arie den Hartog, René Pijnen. Foto©Wiel Vasmeer

Ferdinand Bracke. Foto©Wiel Vasmeer

Felice Gimondi. Foto©Wiel Vasmeer

Foto©Wiel Vasmeer

Jan Janssen. Foto©Wiel Vasmeer

Lucien Aimar. Foto©Wiel Vasmeer

klik en lees het Limburgs Dagblad van 2 juli 1969

1960-06-19 Ronde van Belgisch Limburg

Acht Limburgse renners in Ronde van Belgisch Limburg

Limburgs Dagblad , Dinsdag 14 juni 1960:
Donderdagmiddag 16 juni 1960 om half drie, valt op het Hasseltse Stationsplein het startschot voor de bekende etappewedstrijd: de Ronde van Belgisch-Limburg. Van donderdag tot en met zondag zullen daarna 64 amateurwielrenners, ingedeeld in acht ploegen van elk acht renners, slag leveren over de vrijwel vlakke Belgisch-Limburgse wegen. Naast provinciale teams uit de provincies Antwerpen, Henegouwen, Brabant, Oost-Vlaanderen, West-Vlaanderen, Luik en twee ploegen uit de Belgische provincie Limburg, start er ook een Nederlandse ploeg, samengesteld uit leden van de TWC Maastricht, welke in oranje-tricots gekleed zal doorgaan als officiële Nederlandse equipe.

De acht vaderlandse vertegenwoordigers zijn: Jean Bastin uit Voerendaal, Ben Franssen uit Ubachsberg, Remmelt Hindriks uit Sittard, Mathieu Jacobs uit Roermond, Nico Paas uit Munstergeleen, Jan Tummers uit Geulle, Herman Laugs uit Koningsbosch en Jan Willemsen uit Nuth.

Het is een vrij jong team, zonder klinkende namen, waarvan de meesten voor het eerst in hun leven deelnemen aan een etappewedstrijd van formaat. En deze Ronde van Belgisch-Limburg is een etappewedstrijd van formaat. De provinciale Belgische equipes verschijnen met de beste vertegenwoordigers aan de start, waaronder vele met reputatie. Onze jonge ploeg zal het daarom niet cadeau krijgen en we zijn dan ook bijzonder benieuwd wat ze er van terecht gaat brengen. Stuk voor stuk bewezen de leden reeds dat ze het een en ander in hun. mars hebben, maar hun opmerkelijkste prestaties werden steeds verwezenlijkt in zogenaamde Ronden of criteria. Nu zij de kans krijgen om uitte komen ineen heuse etappewedstrijd, moet van hun verwacht worden, dat zij hun uiterste best zullen doen ook hierin een hoofdrol te spelen, ook al zal dit niet makkelijk vallen. Willen zij echter verderop in de wielersport, dan is de kans daar om te bewijzen waartoe zij in staat zijn.

De Ronde bestaat uit vijf ritten, waaronder een korte persoonlijke tijdrit. De eerste dag, donderdag 16 juni wordt gereden van Hasselt naar Leopoldsburg (159 km). De tweede dag trekt de karavaan van Leopoldsburg naar Hoeselt (165 km). Dit is dan op vrijdag 17 juni. Zaterdag 18 juni staan twee ritten op het programma. Eerst wordt van Hoeselt naar Mechelen aan de Maas gereden (94 km) en na enkele uren rust vindt te Mechelen aan de Maas een tijdrit plaats over 16 km. De laatste dag, zondag 19 juni, wordt gereden van Mechelen aan de Maas naar Hasselt (138 km).

Een ploeg van acht Limburgs amateurs neemt momenteel deel aan de Ronde van Belgisch Limburg, die donderdag in Hasselt begon en In deze plaats zondag weer eindigt. Op de foto van links naar recht: V.l.n.r: Jean Bastin, Ben Franssen, ploegleider Vrancken, chauffeur Pierre Steenbakkers, Jan Willemsen, Nic Paas, Remmelt Hindriks, Math Jacobs, Herman Laugs en Jan Tummers Foto archief Remmelt Hindriks

Jos. Geurts won eerste rit Ronde Belgisch Limburg

1e etappe: Hasselt  – Leopoldsburg 159 km

Limburgs Dagblad , Vrijdag 17 juni 1960:
In de buurt van het in een feesttooi gestoken vliegveld van Kleine Brogel (60 km), werd op een ietwat wrange wijze de beslissing ingeluid van de eerste etappe van de Ronde van Belgisch Limburg, Hasselt-Leopoldsburg overeen afstand van 159 km. De fleurige stoet naderde vanuit Peer en bloc de honderden straaljagers die op genoemd „plein” stonden opgesteld, kant en klaar voor een ronkende manifestatie. Plots krioelden renners en fietsen door en over elkaar op de weg en in het gras. Volgauto’s kwamen op het nippertje knarsend tot stilstand. De ravage was enorm: de (Belg.) Limburgse A-equipe zag aldus de troeven Antoon en René Dekkers en Roger Claes aan de staart terecht komen, van Oost-Vlaanderen waren de sterke Benoni Beheyt, André Claeys en Leopold Coppens bij de slachtoffers, Brabant werd gedupeerd door de grote achterstand die Jos Wouters opliep, onze Maan Laugs geblesseerd aan armen en benen stapte dapper op zijn karretje inde wetenschap dat hij van de kaart was geveegd, meerdere renners stapten na herstel weer op en voor Corsini (Henegouwen) was het fini, helemaal verslagen.

Af wachten is gewoonlijk verkeerd, een opmerking die bovenal op onze Limburgse combinatie sloeg. Want zowat alle Oranjeshirts bevonden zich steevast aan de staart, een gevaarlijke stelling, want wordt voorin alarm geblazen en hollen de kopmannen de ruimte in, dan tasten de „afwachters” er heel dikwijls naast. Dit was ook deze keer weer het geval. In Overpelt-Fabriek (106 km) hadden de aanvoerders al een dikke twee minuten op de hoofdmacht, op 6 min. snelden Laugs en een viertal gezellen voorbij en op 10 min. huisden toen al Beheyt, Coppens en Claeys. In deze situatie kwam geen ingrijpende verandering meer. Het was logisch, dat de door de valpartij gedupeerden achter raakten, vooral toen de hoofdgroep koste wat het kost het verschil zo gering mogelijk wenste te houden. Voor de winnaar, Jos Geurts van Belg. Limburg A, werd 3.45.21 afgedrukt, het peloton met alle Nederlanders behalve dan Laugs werd met 3.46.58 gewaardeerd, de onfortuinlijke knaap uit Koningsbosch kreeg de 61e plaats in 4.00.03. De negen uitlopers vochten op de „kasseien” naar de finish een felle spurt uit: Jos. Geurts zegevierde voor Antoon Steyaert, Willy Derboven, René Couchez, Romain Malfait, Albert Covens, Leopold Bulens, Romain Degruytere en Romain Koopmans.

Tweede etappe Ronde van Belgisch Limburg
TUMMERS en HINDRIKS de beste Nederlanders
Jan Willemsen uit de strijd na inslaan van verkeerde weg

17-06-1960 2e etappe: Leopoldsburg  – Hoeselt 165 km

Limburgs Dagblad , Zaterdag 18 juni 1960:
Dat de jonge Limburgse amateur-equipe het niet gemakkelijk zou krijgen in de Ronde van Belgisch-Limburg stond van te voren vast. Nu twee ritten achter de rug zijn is dit bewezen. Tegen het kruim van het Belgische amateurcorps waren tijdens de 165 km lange rit van Leopoldsburg naar Hoeselt alleen Tummers en Hindriks opgewassen. De overigen liepen grote achterstanden op, die varieerden van 9 tot 13 minuten. Ook leed de Nederlandse ploeg haar eerste verlies. Willemsen , werd buiten de wedstrijd gezet, omdat hij tijdens het inslaan van verkeerde weg, hetgeen enkele keren gebeurde een kortere weg nam.

Het is een bijzonder lastige rit geworden. Zeventig renners verschenen voor rit aan de start. Na enkele mislukte uitlooppogingen, ontsnapten op de glooiende wegen rond Tongeren de Belgen Englebert en Aerts. Dit geschiedde na 90 km. Vijftien kilometer verder werden zij achterhaald dooreen groepje van twaalf, waartoe ook Tummers behoorde. De veertien koplopers begonnen meer en meer uit te lopen op het peloton dat het vrij kalm aan deed. Na 125 km was de voorsprong gegroeid tot bijna 3 minuten op een groep van negen renners, waarin de oranjetruidrager Hindriks zat. Het grote peloton, dat zich enkele malen vergistte in de weg, verloor meer en meer terrein. De grote achterstanden bij de finish spreken voor zich. De veertien uitlopers hielden tot het einde toe stand behalve de enige Nederlander Tummers. De Geullenaar moest vijftien kilometer voor het einde zijn medevluchters laten gaan. Wel finishte hij nog als veertiende, maar hij verloor toch nog ruim twee minuten. Ruim anderhalve minuut na Tummers kwamen de negen achtervolgers op de finish aan gestormd en het was Hindriks die de sprint hiervan won en zich als vijftiende klasseerde.

De uitslag luidde:
1. Antoon Steyaert (O.V1.) 165 km. 4.13.03
2. Benoni Beheyt (O.V1.) z.t.
3. Jean Baptiste Claes (L.A.) z.t.
4. August Aerts (Antw) z.t.
5. Albert van de Velde (Luik) z.t.
6. Lemmens (L.A.) z.t.,
7. Michels (Antw.) z.t.
8. Covent (O.V1.) z.t.
10. Covens (Antw) z.t,
11. Englebert (Luik) z.t.
12. Herremans z.t.
13. Jacobs (Antw.) z.t.
14. Tummers (Ned.) 4.11.22
15. Hindriks (Ned.) 4.16.54
51. Franssen (Ned) 4.22.27
53. Laugs (Ned.) 4.22.56
56. Paas (Ned.) 4.23.21.
64. Bastin (Ned) 4.25.24.
65. Jacobs (Ned.) 4.25.58.

De Nederlander Willemsen werd gediskwalificeerd wegens het nemen vaneen kortere weg
Het algemeen klassement luidt:
1. Steyaert (O. VI.) 7.58.24.
2. Convent (O.V1.) z.t.
3. Michels (Antw.) 7.59.38
4. Covens (Antw) z.t
5. Englebert (Luik) 7.59.52.
6. Aerts (Antw.) 8.01,01
7. Claes (L.A.) z.t.
8. Hemmens (LA) z.t.
9. Lambrechts (O.V1) z.t.
10. van de Velde (Luik) z.t.
15. Tummers (Ned.) 8.02.20.
21. Hindriks (Ned.) 8.1)3.52.
47. Franssen (Ned) 8.0925
51. Paas (Ned) 8.10.19.
57. Bastin (Ned.) 8.12.46
65. Laugs (Ned.) 8.25.56.

In het ploegenklassement leidt Antwerpen voor Oost-Vlaanderen en Luik. De Nederlandse ploeg staat als negende geklasseerd.

Prestaties Oranjeploeg vielen mee
Antwerpenaar MICHELS won Ronde van Belgisch Limburg
Hindriks 12e en Tummers 14e inde laatste etappe

zaterdag 18-06-1960 3e etappe A:  Hoeselt – Maasmechelen 94 km
zaterdag 18-06-1960 3e etappe B: Maasmechelen  – Maasmechelen tijdrit 16 km
zondag 19-06-1960 4e etappe: Maasmechelen  – Hasselt 142 km

Limburgs Dagblad , Maandag 20 juni 1960:
Zes van de acht gestarte Limburgse amateurs, die de afgelopen week deelnamen aan de Ronde van Belgisch-Limburg, hebben deze snelgereden etappewedstrijd tot een goed einde kunnen brengen. Willemsen werd tijdens de tweede rit door een weg-vergissing uitgeschakeld en Bastin verscheen niet meer aan de start voor de laatste etappe daar hij niet over voldoende materiaal beschikte.

De overige zes, te weten Franssen, Hindriks, Jacobs, Laugs, Paas en Tummers, beëindigden deze leerzame koers echter, en ofschoon zij niet tot de uitblinkers behoorden vielen hun prestaties mee. Temeer als we rekening houden met het feit, dat het gros voor het eerst aan een heuse etappewedstrijd deelnam en de concurrentie bestond uit de allerbeste Belgen. het eindklassement vinden we Tummers als eerste Nederlander op de dertiende plaats en Hindriks op de zeventiende. Zij beide waren wel de besten uit de oranjeploeg.

De laatste rit van deze Ronde ging van Mechelen aan de Maas naar Hasselt (142 en precies zoals in de voorgaande etappes werd ook tijdens deze laatste rit gereden dat de stukken eraf vlogen. Vooral Hindriks was zeer actief en vele malen poogde hij weg te komen. Toen zich na 80 km echter een kopgroepje vormde van zevental renners, waren dit allen Belgen. Deze kopgroep zou niet meer bijgehaald worden, ofschoon een achtervolgend groep van tien renners waartoe ook Hindriks en Tummers behoorden zeer hard jaagden om aansluiting te krijgen. De sprint voor de eerste plaats was voor de Westvlaming Espriet. De Antwerpenaar Michels, die eveneens deel uitmaakte van de kopgroep, kwam in het bezit van de eindoverwinning, welke hij ontnam aan zijn ploeggenoot Covens, die deel uitmaakte van het groepje Hindriks-Tummers. De overige Limburgers finishten in grote peloton, met uitzondering van Franssen, die even voor de finish nog ten val kwam en een minuut later arriveerde.

Traditiegetrouw werd zaterdag de derde en kortste etappe, van deze fel betwistte Ronde, een snelheidsrace. De korte afstand (94 km.) liet dit toe en er werd ook toen gereden dat de stukken er letterlijk afvlogen. De snelheidsmeters van de volgauto’s kwamen nooit onder de veertig kilometer en zij die ook maar de geringste tegenslag kregen waren verloren. Ondanks deze hoge snelheid werd er duchtig op los „gekoerst”. Onze Limburger Nico Paas onderscheidde zich bijzonder dooreen uitlooppoging te ondernemen die hem 20 km lang een halve minuut voorsprong bezorgde, maar die later aan km 50 te niet werd gedaan, zodat een compleet peloton kon beginnen aan de tweede wedstrijdhelft. Even voordat Paas werd ingelopen had de oranje-equipe nogal wat tegenslag te verwerken. Op een zeer slecht stuk grintweg reden Bastin en Laugs ieder tweemaal vlak achter elkaar plat. Nadat zij de eerste maal van wiel verwisseld hadden en bijna erin geslaagd waren aansluiting te krijgen sisten hun racebandjes opnieuw leeg en dit betekende dat zij voorgoed in de achterhoede terecht kwamen en met een achterstand van bijna zeventien minuten de finish bereikten. Deze finish werd het eerst bereikt door Beheyt, die een uitermate ingewikkelde sprint won vaneen groot peloton, dat in de slotkilometers alle uitlooppogingen geneutraliseerd had en waarin de dooreen lekke band getroffen Franssen weer post gevat had. Franssen kreeg onmiddellijk een nieuw wieltje van ploegleider Vrancken en kon na een korte achtervolging weer aansluiten. De grootste pech trof de Limburgse amateurequipe echter in de slotfase. Ofschoon de vijf lekke banden van Bastin (2), Laugs (2) en Fransssen (1) nog niet genoeg waren geweest. Reed de aalvlugge Hindriks in de massasprint ook al een tube aan flarden, waardoor hij een mogelijke kans om deze derde rit te winnen verloor. Nu finishte Hindriks als uitstekende zesde.

De uitslagen luidden:

3e etappe A: Hoeselt—Mechelen aan de Maas:
1. Benoni Beheyt (O.V1.) 94 km. in 2-17-16
2. Armand Gérard (Luik) 2-17-17
3. Bernard Martens (W.VI.) 2- 17-18
4. Delhuyenne (Henegouwen) z. t.
5. Heuvelmans (L.8.) z. t.
6. Hindriks (Ned.) z. t.
7. Dekkers (L.A.) z. t.
8. Smits (Antw.) z. t.
9. Henckaerts (L.A.) z. t.
10. Michels (Antw.) z. t.
24. Franssen (Ned.) z. t.
35. Paas (Ned.) z. t.
37. Jacobs (Ned.) z. t.
41. Tummers (Ned.) z. t.
67. Bastin (Ned.) 2-34-13
68. Laugs (Ned.) 2-34-13

3e etappe B: tijdrit te Mechelen aan de Maas
1. Albert Covents (Antw.) 16 km. in 21-24-8
2. Michels (Antw.) 22-06-2
3. Willy van den Berghe (Brabant) 2206-6
4. Schrayen (L.A.) 22-26-4
5. Claes (L.A.) 22-31-6
6. Thyssen (L.A.) 22
7. Covens (O.V1.) 22-38-0
8. de Gruyetere (W.VI.) 22-41-4
9. Conti (Henegouwen) 22-42-18
10. Bex (L.A.) 22-44-16
17. Hindriks (Ned.) 23-02-2
32. Paas (Ned.) 23-
37. Tummers (Ned.) 23-33-6
43. Jacobs (Ned.) 23-40-2
47. Bastin (Ned.) 23- 46-00
49. Laugs (Ned.) 23-49-4
62. Franssen (Ned.) 24-33-0

4e etappe:
1. Eric Espriet (W.VI.) 142 km. in 3-20-12
2. Joseph Lemmens (L.A.) z. t.
3. Jean Baptiste Claes (L.A. z. t.
4. Michels (L.A.) z. t.,
5. Jacobs (Antw.) z. t.
6. Conti (Hen.) z. t.
7. Covent (O.V1.) z. t.
8. Lelanque (Brabant) 3-22-15
9. Dekkers (L.A.) z. t.
10 van Schoenwinkel (L.A.) z. t.
12. Hindriks (Ned.) 3-22-15
14. Tummers (Ned.) z. t.
27. Jacobs (Ned.) 3-22-28
32. Paas (Ned.) 3-22-28
37. Laugs (Ned.) z. t.
53. Franssen (Ned.) 3-23-28

Eindklassement:
1. Jos. Michels (Antw.) 13-59-07
2. Albert Covens (Antw.) 13-59-13
3. Yvan Covent (O.V1.) 13-59-38
4. Jean Baptiste Claes (L.A.) 14-00-02
5. Jos. Lemmens (L.A.) 14-00-16
6. Antoon Steyaert (O.V1.) 14-00-56
7. Eugène Jacobs (Antw.) 14-01-21
8. August Aerts (Antw.) 14- 02-55
9. M. Englebert (Luik) 14-03-05
10. E. Lambrechts (O.V1.) 14-03-08
13. Jan Tummers (Ned.) 14-05-16
17. Remmelt Hindriks (Ned.) 14-06-17
41. Nic Paas (Ned.) 14-13-30
43. Ben Franssen (Ned.) 14-14-44
45. Math Jacobs (Ned.) 14-16-22
61. Maan Laugs (Ned.) 14-46-13

1959-07-19 Ronde van Broekhem – Valkenburg

Sprintzege van Jean Hermans bij de amateurs en onafhankelijken
Jean Bastin zegevierde bij nieuwelingen
Hamelink snelste bij de Adspiranten

Voorbeschouwing Limburgs Dagblad, 18 juli 1959:

Supportersclub “De Sprinter” organiseert Ronde van Broekhem met groot aantal favorieten

Onder auspiciën van de KNWU wordt zondag 19 juli 1959 in “het Witte Dorp” te Broekhem een wielerronde voor onafhankelijken, amateurs, nieuwelingen en adspiranten verreden.

De organisatie van deze Ronde berust bij de supportersclub van de plaatselijke renner Leon Smeets. Het bestuur van deze club De Sprinter heeft een snel parcours uitgestippeld, dat uitsluitend over asfaltwegen loopt. Ongetwijfeld staat er een felle strijd te wachten op het 2 km lange traject, dat enkele moeilijkheden bevat en wel de scherpe bocht inde Seringenstraat en de afdaling in de Roevoetstraat.

Om 13.00 uur valt het startschot voor de adspiranten. De 22 deelnemers zullen tien ronden moeten afleggen, waarna het vertreksein voor de nieuwelingen wordt gegeven, die met 47 in getal zijn en dertig ronden moeten rijden. Tot de deelnemers behoren onder andere Franssen van Ubachsberg, Bastin uit Voerendaal, Tummers uit Geulle, Motké uit Roermond, Dassen uit Stein en de plaatselijke favorieten, Packbier uit Schin op Geul en Hoenjet uit Sibbe. Voor de beste prestatie wordt een prestatiestandaard ter beschikking gesteld.

Om half vier starten de amateurs en onafhankelijken (ongeveer veertig deelnemers). Zij moeten een afstand van 100 km. afleggen. De deelnemerslijst vermeldt de namen van: Nelis Hulsberg; Duckers Urmond; Willemsen Nuth; van Pelt en Brekelmans Eindhoven enz. De bekende Engelsman Watson en de Belg Brekelmans zullen eveneens van de partij zijn. Voor eigen publiek rijden verder Jean Hermans uit Valkenburg en Leon Smeets uit Broekhem. Zij zullen zeker alles op alles zetten om zo goed mogelijk voor het forum te treden. Het parcours, met start en finish aan de Parallelweg loopt via de Kloosterweg, Seringenstraat, Henri Hermansstraat, Roevoetstraat en Parallelweg.

Onmiddellijk na de huldiging door Tonny Strouken op de gevoelige plaat vastgelegd:  Jean Bastin, de winnaar van de eerste Ronde van Broekhem – Valkenburg in 1959.

Wedstrijdverslag, Limburgs Dagblad 20 juli 1959:

Plaatselijk favoriet Jean Hermans wint Ronde van Broekhem
Jean Bastin klopt Jef Drummen bij de nieuwelingen

Valkenburg. De eerste ronde van Broekhem is voor de organiserende supportersclub De Sprinter een groot succes geworden. Het fraaie weer had honderden wielerfans naar het snelle parcours te Broekhem-Valkenburg gelokt. Jammer was het dat de plaatselijke favoriet bij de amateurs Leon Smeets na een 5-tal ronden de strijd moest staken wegens een lekke band. Beckers uit Schaesberg gooide halverwege het lont in het kruitvat en trok er op uit gevolgd door Duckers uit Urmond. Samen liepen zij een kwart ronde uit. Fel werd echter het tweetal achtervolgd door Hermans (Valkenburg), Hendricks (Sittard), Le Doux (Nieuwenhagen) en Kisters (Heerlerheide). Inde 31e ronde had men de vluchtelingen achterhaald. Het peloton volgde op 500 meter. Enkele ronden voor het einde veroverde Hendricks de leidersprijs, de prijs voor de renner die de meeste keren als eerste doorkwam. In de eindsprint wist de Valkenburgse favoriet Hermans Hendricks op de streep te kloppen en zodoende in de tijd van 2 uur 13 min. 45 sec. de zege over 100 km op zijn naam te schrijven.

Limburgs Dagblad 20 juli 1959

De uitslag bij de amateurs en onafhankelijken luidde:
1. Jean Hermans, Valkenburg
2. R. Hendricks, Stein
3. E. Beckers Schaesberg
4. H. Kisters Heerlerheide
5. D. Vek, Waubach
6. J. Le Doux, Nieuwenhagen
7. J. Willemsen, Nuth; op 1 min. 15 sec
8. N. Paas, Munstergeleen
9. J. van Pelt, Eindhoven
10 H. Duckers, Urmond

Een aantal deelnemers aan de Ronde van Broekhem – Valkenburg neemt hier de nogal scherpe bocht achter de finish aan de Parallelweg richting Kloosterweg

De Nieuwelingen reden 30 ronden over 60 km. Jean Bastin (Voerendaal) wist in samenwerking met J. Drummen (Bemelen) een voorsprong te nemen, die men niet meer afstond. In de sprint ging Jean Bastin als eerste over de meet, in een tijd van 1 uur 27 min. op 5 sec. gevolgd door Jef Drummen.

De uitslag in de categorie Nieuwelingen luidde:
1. J. Bastin (Voerendaal)
2. J. Drummen (Bemelen)
3. F. Klein (Neerbeek) op 59 sec.
4. J. Tummers (Geulle) op 1 min. 30 sec.
5. L. Motke (Roermond)
6. B. Franssen (Ubachsberg)
7. H. Jacobs (Roermond)
8. G. Smulders (Gerwen N- Brabant)
9. H Reijnders (Borgharen)
10. F. Amkreuts (Bleijerheide).

Bij de adspiranten was de uitslag over 10 ronden:
1 Hamelink (Terwinselen) 30 min. 4 sec.;
2 Elzinga (Lindenheuvel) en
3 H. Steevens (Elsloo).

Het parcours van de eerste Ronde van Broekhem – Valkenburg 1959, volg de link naar de plek in Google Maps

Wilde Ronde van Broekhem 1952

Op 28 september 1952 is er ook al eens een Ronde van Broekhem georganiseerd door de voetbalvereniging de Valkenburgse Boy’s, dit ten bate van de fanfare “St.Joseph”, dit was echter op “gewone” fietsen, een echte wilde koers dus. Aanvankelijk zou de Ronde plaatsvinden op zondag 21 september, maar door het slechte weer werd deze afgelast. Door de toch grote belangstelling is besloten de wedstrijden een week later te laten plaats vinden, op zondag 28 september. Er waren twee categorieën: de junioren (12 tot en met 17 jarigen) en de senioren (ouder dan 17 jaar).  De bekendste namen in de uitslag zijn de gebroeders Harings. De dertienjarige, Hub die bij de junioren de 4e plaats bezette en zijn oudere broer Hay die de wedstrijd bij de senioren op de 3e plaats finishte.

Limburgs Dagblad 11 september 1952

Limburgs Dagblad 27 september 1952

Limburgs Dagblad 29 september 1952